அத்தியாயம் 19
அதிரூபனின் முகத்தில் நிலவிய அந்த இறுக்கம் அமிர்தாவை அச்சப்பட வைத்தது. சற்று முன்பு வரை காதலில் திளைத்திருந்த அந்த அறையின் சூழல், இப்போது போர்க்களத்தின் அமைதியைப் போல பாரமாக மாறியிருந்தது. அதிரூபன் சட்டென்று படுக்கையை விட்டு எழுந்து தன் சட்டையை மாட்டிக்கொண்டான்.
“அதிரூபா… என்ன நடக்குது? இப்பதானே எல்லாம் முடிஞ்சதுன்னு சொன்னீங்க?” அமிர்தாவின் குரலில் நடுக்கம் தெரிந்தது.
அதிரூபன் அவள் அருகில் வந்து, அவளது இரு தோள்களையும் பற்றித் தன் பக்கம் திருப்பினான். “அமிர்தா, எம்பி ஒரு வெறும் கருவிதான். அவனுக்குப் பின்னாடி இவ்வளவு பெரிய நெட்வொர்க் இருக்கும்னு நான் எதிர்பார்க்கல. ஜெயிலுக்குள்ளேயே ஒருத்தன் சாகுறான்னா, அதுவும் தற்கொலை மாதிரி ஜோடிக்கப்படுதுன்னா… அது சாதாரண ஆளோட வேலை இல்லை. லாவண்யாவைக் கடத்துனது அவளைக் காப்பாத்த இல்லை, அவகிட்ட இருக்கிற ஏதோ ஒரு ரகசியத்துக்காகத்தான்,” என்றான் தீர்க்கமாக.
அவன் கீழே இறங்கி வந்தபோது, ஹாலில் லாரா சித்தியும் தேவராஜும் மிகுந்த பதற்றத்துடன் அமர்ந்திருந்தனர். கௌதம் டேப்லெட்டில் ஏதோ மேப்பை ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தான்.
“சார்! லாவண்யாவை ஒரு ஆம்புலன்ஸ்ல ஏத்திட்டுப் போன சிசிடிவி விசுவல்ஸ் கிடைச்சிருக்கு. ஆனா அந்த ஆம்புலன்ஸ் சிட்டி லிமிட்டத் தாண்டுன உடனே காணாமப் போயிருச்சு. இதுக்கு பின்னாடி ‘தர்மலிங்கம்’ ஆட்கள் இருக்கலாம்னு சந்தேகம் இருக்கு,” என்றான் கௌதம்.
‘தர்மலிங்கம்’ என்ற பெயரைக் கேட்டதும் தேவராஜ் சித்தப்பாவின் முகம் வெளுத்தது. “அதிரூபா… தர்மலிங்கமா? அவன் உன் அப்பாவோட பழைய எதிரியாச்சே! பல வருஷமா அவன் ஆளே இல்லாம இருந்தானே?” என்றார் ஆச்சரியத்துடன்.
அதிரூபன் ஒரு குரூரமான புன்னகையைச் சிந்தினான். “அவன் சாகல சித்தப்பா… பதுங்கி இருந்திருக்கான். லாவண்யா மூலமா என் குடும்பத்தை வேரோட அழிக்கப் பார்க்கிறான். கௌதம்! இப்போவே நம்ம ஆட்களைத் தயார் பண்ணு. சென்னை சிட்டியோட எல்லா எக்சிட் பாயிண்ட்ஸையும் பிளாக் பண்ணுங்க. அந்த ஆம்புலன்ஸ் பூமிக்கு அடியில போனாலும் சரி, நான் அதைக் கண்டுபிடிச்சே ஆகணும்!”
அமிர்தா மெல்லப் படிக்கட்டுகளில் இறங்கி வந்தாள். அவளைப் பார்த்த அதிரூபன் தன் குரலைத் தணித்துக் கொண்டான். “அமிர்தா, நீ லாரா சித்தியோட உள்ளேயே இரு. தேவராஜ் சித்தப்பா, நீங்க வீட்டு செக்யூரிட்டியைப் பாத்துக்கோங்க. நான் கிளம்புறேன்.”
“அதிரூபா… பத்திரமா போயிட்டு வாங்க. எனக்கு ஏதோ மனசு சங்கடமா இருக்கு,” என்று அமிர்தா அவனது கையைப் பற்றினாள். அதிரூபன் அவளது கையில் ஒரு சிறிய முத்தமிட்டுவிட்டு வேகமாகக் கிளம்பினான்.
வெளியே மழை லேசாகத் தூறத் தொடங்கியிருந்தது. அதிரூபனின் கார் மின்னல் வேகத்தில் சென்றது.
