அத்தியாயம் 33
சென்னை புறநகரில் உள்ள குணசேகரனின் அந்த ரகசியப் பண்ணை வீடு, ஒரு நிழல் உலகக் கோட்டையைப் போல இருண்டு கிடந்தது. நீதிமன்றத்தில் சஞ்சய்யின் ஜாமீன் மனு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டு அவனுக்குப் பிணையில்லா முழுக் காவல் தண்டனை நீட்டிக்கப்பட்ட செய்தி டிவியில் ஓடிக்கொண்டிருக்க, அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த முன்னாள் எம்பி குணசேகரன் ஆத்திரத்தில் கையில் இருந்த மதுக் கோப்பையைச் சுவரில் எறிந்து உடைத்தான்.
சஞ்சய்யின் கைது அவனுக்குப் பெரிய இழப்பு மட்டுமல்ல, அவனது நிழல் உலக பிசினஸுக்கே வந்த மாபெரும் ஆபத்து. சஞ்சய்யும் குணசேகரனும் எப்படி ஒன்றிணைந்தார்கள் என்ற கறுப்புப் பக்கங்கள் குணசேகரனின் நினைவலைகளில் ஓடின. பல வருடங்களுக்கு முன்னால், சஞ்சய் மும்பையில் தன் தந்தை ரகுநாத்தின் பிசினஸை கவனித்துக் கொண்டிருந்தபோது, கார்ப்பரேட் உலகில் மிக வேகமாக முன்னுக்கு வரத் துடித்தான். அதற்கு அவன் தேர்ந்தெடுத்த வழி மிகக் கேவலமானது. மும்பையின் பெரிய பெரிய பிசினஸ் புள்ளிகளையும், அதிகாரிகளையும் தன் கைக்குள் வைக்க, அவர்களுக்குப் பெண்களைச் சப்ளை செய்யும் மாமா வேலையை சஞ்சய் மிக ரகசியமாகச் செய்து வந்தான்.
அப்போதுதான், தமிழ்நாட்டின் பெரும் புள்ளியாகவும், அரசியல் செல்வாக்குடனும் இருந்த குணசேகரனின் தொடர்பு சஞ்சய்க்கு மும்பையில் கிடைத்தது. குணசேகரனின் அத்தனை பலவீனங்களுக்கும் தீனி போட்டு, அவனுக்குப் பெண்களைச் சப்ளை செய்து, அவனது கறுப்புப் பணத்தை மும்பை ஷேர் மார்க்கெட்டில் முதலீடு செய்ய சஞ்சய் துணை நின்றான். இந்த அசிங்கமான நிழல் உலகக் கூட்டினால்தான், குணசேகரனும் சஞ்சய்யும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்களாக மாறிச் சக்கரவர்த்தி குடும்பத்தை ஒழிக்கச் சதித் திட்டம் தீட்டினர். இப்போது சஞ்சய் மாட்டிக்கொண்டதால், அடுத்ததாகப் போலீஸ் வலை சினேகா, மரகதம் வழியாகத் தன் கழுத்துக்கு வரும் என்பதை குணசேகரன் நன்றாக உணர்ந்தான்.
“டேய் கந்தர்வா! சஞ்சய் மாட்டுன உடனே நான் பயந்துடுவேன்னு நினைச்சியா? அவன் கார்ப்பரேட் மூளையை வச்சு உன்னை அடிக்கப் பார்த்தான், தோத்துட்டான். ஆனா நான் அப்படி இல்லைடா… நான் பிறப்பாலயே ஒரு மிருகம்! என்னை அழிக்க நினைச்ச உன்னோட மொத்த குடும்பத்தையும் இப்போ என்ன பண்றேன்னு பார்!” என்று வஞ்சக வெறியோடு கத்தினான் குணசேகரன்.
அப்போது அவனது உளவாளி ஒருவனிடமிருந்து போன் வந்தது. “அண்ணே… கந்தர்வனோட தம்பி கௌதமும் அந்த மதுமிதாவும் ஈசிஆர்ல இருக்கிற ஒரு காபி ஷாப்ல தனியா இருக்காங்க. அவங்க கூட செக்யூரிட்டி யாரும் இல்லை…” என்ற தகவல் கிடைத்தது.
