24) யட்சன் 😈

அத்தியாயம் 24

காட்டுப்பகுதிக்குள் மழையின் வேகம் அதிகரித்தது. டேவிட்டும் காயத்ரியும் ஒரு சிறிய குகைக்குள் தஞ்சமடைந்தனர். காயத்ரியின் மனது உடைந்து போயிருந்தது. தனக்குத் தெரிந்த உலகமே தலைகீழாக மாறியதை அவளால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை.

“டேவிட்… இப்போ நாம என்ன பண்ணப் போறோம்? ராகவன் கமிஷனர் லெவல்ல இருக்குற ஆளு. அவர் ஒரு போன் பண்ணா தமிழ்நாடு போலீஸே நம்ம பின்னாடி வரும். ரிகார்டோவும் அவர் கையில தான் இருக்கான்,” என்றாள் காயத்ரி.

டேவிட் அவளது தோள்களைப் பிடித்து உலுக்கினான். “காயு, கவனி. ராகவனுக்கு அந்தப் பணம் வேணும்னா ரிகார்டோ உயிரோட இருக்கணும். ஆனா ரிகார்டோவுக்குத் தெரியும், ராகவன் அந்தப் பணத்தை வாங்கினதும் அவனைக் கொன்னுடுவாருன்னு. அதனால ரிகார்டோ அவ்வளவு சீக்கிரம் உண்மையைச் சொல்ல மாட்டான். நமக்கு இன்னும் கொஞ்சம் டைம் இருக்கு.”

அவர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறி சாருவைத் தொடர்பு கொள்ள முயற்சித்தனர். ஆனால் சாருவின் போன் சுவிட்ச் ஆஃப் செய்யப்பட்டிருந்தது. டேவிட் பதற்றமடைந்தான். ராகவன் ஏற்கனவே சாருவையும் சீதா அம்மாவையும் தேடத் தொடங்கியிருப்பார்.

டேவிட் தனது பழைய மாஃபியா தொடர்புகளைத் தற்காலிகமாகப் பயன்படுத்த முடிவு செய்தான். சென்னையில் இருக்கும் ஒரு பழைய துப்பாக்கி வியாபாரியான ‘பார்த்திபன்’ என்பவனை அணுகினான். பார்த்திபன் டேவிட்டின் தந்தைக்கு நெருக்கமானவன்.

அவனது ரகசிய இடத்திற்குச் சென்றபோது, பார்த்திபன் அவர்களுக்குத் தேவையான ஆயுதங்களையும் ஒரு பழைய காரையும் கொடுத்தான். “டேவிட், ராகவன் சாதாரண ஆள் இல்லப்பா. அவருக்கு மேல டெல்லியில சில அரசியல் புள்ளிகள் இருக்காங்க. நீங்க ரொம்ப ஜாக்கிரதையா இருக்கணும்,” என்று எச்சரித்தான்.

டேவிட் காயத்ரியைப் பார்த்தான். “காயு, உன்னால ராகவனோட போன் சிக்னலை ஹேக் பண்ண முடியுமா? அவர் ரிகார்டோவை இப்போ எங்க வச்சிருக்காருன்னு தெரியணும்.”

காயத்ரி தனது லேப்டாப்பைத் திறந்து வேலையைத் தொடங்கினாள். “அவர் போலீஸ் நெட்வொர்க்ல இருக்கிறதுனால கஷ்டம், ஆனா அவரோட தனிப்பட்ட மின்னஞ்சல்களை என்னால பார்க்க முடியும்.”

சிறிது நேரத் தேடலுக்குப் பிறகு, காயத்ரி ஒரு தகவலைக் கண்டுபிடித்தாள். “டேவிட்! ராகவன் ரிகார்டோவை ஒரு ரகசியக் கப்பல்ல ஏத்தி சர்வதேசக் கடற்பகுதிக்குக் கொண்டு போகப் போறாரு. அங்க வச்சுப் பணத்தை மாத்திக்கிட்டு ரிகார்டோவை கடல்லயே தள்ளிடத் திட்டம் போடுறாரு. அந்தக் கப்பல் இன்னைக்கு நைட்டு சென்னைத் துறைமுகத்துல இருந்து கிளம்புது.”

