அத்தியாயம் 25
காலச்சக்கரம் வேகமாகச் சுழன்றிருந்தது. விக்ரம் மற்றும் அவனது கூட்டாளிகளுக்குத் தூக்குத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டுச் செய்திகள் வெளியாகி ஓராண்டு நிறைவடைந்திருந்தது. அக்னியின் மாளிகை இன்று ஒரு புதிய பொலிவுடன் காட்சியளித்தது. தோட்டம் முழுவதும் பல வண்ண மலர்கள் பூத்துக் குலுங்க, ஆரியனும் மித்ரனும் தங்களுக்குள் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களுக்குப் பின்னால் தள்ளாடித் தள்ளாடி நடந்து கொண்டிருந்தாள் குட்டித் தேவதை அக்னிமித்ரா.
அக்னி தனது அறையில் ஜன்னல் வழியே இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது தோற்றத்தில் இப்போது பழைய முரட்டுத்தனம் இல்லை, ஒரு அமைதியான தெளிவு தெரிந்தது. மித்ரா மெதுவாக அறைக்குள் நுழைந்து, அக்னியின் தோளில் தலைசாய்த்தாள்.
“என்ன அக்னி… அப்படியே உறைந்து போய் நிக்குறீங்க? பிள்ளைங்க கூப்பிடுற சத்தம் கூட உங்க காதுல விழலையா?” என்று மெல்லக் கேட்டாள் மித்ரா.
அக்னி அவளது கையைப் பற்றித் தன் இதயத்தோடு அணைத்துக் கொண்டான். “இல்லை மித்ரா… இந்த நிமிஷத்தை நான் இன்னும் நம்ப முடியாம இருக்கேன். ஸ்வேதா இறந்தப்போ, என் வாழ்க்கை இதோட முடிஞ்சுதுன்னு நினைச்சேன். ஆனா, நீ வந்து என் வாழ்க்கையில ஒரு பெரிய ஒளியையே ஏத்திட்டே. இன்னைக்கு அந்தப் பிள்ளைங்க சிரிக்கிற ஒவ்வொரு சிரிப்பும், உன் காதலால கிடைச்சதுதான்,” என்றான் நெகிழ்ச்சியுடன்.
“அக்னி… ஸ்வேதா அக்கா இன்னைக்கு இருந்திருந்தா, அவங்களும் இதைத்தான் விரும்பி இருப்பாங்க. அவங்க ஆத்மா இப்போ சாந்தியடைஞ்சிருக்கும். நீங்க இனிமே அந்தப் பழைய குற்ற உணர்ச்சியில வாழக் கூடாது. இது நம்ம குடும்பத்துக்கான புது விடியல்,” என்று மித்ரா அவனது முகத்தை வருடினாள்.
அன்று மாலை, அக்னி தனது குடும்பத்துடன் ஸ்வேதாவின் நினைவிடத்திற்குச் சென்றான். அங்கே மௌனமாக நின்று அஞ்சலி செலுத்தினான். “ஸ்வேதா… என்னை மன்னிச்சுடு. உன்னைப் பறிச்ச அந்த வஞ்சகர்களுக்குச் சரியான தண்டனை கிடைச்சிருச்சு. இனி உன் பிள்ளைகளை நான் ஒரு ராஜகுமாரர்களா வளர்ப்பேன். அவங்களுக்கு அம்மாவா மித்ரா இருக்கா… நீ நிம்மதியா இரு,” என்று மனதார வேண்டிக் கொண்டான்.
அங்கிருந்து திரும்பும் வழியில், அக்னி மித்ராவை ஒரு கடற்கரை ஓரம் அழைத்துச் சென்றான். சூரியன் மறைந்து கொண்டிருந்த அந்த அந்திப் பொழுதில், அலைகள் கரையைத் தொட்டுச் சென்றன.
“மித்ரா… உன்கிட்ட ஒன்னு கேக்கணும். அன்னைக்கு அந்த காலேஜ் ஃபங்ஷன்ல பார்த்தப்போ, உண்மையாவே உனக்கு என் மேல ஒருதலைக் காதல் வந்துச்சா? இல்லை நான் பண்ற அக்கிரமத்தைப் பார்த்து பயமா இருந்துச்சா?” என்று அக்னி கிண்டலாகக் கேட்டான்.
