தன் எதிரே இருக்கும் பெண்ணைப் பார்த்து “வினு!” என்று விமல் முணுமுணுக்க…”ஹலோ சார்! நான் உங்ககிட்டதான் கம்ப்ளைன்ட் பண்ணிட்டு இருக்கேன். சாப்பாடு எதுவுமே சரியில்லை. கொஞ்சம் கூடப் பொறுப்பு இல்லாம என்ன ஹோட்டல் நடத்துறீங்க?”
என்று அவள் சண்டைக்கு வர, விமல் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு அவளையே ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.”என்ன மிஸ்டர்… என்னையே பார்க்கிறீங்க? நான் கன்ஸ்யூமர் கோர்ட்டுக்குப் போவேன். தரமில்லாத சாப்பாடு வச்சு வியாபாரம் பண்றீங்கன்னு கேஸ் போடுவேன்!”
என்று அவள் இஷ்டத்திற்குப் பேச, சட்டென்று அவள் கரங்களைப் பற்றித் தரதரவென்று தன் அறைக்குள் இழுத்துச் சென்று கதவைச் சாத்தினான் விமல்.அவள் முன் வந்து விமல் நிற்க, அவளோ முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். “வினு குட்டி, சாரிடா! யோகிதா சீமந்தம் அது இதுன்னு ஒரே பிஸி. இப்போ கூட அம்மா, அப்பா நியூ பிரான்சுக்காக (New Branch) வெளியூர் போயிருக்காங்க. இன்னைக்கு ஹோட்டலை நான்தான் சூப்பர்வைஸ் பண்ணனும். அதனால இன்னைக்கு மூவிக்கு வர முடியாது குட்டி, கோவிச்சுக்காதே”
என்று தன் ஆசைக்காதலியைச் சமாதானம் செய்தான்.”போங்க விமல், நீங்க எப்போதும் இதைத்தான் சொல்றீங்க. நீங்க காலேஜ் முடிச்சதுல இருந்தே சரியில்லை. எனக்கு யாரும் இல்லாத அனாதைங்கிற ஒரே காரணத்துக்காகத்தானே ஈஸியா என்னை அவாய்ட் பண்றீங்க? இதுக்குத்தான் வசதியான வீட்டுப் பசங்களை லவ் பண்ணக்கூடாதுன்னு சொல்வாங்க. எனக்கு என்னவோ நான் ஏமாந்து போயிட்டதா தோணுது”
என்று அவள் அழ ஆரம்பிக்க, அவளைச் சமாதானம் செய்ய அவள் இதழ்களோடு தன் இதழ்களை இணைத்தான் விமல்.சற்று நேரத்திற்குப் பிறகு சமாதானமானவள், “எனக்குத் தெரியாது, இன்னைக்கு ஈவினிங் நாம மூவிக்குப்போறோம். நீங்க வந்துதான் ஆகணும். அப்படி வரலைன்னா அப்புறம் என்னை நீங்க பார்க்கவே முடியாது”
என்று மிரட்டிவிட்டுச் சென்றாள். இந்தச் சில்வண்டை எப்படிச் சமாளிப்பது என்று அவனுக்குப் புரியவில்லை.விமல் கல்லூரி மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கும்போது, முதலாம் ஆண்டு மாணவியாக வந்தவள்தான் வினுஷா. பார்த்தவுடனேயே விமலிடம் மனதைப் பறிகொடுத்தவள்.
யாருமில்லாத தனக்கு இவன் ஒரு நல்ல துணையாக இருப்பான் என்று வினுஷாவும் அவனை விரும்பினாள். இருவரும் காதலில் திளைக்க, இப்போது கல்லூரி முடித்து ஒரு நல்ல வேலைக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறாள் வினு. இரண்டு வருடங்கள் கழித்துத் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம் என்று இருவரும் முடிவு செய்திருக்கின்றனர். ஆனால் விதி இவர்களைப் பிரிக்கத் திட்டமிட்டிருந்தது.-
பள்ளி ஆண்டு விழா முடிந்து களைப்புடன் இனியனும் இசையும் வீடு வந்து சேர்ந்தனர். வீட்டில் அனைவரும் உறங்கிவிட்ட நிலையில், இருவரும் உணவு முடித்துத் தங்களின் அறைக்குள் சென்றனர். இசை புத்துணர்வாகக் குளித்துவிட்டு வர, அறையைப் பார்த்ததும் அவளுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.ஐந்து நிமிட இடைவெளியில் கட்டிலை ரோஜாப் பூக்களால் அலங்கரித்து வைத்திருந்தான் இனியன்.
“என்ன சார்… ஏதோ நினைப்புல இருக்கீங்க போல?” என்று இசை வினவினாள்.மெதுவாக அவளை நெருங்கியவன், அவளைத் தன் கைகளுக்குள் சிறைபிடித்தான். “நான் ஏதேதோ நினைப்பில் இருக்கிறேன், எல்லாவற்றிற்கும் உன்னால் பதில் சொல்ல முடியுமா?” என்று அவளது காதோரம் கிசுகிசுத்தான்.”விளக்கை அணைத்துவிட்டு எதுவாக இருந்தாலும் பண்ணுங்க இனியன்… வெட்கமாக இருக்கு” என்று இசை அவன் மீது சாய்ந்துகொள்ள, விளக்கை அணைக்க விடாமல் அவளது அழகை ரசித்தான். வெட்கத்தில் இசை கண்களை மூடிக்கொள்ள, தன் இதழ்களால் அவள் கண்களைத் திறக்க வைத்தான். முத்த முத்திரைகளால் அவளது உடல் எங்கும் காதல் கீர்த்தனை பாடினான்.”விஷூ (விஷ்ணு)… அன்று மாதிரி வேகமாக வேண்டாம், மெதுவாகப் பண்ணுங்க” என்று தன் பயத்தை இசை வெளிப்படுத்த, அவளைச் சமாதானம் செய்து மெதுவாகத் தன் காதலை அவளுக்குள் செலுத்தினான்.
