அத்தியாயம் 23
சிவகுமாரின் அந்த ஏளனமான சிரிப்பு அந்தத் தென்னந்தோப்பு முழுவதையும் அதிரச் செய்தது. காயத்ரியின் தந்தை நேர்மையான அதிகாரியாக இருந்தபோது, அவரை ஊழல் வழக்கில் சிக்கவைத்து அவர் வாழ்வையே சிதைத்தவன் இந்தச் சிவகுமார். அதன் பிறகு சீதா அவமானம் தாங்க முடியாமல் இரு குழந்தைகளை மறைத்துக் கொண்டு தன் பூர்வீக ஊரான டெல்லிக்கு சென்றது அதன் பிறகு பல வருடங்கள் கழித்து இப்போதுதான் சிவக்குமாரை பார்க்கிறார்.
இன்று அவன் ரிகார்டோவுக்குப் பாதுகாப்பு கொடுக்க வந்திருப்பதை அவளால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை.
காயத்ரியின் கண்கள் சிவந்தன. அவள் முன்னேற முயல, டேவிட் அவளது கையைப் பிடித்துத் தடுத்தான். “அவசரப்படாதே காயு… இவன் சும்மா வரல, ஒரு பெரிய படையோட தான் வந்திருக்கான்,” என்று மெல்லிய குரலில் எச்சரித்தான்.
சிவகுமார் காரின் மீது சாய்ந்துகொண்டு ஒரு சிகரெட்டைப் பற்றவைத்தான். “என்ன காயத்ரி… பழைய ஞாபகம் எல்லாம் வருதா? உங்க அப்பா பாவம், ரொம்ப நல்லவரு. ஆனா அரசியல்ல நன்மைக்கு இடமே இல்லைன்னு அவருக்குத் தெரியாமப் போச்சு. இப்போ என் நண்பன் ரிகார்டோவை மரியாதையா என்கிட்ட ஒப்படைச்சிடுங்க. இல்லைன்னா, நீங்க மெக்சிகோவுல இருந்து கடத்திட்டு வந்த விமானம், முறைகேடா எல்லை தாண்டினதுன்னு பல கேஸுல உங்களை இங்கேயே போட்டுத் தள்ளிடுவேன்.”
சாரு தனது துப்பாக்கியை இடுப்பில் மறைத்துக்கொண்டு சிவகுமாரை நெருங்கினான். “சிவகுமார், நீங்க ஒரு சட்டப்பேரவை உறுப்பினர். ஒரு சர்வதேசக் குற்றவாளிக்கு ஆதரவா நீங்க இங்க நிக்கிறது தெரிஞ்சா உங்க பதவி என்ன ஆகும்னு தெரியுமா?”
சிவகுமார் பலமாகச் சிரித்தான். “தம்பி சாரு… நான் இங்க ஒரு எம்.எல்.ஏ-வா வரல. ரிகார்டோவோட பிசினஸ் பார்ட்னரா வந்திருக்கேன். அதுமட்டும் இல்லாம, இந்த ஏரியா போலீஸ் கமிஷனர் என் பாக்கெட்ல இருக்காரு. நான் இப்போ ஒரு போன் பண்ணா, நீங்க எல்லாரும் தீவிரவாதிகளா சித்திரிக்கப்படுவீங்க. யோசிச்சுப் பாருங்க… உங்களுக்கு எது முக்கியம்? உங்க உயிராவ்வாவது இல்லை ரிகார்டோவோ?”
டேவிட் மெல்ல ரிகார்டோ அடைக்கப்பட்டிருந்த அறைக்குச் சென்று அவனை வெளியே இழுத்து வந்தான். ரிகார்டோ இப்போது மீண்டும் ஒரு அதிகாரத் தோரணையுடன் சிவகுமாரைப் பார்த்துத் தலையசைத்தான். “வெல் டன் சிவகுமார்! சரியான நேரத்துக்கு வந்துட்ட,” என்றான் ரிகார்டோ ஆங்கிலத்தில்.
டேவிட் ரிகார்டோவின் கழுத்தில் துப்பாக்கியை அழுத்திப் பிடித்தான். “சிவகுமார்! நீங்க நினைக்கிற மாதிரி நான் இவனை சும்மா கூட்டிட்டு வரல. இவன் மெக்சிகோவுல செஞ்ச கொலைகள், நீங்க இவனுக்குக் குடுத்த பணப் பரிமாற்ற விவரங்கள் எல்லாத்தையும் காயத்ரி ஏற்கனவே ஒரு ரகசிய சர்வர்ல அப்லோட் பண்ணிட்டா. நீங்க எங்களை ஏதாவது பண்ணா, அந்த டேட்டா தானா டெல்லி சிபிஐ (CBI) ஆபீஸ்க்குப் போயிடும்!”
