ANTIHERO

மெக்சிகோவின் அந்த மலைக்குடிலில் நிலவிய அமைதி மிகவும் ஆபத்தானது. சீதா இந்தியாவுக்குப் புறப்பட்ட பிறகு, காயத்ரியும் டேவிட்டும் அந்தத் தனிமையில் ஒருவரையொருவர் தழுவி உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால், அந்த அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒரு பேரிரைச்சல் கேட்டது. அது சாதாரணச் சத்தமல்ல, ராணுவ ஹெலிகாப்டர்களின் இறக்கைகள் சுழலும் சத்தம்.”காயு, கீழே விழு!” என்று டேவிட் கத்தினான்.அடுத்த வினாடி, அந்தக் குடிலின் ஜன்னல்கள் சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறின. மேலிருந்து இயந்திரத் துப்பாக்கிகள் சரமாரியாக புல்லட்கள் உமிழ்ந்தன.

டேவிட் காயத்ரியைத் தூக்கிக் கொண்டு ஒரு கனமான மர மேஜையின் பின்னால் பாய்ந்தான். ரவைகள் மேஜையைத் துளைக்க முயன்றன.”டேவிட், இவங்க யாரு? ஆண்டனி ஆளுங்களா?” என்று காயத்ரி பதற்றத்துடன் கேட்டாள். அவள் கையில் ஏற்கனவே ஒரு சிறிய கைத்துப்பாக்கி தயாராக இருந்தது.”ஆண்டனி மட்டும் இல்ல காயு… இவங்க ‘தி கோஸ்ட்’டோட கூலிப்படை. மெக்சிகோவோட மிகச்சிறந்த கமாண்டோக்கள் இவங்க. நாம இங்கிருக்கிறது அவங்களுக்குத் தெரிஞ்சிருச்சு!” டேவிட் தனது ‘ஏகே-47’ ரகத் துப்பாக்கியை எடுத்து ஜன்னல் வழியாகப் பதிலுக்குச் சுட்டான்.

வெளியே ஆண்டனியின் குரல் மெகாபோனில் ஒலித்தது. “டேவிட்! நீயும் உன் காதலியும் எலி மாதிரி உள்ளே மாட்டிக்கிட்டீங்க. மரியாதையா அந்தப் பொண்ணை என்கிட்ட ஒப்படைச்சிட்டு வந்துடு. உன்னை மட்டும் சாக விடாம கவனிச்சுக்கிறேன்!”டேவிட் பற்களைக் கடித்தான். “காயு, பின்னாடி ஒரு ரகசிய வழி இருக்கு. அது நேரா மலைச் சரிவுக்குப் போகும். அங்க ஒரு பைக் இருக்கு. நீ அதை எடுத்துட்டுத் தப்பிச்சுடு. நான் இவங்களை ஒரு கை பார்க்கிறேன்,” என்றான் டேவிட்.

அவனது கண்கள் ரத்த நிறத்தில் ஜொலித்தன.”மாட்டேன்! நான் உங்களை விட்டுட்டுப் போகமாட்டேன் டேவிட். நாம சேர்ந்து தான் சாகணும், இல்ல சேர்ந்து தான் ஜெயிக்கணும்!” என்றாள் காயத்ரி உறுதியாக.டேவிட் அவளைத் தன் பக்கம் இழுத்து, அவளது இதழ்களில் ஒரு நொடி அழுத்தமான முத்தத்தைப் பதித்தான். “இந்த உறுதி தான் எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு. சரி… வா, அந்த சாத்தான்களுக்கு ஒரு பாடம் புகட்டுவோம்!”இருவரும் இணைந்து போரிட்டனர்.

ஒரு டிடெக்டிவாக காயத்ரிக்குத் துப்பாக்கி சுடுவதில் நல்ல பயிற்சி இருந்தது. அவள் குறி வைத்த ஒவ்வொரு தோட்டாவும் ஒரு எதிரியின் உயிரைப் பறித்தது. டேவிட் ஒரு விஸ்வரூபம் எடுத்தவனைப் போலச் சுழன்று சுழன்று தாக்கினான்.குடில் தீப்பிடிக்கத் தொடங்கியது. புகையும் நெருப்பும் அவர்களைச் சூழ்ந்தன. அந்த நெருக்கடியில் டேவிட் காயத்ரியின் இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்து, அவளை ஒரு கையில் ஏந்தியபடி ஜன்னல் வழியாக வெளியே குதித்தான்.

அவர்கள் மலைச் சரிவில் உருண்டு கீழே இருந்த புதர்களுக்குள் மறைந்தனர்.”அவங்களைக் கண்டுபிடிங்கடா!” என்று ஆண்டனி கத்தினான்.இருவரும் காடுகளுக்குள் புகுந்து ஓடினர். காயத்ரியின் காலில் ஒரு சிறிய கல் குத்தி ரத்தம் கசிந்தது. டேவிட் அவளைத் தூக்கி ஒரு பெரிய மரத்தின் அடியில் அமர வைத்தான். அவனது கை விரல்கள் அவளது காயத்தைத் தடவின. “வலிக்குதா காயு?””உங்க கூட இருக்கும்போது எனக்கு வலி தெரியாது டேவிட்,” என்று அவள் அவனது கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டாள். அந்த மரணப் போராட்டத்திற்கு நடுவே, அவர்கள் இருவரின் மூச்சுக் காற்றும் உரசிக்கொண்டன.

டேவிட் அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டு, “இன்னும் கொஞ்ச தூரம் தான்… அங்க நம்ம ஆளுங்க நமக்காகக் காத்துட்டு இருப்பாங்க,” என்றான்.அதே நேரம் டெல்லியில்…சாருகேஷ் தனது அலுவலகத்தில் அமர்ந்து ஒரு கோப்பைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அதில் டேவிட் மில்லரின் முழு ஜாதகமும் இருந்தது. அவன் முகத்தில் கடும் கோபம் தென்பட்டது. “காயத்ரி… நீ ஒரு கிரிமினலை நேசிக்கிற. உன்னை மீட்க நான் வந்தே தீருவேன். அந்த டேவிட் மில்லரோட ஆட்டம் என் கையால தான் முடியும்!” என்று தனக்குள் சூளுரைத்தான்.

அவன் தனது சீனியர் அதிகாரியிடம் மெக்சிகோ செல்ல அனுமதி கேட்டு விண்ணப்பித்திருந்தான். அவனது நோக்கம் ஒன்றே ஒன்றுதான்: தன் அக்காவைப் பிரிப்பது மற்றும் டேவிட்டைச் சிறையில் அடைப்பது.மெக்சிகோ காட்டில், டேவிட் மற்றும் காயத்ரி ஒரு குகைக்குள் நுழைந்தனர். அங்கே டேவிட்டின் கம்ப்யூட்டர் ஹேக்கர்கள் ஏற்கனவே வேலை செய்து கொண்டிருந்தனர்.”சார்… ‘தி கோஸ்ட்’டோட இருப்பிடத்தைக் கண்டுபிடிச்சுட்டோம். அவன் மெக்சிகோ சிட்டியோட ஒரு பெரிய ஹோட்டல்ல ரகசிய மீட்டிங் போடப்போறான். ஆண்டனியும் அங்க தான் வரப்போறான்,” என்றான் ஒருவன்.

டேவிட் காயத்ரியைப் பார்த்தான். “ஆட்டம் இப்பதான் சூடு பிடிக்குது காயு. நாம நேரடியா அவனோட இடத்துக்கே போகப்போறோம். ரெடியா?”காயத்ரி அவனது கையைத் தன் கைகளால் பிணைத்துக் கொண்டாள். “உங்க நிழலா நான் வருவேன் டேவிட்!”டேவிட் அவளைப் பார்த்து அழகாக புன்னகைத்தான்.

எவ்வளவு ஆபத்து சூழல்கள் வந்தாலும் காயத்ரி ஒரு கணம் கூட டேவீட்டை வெறுத்து அவள் கைவிட்டதே இல்லை இன்னும் அவனோடு போராடுவதற்காக தான் சித்தமாகி கொண்டிருக்கிறாள்அவள் காதலின் ஆழத்தை புரிந்து கொண்ட யட்சன் நிச்சயமாக அவளைக் காப்பாற்றுவான்.

மெக்சிகோ சிட்டியின் இதயப்பகுதியில் அமைந்திருந்த அந்த ‘கிராண்ட் இம்பீரியல்’ ஹோட்டல், அதிகாரத்தின் உச்சமாகத் திகழ்ந்தது. அதன் 50-வது மாடியில் ‘தி கோஸ்ட்’ ஏற்பாடு செய்திருந்த அந்த ரகசியக் கூட்டம் தொடங்கவிருந்தது. வெளியே மெக்சிகோவின் இரவு விளக்குகள் மின்னிக்கொண்டிருக்க, உள்ளே மரணத்தின் நிழல்கள் நடமாடிக்கொண்டிருந்தன.

காயத்ரி இன்று ஒரு சர்வதேசப் பத்திரிகையாளர் போல வேடமிட்டிருந்தாள். கருப்பு நிறத்தில் உடல்வாகோடு ஒட்டியிருந்த ‘பென்சில் ஸ்கர்ட்’ மற்றும் வெள்ளை நிறப் பட்டுச் சட்டை அவளுக்கு ஒரு கம்பீரமான தோற்றத்தைத் தந்தது. டேவிட் அவளது காதில் இருந்த நுண்ணிய ஸ்பீக்கர் வழியாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தான்.”காயு, ஹோட்டலோட சிசிடிவி கன்ட்ரோல் ரூம் இப்போ என் ஆளுங்க கிட்ட தான் இருக்கு. நீ மெல்ல 50-வது மாடிக்கு போ. ஆண்டனி அங்க வந்துட்டான்.

கோஸ்ட் இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல வருவான்,” டேவிட்டின் குரல் அவளது நரம்புகளைத் தட்டியெழுப்பியது.”நீங்க எங்க இருக்கீங்க டேவிட்?” என்று காயத்ரி கிசுகிசுத்தாள்.”நான் உனக்கு ரொம்ப பக்கத்துல தான் இருக்கேன் காயு. உன் பின்னாடியே வர்ற அந்த ஹோட்டல் சர்வரைப் பாரு,” என்றான் டேவிட்.காயத்ரி திரும்பிப் பார்த்தாள். முகமூடி அணிந்திருந்த ஒரு சர்வர் கையில் ட்ரேயுடன் வந்து கொண்டிருந்தான்.

