அத்தியாயம் 14
அன்றைய காலைப் பொழுது ஓஎம்ஆர் கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் சைட்டில் ஒரு புதிய போர்க்களத்திற்கான விடியலாகவே ஆரம்பித்தது. வானத்தில் சூரியன் தன் உக்கிரமான கதிர்களைப் பரப்பத் தொடங்கியிருக்க, சைட்டைச் சுற்றிலும் இரும்பு கம்பிகள் வெட்டப்படும் சத்தமும், சிமெண்ட் கலவை இயந்திரங்களின் பேரிரைச்சலும் காதை அடைத்தன.
வெள்ளை நிறப் பாதுகாப்புத் தொப்பியைத் தலையில் அணிந்து, கையில் நீல நிறப் ப்ளூபிரிண்ட் மேப்பை ஏந்தியபடி நின்றிருந்த இளவஞ்சியின் முகம் வியர்வையால் நனைந்திருந்தது. ஆயினும் அவளது கண்கள் தன் அசுர மூளையின் துல்லியத்தோடு சிமெண்ட் பில்லர்களின் அளவுகளைக் கணக்கிட்டுக் கொண்டிருந்தன.
அவளுக்குச் சற்று தள்ளி, தன் நிறுவனத்தின் தற்காலிக ஏசி கேபினுக்குள் (Site Cabin) அமர்ந்திருந்தான் கந்தர்வன் சக்கரவர்த்தி. அவனது முரட்டுத்தனமான அசுரக் கண்கள், கண்ணாடி ஜன்னல் வழியே வெளியே வெயிலில் நின்று வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த இளவஞ்சியை மட்டுமே இமைக்காமல் வெறித்துக் கொண்டிருந்தன. மடிக்கப்பட்ட வெள்ளைச் சட்டையின் கைகளும், கையில் சுழலும் பேனாவும் அவனது தீவிரமான சிந்தனையைக் காட்டின.
அப்போது, கந்தர்வனின் மேஜை மீது இருந்த அவனது பிரத்யேக மொபைல் போன் அதிரத் தொடங்கியது. திரையில் சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸின் முதன்மைப் பிசினஸ் மேலாளரின் பெயர் மின்னியது.
கந்தர்வன் போனை எடுத்து காதில் வைத்தான். அவனது குரல் பாறையைப் போலக் கனமாக ஒலித்தது. “சொல்லுங்க… லண்டன் கிளைன்ட்ஸ் மீட்டிங் அரேஞ்ச்மென்ட்ஸ் எல்லாம் எப்படிப் போயிட்டு இருக்கு?”
மறுமுனையில் மேலாளர் பதற்றமான குரலில் பேசினார். “சார்… லண்டன் ‘கிங்ஸ்டன் குரூப்’ (Kingston Group) பிரதிநிதிகள் சென்னைக்கு வந்துட்டாங்க. இன்னும் ரெண்டு மணி நேரத்துல நம்ம மெயின் ஆபீஸ் போர்டு ரூம்ல பிரசென்டேஷன் மீட்டிங் ஆரம்பமாகப் போகுது சார். ஆனா… ஒரு சின்ன தகவல். நம்ம பிசினஸ் எதிரி சஞ்சய்யும் எப்படியோ இந்த மீட்டிங்குக்கு பர்மிஷன் வாங்கி, அவனோட கம்பெனி டெண்டர் ஃபைலோட அங்க வந்து காத்துட்டிருக்கான் சார்!”
கந்தர்வனின் உதடுகளில் ஒரு அசுரத்தனமான, வஞ்சகப் புன்னகை விரிந்தது. “அவன் வருவான்னு எனக்கு ஏற்கனவே தெரியும். நீங்க மீட்டிங் ஹாலை ரெடி பண்ணுங்க, நான் இன்னும் அரை மணி நேரத்துல அங்க இருப்பேன்,” என்று கூறிவிட்டுப் போனை வைத்தான்.
அவன் சினேகாவைக் கண்காணிக்கத் தன் ஆட்களை ஏற்கனவே நியமித்திருந்ததால், சினேகா சஞ்சய்யைச் சந்தித்ததும், அவனிடம் பென்டிரைவைக் கொடுத்ததும் அவனது அசுர மூளைக்கு முன்கூட்டியே எட்டியிருந்தது. ஆனால், சினேகா திருடிச் சென்றது ஒரிஜினல் ஃபைல் அல்ல, அவளது பேராசையை அறுத்தெறிய கந்தர்வன் திட்டமிட்டு உருவாக்கிய ‘டூப்ளிகேட் பட்ஜெட் ஃபைல்’ (Duplicate File) என்பது சினேகாவுக்கோ, சஞ்சய்யுக்கோ தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை!
