7) தீராதவள் 🥰

அத்தியாயம் 7

மாடலிங் ஃப்ளோரில் நடந்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான அதிரடித் திருப்புமுனைக்குக் பிறகு, சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸ் நிறுவனத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பார்வையும் இளவஞ்சியின் மீது முற்றிலும் மாறியிருந்தது. நேற்றுவரை அவளைச் சாதாரணப் பெண்ணாகப் பார்த்த ஊழியர்கள் அனைவரும், இன்று அவளது நேர்மையையும், அவளுக்குப் பின்னால் இரும்பு அரணாக நின்ற சிஇஓ கந்தர்வனின் செல்வாக்கையும் கண்டு மரியாதையுடன் வழிவிட்டனர்.

ஆனால், சினேகா மற்றும் ரம்யாவின் சஸ்பென்ஷன் விவகாரம் கம்பெனியின் சட்ட விதிகளின்படி போலீஸ் விசாரணை வரை சென்றதால், ஒட்டுமொத்த அக்கவுண்ட்ஸ் டிபார்ட்மென்ட்டிலும் ஒருவித பரபரப்பு நீடித்தது.

மறுநாள்

இளவஞ்சி தன் இருக்கையில் அமர்ந்து அடுத்த வாரத்திற்கான சர்வதேச பிராண்ட் லான்ச் விபரங்களை கணினியில் சரிபார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது, காரிடாரில் கனிவான, நிதானமான காலடிச் சத்தங்கள் கேட்டன. நிமிர்ந்து பார்த்தவள் சட்டென்று எழுந்து நின்றாள். உள்ளே வந்தவர் கந்தர்வனின் தந்தை தனஞ்செயன் சக்கரவர்த்தி.

அவரது முகத்தில் எப்போதும் இருக்கும் அந்தச் சாந்த குணம் இன்று சற்றே யோசனையாக மாறியிருந்தது. மாடலிங் ஃப்ளோர் சம்பவமும், மேனேஜர் பரிந்துரையில் வந்த சினேகாவின் அசிங்கமான நாடகமும் அவரை மிகவும் சங்கடப்பட வைத்திருந்தது.

“இளவஞ்சி… பிஸியா இருக்கியாம்மா?” என்று கனிவோடு கேட்டார் தனஞ்செயன்.

“இல்லைங்க ஐயா. சொல்லுங்க,” என்று இளவஞ்சி கைகளைக் கட்டியபடி மரியாதையாகக் கூறினாள்.

“நேற்று மாடலிங் ஃப்ளோர்ல நடந்த விஷயத்தை மேனேஜர் மூலமா கேள்விப்பட்டேன்மா. அந்த சினேகாப் பொண்ணு நம்ம மேனேஜர் முகத்துக்காக, ஏழைப் பொண்ணுன்னு பொய் சொல்லி உள்ள வந்துட்டு இவ்வளவு பெரிய காரியத்தை பண்ணியிருக்கக் கூடாது. வந்த அன்னைக்கே சம்பந்தம் இல்லாத சேட்டைகள் செஞ்சு, கம்பெனி பேரை அசிங்கப்படுத்தப் பார்த்திருக்கா. நல்லவேளை… கந்தர்வன் சரியான நேரத்துல உண்மையை நிரூபிச்சான். உனக்கு நடந்த இந்த அநியாயத்துக்கு என் வருத்தத்தைத் தெரிவிச்சுக்கிறேன்மா,” என்றார் தனஞ்செயன் மிகுந்த குற்ற உணர்ச்சியோடு.

“பரவாயில்லைங்க ஐயா. என் மேல தப்பு இல்லைன்னு நிரூபிக்கப்பட்டது வரைக்கும் எனக்குச் சந்தோஷம் தான். நீங்க இதைப் பத்திக் கவலைப்படாதீங்க,” என்று இளவஞ்சி பெருந்தன்மையாகச் சொன்னாள்.

தனஞ்செயன் அவளது கனிவான முகத்தையும், அந்தப் பெரிய சோதனையிலும் நிலைதடுமாறாமல் நின்ற அவளது கண்ணியத்தையும் பார்த்து வியந்து போனார். “உன்னோட இந்த நேர்மையும் குணமும் தான்மா இந்த சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸோட கௌரவத்தைக் காப்பாத்தியிருக்கு. கந்தர்வன் குணத்துக்கு உன்னை மாதிரி ஒரு பொண்ணு தான் பக்கத்துல இருக்கணும்,” என்று தன் மனதில் இருந்த நல்ல அபிப்பிராயத்தை வெளிப்படுத்திவிட்டு, அவளது தோளைத் தட்டிக் கொடுத்துச் சென்றார்.