அவனது நடையும், தோள்களின் விரிவும் அது டேவிட் தான் என்பதை அவளுக்குக் காட்டிக் கொடுத்தது. அவனது கண்கள் முகமூடிக்குள்ளிருந்து அவளை ஊடுருவின. அந்த ஒரு பார்வையில் இருந்த காதல் அவளுக்கு ஆயிரம் யானை பலத்தைக் கொடுத்தது.அவர்கள் இருவரும் லிஃப்டில் ஏறினர். லிஃப்ட் மேலே நகரத் தொடங்கியதும், டேவிட் சட்டென்று லிஃப்டை நிறுத்தச் செய்தான்.”டேவிட்… என்ன பண்றீங்க?”டேவிட் தனது முகமூடியைக் கழற்றினான். அவனது முகம் வேர்வையில் மின்னியது.

அவன் காயத்ரியைத் தூக்கி லிஃப்டின் சுவரோடு சாய்த்தான். “இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல துப்பாக்கிச் சத்தமும் ரத்தமும் தான் இங்க இருக்கும். அதுக்கு முன்னாடி உன் இதழ்களோட போதையில எனக்குக் கொஞ்சம் தெம்பு வேணும் காயு,” என்று சொல்லி அவளது இதழ்களை ஆழமாகச் சிறைபிடித்தான்.அந்த நெருக்கடியில், உயிருக்கு ஆபத்தான சூழலில் பிறந்த அந்த முத்தம் மிகவும் உக்கிரமாக இருந்தது. காயத்ரி அவனது சட்டையைப் பற்றிக் கொண்டு தன்னை மறந்தாள்.

அவனது உடலின் வெப்பம் அவளது உடலெங்கும் ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது. அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய வலி பிறக்க, அவள் அவனை இன்னும் நெருக்கமாக இழுத்துக் கொண்டாள்.”ஐ லவ் யூ டேவிட்… ப்ளீஸ், பத்திரமா இருங்க,” என்று மூச்சிரைக்க அவனிடமிருந்து பிரிந்தாள்.”உன்னைப் பிரிய எனக்கு இன்னும் ஒரு ஜென்மம் வேணும் காயு,” என்று சொல்லி மீண்டும் முகமூடியைப் போட்டுக் கொண்டான்.

லிஃப்ட் 50-வது மாடியைத் தொட்டது.கதவு திறந்ததும், அங்கே நின்றிருந்த ஆண்டனியின் ஆட்கள் அவர்களைச் சோதித்தனர். காயத்ரி தனது போலி அடையாள அட்டையைக் காட்டினாள். டேவிட் ஒரு சர்வர் போலப் பணிவுடன் உள்ளே சென்றான்.அரங்கிற்குள் ஆண்டனி ஒரு ராஜாவைப் போல அமர்ந்திருந்தான். அவனது காயங்கள் இன்னும் முழுமையாக ஆறவில்லை என்றாலும், அவன் முகத்தில் இருந்த வக்கிரம் குறையவில்லை.”தி கோஸ்ட் இன்னும் அஞ்சு நிமிஷத்துல வருவார். இந்த மெக்சிகோ சிட்டியே அவரோட காலுக்கடியில தான் இருக்கப்போகுது. டேவிட் மில்லரோட சகாப்தம் இன்னையோட முடியுது!” என்று ஆண்டனி கத்தினான்.

திடீரென்று ஹாலில் இருந்த விளக்குகள் அனைத்தும் அணைந்தன. இருட்டில் சிவப்பு நிற லேசர் விளக்குகள் மட்டும் அங்கும் இங்கும் ஓடின.”என்ன நடக்குது?” என்று ஆண்டனி அலறினான்.”உன் சாவு நடக்குது ஆண்டனி!” என்று டேவிட்டின் குரல் இருட்டில் இருந்து எதிரொலித்தது.மறுநொடி, டேவிட் தனது ட்ரேயை வீசி எறிந்தான்.

அதற்குள் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த இரண்டு தானியங்கித் துப்பாக்கிகளை எடுத்துச் சுடத் தொடங்கினான். காயத்ரியும் தனது கைப்பையில் மறைத்து வைத்திருந்த துப்பாக்கியை எடுத்து மறைவிடத்தில் இருந்து தாக்கினாள்.துப்பாக்கி ரவைகள் அந்த ஆடம்பரமான ஹோட்டல் அறையைச் சிதைத்தன.

கண்ணாடிகள் உடைந்து சிதறின. டேவிட் ஒரு மின்னலைப் போலச் சுழன்று சுழன்று சுட்டான். ஆண்டனி மேஜையின் அடியில் புகுந்து கொண்டான்.சரியாக அந்த நேரத்தில், அரங்கின் இன்னொரு பக்கக் கதவு திறந்தது. அங்கே ஒரு உருவம் தெரிந்தது. முழுவதுமாக கருப்பு உடையில், முகம் தெரியாதபடி ஒரு வெள்ளி நிற முகமூடி அணிந்திருந்தான் ‘தி கோஸ்ட்’.அவன் கையில் ஒரு ரிமோட் இருந்தது.

“டேவிட்… நீ இங்க வருவேன்னு எனக்குத் தெரியும். இந்த ஹோட்டல் முழுக்க நான் வெடிகுண்டுகளை வச்சிருக்கேன். நீ ஒரு அடி எடுத்து வச்சா கூட இந்த மொத்த பில்டிங்கும் இடிஞ்சு விழுந்துடும்!” என்று ஒரு இயந்திரத்தனமான குரலில் சொன்னான் கோஸ்ட்.டேவிட் அப்படியே நின்றான். காயத்ரி பயத்தில் உறைந்தாள்.

அதே நேரம் டெல்லியில்… சாருகேஷ் தனது பாஸ்போர்ட்டையும் துப்பாக்கியையும் எடுத்துக் கொண்டு விமான நிலையத்திற்குப் புறப்பட்டான். “காயத்ரி… நான் வந்துட்டேன். உன் காதலனை நான் விடமாட்டேன்! அதே சமயம் மூல காரணமான அந்த ஆண்டனி அவர்களுடைய டீம் எல்லாரையும் ஒரு வழி பண்ணாம விட மாட்டேன்”.

என்று மிகப்பெரிய சபதத்தை போட்டு மெக்சிகோ நாட்டிற்குள் வந்து கொண்டிருந்தான் சாருகேஷ்.மெக்சிகோ ஹோட்டலில் ஒரு மிகப்பெரிய முட்டுக்கட்டை ஏற்பட்டது. மரணத்தின் ரிமோட் கோஸ்ட் கையில் இருந்தது.______

அத்தியாயம் 10

அந்தப் பிரம்மாண்டமான மாளிகை தரைமட்டமான பிறகு, டேவிட் மற்றும் காயத்ரியின் பயணம் ஒரு புதிய திசையை நோக்கித் திரும்பியது. டேவிட் அவர்களை மெக்சிகோவின் ஒதுக்குப்புறமான மலைப்பகுதியில் இருந்த ஒரு ரகசிய இல்லத்திற்கு  அழைத்துச் சென்றான். அது காடுகளுக்கு நடுவே இருந்த ஒரு நவீனக் குடில்.அங்கே சென்றடைந்தபோது நள்ளிரவு கடந்திருந்தது. காயத்ரியின் அம்மா சீதா, அதிர்ச்சியிலிருந்து மீள முடியாமல் ஒரு அறையில் உறங்கிப் போயிருந்தார்.

காயத்ரி குளியலறையில் இருந்து வெளிவந்தபோது, அவளது ஈரக்கூந்தலில் இருந்து சொட்டிய நீர்த்துளிகள் அவளது தோள்களை நனைத்துக் கொண்டிருந்தன.அறையில் விளக்குகள் அணைக்கப்பட்டிருக்க, ஜன்னல் வழியாக வந்த நிலவொளி மட்டும் நீல நிறத்தில் படர்ந்திருந்தது. டேவிட் சட்டையின்றிக் கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்து, தன் தோளில் இருந்த காயத்திற்கு மருந்து போட முயன்று கொண்டிருந்தான்.

அவனது முதுகில் இருந்த பழைய தழும்புகளோடு, என்று ஏற்பட்ட புதிய தழும்புகள் அறிமுகம் செய்து கொள்வது போல் இருந்தது.காயத்ரி மெல்ல அவனருகே சென்றாள். அவனிடமிருந்து மருந்தைப் பிடுங்கி, “நானே போடுறேன்,” என்றாள்.

அவளது குரலில் ஒரு மென்மையான கோபமும், அளவற்ற காதலும் கலந்திருந்தது.அவளது மென்மையான விரல்கள் அவனது காயத்தின் மீது பட்டபோது, டேவிட் ஒரு கணம் சிலிர்த்துப் போனான். காயத்ரி இடையை கிண்டியாக பற்றிக் கொண்டார் பிறகும் மெதுவாக தலை நிமிர்ந்து பார்க்க,  நிலவொளியில் காயத்ரி ஒரு தேவதை போலக் காட்சியளித்தாள்.

அவளது உடலோடு ஒட்டியிருந்த அந்த மெல்லிய உடை, அவளது அழகை இன்னும் அதிகப்படுத்திக் காட்டியது.”காயு… இன்னைக்கு நடந்ததெல்லாம் நினைச்சா…” என்று அவன் ஆரம்பிக்க, காயத்ரி அவனது இதழ்களில் தன் விரலை வைத்துத் தடுத்தாள்.”பேசாதீங்க டேவிட்… இந்த நிமிஷம் நமக்கு மட்டுமானது,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவனது காயத்தில் மருந்தைத் தடவி மெல்ல ஊதினாள்.

அவளது சூடான மூச்சுக்காற்று அவனது உடலில் பட்டபோது, டேவிட்டின் கட்டுப்பாடு மெல்ல நழுவியது.அவன் சட்டென்று அவளது இடையைப் பற்றித் தன்பக்கம் இழுத்தான். காயத்ரி அவனது மடியில் வந்து விழுந்தாள். இருவரது இதயங்களும் ஒரே தாளத்தில் துடிக்கத் தொடங்கின.