மித்ரா சிரித்தாள். “பயம் இருந்தது உண்மைதான் அக்னி. ஆனா அந்தப் பயத்தையும் தாண்டி, உங்களுக்குள்ள ஏதோ ஒரு ஏக்கம் இருக்கிறதை நான் கவனிச்சேன். யாருமே புரிஞ்சுக்காத அந்த அசுரனை, நான் மட்டும் காதலிக்கணும்னு அப்பவே முடிவு பண்ணிட்டேன். ஒரு வேலைக்காரியா இந்த வீட்டுக்குள்ள வந்தப்போ கூட, என் காதல் என்னை கைவிடாதுன்னு எனக்குத் தெரியும்,” என்றாள் உறுதியுடன்.
அக்னி அவளை அப்படியே வாரியணைத்துக் கொண்டான். அவனது உதடுகள் அவளது நெற்றியில் அழுத்தமாகப் பதிந்தன. “இனி இந்த அக்னி புத்திரன், பிசினஸ் உலகத்துக்கு மட்டும்தான் அசுரன். உனக்கும் என் பிள்ளைங்களுக்கும் நான் வெறும் காதலன் மட்டும்தான்,” என்று சத்தியம் செய்தான்.
தூரத்தில் ஆரியனும் மித்ரனும் அக்னிமித்ராவைத் தூக்கிக்கொண்டு ஓடி வந்தனர். “அப்பா! அம்மா! சீக்கிரம் வாங்க… வீட்டுக்குப் போலாம்!” என்று அவர்கள் கத்தினர்.
அக்னி ஒரு கையில் அக்னிமித்ராவைத் தூக்கிக் கொண்டு, மறு கையால் மித்ராவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டான். ஆரியனும் மித்ரனும் அவர்களுக்கு முன்னால் ஓடினர். நிலவின் ஒளி மெல்லப் படரத் தொடங்கிய அந்த இரவில், அக்னியின் சாம்ராஜ்யம் இப்போது அன்பாலும் காதலாலும் நிரம்பி வழிந்தது.
அசுரனின் கோட்டை இப்போது ஒரு அழகான கோவிலாக மாறியிருந்தது. அங்கே துரோகங்களுக்கு இடமில்லை, கண்ணீருக்கு இடமில்லை; மித்ராவின் அந்த ஒருதலைக் காதல், இன்று ஒரு மாபெரும் குடும்பத்தின் வேராக நின்று அனைவரையும் காத்து நின்றது.
…….
ஐந்து வருடங்கள் கழித்து
அக்னிமித்ராவின் ஐந்தாவது பிறந்தநாள் விழா களைகட்டியிருந்தது. பண்ணை வீடே விளக்குகளால் ஜொலித்தது.
சந்தோஷ் மற்றும் ரேகா தங்களது மகளுடன் வந்து அக்னியின் குடும்பத்தோடு இணைந்திருந்தது, அங்கிருந்த அனைவருக்கும் ஒரு நெகிழ்ச்சியான தருணமாக அமைந்தது.
சந்தோஷ் வேறு யாரும் இல்லை அக்னிபுத்திரனிடம் செக்கரட்டரி வேலை பார்த்தவர் தான்.
இப்போது அக்னியின் உதவி மற்றும் வழிகாட்டுதலால், சந்தோஷ் இன்று நேர்மையான வழியில் ஒரு பெரிய பிசினஸ் சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தான்.
ரேகாவும் தான் செய்த தவறுகளை திருத்திக் கொண்டு ஒரு புதிய வாழ்க்கையை வாழ ஆரம்பித்திருக்கிறாள்..
அப்பொழுது அக்னி மித்ராவின் கரங்களை பத்திரமாக பிடித்து நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார். காரணம் மித்ராவுக்கு இப்பொழுது ஐந்தாம் மாதம்.
இரண்டாவது முறை கருத்தரித்திருக்கிறாள்.