தனஞ்செயன் வெளியேறிய சில நிமிடங்களிலேயே, சிஇஓ கேபினின் கதவு திறக்கப்பட்டு, கம்பீரமான கருப்பு சூட் அணிந்த கந்தர்வன் சக்கரவர்த்தி வெளியே வந்தான். அவனது கறுத்த விழிகளில் இன்னும் அந்த மாடலிங் ஃப்ளோர் ரௌத்திரத்தின் மிச்சமிருந்தது.

அவன் நேராக இளவஞ்சியின் மேஜை முன்னால் வந்து நின்றான். அவனது பிரம்மாண்டமான நிழல் அவளது மேஜையின் மீது படர, இளவஞ்சி நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள்.

“என்ன இளவஞ்சி… எங்க அப்பா உனக்கு ஆறுதல் சொல்லிட்டுப் போறாரா? நான் தான் சொன்னேன்ல, இந்த கம்பெனில எல்லாரும் உனக்குச் சப்போர்ட் பண்ணுவாங்க. ஆனா, இந்த பாஸ் கிட்ட இருந்து தப்பிக்க முடியாது!” என்று தன் முரட்டுத்தனமான பாணியில் வம்பு இழுக்கத் தொடங்கினான்.

“சார், தனஜெயன்
ஐயா ரொம்ப நல்ல மனிதர். என் கௌரவத்தை மதிச்சுப் பேசினாங்க. அதுல வம்பு இழுக்குறதுக்கு ஒன்னும் இல்லை,” என்று இளவஞ்சி தன் கோப்புகளைத் தட்டியபடி சற்றே சவாலாகப் பேசினாள்.

கந்தர்வன் அவளது மேஜையின் மீது இரு கைகளையும் ஊன்றி, அவளுக்கு மிக அருகில் குனிந்தான். அவனது தீர்க்கமான பார்வை அவளது முகத்தில் குத்த, அவளது இதயத் துடிப்பு எப்போதுமில்லாத வேகத்தில் துடிக்கத் தொடங்கியது.

“அப்போ நான் நல்லவன் இல்லையா இளவஞ்சி? நேற்று அந்த சிசிடிவி ஆதாரத்தை எல்லார் முன்னாடியும் காட்டி, உன்னை அந்தப் பழியில இருந்து காப்பாத்துனது இந்த கந்தர்வன் தான். அதுக்கு ஒரு ‘தேங்க்ஸ்’ கூட இல்லையா உன்கிட்ட?” என்று அவளது காதோரம் தாழ்ந்த, கம்பீரமான குரலில் முணுமுணுத்தான்.

அவனது அந்த நெருக்கமும், அவன் வம்பு இழுக்கும் போது அவளது நாடி நரம்புகளில் ஏற்படும் அந்த விசித்திரமான ஈர்ப்பும் இளவஞ்சியை ஒரு நொடி நிலைகுலைய வைத்தது. எனினும், தன் சுயமரியாதையைத் தூக்கிப் பிடித்தவள், அவனது கண்களை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தாள்.

“நீங்க நேர்மக்காகத்தான் நேற்று உண்மையை உடைச்சீங்கன்னு நம்புறேன் சார். அதுக்காக நன்றி. ஆனா, அதை வச்சு என்கிட்ட அதிகாரம் பண்ண நினைக்காதீங்க,” என்று சற்றும் அஞ்சாமல் கூறினாள்.

கந்தர்வனின் உதடுகளில் ஒரு குத்தலான புன்னகை விரிந்தது. அவளது இந்த எதற்கும் வளையாத திமிர்தான் அவனுக்குள் இருக்கும் ஆண்மையின் ஈகோவை இன்னும் அதிகமாகத் தூண்டியது. “உன்னோட இந்த வைராக்கியத்தை நான் ரசிக்கிறேன் இளவஞ்சி. ஆனா ஒன்னு ஞாபகம் வச்சுக்கோ… இந்த கந்தர்வன் சக்கரவர்த்தியோட ஆட்டத்துல நீ இன்னும் முழுசா நுழையல. இனிமேதான் உண்மையான ஆட்டமே ஆரம்பமாகப் போகுது!” என்று வம்படியாகச் சொல்லிவிட்டுத் தன் கார் சாவியை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து சிங்க நடை போட்டு வெளியேறினாள்.