குணசேகரனின் கண்கள் கொடூரமாக மின்னின. உடனே தன் போனை எடுத்து, மும்பையில் சஞ்சய்க்கு நெருக்கமாக இருந்த நிழல் உலக தாதாவின் அடியாட்களைத் தொடர்பு கொண்டான். “மும்பையில இருந்து வந்திருக்கிற அந்த அடியாட்களை உடனே அங்க அனுப்பு. கௌதமை அங்கேயே முடிங்க… இதுதான் சரியான நேரம்! கந்தர்வன் பதறிக்கிட்டு அங்க ஓடி வரட்டும், அந்த கேப்ல இங்க நான் வேற ஒரு பெரிய ஸ்கெட்ச் வச்சிருக்கேன்!” என்று கொடூரமாக உத்தரவிட்டான்.
அடுத்த அரை மணி நேரத்தில், ஈசிஆர் சாலையில் அமைதியாக இருந்த அந்தக் காபி ஷாப்பின் கண்ணாடிக் கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு அந்த மர்ம நபர்கள் நாலைந்து பேர் உள்ளே நுழைந்தனர். அவர்களின் கைகளில் கத்திகளும் இரும்பு ராடுகளும் மறைந்திருந்தன. சஞ்சய்யின் மும்பை நிழல் உலகக் கூட்டாளிகளான அந்த வடமாநில அடியாட்களின் கண்கள் கௌதமையும் மதுமிதாவையும் மட்டுமே குறிவைத்தன.
“டேய் கௌதம்! சக்கரவர்த்தி குடும்பத்தோட திமிரை இன்னைக்கு உன்னோட ஒழிக்குறோம்டா!” என்று ஒருவன் கத்தியபடி கௌதமை நோக்கி இரும்பு ராடோடு பாய்ந்தான்.
மதுமிதா அதிர்ச்சியில் அலற, கௌதம் சற்றும் தாமதிக்காமல் மதுமிதாவைத் தன் பின்னால் இழுத்துத் தள்ளினான். முன்னால் பாய்ந்து வந்தவனின் கையைப் பிடித்து, ராடைப் பிடுங்கி அவனது மண்டையிலேயே பலமாக அடித்தான். அடுத்தவன் கத்தியோடு வர, அவனது வயிற்றிலேயே ஒரே மிதியாக மிதித்து, காபி ஷாப் மேஜையின் மேல் தூக்கிப் போட்டான். மேஜை சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறியது.
கௌதம் தன் அண்ணன் கந்தர்வன் கற்றுக்கொடுத்த துணிச்சலோடு, மதுமிதாவிற்கு ஒரு சிறு காயம் கூட படாமல் அந்த நாலு பேரையும் ரத்த வெள்ளத்தில் தரையோடு தரைமட்டமாக்கினான். அடிவாங்கிய அடியாட்கள் அசிங்கப்பட்டு காரில் ஏறித் தப்பி ஓடினர்.
விஷயம் அறிந்த அடுத்த சில நிமிடங்களில், கந்தர்வன் தன் பாதுகாப்புப் படையோடு காபி ஷாப்பிற்குள் நுழைந்தான். தம்பியின் கைகளில் இருந்த லேசான ரத்தக் கறையையும், மதுமிதாவின் பதற்றத்தையும் பார்த்த அவனது கண்களில் கோபம் பறந்தது.
“கௌதம்! மதுமிதாவை பத்திரமா வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டுப் போ. குணசேகரன் தன் சாவுக்கு அவனே குழி தோண்டிட்டான். அவனோட இந்தத் தரம் தாழ்ந்த ஆட்டத்துக்கு இந்த கந்தர்வன் வைக்கப்போற முடிவு ரொம்பக் கடுமையானதா இருக்கும்!” என்று தீர்க்கமான குரலில் கூறினான் கந்தர்வன்.
ஆனால், குணசேகரனின் உண்மையான கொடூரப் பிளான் அதுவல்ல. கௌதமைத் தாக்கினால் கந்தர்வன் பதறிக்கொண்டு ஈசிஆர் வருவான், அந்த நேரத்தில் மாளிகையில் பாதுகாப்பு குறைவாக இருக்கும் என்பதைத் திட்டமிட்டே குணசேகரன் இந்தத் தாக்குதலை ஏற்பாடு செய்திருந்தான்.