கந்தர்வன் கேபினை விட்டு வெளியே வந்தான். அவனது பூட்ஸ் காலடிகள் சைட்டின் மணல் பரப்பில் ஆழப் பதிந்தன. நேராக இளவஞ்சியின் அருகில் வந்து நின்றவன், “இளவஞ்சி… லண்டன் ப்ராஜெக்ட் மீட்டிங்குக்கு டைம் ஆச்சு. நீயும் என்கூட மெயின் ஆபீஸ்க்கு வர்றே,” என்று கட்டளையிடும் குரலில் கூறினான்.
இளவஞ்சி அதிர்ச்சியுடன் நிமிர்ந்து பார்த்தாள். “நான் ஏன் சார் வரணும்? நான் இப்போ கௌதம் சாரோட கம்பெனி பிரதிநிதி. உங்க கம்பெனி மீட்டிங்குக்கு நான் வர வேண்டிய அவசியம் இல்லை,” என்று தன் சுயமரியாதையைக் காட்டிக் கறாராகப் பேசினாள்.
கந்தர்வன் அவளது முகத்தோடு தன் முகத்தை நெருக்கிக் கொண்டு, அவளது கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தான். அவனது உடலின் அசுரத்தனமான ஈர்ப்பு அவளது மூச்சுக் காற்றை முடக்கியது. “இது நம்ம ரெண்டு கம்பெனியோட கூட்டு முயற்சி ப்ராஜெக்ட் (Joint Venture). இந்த டீல் ஓகே ஆனால்தான் இந்த சைட் வேலை அடுத்த கட்டத்துக்கு நகரும். சோ… கௌதமோட பார்ட்னரா நீ அங்க வந்தே ஆகணும். கார்ல ஏறுடி!” என்று வம்படியாக, முரட்டுத்தனமான காதலோடு அதட்டினான்.
வேற வழி இல்லாமல், இளவஞ்சி அவனது பிஎம்டபிள்யூ காரின் முன் சீட்டில் ஏறி அமர்ந்தாள். கார் அசுர வேகத்தில் சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸ் தலைமை அலுவலகத்தை நோக்கிப் பறந்தது. வழியெல்லாம் கந்தர்வன் அவளைத் தன் ஒற்றைப் பார்வையால் வம்பழித்துக் கொண்டே வர, இளவஞ்சியின் இதயம் பயத்தாலும், ஒரு விசித்திரமான தவிப்பாலும் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது.
சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸ் – பிரம்மாண்டமான போர்டு ரூம் (Board Room).
அறையின் நடுவே இருந்த நீள்வட்ட வடிவ மேஜையைச் சுற்றி லண்டன் கிளைன்ட்ஸ் மற்றும் தனஞ்செயன் ஐயா அமர்ந்திருந்தனர். ஒரு கோடியில், தன் கறுப்பு நிறச் சூட்டில் கர்வத்தின் உச்சியாக, கையில் ஒரு ஃபைலோடு அமர்ந்திருந்தான் சஞ்சய். அவனது முகம் “இந்த லண்டன் ப்ராஜெக்ட் எனக்குத்தான்” என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையில் மின்னிக் கொண்டிருந்தது.
கந்தர்வனும் இளவஞ்சியும் உள்ளே நுழைந்து தங்களுக்குரிய இருக்கைகளில் அமர்ந்தனர். சஞ்சய் இளவஞ்சியைக் கண்டு லேசாகப் புன்னகைத்துவிட்டு, கந்தர்வனை ஏளனமாகப் பார்த்தான்.
மீட்டிங் தொடங்கியது. லண்டன் கிளைன்ட்ஸின் தலைவர் பேசத் தொடங்கினார். “மிஸ்டர் கந்தர்வன் மற்றும் மிஸ்டர் சஞ்சய்… உங்களில் யாருடைய பட்ஜெட்டும், கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் பிளானும் எங்களுக்குப் பிடிச்சிருக்கோ, அவங்களுக்குத்தான் இந்த மல்டி மில்லியன் டாலர் ப்ராஜெக்ட் கிடைக்கும். ஃபர்ஸ்ட், மிஸ்டர் சஞ்சய் உங்க பிரசென்டேஷனைக் காட்டுங்க.”