மறுபுறம், கம்பெனியை விட்டு சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்டு, போலீஸ் விசாரணையின் எச்சரிக்கைக்குப் பிறகு வீட்டுக்கு அனுப்பப்பட்ட சினேகா, தன் அறையில் ஆத்திரத்தின் உச்சியில் அமர்ந்திருந்தாள். அவளது ஒட்டுமொத்தத் திட்டமும் கந்தர்வனின் அந்தச் சிசிடிவி அதிரடியால் சுக்குநூறாக உடைந்திருந்தது.

“என்னை எல்லார் முன்னாடியும் திருடின்னு அசிங்கப்படுத்திட்டீங்களேடி! அந்த கந்தர்வன் உனக்குச் சப்போர்ட் பண்ணி என்னை வெளியே துரத்திட்டான் இல்லையா இளவஞ்சி? உன்னை சும்மா விடமாட்டேன்டி!” என்று சினேகா தன் பற்களைக் கடித்தாள்.

அப்போது அவளது அறைக்குள் வந்த மரகதம், சினேகாவின் நிலையைப் பார்த்து ஆத்திரமடைந்தாள். “சினேகா… அந்த மூதேவி இளவஞ்சியால நம்ம குடும்ப மானமே போயிடுச்சுடி. அவ கம்பெனில பெரிய ஆளா வளர்ந்துட்டு இருக்கா. இப்போடியே விட்டா நம்மள தெருவுல நிப்பாட்டிடுவா,” என்று விஷத்தைக் கக்கினாள்.

“இல்லைம்மா… இவளை ஆபீஸ்ல வச்சு அடிக்க முடியாது. இவளோட பலவீனமே அவளோட கௌரவம் தான். அந்த இளவஞ்சியோட வாழ்க்கையில விளையாட என்கிட்ட இன்னும் ஒரு பெரிய ஆயுதம் இருக்கு”.
என்று கொடூரமான வஞ்சகத்தோடு சபதம் எடுத்தாள் சினேகா.

சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸின் அந்தப் பிரம்மாண்டச் சுவர்களுக்குள், சினேகாவின் அடுத்த கட்டக் கொடூரமான சதிவலைகளும், இளவஞ்சியைத் தன் அதிகாரப் பிடிக்குள் வைத்திருக்க நினைக்கும் கந்தர்வனின் முரட்டுத்தனமான நகர்வுகளும் கதையை ஒரு புதிய திருப்பத்தை நோக்கி விறுவிறுப்பாகக் கொண்டு சென்றன!

….

சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸின் சிஇஓ கேபினுக்கு வெளியே, தன் பிரத்தியேக இருக்கையில் அமர்ந்து அன்றைய நாளுக்கான கோப்புகளை மிகவும் கூர்மையாக ஆய்வு செய்து கொண்டிருந்தாள் இளவஞ்சி. கடந்த சில நாட்களாக ஆபீஸில் நிலவிய தேவையற்ற பரபரப்புகள் அனைத்தும் ஓய்ந்து, இப்போது ஒரு நிதானமான, இயல்பான சூழல் திரும்பியிருந்தது. அவளது நேர்மையும், வேலையின் மீது அவளுக்கு இருந்த அர்ப்பணிப்பும் அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

அப்போது, காரிடாரில் மிகவும் கம்பீரமான அதே சமயம் நிதானமான காலடிச் சத்தங்கள் கேட்டன. இளவஞ்சி நிமிர்ந்து பார்த்ததும் சட்டென்று எழுந்து நின்று, கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு மரியாதையுடன் தலைவணங்கினாள். உள்ளே வந்தவர் கந்தர்வனின் தந்தை தனஞ்செயன் சக்கரவர்த்தி.

கடந்த சில நாட்களாகவே இளவஞ்சி ஆபீஸ் வேலைகளைக் கையாளுவதையும், அவளது கண்ணியமான குணத்தையும் தனஞ்செயன் கவனித்துக் கொண்டுதான் இருந்தார். நாளுக்கு நாள் அவளது நேர்மையான உழைப்பு, தனஞ்செயன் மனதில் அவளைப் பற்றிய ஒரு மிகப்பெரிய நற்பண்பையும், நல்ல அபிப்பிராயத்தையும் ஆழமாக விதைத்திருந்தது.