சுமார் இரண்டு மணி நேரத் தேடலுக்குப் பிறகு, சென்னை புறநகரில் இருந்த ஒரு பாழடைந்த கிடங்கிற்கு அருகே அந்த ஆம்புலன்ஸ் கைவிடப்பட்டுக் கிடப்பதாகத் தகவல் வந்தது. அதிரூபனும் கௌதமும் அங்கே விரைந்தனர்.
கிடங்கிற்குள் நுழைந்தபோது அங்கே ரத்தக் கறைகள் சிதறிக் கிடந்தன. லாவண்யா ஒரு நாற்காலியில் கட்டப்பட்டிருந்தாள். அவளது முகம் சிதைக்கப்பட்டிருந்தது. அவள் அரைகுறை மயக்கத்தில் இருந்தாள்.
“லாவண்யா!” என்று அதிரூபன் அவளை நெருங்கினான்.
அவள் மெல்லக் கண் விழித்துப் பார்த்தாள். அதிரூபனைப் பார்த்ததும் அவளது உதடுகள் நடுங்கின. “அதிரூபா… தப்பு பண்ணிட்டேன். அப்பா… அப்பாவை அவங்கதான் கொன்னாங்க. உன் பொண்டாட்டி… அமிர்தா…” என்று சொல்லும்போதே அவளது மூச்சு திணறியது.
“அமிர்தாவுக்கு என்ன? சொல்லு லாவண்யா!” என்று அதிரூபன் அவளை உலுக்கினான்.
“அமிர்தா… அவ வெறும் ஓவியக்காரி இல்லை… அவங்க அவளைத் தேடித்தான் இவ்வளவு நாளா…” என்று முடிக்கும் முன்பே, எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு தோட்டா லாவண்யாவின் நெற்றியைத் துளைத்தது.
அதிரூபன் அதிர்ச்சியில் நிலைகுலைந்தான். லாவண்யா அவனது மார்பிலேயே சரிந்து உயிர் துறந்தாள். அவளது கடைசி வார்த்தைகள் அதிரூபனின் மூளையைக் குடைந்துகொண்டே இருந்தன. அமிர்தாவைப் பற்றி லாவண்யா என்ன சொல்ல வந்தாள்? அமிர்தாவுக்குத் தெரியாத ஏதோ ஒரு பெரிய ரகசியம் அவளது கடந்த காலத்தில் இருக்கிறதா?
சரியாக அந்த நேரம், அதிரூபனின் போன் அடித்தது. அது பண்ணை வீட்டில் இருந்த லாரா சித்தியிடமிருந்து வந்த அழைப்பு.
“அதிரூபா! சீக்கிரம் வா… யாரோ முகமூடி போட்ட ஆட்கள் வீட்டுக்குள்ள புகுந்துட்டாங்க. அமிர்தாவை அவங்க… ஆஆஆஹ்!” என்று அலறல் சத்தத்துடன் போன் கட் ஆனது.
“அமிர்தா!” என்று அதிரூபன் அலறினான். அவனது இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்று துடித்தது. அவனது சாம்ராஜ்யம், அவனது காதல், அவனது உலகம்… அனைத்தும் ஒரு பெரிய சூறாவளியில் சிக்கிக் கொண்டதை அவன் உணர்ந்தான்.
…
அதிரூபனின் காதுகளில் லாரா சித்தியின் அந்த அலறல் சத்தம் இடியாக இறங்கியது. “கௌதம்! பண்ணை வீட்டுக்கு வண்டியை விடு… இப்போவே!” என்று கர்ஜித்தான். அவனது கார் பண்ணை வீட்டின் வாசலில் டயர்கள் தீப்பறக்க உராய்ந்து நின்றது.
வாசலில் நின்றிருந்த பாதுகாப்பு ஆட்கள் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடக்க, அதிரூபன் துப்பாக்கியை உருவியபடி உள்ளே பாய்ந்தான். வரவேற்பறையில் இருந்த அலங்காரப் பொருட்கள் சிதறிக் கிடக்க, லாரா சித்தி தலையில் காயத்துடன் மயங்கிக் கிடந்தார். தேவராஜ் சித்தப்பா அவரைத் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்.
“சித்தப்பா… அமிர்தா எங்கே?” அதிரூபனின் குரலில் மரண பயம் கலந்திருந்தது.
“அதிரூபா… நாலு பேரு கருப்பு முகமூடி போட்டுட்டு வந்தாங்க. எங்களை அடிச்சுப் போட்டுட்டு அமிர்தாவைத் தூக்கிட்டுப் போயிட்டாங்க. அவ கத்துன சத்தம் இன்னும் என் காதுல கேட்டுட்டே இருக்கு,” என்று கதறினார் தேவராஜ்.
