அத்தியாயம் 10
அதிகாலை ஐந்து மணிக்கே அந்த மாளிகையின் பிரதான கதவுகள் பலமாகத் தட்டப்பட்டன. கையில் வாரண்ட்டுடன் வருமான வரித்துறை அதிகாரிகள் பத்து பேர் உள்ளே நுழைந்தனர். அக்னி ஜிம்மிலிருந்து வியர்வை சொட்டச் சொட்ட ஹாலுக்கு வந்தான். அவனது கண்கள் சிவந்திருந்தன.
“மிஸ்டர் அக்னி… உங்க கம்பெனி கணக்குல பல கோடி ரூபாய் முறைகேடு நடந்திருக்கிறதுக்கான ஆதாரம் கிடைச்சிருக்கு. இந்த வீடு இப்போ எங்க கண்ட்ரோல்ல இருக்கு. யாரோட போனும், லேப்டாப்பும் உங்ககிட்ட இருக்கக்கூடாது. எல்லாத்தையும் ஒப்படைங்க,” என்று அதிகாரி கறாராகச் சொன்னார்.
அக்னி அதிகாரியின் கண்களை நேராகப் பார்த்தான். “சட்டப்படி என்ன செய்யணுமோ செய்யுங்க. ஆனா என் பெர்மிஷன் இல்லாம இந்த வீட்டுல இருக்கிற ஒரு பொருளைக் கூட நீங்க வெளிய கொண்டு போக முடியாது,” என்று கரகரப்பான குரலில் எச்சரித்தான்.
அக்னியின் போன், லேப்டாப் மற்றும் அலுவலக கோப்புகள் அனைத்தையும் அதிகாரிகள் பறிமுதல் செய்து ஒரு மேஜையில் வைத்தனர். மாளிகையின் ஒவ்வொரு அறையிலும் சோதனை தொடங்கியது. சுந்தரமூர்த்தி ஒரு மூலையில் நிலைகுலைந்து அமர்ந்திருந்தார். ரேகா மட்டும் ஒருவித கர்வத்துடன் ஹாலில் உலாத்திக்கொண்டிருந்தாள்.
அதிலேயே புரிந்து கொண்டான். மேலும் ரேக்கா இங்கே வந்த பிறகு அவளைப் பற்றி விசாரணை நடத்த ரகுநாத் ,நடராஜன் மற்றும் ரேகா மூவரும் சேர்ந்து போட்ட திட்டங்கள் தான் இவை அனைத்தும். இதையெல்லாம் ஒரு பொருட்டாக மதிக்காமல் அக்னி அமைதியாகவே இருந்தான்.
மித்ரா திகைத்துப் போய் குழந்தைகளின் அறை வாசலில் நின்றாள். அதிகாரிகள் அவளது அறைக்குள் நுழைந்து பீரோவைச் சோதனையிட்டனர். “சார்… இது என்னோட சின்ன பேக் மட்டும் தான்,” என்று அவள் குரல் தழுதழுக்கச் சொன்னாள்.
“நீதான குழந்தைகள பாத்துக்க வந்தவ ஆனா குழந்தையை பாத்துக்குற தவித்து மத்த வேலை எல்லாம் பண்றதா கேள்விப்பட்டோம் நீ எல்லாம் பேசாத “
என்று மிகவும் கொடூரமாக ஒரு அதிகாரி அவளது பையை ஆக்ரோஷமாகத் திறந்து தரையில் கொட்டினான். மித்ராவின் கண்கள் கலங்கின.
இதைப் பார்த்த அக்னி, மின்னல் வேகத்தில் அந்த அதிகாரியின் கையைப் பிடித்துத் திருகினான். “மரியாதையா நடந்துக்கோங்க. இவள் இந்த வீட்டு வேலைக்காரி இல்ல… அக்னியோட கௌரவம்! இன்னொரு தடவை இவ பொருளை இப்படித் தொட்ட… உன் கை உன்கிட்ட இருக்காது,” என்று கர்ஜித்தான். அதிகாரிகள் ஒரு நிமிடம் அக்னியின் அந்த அசுரத்தனமான கோபத்தைக் கண்டு மிரண்டு பின்வாங்கினர்.
சோதனை மதியம் தாண்டி மாலை வரை நீடித்தது. அக்னியின் போன் அதிகாரிகளிடம் இருந்ததால் அவனால் யாரையும் தொடர்பு கொள்ள முடியவில்லை. ஆனால் அவனது முகத்தில் எந்தப் பயமும் இல்லை. மாறாக, இந்தச் சதிக்குக் காரணமான நடராஜனை எப்படி வேட்டையாட வேண்டும் என்கிற கணக்கு மட்டுமே ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
இரவு எட்டு மணி. அதிகாரிகள் சில ஆவணங்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு, “உங்க லேப்டாப் மற்றும் போன் எங்க லேபுக்கு அனுப்பப்படும். விசாரணை முடியுற வரைக்கும் நீங்க ஊரை விட்டுப் போகக்கூடாது,” என்று சொல்லிவிட்டு பூட்டி சீல் வைத்துவிட்டுச் சென்றனர். ஆனால் அவர்கள் சீல் வைத்தது அக்னியின் அலுவலக அறையை மட்டுமே.