“அக்னி… என்ன இது? அக்னிமித்ராவுக்கு அஞ்சாவது பர்த்டே, அதுக்குள்ள மித்ரா மறுபடியும் விசேஷமா இருக்கா? நீங்க என்ன அடுத்தடுத்து வாரிசுகளைப் பெத்துக்கிட்டே இருப்பீங்களா?” என்று அக்னியின் பால்ய நண்பன் ஒருவன் கிண்டலாகக் கேட்க, அக்னி சிரித்துக்கொண்டே மித்ராவின் தோளை அணைத்துக்கொண்டான்.
“என் அசுரத்தனத்தை அடக்கி, என்னை ஒரு மனுஷனா மாத்துனது இந்த மழலைச் சத்தம்தான். அந்தச் சத்தம் என் வீட்டுல கேட்டுக்கிட்டே இருக்கணும்னு தான் நான் ஆசைப்படுறேன்,” என்று அக்னி கம்பீரமாகச் சொல்ல, மித்ராவின் முகம் நாணத்தில் சிவந்தது.
விழா முடிந்து நள்ளிரவு நெருங்கியது. விருந்தினர்கள் அனைவரும் சென்ற பிறகு, மாளிகை ஒரு அமைதியான சொர்க்கமாக மாறியிருந்தது. குழந்தைகள் மூவரும் களைப்பில் ஏற்கனவே உறங்கிவிட்டனர். அக்னி மெதுவாக மொட்டை மாடிக்குச் சென்றான். அங்கே நிலவின் ஒளியில் மித்ரா தனியாக நின்று குளிர்ந்த காற்றை ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அக்னி பின்னால் இருந்து வந்து அவளது வயிற்றின் மேல் மென்மையாகக் கை வைத்தான். மித்ரா திடுக்கிட்டுத் திரும்பினாள், அக்னியின் கண்களில் தெரிந்த அந்தத் தீராத காதலைக் கண்டு அவனது மார்பில் சாய்ந்துகொண்டாள்.
“மித்ரா… உன்கிட்ட ஒன்னு கேட்கணும். இத்தனை வருஷத்துல ஒரு நாள் கூட உனக்கு என் மேல கோபம் வந்ததே இல்லையா? நான் ஒரு முரட்டு அசுரன், கோபக்காரன்… ஆனா நீ எப்படி இவ்வளவு அமைதியா என் எல்லா அலைகளையும் தாங்கிக்கிற?” என்று அக்னி அவளது கூந்தலை வருடியபடி கேட்டான்.
மித்ரா அவனது முகத்தை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள். “அக்னி… கடல் அலைகள் கரையை மோதும்போது கரைக்கு வலிக்காது, அது ஒரு முத்தம் மாதிரி தான் இருக்கும். உங்களோட இந்த அசுரத்தனம் தான் என்னை இவ்வளவு பாதுகாப்பா உணர வைக்குது. அன்னைக்கு அந்த காலேஜ்ல ஒருதலைக் காதலா தொடங்குன இந்த பயணம், இன்னைக்கு இவ்வளவு தூரம் வரும்னு நான் நினைக்கவே இல்லை,” என்றாள் மென்மையாக.
அக்னி அவளது கையைப் பற்றித் தன் இதயத்தில் ஒற்றிக்கொண்டான். “தெரியுமா மித்ரா? ஸ்வேதா போனப்போ என் வாழ்க்கை ஒரு சூன்யம்னு நினைச்சேன். ஆனா, நீ வந்து என் வாழ்க்கையில ஒரு அர்த்தத்தைக் கொடுத்தே. இன்னைக்கு என் பிள்ளைங்க ‘அம்மா’ன்னு உன்னைத் தேடி ஓடி வர்றப்போ, எனக்குள்ள இருக்கிற அந்தப் பழைய காயம் முழுசா ஆறிடுச்சு. தேங்க்ஸ் மித்ரா… என்னை மறுபடியும் வாழ வச்சதுக்கு!”
மித்ரா அவனது இதழ்களில் விரல் வைத்துத் தடுத்தாள். “அக்னி… நீங்க எனக்குக் கொடுத்த இந்த மரியாதையும் காதலும் தான் எனக்குப் பெரிய பொக்கிஷம். இப்போ நம்ம வயித்துல வளர்ற இந்த உயிர், நம்ம காதலோட இன்னொரு அடையாளம். ஆரியன், மித்ரன், அக்னிமித்ரா… இப்போ இவன் அல்லது இவள். நம்ம குடும்பம் ஒரு நந்தவனமா மாறிடுச்சு,” என்று நெகிழ்ச்சியுடன் சொன்னாள்.