சிவகுமாரின் முகம் ஒரு நொடி மாறியது. அவன் காயத்ரியைப் பார்த்தான். காயத்ரி தனது கைப்பேசியைக் காட்டி, “டைமர் செட் பண்ணிட்டேன் சிவகுமார். இன்னும் அரை மணி நேரத்துல நான் ஒரு ரகசியக் குறியீட்டை (Code) உள்ளீடு செய்யலனா, உங்க அரசியல் வாழ்க்கை முடிஞ்சுடும். ரிகார்டோவோட இந்தியத் தொடர்புகள் எல்லாம் அம்பலமாகிடும்,” என்றாள் உறுதியுடன்.
ஒரு சர்வதேச குற்றவாளியை அழைத்து வருகிறோம். அவனுக்கு எங்கெங்கெல்லாம் கிளைகள் இருக்கிறதோ அதை எல்லாம் தகர்த்து எறிவது தானே இவர்கள் வேலை. சென்னையில் யார் இவருக்கு துணையாக இருக்கிறாரோ அந்த நபரின் ஜாதகத்தை தான் முதலில் கையில் வைத்துக்கொண்டு காயத்ரி சென்னை மண்ணில் கால் வைத்ததே.
சிவகுமார் யோசித்தான். அவனுக்கு ரிகார்டோவை விடத் தனது பதவியும் கௌரவமுமே முக்கியம். “சரி… ஒரு டீல். ரிகார்டோவை என்கிட்ட குடுத்துடுங்க. பதிலுக்கு உங்களை நான் தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன். நீங்க உங்க பாட்டுக்கு இங்கேயே இருக்கலாம்.”
“இல்லை!” என்று கத்தினான் டேவிட். “இவன் என் அப்பாவைக் கொன்னவன். இவன் சட்டப்படி தண்டிக்கப்படணும். சிவகுமார், நீங்க இப்போ இங்கிருந்து கிளம்பலனா, உங்களோட அந்த ‘ரகசியக் கடிதத்தை’ இப்போவே நான் ரிலீஸ் பண்ணுவேன்!”
அப்போது அந்தப் பண்ணை வீட்டின் வாசலில் பல போலீஸ் வாகனங்களின் சைரன் சத்தம் கேட்டது. சிவகுமார் அதிர்ச்சியடைந்தான். “நான் தான் யாரையும் வர வேண்டாம்னு சொன்னேனே… அப்புறம் யாரு இது?”
வண்டிகளில் இருந்து இறங்கியது தமிழக போலீஸ் அல்ல… அவர்கள் மத்தியப் புலனாய்வுத் துறையைச் சேர்ந்தவர்கள். முன்னால் ஒரு கம்பீரமான அதிகாரி நடந்து வந்தார். அவரைப் பார்த்ததும் காயத்ரி வியப்படைந்தாள். அவர் அவளது தந்தையின் பழைய நண்பர் மற்றும் நேர்மையான அதிகாரியான ‘ராகவன்’.
“காயத்ரி! நீ கொடுத்த தகவல்கள் எல்லாம் கிடைச்சது. சிவகுமார்… நீங்க ஒரு குற்றவாளிக்கு அடைக்கலம் கொடுக்க முயற்சி பண்ணதுக்கு இப்போவே உங்களைக் கைது பண்ண முடியும்!” என்று ராகவன் கர்ஜித்தார்.
சிவகுமார் எதுவும் பேச முடியாமல் தனது காரில் ஏறித் தப்பித்தான். ரிகார்டோவை ராகவனின் குழுவினர் தங்கள் பொறுப்பில் எடுத்தனர்.
“டேவிட், காயத்ரி… நீங்க செஞ்சது ஒரு பெரிய ஆபத்தான விஷயம். ஆனா இதனால ரிகார்டோவோட ஒட்டுமொத்த நெட்வொர்க்கையும் நாம உடைக்க முடியும். நீங்க இப்போதைக்கு ஒரு பாதுகாப்பான இடத்துக்குப் போங்க,” என்றார் ராகவன்.
அன்றிரவு, பண்ணை வீடு மீண்டும் அமைதியானது. ஆனால் அந்த அமைதிக்கு அடியில் ஒரு பெரிய ரகசியம் ஒளிந்திருந்தது. ரிகார்டோ கைது செய்யப்பட்டபோது, அவன் டேவிட்டின் காதோரம் ஒரு வார்த்தையை முணுமுணுத்தான்: “டேவிட்… ராகவனை நீ ரொம்ப நம்புற. ஆனா இந்தியாவில் முதன் முதலில் நான் பண்ண பிசினஸ்க்கு துணை நின்னது ராகவன் தான்!”