டேவிட் அவளது முகத்தை வருடி, அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தான்.”நீ என் பக்கத்துல இருக்கும்போது, எனக்கு மரணத்தைப் பத்தின பயமே வரல காயு. ஆனா, உனக்கு ஏதாவது ஆயிடுமோங்கிற பயம் தான் என்னை ஒரு கோழையா மாத்திடுமோன்னு தோணுது,” என்று தழுதழுத்த குரலில் சொன்னான்.காயத்ரி அவனது கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு, அவனது தோளில் முகம் புதைத்தாள்.

“நீங்க என்னைக் கோழையாக்கல டேவிட்… என்ன தைரியமான பெண்ணா மாற்றி இருக்கீங்க. டெல்லியில் இருந்து நான் வந்த காரணமே நீங்க நடக்கிற மாஃபியாக்கள் பத்தி தெரிஞ்சுக்க தான். ஆனால், எல்லாம் மாஃபியாவும் கெட்டவங்க இல்ல நல்லவங்களும் இல்லை அது நீங்க &ஆண்டனி உங்க ரெண்டு பேரோட குழுவ பார்த்து தான் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன். இதுல ஆண்டனி தான் ரொம்ப கொடூரமானவன் தெரிஞ்சுகிட்டு அவன பத்தி விசாரணை எடுக்கும்போது எதிர்பாராத உங்களுடைய அறிமுகம் உங்களோட அந்த நெருக்கம் எல்லாமே என்ன மொத்தமா மாத்திடுச்சு டேவிட்.உங்களைக் காதலிக்க ஆரம்பிச்சதுல இருந்து தான் எனக்குப் பயமே போயிருச்சு,” என்று சொல்லி அவனது மார்பில் ஒரு மெல்லிய முத்தத்தைப் பதித்தாள்.

அவளது இதழ்களின் ஈரம் அவனது உடலில் ஒரு எரிமலையைக் கிளப்பியது. டேவிட் அவளது முகத்தைத் தூக்கி, அவளது இதழ்களை ஆழமாக, வெறித்தனமாகப் பருகினான். அந்த முத்தத்தில் பல இழப்புகளின் வலியும், இனி வரப்போகும் காதலின் தாகமும் கலந்திருந்தது. காயத்ரியின் அடிவயிற்றில் ஒரு இனம்புரியாத சிலிர்ப்பு ஏற்பட, அவள் அவனது பிடரியைச் சுற்றித் தன் கைவிரல்களைப் புதைத்தாள்.

டேவிட் அவளை அப்படியே தூக்கி மெத்தையில் கிடத்தினான். அவனது கைகள் அவளது மேனியை மெருகேற்றின. அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு கவிதை இருந்தது. அந்த இரவின் நிசப்தத்தில், அவர்களின் மூச்சுக்காற்று மட்டுமே ஒரு சங்கீதமாக ஒலித்தது. நிலவொளி சாட்சியாக, ஒரு டேவிட் மற்றும் காயத்ரி இருவரும் தங்கள் ஆன்மாக்களை தங்கள் காதல் கூடல் மூலம் ஒருவருக்கு ஒருவர் பரிமாற்றிக் கொண்டனர்.

மறுநாள் காலை…

காயத்ரி டேவிட்டின் அணைப்பில் விழித்தாள். ஜன்னலுக்கு வெளியே பறவைகள் ஒலியெழுப்பிக் கொண்டிருந்தன. ஆனால், அந்த அமைதியைக் கலைத்தது ஒரு போன் கால்.டேவிட் போனை எடுத்தான். மறுமுனையில் ஆண்டனி. அவன் சாகவில்லை என்பது டேவிட்டுக்குத் தெரியும், ஆனால் அவனது குரல் இப்போது இன்னும் அதிகாரம் மிக்கதாக இருந்தது.”டேவிட்… அந்தச் சுரங்கத்துல நான் சமாதி ஆயிட்டேன்னு நினைச்சியா? நான் உன்னோட அந்தப் பழைய மாளிகையோட இடிபாடுகளுக்குள்ள இருந்து எழுந்து வந்துட்டேன்.

ஆனா இப்போ நான் தனியா இல்ல… ‘தி கோஸ்ட்’ எனக்காக ஒரு பெரிய ராணுவத்தையே தயார் பண்ணி வச்சிருக்காரு. உன் காதலியோட சந்தோஷம் இன்னும் சில நாட்கள் தான். மெக்சிகோ நகரத்தோட வீதிகள்ல உன் ரத்தம் ஓடுற நாளை நான் குறிச்சுட்டேன்!”ஆண்டனி சிரித்துக் கொண்டே போனை வைத்தான்.

டேவிட் காயத்ரியைப் பார்த்தான். அவனது கண்களில் இப்போது காதல் மறைந்து, ஒரு கொடூரமான வேட்டைக்காரனின் பார்வை திரும்பியிருந்தது. ஆண்டனி மீண்டும் ஆட்டத்தைத் தொடங்கிவிட்டான். ஆனால் இந்த முறை, அவன் ஒரு மாஃபியா கூட்டத்தோடு மட்டுமல்ல, ஒரு நிழல் உலகச் சக்கரவர்த்தியான ‘தி கோஸ்ட்’ பின்னணியோடு வருகிறான்.

__________

காலை நேரத்து பனிமூட்டம் அந்த மலைக்குடிலைச் சூழ்ந்திருந்தது. காயத்ரி சமையலறையில் காபி தயாரித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவளது போன் அலறியது. திரையில் ‘சாரு’ என்று அவள் சகோதரனின் பெயர் மின்னியது.

அவள் போனை எடுத்தவுடனேயே மறுமுனையில் சாருகேஷின் ஆவேசமான குரல் கேட்டது. “ஹேய் காயு! நீ என்ன பண்ணிட்டு இருக்க அங்கே? அம்மாவுக்கு என்ன ஆச்சுன்னு எனக்குத் தெரியும். அந்த டேவிட் மில்லர்ங்கிறவன் கூட நீ சுத்திட்டு இருக்கிறது டெல்லியில இருக்கிற போலீஸ் டிபார்ட்மென்ட் வரைக்கும் பெரிய பேச்சா இருக்கு. அவன் ஒரு கிரிமினல் காயத்ரி! அவனை நம்பாதே. உடனே அம்மாவை அழைச்சுக்கிட்டு இந்தியாவுக்குத் திரும்பு! , இல்லனா அவனால உனக்கு தான் நிறைய ஆபத்துக்கள் வரும் இப்பதான் உங்க ஆக்டிவிட்டி எல்லாமே மெக்சிகன் போலீஸ் மூலமா எங்களுக்கு தகவல் வந்தது உயிர் தப்பிச்சு வந்திருக்கீங்க எனக்கு நீயும் அம்மாவும் பத்திரமா வரணும் தயவு செஞ்சு நான் சொல்றதை கேளு காயத்ரி!”என்று சாருக் மிக பதற்றமாக சொல்ல.

காயத்ரி நிதானமாகப் பேச முயன்றாள். “சாரு, உனக்கு இதெல்லாம் புரியாது. டேவிட் மட்டும் இல்லன்னா இன்னைக்கு நானும் அம்மாவும் உயிரோட இருந்திருக்க மாட்டோம். அவன் எங்களை எவ்வளவோ பாதுகாப்பா…”என்று அவள் சொல்ல வருவதற்குள் மறுமுனையில் “பாதுகாப்பா?” சாருகேஷ் இடைமறித்தான்.

“அவனால தான் உங்களுக்கு ஆபத்தே வருது. அவனுக்கு நிறைய எதிரிகள் இருக்காங்க. நீ ஒரு டிடெக்டிவா இருந்துட்டு ஒரு மாஃபியாவுக்கு வக்காலத்து வாங்குறது கேவலமா இருக்கு. உன்னை நினைச்சா எனக்குப் பெருமையா இருந்தது, ஆனா இப்போ அருவருப்பா இருக்கு காயு! கூடிய சீக்கிரம் நான் மெக்சிகோ வருவேன்… அப்போ அந்த டேவிட்டை நானே என் கையால அரெஸ்ட் பண்ணுவேன்!” என்று கத்திவிட்டு போனைத் துண்டித்தான்.

காயத்ரியின் கண்கள் கலங்கின. தம்பியின் வெறுப்பு அவளைச் சுட்டது. அவளுக்குப் பின்னால் வந்து நின்ற டேவிட், அவளது தோள்களை மென்மையாகத் தடவினான்.”அவன் சொன்னதுல தப்பு இல்ல காயு. ஒரு உடன் பிறந்த சகோதரன் தரப்பு இருந்து பார்த்து அவன் கவலைப்படுறான். ஒரு போலீஸ்காரனா அவன் கடமையைச் செய்றான். நான் யாருன்னு அவனுக்குத் தெரியாது, வெறும் பேப்பர்ல வர்ற கிரிமினலா தான் நான் அவனுக்குத் தெரிவேன்,” என்றான் டேவிட் அமைதியாக.

காயத்ரி அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். “அவன் உங்களை தப்பா நினைக்கிறான் டேவிட். எனக்கு அதுதான் கஷ்டமா இருக்கு.”டேவிட் அவளைத் தன்பக்கம் இழுத்து அணைத்துக்கொண்டான். “காலம் எல்லாத்துக்கும் பதில் சொல்லும். இப்போதைக்கு ஆண்டனி மறுபடியும் தலைதூக்குறான்.

அதனால அம்மாவை இங்க வச்சிருக்கிறது பாதுகாப்பில்லை. இன்னைக்கு நைட்டே அவங்களை ஒரு ரகசிய விமானம் மூலமா இந்தியாவுக்கு அனுப்பி வைக்கலாம். சாருகேஷ் அவங்களை ஏர்போர்ட்ல வந்து கூட்டிட்டுப் போவான். அவன் கோபம் அவங்ககிட்ட காட்ட மாட்டான்,” என்றான்.

அன்று இரவு, சீதாவை வழியனுப்பும் நேரம் வந்தது. சீதா காயத்ரியின் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டார். “காயு, நான் போனதுக்கு அப்புறம் நீயும் கிளம்பி வந்துடுவியா? இவரைப் பார்த்தா எனக்கு நல்லவரா தான் தெரியுது, ஆனா இவரோட உலகம் நமக்குச் செட் ஆகாதுமா.”காயத்ரி டேவிட்டைப் பார்த்துவிட்டுத் தன் அம்மாவை அணைத்துக் கொண்டாள். “அம்மா, நான் இங்க முடிக்க வேண்டிய வேலை இருக்கு. சீக்கிரம் வந்துடுறேன்.”விமானம் கிளம்பும் போது, டேவிட் ரகசியமாகச் சீதாவின் பையில் ஒரு ஜிபிஎஸ் கருவியையும், அவர்களுக்குத் தெரியாமலேயே டெல்லியில் அவர்களைப் பாதுகாக்கத் தனது ஆட்களையும் நியமித்திருந்தான்.