“இளவஞ்சி… இன்னைக்குச் சாயங்காலம் வர வேண்டிய அந்த லண்டன் கிளைன்ட்ஸோட போர்டு மீட்டிங் ஃபைல்ஸ் எல்லாம் ரெடி பண்ணிட்டியாம்மா?” என்று மிகவும் கனிவான குரலில் கேட்டார் தனஞ்செயன்.

“எல்லாம் கச்சிதமா ரெடி பண்ணி சார் டேபிள்ல வச்சுட்டேங்க ஐயா. நீங்க வேணும்னா ஒரு தடவை வெரிஃபை பண்ணிக்கலாம்,” என்று இளவஞ்சி புன்னகையுடன் தன் கையில் இருந்த ஒரு நகல் கோப்பை அவரிடம் நீட்டினாள்.

தனஞ்செயன் அதை வாங்கிப் பார்த்துவிட்டு, அவளது நேர்த்தியான வேலைப்பாட்டைக் கண்டு வியந்துபோய் தலையசைத்தார். “ரொம்ப சந்தோஷம்ம்மா. இந்த கம்பெனியோட கௌரவமும், என்னோட நம்பிக்கையும் உன்னை மாதிரி ஒரு நேர்மையான பொண்ணுகிட்ட தான் இருக்கு. கந்தர்வனோட முரட்டுத்தனமான குணத்துக்கு, நீ பக்கத்துல இருந்து வேலைகளைப் பார்க்குறது எனக்கு ஒரு பெரிய நிம்மதியைத் தருது. நல்லா இரும்மா,” என்று மனதாரப் பாராட்டிவிட்டுச் சென்றார்.

தனஞ்செயன் தன் மீது வைத்திருக்கும் இந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும் பாசமும் இளவஞ்சியின் நெஞ்சை நெகிழ வைத்தது. தன்னை ஒரு அனாதையாகவும், சாபக்கேடாகவும் பார்க்கும் இந்த உலகத்தில், இவ்வளவு பெரிய கம்பெனியின் உரிமையாளர் தன் மீது காட்டும் இந்த நல்ல அபிப்பிராயம் அவளுக்குள் ஒரு புதிய தெம்பைத் தந்தது.

தனஞ்செயன் அங்கிருந்து நகர்ந்த சில நிமிடங்களிலேயே, சிஇஓ கேபினின் பிரம்மாண்டக் கதவு திறக்கப்பட்டது. கருப்பு சில்க் சட்டையும், சாம்பல் நிற சூட்டும் அணிந்து, சிங்கம்போல் கம்பீரமாக வெளியே வந்தான் கந்தர்வன் சக்கரவர்த்தி. அவனது கழுகுக் கண்கள் நேராக இளவஞ்சியின் மீதுதான் குத்தின.

அவன் மெதுவாக நடந்து அவளது மேஜையின் முன்னால் வந்து நின்றான். அவனது பிரம்மாண்டமான தோற்றம் அவளது இருக்கையையே முழுமையாக ஆக்கிரமிப்பது போல் இருந்தது.

“என்ன இளவஞ்சி… காலையிலயே எங்க அப்பா உனக்கு ஏதோ பெரிய அவார்டு கொடுத்திட்டுப் போற மாதிரி பேசிட்டு இருக்காரு? உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல என்ன பேச்சு?” என்று தன் முரட்டுத்தனமான பாணியில், அவளை வம்பு இழுக்கும் தொனியில் கேட்டான் கந்தர்வன்.

இளவஞ்சி கோப்புகளைத் தட்டியபடி நிமிர்ந்து அவனது கண்களை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தாள். “ஐயா அவர்கள் கம்பெனி ஃபைல்ஸ் பத்தி விசாரிச்சாங்க சார். அதுல வம்பு இழுக்குறதுக்கு ஒன்னும் இல்லை. நான் என் வேலையைத்தான் பார்க்கிறேன்,” என்றாள் சற்றும் அஞ்சாமல்.