டேவிட்டின் உடல் சிலிர்த்தது. அவன் காயத்ரியைப் பார்த்தான். அவள் ராகவனுடன் ஏதோ பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.
உண்மையான வில்லன் யார்? ஆண்டனியா? ரிகார்டோவா? சிவகுமாரா? அல்லது அவர்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் இந்த ராகவனா?
இறுதி அத்தியாயத்தை நோக்கி நகரும் இந்தக் கதையில், இது மிகப்பெரிய திருப்பமாக அமைந்தது.
ராகவனின் பின்னணி பற்றியும், டேவிட் காயத்ரியிடம் இருந்து இதைப் பிரித்துச் சொல்ல முடியாமல் தவிக்கும் தவிப்பும் விவரிக்கப்படும்.
ராகவன் தனது குழுவினருடன் ரிகார்டோவை அழைத்துச் சென்ற பிறகு, பண்ணை வீட்டில் ஒருவித நிசப்தம் நிலவியது. காயத்ரி ஒரு பெரிய பாரம் இறங்கிய நிம்மதியில் இருந்தாள். தன் தந்தையின் நண்பர் ராகவன் வந்ததே தனக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய வெற்றியாக அவள் கருதினாள். ஆனால் டேவிட்டின் மனதுக்குள் ரிகார்டோ சொன்ன அந்த கடைசி வார்த்தைகள் நெருப்பாய் எரிந்து கொண்டிருந்தன.
“காயு, ராகவன் சாரை உனக்கு எவ்வளவு வருஷமா தெரியும்?” என்று டேவிட் மெல்லக் கேட்டான்.
“அவர் எங்க அப்பா கூடவே வளர்ந்தவர் டேவிட். எங்க குடும்பத்துல ஒருத்தர் மாதிரி. இப்போ ஏன் திடீர்னு இதைக் கேக்குறீங்க?” என்று காயத்ரி ஆச்சரியமாகப் பார்த்தாள்.
டேவிட் உண்மையைச் சொல்லி காயத்ரியின் நம்பிக்கையை உடைக்க விரும்பவில்லை. அதே சமயம் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டியதும் அவசியம். “இல்ல, சும்மா தான் கேட்டேன். நாம இப்போ இங்க இருக்கிறது பாதுகாப்பில்லை. ராகவன் சார் கூட்டிட்டுப் போனாலும், சிவகுமாரோட ஆட்கள் நம்மளைத் தேடுவாங்க. நாம வேற இடத்துக்கு மாறணும்,” என்று சமாளித்தான்.
மறுநாள் காலை, ராகவனிடம் இருந்து காயத்ரிக்கு ஒரு அழைப்பு வந்தது. “காயத்ரி, ரிகார்டோவை ஒரு ரகசிய இடத்துல வச்சு விசாரிச்சுட்டு இருக்கோம். அவன் சில முக்கியமான உண்மைகளைச் சொல்லத் தயாரா இருக்கான். ஆனா நீயும் டேவிட்டும் அங்க வந்தா தான் அவன் பேசுவேன்னு சொல்றான். நான் ஒரு லொகேஷன் அனுப்புறேன், அங்க வாங்க,” என்றார்.
காயத்ரி உற்சாகமடைந்தாள். ஆனால் டேவிட் இதைப் ஒரு பொறியாகக் கருதினான். சாருவையும் சீதா அம்மாவையும் ஒரு பாதுகாப்பான ஹோட்டலில் தங்க வைத்துவிட்டு, டேவிட்டும் காயத்ரியும் ராகவன் சொன்ன இடத்திற்குப் புறப்பட்டனர். அது நகருக்கு வெளியே இருந்த ஒரு பாழடைந்த தொழிற்சாலை.
அங்கே சென்றபோது ராகவன் தனது ஜீப்பிற்கு அருகில் நின்று கொண்டிருந்தார். “வாங்க… ரிகார்டோ உள்ளே இருக்கான்,” என்று அவர்களை அழைத்துச் சென்றார்.
தொழிற்சாலையின் உள்ளே ஒரு அறையில் ரிகார்டோ நாற்காலியில் கட்டப்பட்டிருந்தான். அவனது முகம் வீங்கியிருந்தது, யாரோ பலமாகத் தாக்கியது போலத் தெரிந்தது. காயத்ரியைப் பார்த்ததும் ரிகார்டோ கசப்புடன் சிரித்தான்.
“காயத்ரி… உன் அப்பாவோட நண்பர் ரொம்ப வேகமா இருக்காரு. நான் சொல்லாத ரகசியத்தை எல்லாம் என் வாயிலிருந்து பிடுங்கப் பார்க்கிறாரு,” என்றான் ரிகார்டோ.
ராகவன் முறைத்துப் பார்த்தார். “சொல்லு ரிகார்டோ… அந்த ஸ்விஸ் பேங்க் அக்கவுண்ட் விவரங்கள் இப்போ எங்க இருக்கு?”