காதல், காமம் இரண்டும் போட்டி போட இருவரும் ஒரு சொர்க்க உலகிற்குச் சென்றனர்.—யோகிதா தன் எட்டாம் மாத வயிற்றைத் தடவிக்கொண்டே கண்ணாடி முன்பு நின்றிருந்தாள். திருமணம், குழந்தை என எல்லாம் அவள் வாழ்வில் அதிவேகமாக நடந்துவிட்டன.
21 வயதிலேயே இத்தனைப் பொறுப்புகள் வந்துவிட்டதே, தன் கனவுகள் என்னாகும் என்று அவள் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ராம் வந்து அவள் கண்களைத் துணியால் கட்டினான்.”ராம், இந்த நேரத்தில் எங்கே அழைச்சிட்டுப் போறீங்க?” என்று அவள் கேட்க, பதில் பேசாமல் ஓரிடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று அவளது கண் கட்டை அவிழ்த்தான். அங்கே மின்மினிப் பூச்சிகளாய் விளக்குகள் மின்னிக் கொண்டிருந்தன.”யோகிதா நர்சரி கார்டன்!”அவளுக்குச் சிறுவயதிலிருந்தே செடிகள் வளர்ப்பதில் ஆர்வம் அதிகம்.
ஒரு நர்சரி கார்டன் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்பது அவள் கனவு. சரியாக நள்ளிரவு 12 மணி ஆனதும், “இனிய பிறந்தநாள் நல்வாழ்த்துக்கள் திருமதி யோகிதா ராம் சக்கரவர்த்தி! இது என் மனைவியின் பிறந்தநாளுக்காக என் சின்ன பரிசு” என்றான் ராம்.யோகிதா மகிழ்ச்சியில் அவனை அணைத்து முத்தமிட்டாள்.
“எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியலை ராம். இது என் பெரிய கனவு. மேனேஜ் பண்ண முடியுமான்னு தெரியலை, ஆனா என் கனவை நான் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டேன். உன்னைப் போன்ற ஒரு கணவன் கிடைக்க நான் கொடுத்து வைத்திருக்கணும். நான் உனக்கு ஒரு சத்தியம் செய்கிறேன், எந்தக் காலத்திலும் உன் கடந்த காலத்தைப் பத்திக் குத்திக் காட்ட மாட்டேன்” என்றாள்.
“என் யோகி எப்போதும் என்னை விட்டுத் தரமாட்டாள்” என்று அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான் ராம்.—மறுபுறம், கௌதமி ஆவேசமாகச் சீனிவாசனிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். “டார்லிங், நாலைந்து மாசம் ஆகப்போகுது. அந்த அருண்குமாரையும் ராதாவையும் கொன்னுடலாம் போல இருக்கு. நான் பெத்த பொண்ணு (யோகிதா) வேற கர்ப்பமா இருக்காங்கிற திமிருல ஆடிக்கிட்டு இருக்கா. நீங்க எப்போ அந்த ஃபாரின் டீலரை வர வைக்கப் போறீங்க? முதலில் இசை, அம்பை ரெண்டு பேரையும் அனுப்பிவிடலாம்”
என்று ஈவு இரக்கமில்லாமல் கௌதமி திட்டம் போட்டாள்.மர்மமாகச் சிரித்த சீனிவாசன், “அதெல்லாம் அப்புறம் பார்த்துக்கலாம். இன்னைக்கு உனக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ் இருக்கு” என்று கூறி அவளுக்கு ஒயின் (Wine) கொடுத்தார். அதைக் குடித்த ஐந்தே நிமிடத்தில் கௌதமி மயங்கிச் சரிந்தாள்.
உடனே நான்கைந்து நபர்கள் வந்து அவளைத் தூக்கிச் சென்றனர்.”ஃபாரின் டீலருக்கு விலை பேசியதே உன்னைத்தான் கௌதமி! இந்த வயதிலும் குறையாத உன் அழகைப் பார்த்து டீலர் மயங்கிப் போய் பல கோடி ரூபாய்க்கு உன்னை வாங்கியிருக்கான். உன்னை அனுப்பிவிட்டு அந்தப் பணத்தை வைத்து என் மீதி வாழ்க்கையை நான் என் குடும்பத்துடன் என்ஜாய் பண்ணப் போகிறேன்” என்று கௌதமியைப் பார்த்துச் சிரித்தார் சீனிவாசன்.
பின்பு தன் மொபைலில் உள்ள தன் உண்மையான மனைவி மற்றும் மகளின் புகைப்படத்தைப் பார்த்து, “இனி நான் எந்தப் பாவத்தையும் செய்ய மாட்டேன். இத்தனை வருஷம் உங்களைத் தேடினேன், இப்போது கிடைத்துவிட்டீர்கள். இனி உங்களோடு வாழப் போகிறேன்” என்று உருக்கமாக முணுமுணுத்தார்.
_____________________________________________