சஞ்சய் எழுந்து நின்று, சினேகா தனக்குத் திருடிக் கொடுத்த அந்தப் பென்டிரைவை ப்ரொஜெக்டரில் (Projector) மாட்டினான். திரையில் சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸின் லோகோவோடு கூடிய பட்ஜெட் விபரங்கள் விரிந்தன. சஞ்சய் கர்வத்துடன் பேசினான், “சார்… இதுதான் எங்களோட பிரத்யேக பட்ஜெட் பிளான். சக்கரவர்த்தி கம்பெனியை விட 10% குறைவான செலவில், தரமான முறையில் இந்த லண்டன் ப்ராஜெக்ட்டை நாங்க முடிப்போம்!” என்று சினேகா கொடுத்த டூப்ளிகேட் விபரங்களை அப்பட்டமாக வாசித்தான். சக்கரவர்த்தி கம்பெனியின் ரகசியங்களை அப்படியே சஞ்சய் திரையில் காட்டுவதைக் கண்டு தனஞ்செயன் ஐயா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார்.
ஆனால், கந்தர்வன் மட்டும் தன் நாற்காலியில் சாய்ந்து அமர்ந்து, தன் உதடுகளில் ஒரு கொடூரமான அசுரப் புன்னகையைத் தேக்கிக் கொண்டு சஞ்சய்யையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
சஞ்சய் முடித்ததும், கந்தர்வன் மெதுவாக எழுந்து நின்றான். அவனது கம்பீரம் அந்த அறையையே ஆக்கிரமித்தது. அவன் தன் பாக்கெட்டில் இருந்து உண்மையான ஒரிஜினல் பென்டிரைவை எடுத்து மாட்டினான்.
திரையில் ஒரு புதிய, அசாத்தியமான, நவீன தொழில்நுட்பத் திட்டங்களும், சர்வதேசத் தரத்திலான பட்ஜெட் விபரங்களும் விரிந்தன. சஞ்சய் காட்டிய பட்ஜெட்டை விட கந்தர்வனின் ஒரிஜினல் பிளான் பல மடங்கு லாபகரமானதாகவும், உலகத் தரத்திலும் இருந்தது.
கந்தர்வன் தன் கனத்த குரலில், அசுரத்தனமான ஆங்கிலத்தில் அந்தப் பிரசென்டேஷனை விளக்கினான். அவனது அசுர மூளையின் அந்தப் பிரம்மாண்ட பிளானைக் கண்டு லண்டன் கிளைன்ட்ஸ் எழுந்து நின்று கைதட்டினர்.
“அற்புதம் மிஸ்டர் கந்தர்வன்! மிஸ்டர் சஞ்சய் காட்டிய பட்ஜெட் ரொம்பப் பழசாகவும், தவறான கணக்குகளோடும் இருக்கு. உங்களோட இந்த ஒரிஜினல் பிளான் தான் உலகத்தரம் வாய்ந்தது. இந்த லண்டன் ப்ராஜெக்ட் உங்க சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸ்க்குத்தான்!” என்று லண்டன் தலைவர் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்து, கந்தர்வனுடன் கைகுலுக்கினார்.
சஞ்சய்யின் முகம் அப்படியே பேயறைந்தது போல வெளுத்துப் போனது. தன் கைகளில் இருந்த ஃபைல் நழுவி கீழே விழ, அவன் அவமானத்தின் உச்சியில் நின்றான். சினேகா தன்னை ஏமாற்றிவிட்டாளா என்ற ஆத்திரமும் வெறியும் அவனது கண்களில் சிவப்பாக மாறின.
மீட்டிங் முடிந்து அனைவரும் வெளியேற, போர்டு ரூமில் கந்தர்வனும், அவனது அசுரத்தனமான புன்னகையைப் பார்த்து மிரண்டு போய் நின்றிருந்த இளவஞ்சியும் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தனர்.
கந்தர்வன் இளவஞ்சியை நெருங்கி வந்து, அவளது தோள்களைப் பற்றித் தன் வசம் இழுத்து, அவளது முகத்தையே வம்படியாகப் பார்த்தான். “பார்த்தியா இளவஞ்சி… உன் தங்கை சினேகா என் கம்பெனியை அழிக்கப் போட்ட பிளான் எப்படித் தூள் தூளாகிருச்சுன்னு? இந்த கந்தர்வனோட அசுர மூளையை வெல்ல இந்த உலகத்துல இன்னும் எவனும் பிறக்கலடி!” என்று கர்வத்தோடு கர்ச்சித்தான்.