காயத்ரி குறுக்கிட்டாள். “அங்கிள், அந்த விவரங்கள் எல்லாம் ஏற்கனவே டேவிட் அழிச்சிட்டாரே? அப்புறம் ஏன் இதைத் திரும்பக் கேக்குறீங்க?”
ராகவனின் முகத்தில் ஒரு சிறிய மாற்றம் தெரிந்தது. “இல்ல காயத்ரி, அவன் ஏதோ ஒரு கோப்பை மறைச்சு வச்சிருக்கான்னு சந்தேகம் இருக்கு. அதான் கேட்டேன்.”
டேவிட் ராகவனின் கண்களையே உற்றுப் பார்த்தான். ராகவனின் இடுப்பில் இருந்த துப்பாக்கி, சாதாரண போலீஸ் துப்பாக்கி அல்ல… அது மெக்சிகோவில் ரிகார்டோவின் ஆட்கள் பயன்படுத்தும் அதே வகை ‘சைலன்சர்’ பொருத்தப்பட்ட துப்பாக்கி.
டேவிட் சட்டென்று காயத்ரியின் கையைப் பிடித்து இழுத்தான். “காயு, இங்கிருந்து ஓடு!”
காயத்ரி திகைப்பதற்குள், ராகவன் தனது துப்பாக்கியை எடுத்து டேவிட்டை நோக்கிச் சுட்டார். டேவிட் காயத்ரியைத் தள்ளிவிட்டு ஒரு இரும்புத் தூணின் பின்னால் மறைந்தான். குண்டு தூணில் பட்டுத் தெரித்தது.
“ராகவன் அங்கிள்! என்ன பண்றீங்க?” காயத்ரி அதிர்ச்சியில் கத்தினாள்.
ராகவன் இப்போது வஞ்சகமாகச் சிரித்தார். “சாரி காயத்ரி… உங்க அப்பா ரொம்ப நேர்மையா இருந்து செத்துப் போனார். ஆனா எனக்குப் பணம் தான் முக்கியம். மெக்சிகோவுல இருந்து ரிகார்டோவை இங்க நம்ம ஊர்ல பிசினஸ் பண்ண சொன்னதே நான்தான். இவன் கிட்ட இருக்குற அந்தப் பல ஆயிரம் கோடிப் பணம் எனக்கு வேணும். அதுக்கு உங்க ரெண்டு பேர் கிட்ட இருந்தும் அந்த ரகசியக் குறியீடு எனக்குக் கிடைக்கணும்! ஆனா எந்த ஒரு சைபர் கிரைமும் இவருக்கு துணியா நான் இருப்பதாக எந்த ஒரு டேட்டாவும் இருக்காது அந்த அளவிற்கு பாதுகாத்து வந்தேன் ஆனா இப்ப எல்லாமே தெரிஞ்சு போச்சு.”
இப்போது காயத்ரிக்கு எல்லாம் புரிந்தது. துரோகம் அவளுக்குப் பிடித்தமான ஒரு நபரிடம் இருந்தே வந்திருக்கிறது. ராகவனின் ஆட்கள் தொழிற்சாலையின் அனைத்துப் பக்கங்களிலிருந்தும் அவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டனர்.
“டேவிட், நான் தப்பு பண்ணிட்டேன். இவரை நம்பி உங்களை இங்க கூட்டிட்டு வந்துட்டேன்,” என்று காயத்ரி வருந்தினாள்.
“பரவாயில்லை காயு… இப்போ நாம இங்கிருந்து தப்பிக்கணும். அதுக்கு ஒரு வழி இருக்கு,” என்று சொன்ன டேவிட், தொழிற்சாலையில் இருந்த ஒரு ரசாயனப் பேரலை (Chemical Barrel) உதைத்துத் தள்ளினான். அது உருண்டு போய் ஒரு மின்சாரப் பெட்டியின் மீது மோதியது.
பெரிய தீப்பொறி கிளம்ப, அந்த இடமே புகைய மண்டலமானது. அந்தப் புகையைப் பயன்படுத்தி டேவிட் காயத்ரியை இழுத்துக்கொண்டு ஒரு ஜன்னல் வழியாக வெளியே குதித்தான். பின்னால் ராகவனின் ஆட்கள் சுடும் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது.
இருவரும் காட்டை நோக்கி ஓடினர். ராகவன் இப்போது அதிகாரப்பூர்வமாகவே அவர்களைக் குற்றவாளிகளாக அறிவிக்கப் போவது உறுதி. அவர்கள் இப்போது போலீஸ் மற்றும் மாஃபியா ஆகிய இருவரிடமிருந்தும் தப்பிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தனர்.
,,,,,,,