அம்மா சென்ற பிறகு, அந்த மலைக்குடில் ஒரு நிசப்தத்தில் ஆழ்ந்தது. காயத்ரி பால்கனியில் நின்று வானத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். டேவிட் மெல்ல அவள் பின்னால் வந்து அவளை அப்படியே அள்ளிக் கொண்டான். அவனது கைகள் அவளது வயிற்றைச் சுற்றி வளைத்து, அவளைத் தன்னோடு இறுக்கிக் கொண்டது.”இப்போ நாம ரெண்டு பேர் மட்டும் தான் காயு.

இந்த உலகத்துல நமக்கும், ஆண்டனிக்கும் இடையில நடக்கப்போற இந்த கடைசி யுத்தத்துல நாம ஜெயிக்கணும்,” என்று அவளது கழுத்தில் முத்தம் பதித்தான்.அவனது இதழ்களின் தீண்டல் காயத்ரியின் கவலையை ஒரு நொடியில் மறக்கடித்தது. அவள் அவனது பிடியில் திமிறாமல், தன்னை முழுமையாக அவனிடம் ஒப்படைத்தாள்.

“நீங்க கூட இருந்தா எமனையும் எதிர்ப்பேன் டேவிட்,” என்று அவனது மார்பில் சாய்ந்தாள்.இருவரும் அறையின் இருட்டுக்குள் மறைந்தனர்.

ஆனால் அதே நேரம், மெக்சிகோ நகரத்தின் ஒரு ரகசிய மாளிகையில் ‘தி கோஸ்ட்’ மற்றும் ஆண்டனி ஒரு மேஜையைச் சுற்றி அமர்ந்திருந்தனர்.”டேவிட்டோட பலவீனம் அந்தப் பொண்ணுதான். அவளைச் சிதைச்சா டேவிட் தானா வந்து சரணடைவான்,” என்றான் அந்த முகம் தெரியாத கோஸ்ட்.

ஆண்டனி வஞ்சகமாகச் சிரித்தான். அவன் கையில் டேவிட் மற்றும் காயத்ரி நெருக்கமாக இருக்கும் ஒரு புகைப்படம் இருந்தது.

தாங்கள் செய்யும் அனைத்துக் கொடூரங்களையும் எதிர்த்து ஒருவர் தட்டி நின்று கேட்பதால் அவனை வீழ்த்துவதற்காக எந்த எல்லைக்கும் போவார்கள் இந்த கயவர்கள்.

அத்தியாயம் 9

ஆண்டனி இறந்துவிட்டதாக வந்த செய்தி ஒரு திட்டமிட்ட நாடகம் என்பதை டேவிட் உணரவில்லை. போலீஸ் காவலில் இருந்த ஆண்டனி, ‘தி கோஸ்ட்’ கொடுத்த ஒரு ரகசிய மருந்தை உட்கொண்டு, சில மணிநேரங்கள் இதயம் துடிக்காதது போன்ற ஒரு போலி மரண நிலைக்குச் சென்றிருந்தான். பிணவறைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்ட அவன், அங்கிருந்த தனது ஆட்களின் உதவியோடு தப்பித்து, இப்போது மெக்சிகோ நகரத்தின் ஒரு பாதாள அறையில் காயமுற்ற புலியாகக் காத்துக்கொண்டிருந்தான்.

மாளிகையில், சீதாவின் கேள்விக்கு டேவிட் அளித்த பதில் அந்த அறையில் ஒரு பெரும் அதிர்வை ஏற்படுத்தியிருந்தது. சீதா திகைப்புடன் தன் மகளைப் பார்த்தார்.”காயு… இது உண்மையா? ஒரு கொலையாளியோட வாழ்க்கையை நீ வாழப்போறியா?” என்று சீதாவின் குரல் நடுங்கியது.காயத்ரி தன் அம்மாவின் கைகளை இறுகப் பற்றிக்கொண்டாள்.

“அம்மா, இவர் கொலையாளி இல்லை. இவர் ஒரு போராளி. இவர் மட்டும் இல்லன்னா நான் என்ன ஆகி இருப்பேன்னு உங்களுக்குத் தெரியும். என் மனசு இவரை ஏத்துக்கிடுச்சு அம்மா,” என்று உறுதியாகச் சொன்னாள்.டேவிட் சீதாவைப் பார்த்து, “அம்மா, என்னோட உலகம் ரத்தமும் கண்ணீரும் நிறைந்ததுதான். ஆனா காயத்ரிக்காக நான் எதையும் மாத்திக்கத் தயார். அவளோட ஒரு துளி கண்ணீர் கூட விழாம நான் பார்த்துப்பேன்,” என்றான்.

அவனது பேச்சில் இருந்த நேர்மை சீதாவைச் சற்று யோசிக்க வைத்தது.ஆனால், அந்தப் பேச்சுவார்த்தையைத் தடுத்து நிறுத்தியது ஒரு பயங்கரமான சத்தம்.மாளிகையின் வெளிப்புறச் சுவர் ஒன்றில் கார் மோதி வெடித்தது. அபாயச் சங்குகள் ஒலிக்கத் தொடங்கின. டேவிட் சட்டென்று தன் இடுப்பில் இருந்த துப்பாக்கியை உருவினான்.”ஆல்பர்ட்! என்ன நடக்குது?” என்று கத்தினான்.”சார்! யாரோ அத்துமீறி உள்ள நுழையறாங்க.

ஆண்டனியோட சின்னச் சின்னக் கும்பல்கள் எல்லாம் ஒண்ணா சேர்ந்து நம்ம மாளிகையைச் சுத்தி வளைச்சுட்டாங்க!”காயத்ரி அதிர்ச்சியுடன், “ஆண்டனி இறந்துட்டதா சொன்னாங்களே?” என்றாள்.”அவன் சாகல காயு… அவன் நம்மளை ஏமாத்தியிருக்கான். இது ஒரு பெரிய பிளான்,” என்று சொன்ன டேவிட், காயத்ரியையும் சீதாவையும் ஒரு பாதுகாப்பான அறைக்கு தள்ளினான்.

“நீங்க இங்கேயே இருங்க. நான் வெளிய போய் என்னன்னு பார்க்கிறேன்,” என்று டேவிட் கிளம்ப முயல, காயத்ரி அவனது சட்டையைப் பிடித்துத் தடுத்தாள்.”டேவிட்! போகாதீங்க… இது ஒரு சூழ்ச்சி. அவங்க உங்களை வெளியே வரவழைக்கத்தான் இப்படிப் பண்றாங்க,” என்று சொல்லி அவனது கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டாள்.

அவளது கண்களில் இருந்த பயம் டேவிட்டை உருக்கியது.அந்தப் பதற்றமான சூழலிலும், டேவிட் அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டு, அவளது இதழ்களில் ஒரு நொடி தனது இதழ்களை அழுத்தினான். “உன்னை விட்டுட்டு நான் சாகமாட்டேன் காயு. பயப்படாதே,” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியே பாய்ந்தான்.வெளியே தோட்டாக்கள் மழையாகப் பொழிந்துகொண்டிருந்தன.

டேவிட் ஒரு தூணின் மறைவில் நின்று சுட ஆரம்பித்தான். அப்போதுதான் அவனுக்குத் தெரிந்தது, இது வெறும் ஆண்டனியின் ஆட்கள் மட்டும் அல்ல… அவர்கள் மெக்சிகன் ராணுவத்தின் உடையில் இருந்தனர்.திடீரென்று டேவிட்டின் போனுக்கு ஒரு மெசேஜ் வந்தது. அதில் ஒரு வீடியோ இருந்தது. பிணவறையில் இருந்து ஆண்டனி எழுந்து சிரிப்பது போன்ற காட்சி அது. அதன் கீழே ஒரு வாசகம் இருந்தது:

“உன் பலவீனம் உன் காதலி… அவளை என்னிடம் ஒப்படை, உன் உயிரை நான் தருகிறேன்!”டேவிட் அந்த போனை நசுக்கினான். அவனது கண்கள் ரத்த நிறமாக மாறின. “என் உயிரை நீ எடுக்கலாம் ஆண்டனி… ஆனா என் காயத்ரியை நீ நெருங்கக் கூட முடியாது!”அவன் மீண்டும் அறைக்குள் ஓடி வந்தான். அங்கே காயத்ரி ஒரு துப்பாக்கியை ஏந்தி ஜன்னல் ஓரம் நின்றிருந்தாள்.

அவளது கடமையும் ஒன்று இருக்கிறது அல்லவா தன்னவனுக்காக அவளும் களத்தில் இறங்கி இருந்தாள்.”டேவிட்… ஆண்டனி உயிரோட இருக்கான்ல?” என்று அவள் கேட்டாள்.”ஆமா காயு… அவன் இங்கதான் எங்கேயோ இருக்கான். இந்த மாளிகை இனி நமக்குச் சரியில்லை. நாம இங்கிருந்து தப்பிக்கணும்,” என்று சொன்ன டேவிட், அவளைத் தூக்கித் தன் தோளோடு அணைத்துக்கொண்டான்.

அதே சமயம் டேவிட் பாதுகாவலர் சீதா அம்மாவை தனியாக பின் வாசல் வழியாக ஒரு காரில் அழைத்து சென்று விட்டார்.காயத்ரி டேவிட் இருவரும் ரகசியச் சுரங்கம் வழியாக வெளியேற முயலும்போது, ஒரு பெரிய வெடிப்புச் சத்தம் கேட்டது. மாளிகையின் ஒரு பகுதி இடிந்து விழுந்தது. அந்தப் புகைய மண்டலத்திற்குள் டேவிட் காயத்ரியை இழுத்துக்கொண்டு ஓடினான். இருவரது மூச்சும் ஒன்றோடொன்று கலந்தது.