அவனது அந்த அசுரத்தனமான வெற்றியும், சினேகா-சஞ்சய் கூட்டணியின் முதல் பிசினஸ் சறுக்கலும் கதையின் அடுத்த கட்டப் புயலுக்குக் காரணியாக அமைந்தன!
……
மாலை நேரத்துச் சூரியன் சென்னை மாநகரத்தின் உயரமான கட்டிடங்களுக்குப் பின்னால் மறைந்து, வானத்தை ரத்தச் சிவப்பாக மாற்றிக் கொண்டிருந்தது. லண்டன் ப்ராஜெக்ட் மீட்டிங்கில் ஒட்டுமொத்தமாக அசிங்கப்பட்டு, தன் கௌரவத்தை இழந்து நின்ற சஞ்சய்யின் நெஞ்சுக்குள் ஆத்திரமும் வன்மமும் எரிமலையாக வெடித்துக் கொண்டிருந்தன. அவனது கறுப்பு நிற ஆடி கார் அசுர வேகத்தில் அந்தச் சொகுசு ஹோட்டலை நோக்கிப் பறந்தது. அவனது கைகள் ஸ்டீயரிங்கை உடைப்பது போல இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்தன.
அதே நேரத்தில், அந்தச் சொகுசு ஹோட்டலின் ரகசிய அறைக்குள் சினேகா தன் கைகளில் ஒரு புதிய பட்டுப்புடவையோடும், வைர வளையல்களோடும் ஆடம்பரமாக அமர்ந்திருந்தாள். தனஞ்செயன் ஐயா குரூப்பில் அனுப்பிய திருமணச் செய்தி அவளது கர்வத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியிருந்தது. “இன்னும் சில நாட்களில் நான் சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸின் மருமகளாகப் போகிறேன். கந்தர்வனும் என் காலுக்குக் கீழே வரப்போகிறான்” என்று கர்வத்தோடு கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
திடீரென்று, அறையின் கதவு பலமாக உதைத்துத் திறக்கப்பட்டது!
சினேகா அதிர்ச்சியுடன் திரும்பிப் பார்த்தாள். உள்ளே நுழைந்த சஞ்சய்யின் முகம் வன்மத்தில் சிவந்து, கண்கள் கொடூரமாக மின்னின. அவனது கோட் கலைந்து, மூச்சு பலமாக வந்து கொண்டிருந்தது.
“சஞ்சய்… என்னாச்சு? ஏன் இப்படி கோபமா…” என்று சினேகா முடிப்பதற்குள், சஞ்சய் பாய்ந்து வந்து அவளது தலைமுடியை ஆக்ரோஷமாகப் பற்றித் தன் வசம் இழுத்தான்!
“ஆஹ்! சஞ்சய்… விடுங்க… விற்குது!” என்று சினேகா வலியால் கத்தினாள்.
“வடி சினேகா! என்னடி நினைச்சிட்டு இருக்கே உன் மனசுல? என்னை வச்சு காமெடி பண்ணுறியா?” என்று சஞ்சய் தன் கரகரப்பான குரலில் கத்தினான். அவளது முகத்திற்கு நேராகத் தன் கையில் இருந்த ஃபைலை விசிறியடித்தான். “நீ கொடுத்த பென்டிரைவை நம்பி இன்னைக்கு நான் லண்டன் கிளைன்ட்ஸ் முன்னாடி நின்னேன். ஆனா அங்க கந்தர்வன் காட்டுன ஒரிஜினல் ஃபைல் வேறடி! நீ கொடுத்தது வெறும் டூப்ளிகேட் குப்பை ஃபைல்! எல்லார் முன்னாடியும் என்னை முட்டாளாக்கி, என் கம்பெனி கௌரவத்தையே நடுத்தெருவுல நிப்பாட்டிட்டான் அந்த கந்தர்வன்!” என்று ஆத்திரத்தில் அறையில் இருந்த மதுக் கோப்பையை சுவரில் அடித்து உடைத்தான்.