வீடு முழுவதும் ஒரு மயான அமைதி நிலவியது. அக்னி நேராக மித்ராவின் அறைக்குச் சென்றான். அவள் அழுது முடித்துச் சோர்ந்து போய் அமர்ந்திருந்தாள். அக்னி உள்ளே சென்று கதவைத் தாளிட்டான். அவனது கைகள் அவளது தோள்களை இறுக்கப் பற்றின.
“மித்ரா… பயந்துட்டியா?”
“சார்… உங்க போன், லேப்டாப் எல்லாமே அவங்ககிட்ட இருக்கு. பிசினஸ் என்ன ஆகும்? உங்களை ஜெயிலுக்கு அழைச்சிட்டுப் போயிடுவாங்களோன்னு எனக்குப் பயமா இருக்கு,” என்று அவள் அவனது மார்பில் சாய்ந்து தேம்பினாள்.
அக்னி அவளது முகத்தைத் தூக்கி, அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தான். “அந்த லேப்டாப்ல இருக்குறது வெறும் கணக்கு வழக்குகள்தான் மித்ரா. ஆனா ரகுநாத்தையும் நடராஜனையும் அழிக்க வேண்டிய பிளான் என் மூளையில இருக்கு. அதை எவனும் சீஸ் பண்ண முடியாது. இன்னைக்கு அவங்க ஜெயிச்சதா நினைக்கட்டும்… ஆனா நாளைக்கு விடியும்போது அவங்க சாம்ராஜ்யம் சாம்பலா இருக்கும்,” என்று அவளது இதழ்களைத் தன் இதழ்களால் அழுத்திக் கவ்வினான்.
அந்த நெருக்கடியான நிலையிலும் அக்னியின் ஆதிக்கம் குறையவில்லை. அவன் அவளைத் தூக்கித் தன் அணைப்பிற்குள் சிறைபிடித்தான். அதிகாரிகளால் அவனது சொத்துக்களை முடக்க முடிந்ததே தவிர, அவனது மன உறுதியையும் மித்ரா மீதான அவனது பிடிவாதத்தையும் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.
வெளியே மழை பெய்யத் தொடங்கியது. அக்னி மித்ராவைத் தன் அரவணைப்பில் இறுக்கிக் கொண்டு, அடுத்த கட்ட வேட்டைக்கான வியூகத்தைத் தன் மனதுக்குள் தீட்டிக்கொண்டிருந்தான். அந்த இரவில் அவனது காதல் ஒரு போர்வீரனின் ஆவேசத்தோடு இருந்தது.
__
மாளிகையைச் சுற்றிலும் அமைதி நிலவினாலும், அக்னியின் அறைக்குள் ஒரு எரிமலை புகைந்து கொண்டிருந்தது.
அக்னி மித்ராவிடம் மன நிம்மதி பெற்றுக்கொண்டு சற்று தெம்பாக அவள் நெற்றில் முத்தமிட்டவன்.
“இனிமேதான் ஆட்டம் ஆரம்பிக்கப் போகுது மித்ரா”என்று சவாலாக சொல்ல
“என்ன சார் சொல்றீங்க என்ன ஆச்சு??”
என்று அவள் பதட்டமாக கேட்க.
அக்னி மெதுவாகத் தனது அலமாரியின் ரகசியப் பகுதியைத் தட்டினான். அங்கிருந்து ஒரு சிறிய கருப்பு நிற டேப்லெட் ஒன்றை எடுத்தான். அவன் ஒரு சிறந்த பிசினஸ் மேக்னட் மட்டுமல்ல, தொழில்நுட்பத்தில் கில்லாடி என்பதை அங்கிருந்த எவரும் அறிந்திருக்கவில்லை.
“சார்… லேப்டாப், போன் எல்லாத்தையும் அவங்க எடுத்துட்டுப் போயிட்டாங்களே? இது எப்படி?” என்று மித்ரா வியப்புடன் கேட்டாள்.
அக்னி அவளை ஏறிட்டுப் பார்த்தான். அவனது கண்களில் ஒரு நரித்தனம் மின்னியது. “அவங்க எடுத்துட்டுப் போனது வெறும் ‘கண்ணாடி’ தான் மித்ரா. உண்மையான சர்வர் இந்த டேப்லெட்ல தான் இருக்கு. ரகுநாத் என்னைக் குழந்தைன்னு நினைச்சுட்டான். ரேகா சும்மா இல்ல நம்ம வீட்டுக்கு வந்து இருக்க மாட்டா அவளுக்கு நான் வேணும் இந்த சொத்துக்கள் வேணும் அதுக்காக அவ எந்த எல்லைக்கும் போவா. அப்படின்னு ,தெரிஞ்சுதா அவளை எப்பவுமே கண்காணிக்க ஒரு ரகசிய ஸ்பை வெச்சிருந்தேன் .