அதிரூபன் அமிர்தாவின் அறைக்குள் ஓடினான். அங்கே மேஜை மேல் ஒரு பழைய கடிதம்
அமிர்தா எங்கள் ரகசியப் பெட்டகத்தின் ஒரே வாரிசு.
அதாவது என்னவென்றால், எம்பி மற்றும் தர்மலிங்கம் இருவருக்கும் ஒரு காலத்தில் நகை ஆச்சாரியாகத்தான் அமிர்தாவின் அப்பா அறிமுகமானார். ஆரம்பத்தில் இவர்கள் நல்லவர்கள் என்று நினைத்தார். ஆனால், அவர்கள் கொண்டு வந்த நகைகள் அனைத்தும் உருக்கப்பட்டு மாற்று வடிவம் செய்து தருமாறு அடிக்கடி அவர் கடைக்கு வந்ததால் அவருக்குச் சந்தேகம் வந்தது. ஒருநாள் செய்தித்தாளில் காணாமல் போன அம்மன் நகை குறித்து செய்தி வந்திருக்க, அதே நகையை ஒரு வாரம் கழித்துத் தர்மலிங்கம் தன்னிடம் கொடுத்து மாற்றி அமைக்கச் சொன்னது அவருக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியளித்தது.
அவர்கள் தவறானவர்கள் என்று தெரிந்தும், அதை வெளியே காட்டிக்கொள்ளாமல் இரண்டு வருடங்களாக அவர்கள் செய்த தவறுகள் அனைத்தையும் அக்காலத்திலிருந்த சிறிய பட்டன் கேமரா மூலம் பதிவு செய்தார். அவர்கள் பேசிய அனைத்தையும் ரெக்கார்ட் செய்து வைத்த அவர், ஒரு மரண வாக்குமூலத்தையும் எழுதினார். அதில், “பிற்காலத்தில் எனக்கு ஏதாவது ஆபத்து நேர்ந்தால் — அது நிச்சயம் நடக்கக்கூடும் — அதற்காக என் மகளை ஒரு பகடைக்காயாக மாற்ற விரும்புகிறேன். அவளுக்கு 23 வயது ஆகும்போது தெளிவான சித்தாந்தக் கொள்கையோடு வளர்ந்து ஒரு நல்ல நிலையில் இருப்பாள். அப்போதுதான் இந்த ஆதாரங்கள் அனைத்தும் அவள் கைகளுக்குச் செல்ல வேண்டும். அதுவரை இது வங்கி லாக்கரில் இருக்கட்டும்,” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.
ஆதாரங்கள் மற்றும் வீடியோ சிப் அனைத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, தன் மகளுடன் வங்கிக்குச் சென்று அவளுடைய கைரேகை வைத்து லாக்கரில் பத்திரமாகப் பூட்டி வைத்தார். உண்மை வெளிவராதபடி அவர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், தர்மலிங்கம் மோப்பம் பிடித்து எம்பியோடு சேர்ந்து சதி செய்தான். அமிர்தாவின் பெற்றோர் காரில் சென்று கொண்டிருக்கும்போது விபத்து ஏற்படுத்தி அவர்களைக் கொன்றுவிட்டனர்.
தங்கள் தொல்லை முடிந்தது என்று அவர்கள் இருந்தபோதுதான், அந்த வங்கியில் வேலை செய்யும் தர்மலிங்கத்திற்குத் தெரிந்த ஒருவர் மூலம் உண்மை தெரிய வந்தது. அமிர்தாவின் பிறந்தநாள் வரவிருப்பதை அறிந்த அந்தப் பழைய அதிகாரி, “அவள் அப்பா பல வருடங்களுக்கு முன்பே இது கெட்டவர்களின் ஆதாரம், இதில் எம்பி மறைந்திருக்கிறார் என்று மகளிடம் சொன்னதை நான் கேட்டேன். இதில் உங்களுக்கு எதிராக ஏதோ ஒன்று இருக்கும்,” என்று சொல்லவே, தர்மலிங்கம் காத்திருந்த கொக்கு போல் இறை தேடி இப்போது அமிர்தாவைக் கடத்தி இருக்கிறார். காரணம், மறுநாள் அமிர்தாவின் 23-வது பிறந்தநாள்.
அந்தக் கடிதத்தில் இருந்தது:
“எங்கள் ரகசியம் அம்பலமாகாமல் இருக்கத்தான் எம்பி ஏதாவது தடை செய்வான் என்று அவனைக் கொன்றுவிட்டேன். அதே சமயம் உன் மனைவி மூலம் எங்கள் ரகசியம் வெளிவராமல் இருக்க வேண்டும் என்றால், இன்று இரவு நீலகிரியில் இருக்கும் பீட்டர் பங்களாவிற்கு வர வேண்டும்.”