அக்னி அவளை இன்னும் நெருக்கமாக இழுத்து அணைத்துக்கொண்டான். நிலவின் ஒளியில் அந்த அசுரனும் அவனது தேவதையும் ஒரு நீண்ட முத்தத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். அந்த முத்தத்தில் பழைய வலிகள் இல்லை, துரோகங்கள் இல்லை; அதில் இருந்தது எதிர்காலத்தைப் பற்றிய நம்பிக்கையும், மாறாத காதலும் மட்டுமே.
இந்தக் கதை வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல, இது சில ஆழமான உண்மைகளைப் பிரதிபலிக்கிறது:
அக்னியின் நியாயமும் ஏக்கமும்
அக்னி ஒரு பிறவி அசுரன் அல்ல. சூழ்நிலைகள் அவனை அப்படி மாற்றின. அவனது முதல் திருமணத்தில் கிடைத்த ஏமாற்றமும், புரிதல் இல்லாமையும் அவனை ஒரு கல்லாக மாற்றியது. அவன் தேடியது அதிகாரத்தை அல்ல, ஒரு உண்மையான அன்பை. மித்ராவிடம் அவன் கண்ட அந்தத் தூய்மையான காதல் தான், அவனது அசுர முகமூடியைக் கழற்ற வைத்தது. அவன் ஒரு பெண்ணிடம் எளிதாக ஈர்க்கப்படவில்லை; மாறாக, மித்ராவின் தியாகமும் பொறுமையும் தான் அவனை ஒரு முழுமையான மனிதனாக்கியது.
மித்ராவின் தியாகமும் வலிமையும்:
மித்ரா ஒரு தியாகச் சுடர். ஒரு ஒருதலைக் காதலால் ஒரு மாபெரும் அசுரனை வெல்ல முடியும் என்று அவள் நிரூபித்தாள். அவள் அக்னியின் பணத்துக்காகவோ, புகழுக்காகவோ வரவில்லை. சிதைந்து கிடந்த ஒரு குடும்பத்தை ஒன்று சேர்க்க வந்தாள். அவளது நியாயம் எப்போதும் அன்பின் பக்கமே இருந்தது.
ஸ்வேதாவின் பிடிவாதமும் முடிவும்:
ஸ்வேதா ஒரு தீயவள் அல்ல, ஆனால் அவளது குணாதிசயம் அவளுக்கே எதிரியாக மாறியது. அக்னி மற்றொரு பெண்ணை நேசிக்கிறான் என்று தெரிந்தவுடன், அவளது பிடிவாதமும் ஈகோவும் (Ego) அவளை நிதானமற்ற ஒரு முடிவை எடுக்க வைத்தன. அக்னியைக் கொல்ல வைக்கப்பட்ட பொறியில் அவளே சிக்கிக்கொண்டது ஒரு சோகம். அவள் மட்டும் அன்று நிதானமாக இருந்திருந்தால், அவளது வாரிசுகள் அவளோடு இருந்திருப்பார்கள். ஒரு நிமிடம் சிந்திக்கும் திறன் இல்லாதது அவளது வாழ்க்கையையே முடித்துவிட்டது.
சமூகத்தின் பார்வை ;
பொதுவாக ஒரு மனைவி இறந்தவுடன் கணவன் மறுமணம் செய்வதைச் சமூகம் எளிதாக ஏற்காது. ஆனால், அக்னியின் கதையில் மித்ரா ஒரு துணையாக மட்டுமல்ல, ஒரு தாயாக வந்தாள். அக்னி தேடியது தன் காமத்திற்கான வடிகால் அல்ல, தன் குழந்தைகளுக்கு ஒரு பாதுகாப்பு அரண். அந்த அரணாக மித்ரா அமைந்தது தான் இந்தத் தர்மத்தின் வெற்றி.
…
நன்றி மீண்டும் இன்னொரு புதிய நாவலில் சந்திப்போம்