அவன் ஏற்கனவே எல்லா தகவல் கிட்ட சொல்லிட்டான் அவங்கள முதலில் ஜெயிக்க வைக்கிற மாதிரி அவங்கள சந்தோஷத்துல மிதக்க விடணும், அதுக்காக தான் இந்த இன்கம் டேக்ஸ் நாடகத்துக்கு நானும் துணையா நின்ற மாதிரி நின்னேன்.
ஆனால் இந்த அக்னி எப்பவுமே தோற்க மாட்டேன் அவனுக்கு ஜெயித்துதான் பழக்கம்.
அக்னி எப்பவுமே ஒரு படி முன்னாடி தான் இருப்பான்,” என்று சொல்லிக்கொண்டே சில கோப்புகளைத் தட்டினான்.
அவன் அந்த டேப்லெட் மூலமாக ரகுநாத்தின் பினாமி நிறுவனங்களின் பணப் பரிமாற்றங்களை ஒவ்வொன்றாக முடக்கத் தொடங்கினான். “மித்ரா, இப்போ ரகுநாத்தோட அக்கவுண்ட்ல இருந்து சில கோடிகள் மாயமாகும். அதை அவன் நடராஜன்கிட்ட தான் கேட்பான். அங்கதான் அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் இடையில விரிசல் ஆரம்பிக்கும்,” என்று குரூரமாகச் சிரித்தான்.
அப்போது திடீரென்று கதவு தட்டப்பட்டது. அக்னி டேப்லெட்டை மறைத்துவிட்டு, கதவைத் திறந்தான். அங்கே சுந்தரமூர்த்தி நின்றிருந்தார். அவரது முகம் வெளுத்துப் போயிருந்தது.
“அக்னி… இது தேவையா? அந்த ரகுநாத் இப்போவே எல்லாத்தையும் முடிச்சுடுவான்னு மிரட்டுறான். நீ பேசாம அந்தப் பொண்ணை (மித்ராவை) வெளியே அனுப்பிட்டு, ரேகாவை ஏத்துக்கோ… நாம ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்படணும்?” என்று ஆதங்கத்துடன் கேட்டார்.
அக்னியின் முகம் சட்டென்று இறுகியது. அவன் மித்ராவின் கையைப் பிடித்துத் தன் தந்தையின் முன்னால் இழுத்து வந்து நிறுத்தினான். “அப்பா… அன்னைக்கு உங்க ஆசைக்காக ஸ்வேதாவை ஏத்துக்கிட்டு என் வாழ்க்கையையே தொலைச்சேன். ஆனா இன்னைக்கு இவ விஷயத்துல என் முடிவை மாத்த மாட்டேன். இவ ஒரு அனாதையா இருக்கலாம், ஆனா இவ தான் இப்போ இந்த அக்னியோட பலம். அந்த ரகுநாத் என் கம்பெனியைத் தான் எடுக்க முடியும்… என் தன்மானத்தை இல்லை!” என்று கறாராகச் சொன்னான்.
சுந்தரமூர்த்தி பதில் பேச முடியாமல் தலையைக் குனிந்துகொண்டு சென்றார். அக்னி கதவை மீண்டும் தாளிட்டான். மித்ராவின் கண்கள் கலங்கியிருந்தன. “சார்… என் ஒருத்திக்காக உங்க அப்பாவையும் எதிர்த்துக்கிட்டு, பிசினஸையும் பணயம் வைக்கிறீங்களே… இது சரியா?”
அக்னி அவளைத் தன் பக்கம் வேகமாக இழுத்தான். அவனது கைகள் அவளது தோள்களில் ஆழமாகப் பதிந்தன. “சரியா தப்பான்னு ஆராய இது நேரமில்லை மித்ரா. நீ எனக்கு வேணும்… அவ்வளவுதான்! அக்னிக்கு ஒரு பொருளைப் பிடிச்சிருந்தா, அதை எவன் தடுத்தாலும் அவன் விடமாட்டான். நீ இப்போ என் உயிர்… புரிஞ்சுக்கோ!” என்று அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டு, அவளைத் தன் அணைப்பிற்குள் சிறைபிடித்தான்.
அன்றைய இரவு அந்த அறையில் அக்னி ஒரு பக்கம் ரகுநாத்தின் சாம்ராஜ்யத்தை ஆன்லைனில் சிதைத்துக் கொண்டிருக்க, மறுபக்கம் மித்ராவின் மீதான தனது தீராத காதலை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தான். அக்னியின் அந்த முரட்டுத்தனமான அரவணைப்பில் மித்ரா தன்னைத் தொலைத்தாள். அவளுக்குத் தெரியும், அக்னி ஒரு முரட்டுக்காளையாக இருந்தாலும், அவளுக்காக அவன் உலகத்தையே எதிர்க்கத் தயங்கமாட்டான் என்று.
அடுத்த நாள் விடியும்போது, ரகுநாத்தின் செல்போன் விடாமல் அலறப்போகிறது என்பதும், அக்னியின் விஸ்வரூபம் தொடங்கப் போகிறது என்பதும் அந்த இரவுக்கு மட்டுமே தெரிந்த ரகசியமாக இருந்தது.