சினேகா தலைமுடியின் வலியோடு, முகத்தில் பயமும் குழப்பமும் சூழ அப்படியே சோபாவில் விழுந்தாள். “இ… இல்ல சஞ்சய்! நான் உங்களை ஏமாத்தல. உண்மையிலேயே ஆபீஸ் போர்டு ரூம் கம்ப்யூட்டர்ல இதான் டிஸ்கஸ் பண்ணாங்க. நான் என் கண்ணால பார்த்துதான் காப்பி பண்ணினேன். அந்த ஃபைல்ல கந்தர்வனோட டிஜிட்டல் சைன் கூட இருந்தது. நான் உங்களுக்குத் துரோகம் பண்ணல சஞ்சய், என்னை நம்புங்க!” என்று பதற்றத்தில் அவளது ஆடம்பரக் கண்கள் கலங்கின.
சஞ்சய் அவளது பயந்த முகத்தையும், அவளது வளைவுகளையும் அசுரத்தனமாக உற்றுப் பார்த்தான். அவனது வஞ்சக மூளை சட்டென்று யோசித்தது. “அப்போ… கந்தர்வன் தான் சினேகாவைக் கண்காணிக்கிறான். அவ வேணும்னே திருடட்டும்னு இந்த டூப்ளிகேட் ஃபைலை அங்கே வச்சிருக்கான். அவனோட அசுர மூளை நமக்கு முன்னாடியே காய நகர்த்தியிருக்கு,” என்பதைச் சஞ்சய் புரிந்து கொண்டான்.
ஆனால், அதை அவன் வெளியே காட்டிக் கொள்ளவில்லை. அவனது பொம்பளப் பொறுக்கி குணம் மீண்டும் தலைதூக்கியது. சினேகாவுக்கு இன்னும் சில நாட்களில் கந்தர்வனுடன் கல்யாணம் நடக்கப் போகிறது. அவளை இப்போது விரட்டி அடிப்பதை விட, அவளது பண ஆசையையும், கந்தர்வன் மீதான வஞ்சகத்தையும் பயன்படுத்தித் தொடர்ந்து அவளை ரகசியமாகத் தன் படுக்கைக்கும், பிசினஸுக்கும் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள அவன் திட்டமிட்டான்.
சஞ்சய் மெதுவாக அவளருகே வந்து, சோபாவில் அமர்ந்து, அவளது கன்னத்தை வம்படியாகத் தன் கைகளில் பற்றினான். அவனது நகங்கள் அவளது மென்மையான சதையில் பதிந்தன. “சரி… அழாதே சினேகா. கந்தர்வன் ரொம்ப உஷாரா இருக்கான் போல. ஆனா, இதோட இந்த ஆட்டம் முடியல. அடுத்த முறை அவனோட லண்டன் டீலை விடப் பெரிய ப்ராஜெக்ட் விபரங்களை நீ எனக்குக் கறந்து கொடுக்கணும். இப்போதைக்கு உனக்குக் கல்யாண வேலை இருக்குல்ல? நீ தாராளமா கல்யாண ஏற்பாடுகளைக் கவனி,” என்று கூறி வஞ்சகமாகச் சிரித்தான்.
சினேகா தன் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு, அவனது பண பலத்தையும், ஆடம்பரத்தையும் இழக்க விரும்பாமல் அவனது மார்பில் சாய்ந்து கொண்டாள். “கண்டிப்பா சஞ்சய்… கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அந்த மொத்த கம்பெனியும் என் கைக்குள்ள வரும். அப்போ கந்தர்வனை நடுத்தெருவுல நிக்க வச்சு, உங்களுக்கு அத்தனை ரகசியங்களையும் தர்றேன்,” என்று தன் பேராசையின் உச்சத்தில் அவனுடன் மீண்டும் அந்த ரகசிய அறையில் சரசமாடித் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டாள்.
மறுநாள் காலை, சென்னை ஓஎம்ஆர் சைட் அலுவலகம்.
லண்டன் ப்ராஜெக்ட் வெற்றியைத் தொடர்ந்து, சைட்டில் வேலைகள் அசுர வேகத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தன. இளவஞ்சி தன் நீல நிறச் சுடிதாரில், முகத்தில் காய்ந்த வியர்வையோடு, கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் பில்லர்களின் சிமெண்ட் கலவைகளைச் சரிபார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளது அசுர மூளை வேலையில் தீவிரமாக இருந்தாலும், அவளது நெஞ்சுக்குள் கந்தர்வனின் நினைவுகள் மட்டுமே குடைந்து கொண்டிருந்தன.