“அப்போ நாம அங்கதான் போகணும். சாருவும் அம்மாவும் அங்கதான் இருப்பாங்கன்னு எனக்குத் தோணுது,” என்றான் டேவிட்.

இருவரும் துறைமுகத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். இதுதான் அவர்களின் இறுதிப் போராக இருக்கப்போகிறது.

  தர்மத்திற்கும் அதர்மத்திற்கும் இடையிலான அந்தப் போர் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியது.

துறைமுகத்தின் சரக்கு முனையங்கள் இருளில் மூழ்கிக் கிடந்தன. ராட்சதக் கண்டெய்னர்களுக்கு இடையே டேவிட்டும் காயத்ரியும் மறைந்து மறைந்து முன்னேறினர். தூரத்தில் ‘தி சீ வாரியர்’ என்ற பெரிய சரக்குக் கப்பல் நின்றது. அதற்குக் கீழே ராகவனின் ஆட்கள் அதிநவீனத் துப்பாக்கிகளுடன் காவல் காத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

“டேவிட், அங்கே பாருங்க!” காயத்ரி சுட்டிக்காட்டினாள்.

ஒரு கண்டெய்னருக்குப் பின்னால் சாருவும் சீதா அம்மாவும் கைகள் கட்டப்பட்ட நிலையில் அமர வைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்களைச் சுற்றி நான்கு பேர் துப்பாக்கிகளுடன் நின்றனர்.

டேவிட்டின் கண்கள் சிவந்தன. “காயு, நீ போயி அந்தக் கப்பலோட இன்ஜின் ரூமைச் செயலிழக்கச் செய். கப்பல் நகரக்கூடாது. நான் சாருவையும் அம்மாவையும் மீட்கிறேன்.”

“ஆனா டேவிட், நீங்க தனியா…”

“நேரமில்லை காயு, போ!”

காயத்ரி ஒரு நிழலைப் போலக் கப்பலின் பின்புறமாக ஏறிச் சென்றாள். டேவிட் தனது துப்பாக்கிகளில் சைலன்சரை ஏற்றிவிட்டு, சாரு இருக்கும் திசையை நோக்கி நகர்ந்தான். அவன் ஒரு சிறு சத்தம் கூட இல்லாமல் முதல் இருவரைச் சுட்டு வீழ்த்தினான். மற்ற இருவரும் திரும்புவதற்குள் டேவிட் அவர்கள் மீது பாய்ந்து கத்தியால் தாக்கினான்.

சாருவின் கட்டுகளை அவிழ்த்தான் டேவிட். “சாரு, அம்மாவைக் கூட்டிட்டுப் பாதுகாப்பான இடத்துக்குப் போ!”

“டேவிட், ராகவன் கப்பலுக்குள்ள தான் இருக்கான். அவன்கிட்ட ரிகார்டோ இருக்கான். ஜாக்கிரதை!” என்றான் சாரு.

டேவிட் கப்பலுக்குள் நுழைந்தான். அங்கே பிரதான அறையில் ராகவன் ஒரு லேப்டாப் முன்னால் அமர்ந்து ரிகார்டோவை மிரட்டிக்கொண்டிருந்தார்.

“சீக்கிரம் பாஸ்வேர்ட்டை போடு ரிகார்டோ! என்னோட பொறுமை குறைஞ்சுட்டே இருக்கு,” என்று கத்தினார் ராகவன்.

“நீ என்னைக் கொன்னுடுவேன்னு எனக்குத் தெரியும் ராகவன். அதனால பாஸ்வேர்ட்டோட கடைசி நாலு டிஜிட்டலை நான் சொல்ல மாட்டேன்,” என்றான் ரிகார்டோ பலவீனமான குரலில்.

திடீரென்று கப்பலின் விளக்குகள் அனைத்தும் அணைந்தன. காயத்ரி இன்ஜின் ரூமில் இருந்து மின்சாரத்தைத் துண்டித்திருந்தாள்.