மரணம் துரத்தினாலும், அவர்கள் கைகள் பிரியவில்லை.காயத்ரி ஓடும் வேகத்தில் நிலைதடுமாறி விழப்போக, டேவிட் அவளைத் தாங்கிப் பிடித்தான். அந்த நெருக்கடியில் அவளது மார்பின் சூடும், அவனது உடலின் வலுவும் மீண்டும் ஒருமுறை உரசிக்கொண்டன.”ஐ லவ் யூ டேவிட்… என்ன நடந்தாலும்!” என்று காயத்ரி கத்தினாள்.”நானும் தான் காயு… சாகுற வரைக்கும்!”அவர்கள் சுரங்கத்தின் கடைசியில் இருந்த ஒரு ரகசியக் காரை நோக்கிச் சென்றபோது, அங்கே ஆண்டனி நின்றுகொண்டிருந்தான். அவன் கையில் ஒரு பெரிய இயந்திரத் துப்பாக்கி இருந்தது.”மிஸ் பண்ணிட்டீங்களா டேவிட்?” என்று ஆண்டனி வக்கிரமாகச் சிரித்தான்.

சுரங்கப் பாதையின் இருளில் அந்த ஒற்றை விளக்கு மட்டும் ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது. அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் ஆண்டனியின் முகம் ஒரு பிசாசைப் போல விகாரமாகக் காட்சியளித்தது.

ஒரு கையில் இயந்திரத் துப்பாக்கியை ஏந்தியபடி, காயமடைந்த தனது தோளில் ஒரு கட்டுடன் அவன் நின்றிருந்த விதம், அவன் எவ்வளவு தூரம் வெறிபிடித்திருக்கிறான் என்பதைக் காட்டியது.”டேவிட்… என் சாவுக்காகக் காத்துட்டு இருந்தியா? ஆண்டனி அவ்வளவு சீக்கிரம் சாகமாட்டான். சாகடிக்கவும் முடியாது!” என்று சொல்லி வக்கிரமாகச் சிரித்தான்.

டேவிட் காயத்ரியைத் தனது பின்னால் மறைத்து நின்றான். அவனது கை விரல்கள் துப்பாக்கியின் விசையில் மிகவும் லேசாக நிலை கொண்டிருந்தன. “ஆண்டனி, நீ செத்துப்போயிருக்கணும். உனக்கு இன்னும் ஒரு வாய்ப்பு கொடுத்தது விதியோட தப்பு. அதை இப்போ நான் திருத்தப் போறேன்,” என்றான் டேவிட். அவனது குரல் ஒரு பனிக்கட்டியைப் போலச் சில்லிட்டிருந்தது.

ஆண்டனி துப்பாக்கியை உயர்த்தினான். “உன்னைச் சுடுறதுக்கு முன்னாடி, உன் கண் முன்னாடியே அந்தப் பொண்ணைச் சிதைக்கணும்னு நினைச்சேன். ஆனா இப்போ பிளான் மாறிடுச்சு. காயத்ரி! நீ இப்போ என்கூட வர்ற… இல்லன்னா உன் அம்மா உயிரோட இருக்க மாட்டா!”காயத்ரி திடுக்கிட்டுத் திரும்பினாள். அவளது அம்மா சீதா, ஆண்டனியின் இன்னொரு அடியானால் பிடிபட்டு, கழுத்தில் கத்தி வைக்கப்பட்ட நிலையில் அங்கே கொண்டு வரப்பட்டார்.

டேவிட் பாதுகாவலர் என்று பொய் சொல்லி வந்ததே ஆண்டனியின் கூட்டாளி ஒருவன் தான்”அம்மா!” என்று காயத்ரி கத்தினாள்.டேவிட்டின் கண்கள் சிவந்தன. “ஆண்டனி… நீ ஒரு கோழை. ஒரு வயசான அம்மாவை வச்சு மிரட்டுறியா?””இந்த உலகத்துல ஜெயிக்கிறதுக்கு எதுவுமே தப்பில்லை டேவிட்,” என்று சொல்லி ஆண்டனி நெருங்கி வந்தான்.அந்த இக்கட்டான நொடியில் காயத்ரி ஒரு முடிவெடுத்தாள்.

அவள் டேவிட்டின் கையைப் பலமாகப் பற்றினாள். அவளது நகங்கள் அவனது சதையில் பதிந்தன. அது ஒரு ரகசிய சிக்னல். டேவிட் அவளது எண்ணத்தைப் புரிந்து கொண்டான்.திடீரென்று காயத்ரி உரத்த குரலில் கத்தினாள், “டேவிட், என்னைக் காப்பாத்துங்க!” என்று சொல்லி அவன் மேல் விழுவது போலப் பாசாங்கு செய்தாள்.டேவிட் அவளைத் தாங்குவது போலக் குனிந்தபோது, காயத்ரி தனது இடுப்பில் மறைத்து வைத்திருந்த அந்தச் சிறிய வெடிகுண்டை (Flashbang) ஆண்டனியை நோக்கி வீசினாள்.ஒரு பிரம்மாண்டமான வெள்ளை வெளிச்சமும், காதைச் செவிடாக்கும் சத்தமும் அந்தச் சுரங்கத்தை ஆக்கிரமித்தன.

ஆண்டனியும் அவனது ஆட்களும் ஒரு கணம் நிலைகுலைந்து கண்களை மூடினர். அந்த விநாடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட டேவிட், ஒரு சிறுத்தையைப் போலப் பாய்ந்து சீதாவைப் பிடித்திருந்தவனின் கையை ஒடித்தான். அவன் கையில் இருந்த கத்தி கீழே விழ, சீதா தப்பினார்.மறுபுறம், காயத்ரி ஆண்டனியின் கையைப் பிடித்து ஒரு ஜூடோ முறையில் அவனைத் தரையில் வீழ்த்தினாள்.

அவனது இயந்திரத் துப்பாக்கி தூரத் தெரித்து விழுந்தது.”காயு! அம்மா கூட ஓடு!” என்று கத்தினான் டேவிட்.”மாட்டேன் டேவிட்! உங்களை விட்டுட்டு வரமாட்டேன்!” என்றாள் காயத்ரி.ஆண்டனி தரையிலிருந்து எழ முயல, டேவிட் ஓடி வந்து அவனது முகத்தில் ஓங்கி ஒரு குத்து விட்டான். ஆண்டனியின் மூக்கு உடைந்து ரத்தம் பீறிட்டது. டேவிட் அவனைத் தொடர்ந்து தாக்கினான்.

அது வெறும் சண்டையல்ல, பல ஆண்டுகால வஞ்சத்தின் வெளிப்பாடு.”என் அம்மாவைக் கொன்னவன் நீ! என் காயத்ரியைத் தொட நினைச்சவன் நீ!” என்று சொல்லிக்கொண்டே டேவிட் அவனை உதைத்தான்.சுரங்கத்தின் மேற்கூரை இடியத் தொடங்கியது. மாளிகையில் வைக்கப்பட்டிருந்த வெடிகுண்டுகளின் தாக்கம் கீழே இறங்கியது.”டேவிட்! கூரை இடியுது, வாங்க!” என்று கத்தினாள் காயத்ரி.டேவிட் ஆண்டனியின் கழுத்தைப் பிடித்துத் தூக்கினான். அவனை அங்கேயே முடித்துவிட வேண்டும் என்ற வெறி அவனது கண்களில் இருந்தது.

ஆனால் காயத்ரி ஓடி வந்து அவனது கையைப் பற்றிக் கொண்டாள். அவளது கண்ணீர் அவனது கையில் பட்டது.”டேவிட்… வேண்டாம்! இவன் சாகட்டும், ஆனா நீங்க எனக்கு வேணும். இவனை இங்கேயே விட்டுடுங்க, கூரை இடிஞ்சு இவன் இதுக்குள்ளேயே சமாதி ஆகட்டும். வாங்க!”டேவிட் அவளது கண்களைப் பார்த்தான்.

அந்தக் கண்களில் இருந்த காதல் அவனை அமைதிப்படுத்தியது. அவன் ஆண்டனியை ஒரு குப்பையைப் போலத் தள்ளிவிட்டான்.இருவரும் சீதாவை அழைத்துக் கொண்டு சுரங்கத்தின் மறுமுனை வழியாக வெளியேறினர். அவர்கள் வெளியே வந்து ஒரு சில விநாடிகளில், அந்த மாளிகையே ஒரு மிகப்பெரிய சத்தத்துடன் தரைமட்டமானது.

அந்தச் சுரங்கப் பாதையும் மொத்தமாக இடிந்து விழுந்தது.தூசியும் புகையும் அடங்கியபோது, டேவிட் காயத்ரியை அப்படியே அணைத்துக் கொண்டான். இருவரும் மூச்சிரைக்க ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். டேவிட்டின் முகத்தில் இருந்த காயங்களில் இருந்து ரத்தம் வழிந்தது. காயத்ரி தன் ஆடையைக் கிழித்து அவனது காயம் பட்ட இடத்தில் கட்டினாள்.அவளது விரல்கள் அவனது தோலில் பட்டபோது, அவனுக்கு அந்த வலி கூடத் தெரியவில்லை.

அவன் அவளைத் தூக்கித் தன் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டான். அவனது இதழ்கள் அவளது இதழ்களைத் தேடின. அந்த மரணப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு கிடைத்த அந்த முத்தம், தேனை விட இனிமையாக இருந்தது. காதலும் காமமும் கலந்து ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது.”நம்ம தப்பிச்சிட்டோம் டேவிட்,” என்று காயத்ரி அவனது தோளில் தலை சாய்த்தாள்.”இல்ல காயு… இது சின்ன பிரேக் தான். ஆண்டனி செத்துருப்பான்னு நான் நம்பல. அவன் ஒரு சாத்தான்.

ஆனா இப்போதைக்கு… நீ என் கூட இருக்க. அது போதும்,” என்றான் டேவிட்.இருவரும் தங்களின் ரகசியக் காரில் ஏறிப் புறப்பட்டனர். ஆனால் அவர்கள் கவனித்திருக்கவில்லை…

தூரத்தில் ஒரு மலை முகட்டில் இருந்து ஒரு கறுப்பு உருவம் பைனாகுலர் மூலம் அவர்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தது.அந்த உருவத்தின் கையில் ஒரு கோஸ்ட் (Ghost) முத்திரை இருந்தது.