அப்போது, சைட்டின் பின் புறமிருந்த அந்தத் தற்காலிக ஏசி கேபினுக்குள் இருந்து கந்தர்வனின் குரல் கம்பீரமாகக் கேட்டது. “இளவஞ்சி… இந்த லேட்டஸ்ட் லேபர் ரிப்போர்ட்டை எடுத்துட்டு உள்ள வாடி!”
இளவஞ்சி தன் கையில் இருந்த ஃபைலை எடுத்துக்கொண்டு, கேபினின் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தாள். அறையின் குளிர்சாதனக் காற்று அவளது வியர்த்த உடம்பில் பட்டு ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.
அங்கே, கந்தர்வன் தன் சட்டைப் பொத்தான்களை லேசாகக் கழற்றிவிட்டு, நாற்காலியில் அசுரத்தனமான கர்வத்தோடு அமர்ந்திருந்தான். அவன் இளவஞ்சியைப் பார்த்ததும், தன் பேனாவை மேஜை மீது எறிந்துவிட்டு எழுந்து நின்றான். அவனது கம்பீரமான நடையும், அவனது உடலிலிருந்து வீசிய அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மையின் வாசனையும் இளவஞ்சியின் இதயத் துடிப்பை எகிற வைத்தன.
அவன் மெதுவாக அவளருகே வந்து, அவளது கையில் இருந்த ஃபைலைப் பிடுங்கி மேஜை மீது வீசினான். அவளது கைகளைப் பற்றித் தன் வசம் இறுக்கமாக இழுத்தான்.
“சார்… விடுங்க! இது ஆபீஸ் சைட்… யாராச்சும் பார்க்கப் போறாங்க,” என்று இளவஞ்சி பதற்றத்துடன் அவனை விலக்க முயன்றாள். அவளது இதழ்கள் பயத்தால் நடுங்கின.
“பார்த்தா எனக்கு என்னடி? இந்தச் சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸோட ஓனர் நான். எனக்குப் பிடிச்சவளை நான் தொடுறதுக்கு எவன்டி தடை சொல்ல முடியும்?” என்று தன் கனத்த, முரட்டுத்தனமான குரலில் வம்படியாகக் கேட்டான் கந்தர்வன். அவளது முகத்தோடு தன் முகத்தை நெருக்கி, அவளது காதோரம் தன் மூச்சுக்காற்றைப் படரவிட்டான். “உன் வீட்ல அந்தச் சினேகா கல்யாணப் புடவை எடுத்துட்டு, ஆடம்பரத்துல மிதந்துட்டு இருக்கா. ஆனா இந்த கந்தர்வனோட வெறி முழுக்க நீ மட்டும்தான்டி இருக்கே,” என்று அவளது இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்தான்.
இளவஞ்சிக்கு அவனது இந்தத் தொல்லையும், அதீத நெருக்கமும் அவளது உடம்பிற்குள் ஒரு விசித்திரமான இன்ப வேதனையைத் தந்தாலும், அவளது மனதிற்குள் அந்தப் பயங்கரமான ரகசியத்தின் வலி மீண்டும் முளைத்தது. அவளது கண்கள் பனித்தன.
“ஐயோ… இவருக்கு இன்னும் என்னைப்பற்றி எதுவுமே தெரியவில்லை. நான் ஒரு முழுமையான பெண்ணாக இருந்தாலும், ஒரு வாரிசைப் பெற்றெடுக்கும் தகுதி இல்லாத ஒரு சாபம் என்று இவருக்கு இன்னும் புரியவில்லை. மத்த சாதாரணப் பொண்ணுங்க மாதிரி என்னையும் நினைச்சுதானே இவர் இப்படி வம்படி பண்ணிட்டு இருக்காரு? ஒரு வேளை உண்மை தெரிஞ்சா இவரோட இந்த அசுரக் காதலும், இந்த ஈர்ப்பும் ஒட்டுமொத்தமா வெறுப்பா மாறிடுமே!” என்று நினைத்து அவளது நெஞ்சு சோகத்தால் வெடித்தது. அவளது கண்கள் வழியே கண்ணீர் துளிகள் மெதுவாகக் கசிந்து அவளது கன்னங்களை நனைத்தன.
அவளது அந்தக் கண்ணீரையும், தவிப்பையும் பார்த்த கந்தர்வனின் அசுரக் கண்களில் ஒரு புதிய வசிய ஒளியும், அவளை முழுமையாகத் தன் வசமாக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற தீவிரமான அசுர வெறியும் ஆழமாகக் குடியேறியது!
…………..