“யாரு அது?” ராகவன் கத்தினார்.

“உன் மரணம் வந்திருக்கு ராகவன்!” இருட்டில் டேவிட்டின் குரல் ஒலித்தது.

ராகவன் இருட்டிலேயே கண்டபடி சுடத் தொடங்கினார். டேவிட் ஒரு சோபாவின் பின்னால் மறைந்து கொண்டு பதிலுக்குச் சுட்டான். குண்டு ராகவனின் தோளில் பட்டது. அவர் அலறிக்கொண்டு கீழே விழுந்தார்.

காயத்ரி அந்த அறைக்குள் நுழைந்து விளக்குகளை மீண்டும் எரிய வைத்தாள். ராகவன் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தார். டேவிட் அவனது துப்பாக்கியைப் பறித்தான்.

“உங்க அப்பா உங்களை ஒரு நேர்மையான அதிகாரி ஆக்கணும்னு நினைச்சார் காயத்ரி… ஆனா நீங்க ஒரு மாஃபியா டான் கூடச் சேர்ந்து என்னையே எதிர்க்கிறீங்க,” என்று ராகவன் வலியுடன் சொன்னார்.

“எங்க அப்பா உங்களை நண்பன்னு நம்புனார் ராகவன் சார். ஆனா நீங்க அந்த நம்பிக்கையை வித்துட்டீங்க. ஒரு குற்றவாளியைத் தண்டிக்கிறதை விட, ஒரு துரோகியைத் தண்டிக்கிறது தான் முக்கியம்,” என்றாள் காயத்ரி கண்ணீருடன்.

அப்போது ரிகார்டோ மெல்லத் தனது கட்டுகளை அவிழ்க்க முயன்றான். டேவிட் அவனைப் பார்த்து, “ரிகார்டோ, உன் ஆட்டம் முடிஞ்சது. நீ இந்தியாவுல தப்பிப்பன்னு நினைச்ச… ஆனா இங்கேயும் உனக்குச் சிறைதான் மிச்சம்,” என்றான்.

ஆனால் ரிகார்டோ ஒரு குரூரமான சிரிப்பைச் சிரித்தான். “டேவிட்… நீ என்னைப் பிடிக்கலாம். ஆனா ஆண்டனி தப்பிச்சுட்டான். அவன் இப்போவே ஒரு பெரிய படையோட இந்தத் துறைமுகத்துக்கு வந்துட்டு இருக்கான். அவன்கிட்ட ஒரு ‘கெமிக்கல் பாம்’  இருக்கு. அவன் இந்தச் சென்னை நகரத்தையே அழிக்கப் போறான்!”

டேவிட்டும் காயத்ரியும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தனர். உண்மையான ஆபத்து இன்னும் முடியவே இல்லை. ஆண்டனியின் அந்தப் பயங்கரமான திட்டம் என்ன?.

வந்த கோபத்தில் டேவிட் எதுவும் செய்யவில்லை ராகவன் மற்றும் ரிக்கார்டோ இருவரையும் ஒருசேர கடலில் போட்டுவிட்டான் அங்கே சுறாக்கள் கூட்டம் அதிகம் என்று புரிந்து கொண்டவன் இவர்கள் ரத்த வாடைக்கு நிச்சயம் மீண்டு வர மாட்டார்கள் என்று புரிந்தது.

பெரு மூச்சுவிட்டு காயத்ரியுடன் துறைமுக எல்லையில் வந்து சேர்ந்தான்.

“டேவிட் நிலமை கை மீறி போயிடுச்சு எதிரி நம்மள தாக்கினா பரவால்ல ஆனா அந்த ஆண்டனி அசிங்கமா அப்புறம் காட்டுற மாதிரி ஒரு மிகப்பெரிய ஹாஸ்பிடல்ல நச்சு வெடிகுண்டு பொறுத்துட்டு தப்பிச்சுட்டானு கேள்விப்பட்டேன் இப்போ அத்தனை பேரையும் கிளியர் பண்றது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு”.