—————–

அத்தியாயம் 8   

  ஆண்டனியின் கிடங்கு ஒரு இடுகாட்டைப் போல நிசப்தமானது.டேவிட் ஆண்டனி காயத்ரி அம்மா சீதா இருக்கும் இடத்திற்கு வந்து கொண்டிருந்தார்கள். அங்கிருந்த ரத்த வாடைக்கும், வெடிமருந்து புகைகளுக்கும் நடுவே காயத்ரியின் அம்மா சீதா, அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயிருந்தார்.

ஒரு கிரிமினல் டிடெக்டிவாக காயத்ரியை அவருக்குத் தெரியுமே தவிர, இப்படித் துப்பாக்கிச் சத்தங்களுக்கு நடுவே ஒரு மாஃபியா தலைவனின் மார்பில் சாய்ந்து நிற்கும் மகளை அவர் பார்த்ததில்லை.காயத்ரி தன் அம்மாவை மெல்ல விடுவித்து, அவர் முகத்தை வருடினாள். “அம்மா… பயப்படாதீங்க. நாங்க வந்துட்டோம். நீங்க இப்போ பாதுகாப்பா இருக்கீங்க,” என்றாள் தழுதழுத்த குரலில்.சீதாவின் கண்கள் மெல்ல விலகி, காயத்ரியின் பின்னால் ஒரு மலை போல நின்றிருந்த டேவிட்டைப் பார்த்தது.

டேவிட் தனது கையில் இருந்த ரத்தக் கறையை ஒரு கைக்குட்டையால் துடைத்துக் கொண்டு, காயத்ரியின் அம்மாவுக்கு முன்னால் வந்து நின்றான். அந்த ரத்தம் தோய்ந்த சூழலிலும் அவனது பார்வையில் ஒரு கனிவு இருந்தது. அவன் குனிந்து, இந்திய முறைப்படி சீதாவின் கால்களைத் தொட்டு வணங்கினான்.”வணக்கம்மா… நான் டேவிட். காயத்ரியோட… நண்பன்,” என்று அவன் சொன்னபோது, அவனது குரலில் இருந்த மரியாதையைப் பார்த்து சீதா திகைத்துப் போனார்.”காயு… யாரும்மா இவரு? இங்க என்ன நடக்குது? எதுக்கு என்னைக் கடத்துனாங்க?.

ஏற்கனவே டெல்லியில் இருக்கும் போது யாரும் சில பேர் எங்கள ஃபாலோ பண்ண மாதிரி இருந்துச்சு, அப்புறம் பார்த்தா திடீர்னு நம்ம சொந்தக்காரங்கள்ள ஒருத்தர் இறந்து போய்டு தானே நானும் சாருவும் ஆக்ராவுக்கு போக வேண்டி தான் ஆயிடுச்சு ஆனா எங்களை சுத்தி யாரும் நடவடிக்கை கொண்டே இருந்த மாதிரி இருந்தது. இப்ப கூட கோவிலுக்கு போகலாம்னு வரும்போது தான் இவங்க என்ன கடத்திட்டு வந்துருக்காங்க நீங்க என்னமா நடக்குது?” என்று சீதா பயத்துடன் கேட்டார்.

காயத்ரி டேவிட்டைப் பார்த்துவிட்டு, “அம்மா… இவர்தான் என்னைக் காப்பாத்தினவர். இவரைப் பத்தி நான் அப்புறம் தெளிவா சொல்றேன். முதல்ல இங்கிருந்து கிளம்பலாம்,” என்று கூறி அவரை அழைத்துக்கொண்டு காருக்குச் சென்றாள்.டேவிட்டின் மாளிகைக்குத் திரும்பிய பிறகு, அந்த இடம் ஒரு அமைதிப் பூங்காவாக மாறியிருந்தது. சீதாவுக்குத் தனி அறை கொடுக்கப்பட்டு, மருத்துவ உதவிகள் செய்யப்பட்டன. காயத்ரி தன் அம்மாவைத் தூங்க வைத்த பிறகு வெளியே வந்தாள்.

ஹாலில் டேவிட் ஒரு கிளாஸில் மதுவை ஊற்றிக் கொண்டு, ஜன்னல் வழியாக நிலவைப் பார்த்தபடி நின்று கொண்டிருந்தான். அவனது சட்டைப் பொத்தான்கள் சில திறந்திருக்க, மார்பில் இருந்த தழும்புகள் நிலவொளியில் மின்னின.காயத்ரி மெல்ல அவனது பின்னால் சென்று, அவனது முதுகில் முகம் புதைத்து அவனது இடுப்பைச் சுற்றித் தன் கரங்களை வளைத்துக் கொண்டாள். டேவிட் ஒரு பெருமூச்சு விட்டு, அவளது கைகளின் மேல் தன் கைகளை வைத்தான்.”உங்க அம்மாவுக்கு என் மேல சந்தேகம் வந்திருக்கும்ல காயு?” என்று அவன் மெல்லிய குரலில் கேட்டான்.

“இருக்கும் டேவிட்… ஆனா அவங்க உங்களைப் பார்த்த விதம் எனக்குப் பிடிச்சிருந்தது. ஒரு கொலையாளியைப் பார்க்காம, ஒரு பாதுகாவலனைப் பார்க்கிற மாதிரி அவங்க கண்கள்ல ஒரு பார்வை இருந்தது,” என்றாள் காயத்ரி.டேவிட் அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பி இழுத்தான். அவளது கண்கள் சிவந்து களைப்பாக இருந்தன. அவன் அவளது முகத்தை வருடி, மெல்ல அவளது உதடுகளில் தனது இதழ்களைப் பதித்தான். அந்த முத்தத்தில் இப்போது வேகம் இல்லை, மாறாக ஒரு ஆறுதல் இருந்தது. “இன்னைக்கு நடந்ததெல்லாம் நினைச்சா எனக்கு இன்னும் பயமா இருக்கு காயு.

உன்னை இழந்திருப்பேனோன்னு ஒரு நிமிஷம் என் இதயம் துடிக்கிறதையே நிறுத்திடுச்சு,” என்று அவளது காதோரம் முணுமுணுத்தான்.அவனது சூடான மூச்சுக்காற்று அவளது கழுத்தில் பட்டபோது, காயத்ரிக்கு உடல் சிலிர்த்தது. அவள் அவனது சட்டையைப் பற்றி இழுத்து, அவனை இன்னும் நெருக்கமாகக் கட்டிக் கொண்டாள். அவனது இதயத்துடிப்பின் வேகம் அவளது மார்பில் மோதியது.”என்னை விட்டு நீங்க எங்கேயும் போகக்கூடாது டேவிட்… இந்த உலகத்துல எனக்கு நீங்க மட்டும்தான் பாதுகாப்பு,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவனது மார்பில் லேசாகக் கடித்தாள்.

டேவிட் ஒரு சிறு முனகலுடன் அவளை அப்படியே அள்ளிக் கொண்டு அங்கிருந்த சோபாவில் அமர்ந்தான். அவளது கால்கள் அவனது இடுப்பைச் சுற்றிக் கொள்ள, அவன் அவளை விடாமல் முத்தமிட்டான். அவனது கைகள் அவளது முதுகை வருடி, அவளது உடையின் மென்மையை ரசித்தன. அந்த இரவின் நிசப்தத்தில், அவர்களின் மூச்சுக்காற்று மட்டுமே சங்கீதமாக ஒலித்தது. அடிவயிற்றில் ஒரு இனம்புரியாத சிலிர்ப்பு ஏற்பட, காயத்ரி அவனது அணைப்பில் தன்னை முழுமையாக ஒப்படைத்தாள்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, டேவிட் அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டு, “இப்போப் போய் தூங்கு காயு… நாளைக்கு நாம நிறையப் பேசணும். ஆண்டனி பிடிபட்டாலும், அவனுக்குப் பின்னாடி இருக்கிற ‘தி கோஸ்ட்’ (The Ghost) பத்தி நான் விசாரிக்கணும்,” என்றான்.காயத்ரி திடுக்கிட்டாள். “கோஸ்ட்டா? அது யாரு?””மெக்சிகோவோட நிழல் உலகத்துக்கே பெரிய தலைவன். ஆண்டனி அவனோட ஒரு கருவிதான். இப்போ ஆண்டனியை நான் சிதைச்சது அவனுக்குப் பிடிச்சிருக்காது. போர் இன்னும் முடியல காயு,” என்று டேவிட் சொன்னபோது, அவனது கண்கள் மீண்டும் ஒரு வேட்டைக்காரனின் பார்வையாக மாறியது.காயத்ரிக்கு மீண்டும் ஒரு பயம் தொற்றிக் கொண்டது. ஆனால் டேவிட்டின் கரங்கள் அவளை அணைத்திருக்கும் வரை, அவளுக்கு எதைப் பற்றியும் கவலை இல்லை.

____

இரவு மெல்ல விடைபெற்று அதிகாலைப் பொழுது புலர்ந்திருந்தாலும், டேவிட்டின் மாளிகையில் அந்த இதமான சூடு இன்னும் குறையவில்லை. காயத்ரி டேவிட்டின் மார்பில் முகம் புதைத்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவனது வலுவான கரங்கள் அவளை ஒரு பொக்கிஷத்தைப் போலத் எங்கு தொலைத்து விடுமோ என்று அவளை இருக்க கட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

டேவிட் உறங்கவில்லை; அவளது தலைமுடியைக் கோதிவிட்டபடி, இனி வரப்போகும் புயலைப் பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருந்தான்.அப்போது அவனது போன் ஒரு மெல்லிய அதிர்வை உண்டாக்கியது. ராபர்ட் தான் அழைத்திருந்தான்.”சார்… ஆண்டனி வாயைத் திறந்துட்டான். ஆனா அவன் சொன்ன ஒரு விஷயம் தான் அதிர்ச்சியா இருக்கு. ‘தி கோஸ்ட்’ (The Ghost) வேற யாரும் இல்ல… நம்ம கூடவே இருக்கிற ஒருத்தர் தான்னு சொல்றான்,” என்றான் ராபர்ட். அவனது குரலில் நடுக்கம் இருந்தது.டேவிட்டின் கண்கள் சட்டென்று சுருங்கின. “யார் அது? பேரைச் சொல்லலையா?”

“இல்லை சார்… அதுக்குள்ள அவனோட சாப்பாட்டுல விஷம் கலந்து அவனை யாரோ முடிச்சிட்டாங்க. போலீஸ் ஸ்டேஷன்லயே இந்த கொலை நடந்திருக்குன்னா, அந்த கோஸ்ட் எவ்வளவு பெரிய ஆளா இருப்பான்?”டேவிட் போனைத் துண்டித்துவிட்டு, ஆழ்ந்த சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான்.