கந்தர்வனும் கௌதமும் ஈசிஆரில் இருந்த அதே சமயம் பார்த்து, குணசேகரனே நேரடியாகப் பத்து அடியாட்களுடன் சக்கரவர்த்தி மாளிகைக்குள் அத்துமீறி நுழைந்தான். வரவேற்பறையில் குழந்தை பூவஞ்சியோடு அமர்ந்திருந்த புவனேசுவரி அம்மாவையும், தனஞ்செயன் ஐயாவையும் துப்பாக்கி முனையில் மிரட்டிப் பிடித்தான். அகிலா தடுக்க வர, அவளைப் பலமாகத் தள்ளிவிட்டு, புவனேசுவரி அம்மாவையும் தனஞ்செயன் ஐயாவையும் வலுக்கட்டாயமாகக் கடத்திக் காரில் ஏற்றினான்.
காரில் ஏறும் முன், மாளிகையின் வாசலில் நின்ற அகிலாவைப் பார்த்து வஞ்சகமாகச் சிரித்தான் குணசேகரன். “உன் அண்ணனுங்ககிட்ட சொல்லு… அவங்க அப்பனும், கௌதமுக்கும் உனக்கும் அம்மாவான இந்த புவனேசுவரியும் எழும்பூர் பழைய இரும்பு குடோன்ல என் கஸ்டடியில இருக்காங்க. விடிவதற்குள்ள கந்தர்வன் தன் மொத்த சொத்தையும் என் பேருக்கு எழுதிக் கொடுக்கலனா… இவங்க ரெண்டு பேரோட பிணம்தான் அவனுக்குக் கிடைக்கும்!” என்று கத்திவிட்டுச் சென்றான்.
அகிலா அழுதுகொண்டே கந்தர்வனுக்குக் கால் செய்து விபரத்தைக் கூறினாள். சதித்திட்டத்தைப் புரிந்துகொண்ட கந்தர்வனும் கௌதமும் அதீத வேகத்தில் எழும்பூரை நோக்கிக் கிளம்பினர்.
இரவு 11 மணி. எழும்பூர் கைவிடப்பட்ட பழைய இரும்பு குடோன்.
இருண்ட அந்தப் பெரிய குடோனின் நடுவே, இரு நாற்காலிகளில் தனஞ்செயன் ஐயாவும் புவனேசுவரி அம்மாவும் கயிறுகளால் கட்டப்பட்டு அமரவைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்களைச் சுற்றிப் பதினைந்துக்கும் மேற்பட்ட ஆயுதம் தாங்கிய கொடூர அடியாட்கள் நின்றிருக்க, குணசேகரன் கையில் துப்பாக்கியுடன் வஞ்சகமாக உலாவிக் கொண்டிருந்தான்.
“தனஞ்செயன்! உன் மகன் கந்தர்வன் என் சாம்ராஜ்யத்தையே அழிச்சான்ல? இப்போ நீயும், உன்னை நடுத்தெருவுல விட்டுட்டு ஓடிப்போன உன் முதல் பொண்டாட்டி விசாலாட்சிக்குப் பதிலா உன்னோட பிள்ளைகளான கௌதமுக்கும் அகிலாவுக்கும் அம்மாவா இருக்கிற இந்த புவனேசுவரியும் என் கைல மாட்டிக்கிட்டீங்க. உங்க ரெண்டு பேர் உயிரும் என் விரல் நுனியில இருக்குடா!” என்று குணசேகரன் கொடூரமாகச் சிரித்தான்.
“குணசேகரன்! என் பிள்ளைகளோட சாம்ராஜ்யத்தை உன்னால ஒன்னும் பண்ண முடியாதுடா. கந்தர்வன் வந்தா நீ உயிரோட மிஞ்ச மாட்டே!” என்று தனஞ்செயன் ஐயா கம்பீரமாகக் கத்தினார்.
சட்டென்று குடோனின் பிரம்மாண்டமான இரும்புத் தடுப்புச் சுவர், ஒரு மெர்சிடிஸ் கார் அதிவேகமாக மோதியதில் சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறியது! புக மண்டலத்திற்கு நடுவே காரின் கதவுகள் திறக்கப்பட… அங்கே கம்பீரமாக இறங்கினர் சக்கரவர்த்தி சகோதரர்கள்!