கந்தர்வன் அவளது மேஜையின் மீது இரு கைகளையும் ஊன்றி, அவளுக்கு மிக அருகில் குனிந்தான். அவனது மூச்சுக்காற்றின் வெப்பம் அவளது முகத்தில் படர, அவளது இதயத் துடிப்பு எப்போதுமில்லாத வேகத்தில் எகிறியது. அவனது இந்தத் திடீர் நெருக்கமும், வம்படியாகப் பேசும் குணமும் அவளுக்குள் ஒரு விசித்திரமான நடுக்கத்தையும் ஈர்ப்பையும் ஒருசேர உருவாக்கியது.

“என் முன்னாடி எல்லாரும் நடுங்குவாங்க இளவஞ்சி. ஆனா நீ மட்டும்தான் என் கண்ணைப் பார்த்து இப்படித் திமிரா பேசுறே. உன்னோட இந்த எதற்கும் வளையாத குணமும், இந்த வைராக்கியமான பார்வையும் தான் எனக்குள்ள இருக்குற ஈகோவை உசுப்புது. இந்த பாஸ் கிட்ட இருந்து நீ அவ்வளவு சுலபமா தப்பிச்சுட முடியாது, ஞாபகம் வச்சுக்கோ!” என்று அவளது காதோரம் தாழ்ந்த குரலில் அதிகாரத்தோடு முணுமுணுத்தான்.

“நான் யாருக்கும் தப்பணும்னு அவசியம் இல்லை சார். என் தகுதியால நான் இங்க நிக்கிறேன். உங்க அதிகாரத்தை என்கிட்ட காட்டாதீங்க,” என்று அவனது கையைத் தன் பேனாவால் லேசாகத் தள்ளிவிட்டு, தன் கௌரவத்தை நிலைநாட்டினாள் இளவஞ்சி.

கந்தர்வனின் உதடுகளில் ஒரு குத்தலான புன்னகை விரிந்தது. அவளது இந்தத் திமிரை அவன் தனக்குள்ளே ரசித்தபடி, கம்பீரமாகத் தன் கார் சாவியை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.

நாட்கள் சென்றன..

சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸின் கீழ் தளத்தில் இருக்கும் அக்கவுண்ட்ஸ் செக்ஷனில் சினேகா தன் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தாள். கடந்த சில நாட்களாக ஆபீஸில் தன்னை எல்லாரும் ஒரு சாதாரண ஊழியராக நடத்துவதும், மேல் தளத்தில் தன் அக்கா இளவஞ்சிக்குக் கிடைத்து வரும் அந்த மிகப்பெரிய கௌரவமும் அவளது நெஞ்சுக்குள் வன்மத் தீயை வளர்த்துக் கொண்டே இருந்தது.

அவள் தன் மேஜையில் இருந்த கோப்புகளை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டு, ஜன்னல் வழியே மேல் தளத்தைப் பார்த்தாள்.

“எல்லாரும் அவளைப் பெரிய உத்தமினு கொண்டாடுறீங்க இல்ல? சிஇஓ-வோட அப்பாவும் அவளுக்கு சப்போர்ட் பண்றாரு, அந்த கந்தர்வனும் அவளையே சுத்தி வர்றான். இவளோட இந்த ஆட்டத்தை எப்படி அடக்கணும்னு எனக்கு நல்லா தெரியும். இந்த சினேகா யாருன்னு உங்க எல்லாருக்கும் காட்டுற காலம் தூரத்துல இல்லை. இப்போதைக்கு நான் அமைதியா இருக்குறது என் அடுத்த கட்ட நகர்வுக்குத்தான்!” என்று தன் மனதிற்குள் வஞ்சகமாகக் கணக்கு போட்டாள் சினேகா.

அவள் மிகப்பெரிய திட்டத்தை தயார் வைத்திருந்தாள் .யாரிடம் பயன்படுத்தி இளவஞ்சியின் வாழ்க்கையை ஒட்டுமொத்தமாகச் சீர்குலைக்க வேண்டும் என்பதற்கான சரியான நேரத்திற்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தாள்.

சக்கரவர்த்தி எம்பையர்ஸின் அந்தப் பிரம்மாண்டச் சுவர்களுக்குள், தனஞ்செயன் மனதில் இளவஞ்சிக்கு இருக்கும் நல்ல அபிப்பிராயமும், கந்தர்வனின் முரட்டுத்தனமான வம்பு இழுக்கும் ஆதிக்க விளையாட்டும், சினேகாவின் மறைமுகமான வஞ்சகக் கணக்குகளும்  விறுவிறுப்பாக நகர்த்தத் தொடங்கின!

…..