அவன் காயத்ரியை மெல்ல அணைப்பில் இருந்து விடுவிக்க முயன்றபோது, அவள் முனகிக் கொண்டே அவனை இன்னும் இறுகக் கட்டிக் கொண்டாள். அவளது கால்கள் அவனது கால்களோடு பின்னிப் பிணைந்திருந்தன. அந்த அதிகாலைக் குளிரில் அவளது உடலின் கதகதப்பு டேவிட்டின் உணர்ச்சிகளைத் தூண்டியது.டேவிட் மெதுவாக அவளது கழுத்தின் மென்மையான பகுதியில் தனது இதழ்களை அழுத்தினான். காயத்ரி மெல்லக் கண்களைத் திறந்து அவனைப் பார்த்தாள். அவளது தூக்கக் கலக்கமான கண்களில் தெரிந்த காதலைப் பார்த்ததும், டேவிட்டுக்கு எல்லாவற்றையும் மறந்து அவளோடு அந்தச் சொர்க்கத்திலேயே தங்கிவிட வேண்டும் என்று தோன்றியது.

“டேவிட்… இன்னும் கொஞ்ச நேரம்…” என்று அவள் சிணுங்கிக் கொண்டே அவனைத் தன் பக்கம் இழுத்தாள். அவளது கரங்கள் அவனது பிடரியைச் சுற்றி வளைத்தன.டேவிட் அவளது காதோரம் குனிந்து, “காயு… வெளிய ஒரு பெரிய யுத்தமே நடக்கப் போகுது. ஆனா இங்க உன்கூட இருக்கும்போது மட்டும் தான் நான் நிம்மதியா இருக்கேன்,” என்று சொல்லிவிட்டு அவளது இதழ்களை ஆழமாகச் சுவைத்தான்.

இந்த முத்தத்தில் ஒரு வேகம் இருந்தது; ஒரு தாகம் இருந்தது. காயத்ரி அவனது வேகத்திற்கு ஈடு கொடுத்து, அவனைத் தன்னுள் இழுத்துக் கொண்டாள். அவளது கை விரல்கள் அவனது முதுகில் நகக்கீறல்களைப் பதித்தன. அடிவயிற்றில் ஒரு சிலிர்ப்பு மின்சாரத்தைப் போலப் பாய, இருவரும் உலகத்தையே மறந்தனர்.சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, காயத்ரி மூச்சிரைக்க அவனிடமிருந்து பிரிந்தாள்.பிறகு இருவரும் குளித்து முடித்து உடைகளை மாட்டை தயாராகிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது காயத்ரி அவனை பார்த்து.

“ஏதோ ஒரு பெரிய ஆபத்து வரப்போகுதுன்னு என் மனசு சொல்லுது டேவிட். அந்த ‘கோஸ்ட்’ யாருன்னு தெரிஞ்சிருச்சா?”டேவிட் தனது சட்டையை அணிந்து கொண்டே, “இன்னும் தெரியல காயு. ஆனா அவன் நமக்குள்ளேயே இருக்கான்னு ஆண்டனி சொல்லியிருக்கான். அது யாரா வேணா இருக்கலாம்… என் ஆளுங்களா இருக்கலாம், இல்ல நீ வேலை பார்க்கிற ஏஜென்சியில இருக்கிறவங்களா கூட இருக்கலாம்.”காயத்ரி திடுக்கிட்டாள்.

“ரிகார்டோவா? இருக்காது டேவிட்… அவர் ரொம்ப நல்லவர்.””இந்த உலகத்துல யாரையும் நம்ப முடியாது காயு. இப்போதைக்கு நீ உன் அம்மாவைக் கூட்டிட்டு டெல்லிக்குக் கிளம்புறது தான் நல்லது. இங்க இருந்தா உங்களுக்கு ஆபத்து,” என்றான் டேவிட் கவலையுடன்.காயத்ரியின் முகம் வாடியது. அவள் ஓடிப் போய் அவன் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டாள். “இல்ல டேவிட்! நான் உங்களை விட்டுட்டுப் போகமாட்டேன். உங்க ஆபத்துல நான் கூட இருக்கணும். அந்த கோஸ்ட் யாருன்னு கண்டுபிடிக்க நானும் உதவி பண்றேன்.

நான் ஒரு டிடெக்டிவ்… மறந்துட்டீங்களா?”டேவிட் அவளைத் தனது மார்போடு அணைத்துக் கொண்டான். “உன் பிடிவாதம் தான் எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு. ஆனா இது விளையாட்டு இல்லை. அவன் யாரா இருந்தாலும் அவனை நான் சும்மா விடமாட்டேன்.”அன்றைய மதிய உணவு நேரத்தில், சீதா மேஜையில் வந்து அமர்ந்தார். காயத்ரியும் டேவிட்டும் பேசிக் கொண்டிருப்பதை அவர் உற்றுப் பார்த்தார்.

டேவிட் காயத்ரிக்குத் தண்ணீரை ஊற்றிக் கொடுப்பதும், அவள் அவனுக்கு பரிமாறுவது என்று ஒரு காதலர்களின் பிணைப்பை அவருக்கு உணர்த்தியது.”டேவிட்… தப்பா நினைக்காதப்பா. நீங்க ஒரு பெரிய ஆளுன்னு எனக்குத் தெரியும். ஆனா என் பொண்ணுக்கும் உனக்கும் என்ன சம்பந்தம்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா?” என்று சீதா நேரடியாகக் கேட்டார்.அறையில் ஒரு கனத்த மௌனம் நிலவியது. டேவிட் காயத்ரியின் கையைப் பற்றிக் கொண்டு சீதாவைப் பார்த்தான்.

“அம்மா… நான் ஒரு மாஃபியான்னு உங்களுக்குத் தெரியும். ஆனா காயத்ரி என் வாழ்க்கைக்குள்ள வந்ததுக்கு அப்புறம் தான் எனக்கு ஒரு இதயமே இருக்குன்னு புரிஞ்சது. நான் அவளை உயிருக்குயிரா நேசிக்கிறேன். அவளை நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க ஆசைப்படுறேன்,” என்று ஒரு வீரனைப் போலப் பிரகடனம் செய்தான்.சீதா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார்.

காயத்ரி தன் அம்மாவின் பதிலை எதிர்பார்த்து நின்றாள். அதே சமயம், மாளிகைக்கு வெளியே ஒரு கறுப்பு நிறக் கார் நின்றது. அதிலிருந்து இறங்கிய அந்த மர்ம மனிதன், டேவிட்டின் மாளிகையைப் பார்த்து ஒரு வஞ்சகமான புன்னகையை உதிர்த்தான்.அவன் கையில் இருந்த ரிமோட்டில் ஒரு சிவப்பு விளக்கு மின்னியது.

மெக்சிகோவின் அந்தத் தனித்தீவிலிருந்து விடைபெறும் தருணம் வந்துவிட்டது. அதிகாலைச் சூரியன் கடலின் அடிவானத்தில் மெல்லத் தலைகாட்ட, அந்த நீல நிற நீர் பரப்பில் தங்கத் துகள்கள் தூவியது போன்ற ஒரு பிரகாசம்.

காயத்ரி ஜன்னல் ஓரம் நின்று அந்த அழகைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், அவளது அடிமனதில் ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் இருந்தது. சொர்க்கம் போன்ற இந்தத் தீவை விட்டு விலகி, மீண்டும் அந்த ரத்தம் சொட்டும் மாஃபியா உலகிற்குள் நுழையப் போகிறோம் என்ற உண்மை அவளைச் சங்கடப்படுத்தியது.

பின்னாலிருந்து வந்த டேவிட், அவளது தோளில் தனது முகத்தைப் புதைத்தான். அவனது தாடியின் சிறு முட்கள் அவளது மென்மையான தோளில் உரசியபோது, ஒரு மின்சாரம் அவளது முதுகுத்தண்டில் பாய்ந்தது.”கிளம்பலாமா காயு?” என்று அவன் ரகசியமாகக் கேட்டபோது, அவனது குரலின் அதிர்வு அவளது காதுகளுக்குள் ஒரு கவிதையாக ஒலித்தது.

காயத்ரி அவனது கைகளைப் பற்றிக் கொண்டாள். “டேவிட்… மெக்சிகோ சிட்டி போனதுக்கு அப்புறம் நாம எப்படி இருப்போம்? அங்கே நீங்க ஒரு மாஃபியா டான்… நான் ஒரு டிடெக்டிவ். மக்கள் என்ன நினைப்பாங்க?”டேவிட் அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பி, அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தான்.

அவனது கைகள் அவளது இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்து, அவளைத் தன்னோடு இன்னும் நெருக்கமாக இழுத்துக் கொண்டன. “உலகம் என்ன நினைக்கும்னு நான் என்னைக்குமே கவலைப்பட்டதில்லை காயு. இந்தத் தீவுல நாம எப்படி இருந்தோமோ, அப்படியே தான் அங்கேயும் இருப்போம். உனக்கு ஒரு சின்ன கீறல் கூட விழாமப் பார்த்துக்கிறது தான் என்னோட முதல் வேலை. நீ என் நிழல்… என் ராஜ்ஜியத்தோட மகாராணி,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளது நெற்றியில் தனது இதழ்களைப் பதித்தான்.

அந்த முத்தம் அவளது கவலைகளை ஒரு நொடியில் கரைத்தது.இருவரும் ஒரு தனியார் படகில் ஏறி மெக்சிகோ சிட்டியை நோக்கிப் பயணமானார்கள். கடலின் அலைகள் படகில் மோதிச் சிதறும்போது, காயத்ரியின் மனதில் ஒரு புதிய உறுதி பிறந்தது.

மெக்சிகோ சிட்டி அவர்களை வரவேற்றபோது, அந்த நகரத்தின் பரபரப்பு மீண்டும் அவர்களைச் சூழ்ந்தது. டேவிட்டின் பிரம்மாண்டமான ‘ஹேசியண்டா’ ( பெரிய பண்ணை வீடு) மாளிகைக்குள் கார் நுழைந்தது. அங்கே பாதுகாப்பு கெடுபிடிகள் மிக அதிகமாக இருந்தன. கையில் அதிநவீன துப்பாக்கிகளுடன் டேவிட்டின் ஆட்கள் வரிசையாக நின்று வணக்கம் வைத்தனர்.உள்ளே நுழைந்ததும், டேவிட் காயத்ரியை அவளது புதிய அறைக்கு அழைத்துச் சென்றான்.