என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. அதைப் பார்த்த பிறகு சும்மா இருப்பானா? உடனடியாகச் சித்தப்பாவிடம் சொல்லிவிட்டு, தன் மனைவியைக் காப்பாற்றத் துடிக்கும் ராமனாக மின்னல் வேகத்தில் புறப்பட்டான்.
இரவு 11:45 மணி.
நீலகிரி மலைப்பாதையில் அதிரூபனின் கார் சீறிப்பாய்ந்தது. மழையின் பேரிரைச்சலுக்கு நடுவே அவன் நீலகிரி பங்களாவை அடைந்தான். பாழடைந்த அந்த மாளிகையின் நடுவே ஒரு நாற்காலியில் அமிர்தா கட்டப்பட்டிருந்தாள். அவளது கண்களில் தெரிந்த பயம் அதிரூபனின் நெஞ்சைப் பிழிந்தது. அவளுக்குப் பின்னால் தர்மலிங்கம் தன் ஒற்றைக் கண்ணால் அவளைப் பார்த்தபடி நின்றிருந்தான்.
“தர்மலிங்கம்! அமிர்தாவை விட்டுடு. அந்த லாக்கர்ல என்ன இருக்குன்னு எனக்குத் தெரியும். என் கையில் அந்த ஆதாரங்கள் இருந்தா உன்னை இப்போவே முடிச்சுடுவேன்,” என்று அதிரூபன் துப்பாக்கியை நீட்டினான்.
தர்மலிங்கம் விகாரமாகச் சிரித்தான். “நீ ஒன்னும் பண்ண முடியாது அதிரூபா! அமிர்தாவோட அப்பன் ரொம்ப விவரமானவன். அந்த லாக்கரைத் திறக்க அவளோட கைரேகை மட்டும் போதாது, அவளோட 23-வது பிறந்தநாள் இன்னைக்குப் பிறக்கணும். இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல அவளுக்கு வயசு 23 முடியுது. அந்த லாக்கர் பாஸ்வேர்ட் அவளோட நகைக்கடை ஆச்சாரி குடும்பத்தோட ரகசியக் குறியீடுல இருக்கு. அதை இவ சொல்லணும், இல்லன்னா இவளை இப்போவே கொன்னுடுவேன்!”
அமிர்தா கண்ணீரோடு அதிரூபனைப் பார்த்தாள். அவளது வாயில் துணி கட்டப்பட்டிருந்ததால் அவளால் பேச முடியவில்லை. அதிரூபன் மெல்லத் தன் துப்பாக்கியைக் கீழே வைத்தான். “அவளை விடு… அவகிட்ட இருந்து நீ எதையும் வாங்க முடியாது. அவளுக்கு அந்த ரகசியம் தெரியாது!”
“தெரியாதுன்னு சொல்லாதே… அவளோட அப்பா சாகுறதுக்கு முன்னாடி அவகிட்ட ஒரு மோதிரத்தைக் கொடுத்திருக்கான். அந்த மோதிரத்துல தான் அந்த லாக்கர் கோட் இருக்கு. அந்த மோதிரம் எங்கே அமிர்தா?” என்று தர்மலிங்கம் அவளது கழுத்தை நெரித்தான்.
அமிர்தா வலியால் துடித்தாள். அதிரூபன் பாய முயல, தர்மலிங்கத்தின் ஆட்கள் அவனைச் சூழ்ந்து கொண்டனர்.
“அதிரூபா… என்னைக் காப்பாத்துங்க!” என்று அமிர்தா வாய்க் கட்டை மீறி முனகினாள்.
சரியாகப் பன்னிரண்டு மணி அடித்தது. பங்களாவின் கடிகாரம் ஒலிக்க, தர்மலிங்கம் வெறியுடன் அமிர்தாவின் கையைப் பிடித்து இழுத்தான். “நேரம் வந்துடுச்சு! லாக்கர் கோட் சொல்லு, இல்லன்னா உன் புருஷன் கண்ணு முன்னாடியே உன்னைச் சிதைச்சுடுவேன்!”
அந்த நொடி அதிரூபன் தன் சட்டையில் மறைத்து வைத்திருந்த மற்றொரு துப்பாக்கியை எடுத்து மின்னல் வேகத்தில் சுட ஆரம்பித்தான். அந்தப் பாழடைந்த பங்களா மீண்டும் ஒரு ரத்தக் களரியாக மாறியது. அமிர்தாவைக் காப்பாற்ற அதிரூபன் தன் உயிரையே பணயம் வைத்துப் போரிடத் தொடங்கினான்.
……..