முன்னால் கறாரான கோட் சூட் உடையில், கண்களில் தீர்க்கமான கோபத்தோடு கந்தர்வனும், பின்னால் கைகளில் இரும்பு ராடோடு கௌதமும் அடியெடுத்து வைத்தனர்.
“டேய் குணசேகரன்! என் குடும்பத்து மேல கையை வச்ச உன்னை, சும்மா விடமாட்டேன்டா!” என்று கந்தர்வன் தன் காந்தக் குரலில் எச்சரிக்கை விடுத்தான்.
“அடிச்சுத் துவம்சம் பண்ணுங்கடா அவங்களை!” என்று குணசேகரன் கத்த, அடியாட்கள் அத்தனை பேரும் சக்கரவர்த்தி சகோதரர்களை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
அங்கே ஒரு மாபெரும் ஆக்ஷன் வேட்டை தொடங்கியது! கௌதம் தன் கையில் இருந்த ராடால் முன்னால் வந்த அடியாட்களின் கைகால்களை உடைத்துத் தரைமட்டமாக்கினான். கந்தர்வன் தன் முரட்டுக்கரங்களால் எதிரே வந்தவர்களின் நெஞ்சிலும் முகத்திலும் பலத்த அடி அடித்தான். அவனது ஒவ்வொரு அடியிலும் அடியாட்களின் எலும்புகள் உடையும் சத்தம் அந்த இருண்ட குடோனில் எதிரொலித்தது. ஐந்தே நிமிடங்களில், பதினைந்து அடியாட்களும் ரத்த வெள்ளத்தில் அலறிக்கொண்டு தரையில் சுருண்டு கிடந்தனர்.
தன் ஆட்கள் அடியோடு அழிந்ததைக் கண்டு அலறிய குணசேகரன், துப்பாக்கியை எடுத்துத் தனஞ்செயன் ஐயாவின் மேல் நீட்ட முயன்றான்.
“டேய்!” என்று கர்ஜித்தபடி பாய்ந்த கௌதம், குணசேகரனின் கையைப் பிடித்துத் துப்பாக்கியைப் பிடுங்கி எறிந்தான். கந்தர்வன் முன்னேறி வந்து, குணசேகரனின் சட்டைக் காலரைப் பற்றி, அவனது முகத்தில் ஒரே குத்தாகக் குத்தினான். குணசேகரன் ரத்தத்தைக் கக்கியபடி தரையில் விழுந்தான்.
“உன்னை மாதிரிப் பொறுக்கிகளுக்குச் சாவே ஒரு பிச்சைடா!” என்று கந்தர்வன் கறாராகக் கூறினான். அங்கே சைரன் சத்தத்துடன் கமிஷனர் தலைமையிலான போலீஸ் படை வந்து சேர்ந்தது. அசைவற்று எழ முடியாமல் கிடந்த குணசேகரனைப் போலீசார் இழுத்துச் சென்றனர். அவனது அரசியல், நிழல் உலக அத்தியாயம் அத்தோடு முடிவுக்கு வந்தது.
கந்தர்வனும் கௌதமும் ஓடிச்சென்று, தனஞ்செயன் ஐயா மற்றும் புவனேசுவரி அம்மாவின் கட்டுகளை அவிழ்த்தனர். புவனேசுவரி அம்மா அழுதுகொண்டே கந்தர்வனையும் கௌதமையும் அணைத்துக் கொண்டார்.
“எங்களை மன்னிச்சிடுங்கப்பா… எங்களால உங்களுக்குப் பெரிய ஆபத்து,” என்று புவனேசுவரி அம்மா நெகிழ்ந்து கூற, கந்தர்வன் அவளது கைகளைப் பற்றிக் கொண்டான். “நீங்கதான் எங்க கௌதமுக்கும் அகிலாவுக்கும் அம்மா… இந்தக் குடும்பத்தோட தூண். உங்களுக்கு ஒரு ஆபத்துன்னா இந்த கந்தர்வன் சும்மா இருக்க மாட்டான்,” என்றான் நெகிழ்ச்சியோடு.
…..