என்று சார் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போது

“இதெல்லாம் பேசறதுக்கு நேரம் இல்ல சீக்கிரம் ஹாஸ்பிடல் போலாம் வாங்க”.

என்று டேவிட் துரிதப்படுத்த அனைவரும் அங்கு வந்து சேர்ந்தனர்.

சென்னை மாநகரமே உறங்கிக்கொண்டிருந்த அந்த நள்ளிரவில், சிட்டி மெடிக்கல் சென்டர் மருத்துவமனை மட்டும் ஒரு போர்க்களமாக மாறியிருந்தது. மெக்சிகோவின் இருண்ட வீதிகளில் மரணத்தோடு விளையாடிய டேவிட், இன்று தன் காதலி காயத்ரிக்காகவும், இந்த நகரத்து மக்களுக்காகவும் ஒரு மிகப்பெரிய சதிவலையில் சிக்கியிருந்தான்.

ஐந்தாவது மாடியில் வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த நச்சு வெடிகுண்டு, இன்னும் சில நிமிடங்களில் வெடித்தால் ஒட்டுமொத்த மருத்துவமனையும் ஒரு விஷவாயுக் கூடாரமாக மாறிவிடும் என்பதை அறிந்த டேவிட், தன் காயங்களை பொருட்படுத்தாமல் முன்னேறினான்.

அவனுக்குப் பக்கபலமாக காயத்ரி, தன் அச்சத்தைப் புறந்தள்ளிவிட்டு ஒரு வீராங்கனையாகக் களம் இறங்கினாள்.

ஆண்டனி ஆட்கள் சும்மா இருக்கவில்லை  அவர்கள் பகிரங்க தாக்குதலை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள்.

கீழே மருத்துவமனையின் அனைத்து வாசல்களையும் தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்திருந்தான் இன்ஸ்பெக்டர் சாருகேஷ். தன் அக்கா காயத்ரி உள்ளே உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருக்கிறாள் என்ற ஆத்திரம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், ஒரு போலீஸ் அதிகாரியாக நிதானமாகச் செயல்பட்டு ஆண்டனியின் அடியாட்களை ஒவ்வொன்றாக வீழ்த்திக்கொண்டிருந்தான்.

ஆண்டனி தன் கையில் இருந்த ரிமோட்டை அழுத்த முயன்றபோது, டேவிட் ஒரு சிறுத்தையைப் போல அவன் மீது பாய்ந்து அவனை நிலைகுலையச் செய்தான். காயத்ரி சமயோசிதமாகச் செயல்பட்டு அங்கிருந்த ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டர்களைத் தள்ளிவிட்டு ஆண்டனியின் ஆட்களைத் திசைதிருப்ப, சாருகேஷ் தன் படையுடன் உள்ளே புகுந்து துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினான்.

கடைசி பத்து விநாடிகள் இருந்தபோது, டேவிட் அந்தச் சிக்கலான வெடிகுண்டை செயலிழக்கச் செய்யப் போராடினான்.

காயத்ரியின் நம்பிக்கையான பார்வையும், சாருகேஷின் பாதுகாப்பும் அவனுக்குத் துணிவைத் தர, சரியாக ஒரு விநாடி மீதமிருந்தபோது அந்த மரணப் பொறி முறியடிக்கப்பட்டது.

சென்னை ஒரு மிகப்பெரிய பேரழிவிலிருந்து தப்பியது; மாஃபியா பின்னணி கொண்ட டேவிட், இன்று ஒரு இன்ஸ்பெக்டருடனும் தன் காதலியுடனும் இணைந்து இந்த மண்ணின் நாயகனாக நிமிர்ந்து நின்றான்.

ஆண்டனி கைது செய்யப்பட்ட ஹைட் சென்றான் ஆனால் அவன் பார்வையில் இன்னும் அந்த வக்கிரம் இருந்தது.

“டேவிட் இது இதோட முடியாத போல இருக்கு ஆண்டனி பார்வை வேற மாதிரி இருக்கு”.

என்று நடுங்கும் குரலில் காயத்ரி சொல்ல.

“அவ எத்தனை முறை தாக்குதல் பண்ணாலும் அத்தனை முறையும் நாமதான் ஜெயிப்போம் காயத்ரி பாத்துக்கலாம் விடு”.

என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போது அதிகபட்ச தாக்குதலின் காயத்தினால் டேவிட் அப்படியே மயங்கி சரிந்தான்.

,,,,,,,,

மறுநாள்..

சென்னையின் அந்தப் பெரிய தனியார் மருத்துவமனையில் ஒரு அசாதாரணமான அமைதி நிலவியது. ஆண்டனியின் நச்சுக்குண்டு செயலிழக்கப்பட்டு, சென்னை காக்கப்பட்ட செய்தி ஊடகங்களில் அதிர்வலைகளை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், அந்த மருத்துவமனை அறையினுள் ஒரு பெரும் தர்மசங்கடம் காத்துக் கொண்டிருந்தது.

வயிற்றில் ஏற்பட்ட காயத்திற்காக சிகிச்சை பெற்றுத் தேறியிருந்த டேவிட், ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அப்போது உள்ளே நுழைந்த சாருவின் முகம் மிகவும் இறுக்கமாக இருந்தது. காயத்ரி பின்னாடியே வர, சாரு டேவிட்டின் முன்னே வந்து நின்றான்.

“டேவிட், நீ செஞ்ச உதவிகளை நான் மறக்கல. ஆனா, இந்த மாஃபியா உலகம், துப்பாக்கி, ரத்தம்… இதெல்லாம் எங்க குடும்பத்துக்குச் செட் ஆகாது. இதோ பாரு, இப்போ நாங்க டெல்லிக்குத் திரும்பப் போறோம்.

காயத்ரி எங்க கூடத்தான் வருவா. ஆனா அவ எங்க பழைய காயத்ரியா மட்டும் தான் வரணும். அவ கூட நீ வரக்கூடாது. முக்கியமா, உங்க ரெண்டு பேருக்கும் கல்யாணம்ங்கிற பேச்சுக்கே இனி இடம் இருக்கக்கூடாது. இது என் கட்டளை,” என்று சாரு கறாராகச் சொன்னான்.

காயத்ரி அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள். “சாரு! என்ன பேசுற நீ?”

டேவிட் மெல்லத் திரும்பினான். அவனது கண்களில் ஒரு வலியும், அதே சமயம் ஒரு முதிர்ச்சியும் தெரிந்தது. அதே நேரத்தில், அவனது போன் ஒலித்தது.

மெக்சிகோவிலிருந்து அவனது விசுவாசிகள் அழைத்திருந்தனர். “பாஸ்… நம்ம கோட்டைகள் எல்லாம் சிதறிக்கிடக்கு. நீங்க வந்தா தான் நல்லது செய்ய முடியும். உங்களுக்காக மக்கள் காத்துட்டு இருக்காங்க,” என்றனர்.

டேவிட் காயத்ரியைப் பார்த்து மென்மையாகப் புன்னகைத்தான். “காயு… சாரு சொல்றதுல ஒரு நியாயம் இருக்கு. உனக்கு ஒரு கௌரவமான வாழ்க்கை வேணும். நான் எப்பவுமே நிழல் உலகத்துல இருக்குறவன். நீ உன் குடும்பத்தோட போயிட்டு வா. என்னை மறந்துடு,” என்று அட்வைஸ் செய்தான்.

சீதா அம்மாவும் அமைதியாக இருந்தார். என்னதான் இவன் பல முறை உயிர் காப்பாற்றி இருந்தாலும், இனி இந்த மாபியா உலகம் தங்களுக்கு வேண்டாம் என்று அவரும் ஒரு முடிவு எடுத்து இருந்தார்.

மறுநாள் காலை டேவிட் மட்டும் தனியாக மெக்சிகோ நாட்டிற்கு பயணம் செய்ய இருக்கிறான்.

,,,,