அது ஒரு அறை என்று சொல்வதை விட, ஒரு அரண்மனை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். விலையுயர்ந்த பாரசீகக் கம்பளங்கள், மெக்சிகன் கலைப் பொருட்கள் என அந்த இடமே ஆடம்பரமாக இருந்தது.”டேவிட்… இவ்வளவு பாதுகாப்பு அவசியமா?” என்று கேட்டாள் காயத்ரி.”ஆண்டனி சும்மா இருக்க மாட்டான் காயு. அவனோட அடுத்த இலக்கு நீதான்.

அதனாலதான் என் வீட்டுக்குள்ளேயே உனக்கு இந்த ஏற்பாடு,” என்றான் டேவிட். அவன் பேசி முடிக்கும் முன்பே ஆல்பர்ட் ஓடி வந்தான்.”சார்… ஒரு போன் கால். ஆண்டனி தான் பேசுறான்,” என்று ஆல்பர்ட் பதற்றமாக சொல்ல.டேவிட் போனை வாங்கி ஸ்பீக்கரில் போட்டான்.

அந்தப் பக்கம் ஆண்டனியின் வஞ்சகமான சிரிப்பு கேட்டது. “டேவிட்… தீவுல ஜாலியா இருந்தியா? உன்னோட அந்த இந்தியப் காதலி அழகா இருப்பா போலயே! ஆனா ஞாபகம் வச்சுக்கோ… நீ எதை ரொம்ப நேசிக்கிறியோ, அதைத் தான் நான் முதல்ல அழிப்பேன். இன்னைக்கு நைட் மெக்சிகோ சிட்டியில ஒரு பெரிய சர்ப்ரைஸ் உனக்காகக் காத்துட்டு இருக்கு,” என்று சொல்லிவிட்டு இணைப்பைத் துண்டித்தான்.டேவிட்டின் கண்கள் சிவந்தன. அவனது தாடைத் தசைகள் துடித்தன.

காயத்ரி பயத்தில் அவனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள். டேவிட் அவளை அப்படியே அள்ளிக் கொண்டு சோபாவில் அமர்ந்தான்.”பயப்படாதே காயு… அவன் ஒரு சாதாரண எலி. அவனை நான் எப்படி வேட்டையாடணும்னு எனக்குத் தெரியும்,” என்று அவளைச் சமாதானப்படுத்த முயன்றான். ஆனால் அவனது அணைப்பில் ஒரு வேகம் இருந்தது. அவளை இழந்துவிடுவோமோ என்ற ஒரு மெல்லிய பயம் அந்த நிழல் உலகச் சக்கரவர்த்தியையும் விட்டு வைக்கவில்லை.

அவன் அவளது கழுத்தில் முகம் புதைத்து, அவளது நறுமணத்தை ஆழமாகச் சுவாசித்தான். அவனது இதழ்கள் அவளது காதோரம் விளையாட, “நீ மட்டும் என்கூட இருந்தா போதும் காயு… இந்த உலகத்தையே நான் எதிர்த்து நிப்பேன்,” என்று முணுமுணுத்தான். அந்தத் தழுவலில் காமத்தை விட ஒரு பாதுகாப்பான காதல் அதிகமாக இருந்தது. காயத்ரி அவனது தோள்களில் தனது கைவிரல்களைப் புதைத்து, அவனது நெருக்கத்தில் தன்னையே மறந்தாள்.

அன்று இரவு, மெக்சிகோ சிட்டியின் ‘ஜோகலோ’ சதுக்கத்தில் ஒரு மிகப்பெரிய கலாச்சார விழா ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் திரண்டிருந்த அந்த இடத்தில், ஆண்டனி தனது கொடூரமான திட்டத்தைச் செயல்படுத்தக் காத்திருந்தான். டேவிட் தனது பாதுகாப்பை அதிகப்படுத்தினாலும், விதியின் விளையாட்டு வேறொரு திசையில் நகரத் தொடங்கியது.

மாளிகையில் காயத்ரிக்கு ஒரு போன் வந்தது. அது அவளது தம்பி சாருகேஷிடம் இருந்து.”காயு.. அம்மாவைக் காணோம்! யாரோ அவங்களைக் கடத்திட்டாங்க!”என்று மிகவும் பரபரப்பாக சொல்ல “ஹேய் சாரு என்ன சொல்லிட்டு இருக்க?? அம்மா எங்க போனாங்க என்ன ஆனாங்க ஒன்னும் புரியலையே என்ன ஆச்சு??.”

“நேத்து மத்தியானம் கோவிலில் ராத்திரி பூஜை இருக்கு மறுநாள் காலையில தான் வருவேன் அப்படின்னு சொன்னாங்க. நானும் டியூட்டி முடிச்சுட்டு இன்னிக்கு ஈவினிங் தான் வந்தேன் ,அம்மா போன் பண்ணல சரி பிஸியா இருப்பாங்கன்னு பார்த்தா பூட்டின வீடு அப்படியே இருக்கு. நம்ம பூசாரி எங்களுக்கு போன் பண்ணேன். அம்மா நேத்து கோவிலுக்கே வரலையாம் எனக்கு ஒன்னும் புரியல நானும் எங்க டிபார்ட்மெண்ட் உதவி மூலம் அம்மாவ தான் தேடிட்டு இருக்கேன்”.

என்று சொல்லி முடிக்க.

காயத்ரியின் கையில் இருந்த போன் கீழே விழுந்தது. அவளது கண்கள் இருண்டன. அந்த யட்சனின் காதலில் திளைத்துக் கொண்டிருந்த அவளுக்கு, காலம் ஒரு மிகப்பெரிய இடியை இறக்கியது.

——

சாருகேஷின் குரல் போனில் உடைந்து ஒலித்த அந்த நொடி, காயத்ரியின் உலகம் அப்படியே நிலைகுலைந்தது. கையில் இருந்த போன் தரைவிரிப்பில் விழுந்து கிடக்க, அவளது உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. டேவிட் அவளது நிலையை கண்டு ஒரு பாயும் சிறுத்தையைப் போல அவளருகே வந்தான்.”காயு… என்னாச்சு? என்ன சொன்னான் சாரு?” என்று அவள் தோள்களைப் பற்றி உலுக்கினான்.காயத்ரியின் கண்கள் கலங்கி, வார்த்தைகள் வெளிவர மறுத்தன.

“டேவிட்… அம்மா… அம்மாவைக் காணோமாம். யாரோ கடத்திட்டாங்க. எல்லாம் என்னாலதான்… நான் இங்க உங்களோடு காதல்ல விழுந்தது என் குடும்பத்துக்கு வினையா முடிஞ்சிருச்சு!” என்று கதறி அவனது மார்பில் சாய்ந்தாள்.டேவிட்டின் கண்கள் சட்டென்று குளிர்ந்தன. அந்த கண்களில் இப்போது தெரிந்தது காதலல்ல, ஒரு கொடூரமான வேட்டைக்காரனின் வெறி. அவளது கண்ணீர் அவனது இதயத்தைச் சுட்டது.

அவளை இன்னும் இறுக அணைத்துக்கொண்டு, அவளது தலையைக் கோதிவிட்டான்.”காயு, என் கண்ணைப் பாரு. நான் இருக்கும்போது உன் குடும்பத்துக்கு எதுவும் ஆகாது. இது அந்த ஆண்டனியோட வேலைதான். அவனுக்குத் தெரியாது… அவன் ஒரு சிங்கத்தோட குகைக்குள்ள கையை விட்டுருக்கான்னு. இன்னைக்கு அந்த ஆண்டனி உயிர் பிழைக்க மாட்டான்!” அவன் குரல் இடி முழக்கம் போல அந்த அறையில் எதிரொலித்தது.டேவிட் உடனடியாக ராபர்ட்டை அழைத்தான். “ஆல்பர்ட்! அடுத்த அஞ்சு நிமிஷத்துல நம்ம டீம் ரெடியா இருக்கணும். மெக்சிகோல இருக்கிற எல்லா ஆண்டனியோட இடங்களையும் தரைமட்டமாக்குங்க. ஆனா, காயத்ரியோட அம்மாவுக்கு ஒரு சின்ன கீறல் கூட விழக்கூடாது. டெல்லியில இருக்கிற நம்ம காண்டாக்ட்ஸ்க்கு இப்போவே போன் போடு. அங்க என்ன நடக்குதுன்னு அடுத்த ஒரு நிமிஷத்துல எனக்குத் தெரியணும்!”டேவிட்டின் அதிகாரம் நிறைந்த கட்டளைகள் பறந்தன.

அவன் காயத்ரியைத் தூக்கிச் சென்று படுக்கையில் அமர வைத்தான். அவளது கன்னங்களை வருடி, அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தான். “காயு, நீ இங்கேயே இரு. நான் போய் உன் அம்மாவை மீட்டுட்டு வருவேன். இது என் மேல சத்தியம்,” என்று சொல்லிவிட்டு அவள் இதழ்களில் ஒரு அழுத்தமான, உணர்ச்சிகரமான முத்தத்தைப் பதித்தான்.

அந்த முத்தத்தில் அவனது வீரமும், காதலும் கலந்திருந்தது.காயத்ரி அவனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள். “இல்ல டேவிட்… நானும் வருவேன். நான் ஒரு டிடெக்டிவ். என்னால இங்க சும்மா உட்கார்ந்திருக்க முடியாது. என் அம்மாவுக்காக நான் போராடுவேன்.”டேவிட் அவளது உறுதியைப் பார்த்தான். அவனது காதலி ஒரு மென்மையான பூ மட்டுமல்ல, அவள் ஒரு நெருப்புப் பிழம்பு என்பதை உணர்ந்தான்.

“சரி காயு… ஆனா என் நிழலை விட்டு நீ நகரக்கூடாது.”இருவரும் புல்லட் புரூஃப் கார்களில் ஏறிச் சென்றனர். டேவிட்டின் வாகன அணிவகுப்பு மெக்சிகோ வீதிகளில் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்தது. ஆண்டனியின் ரகசியக் கிடங்கு ஒன்றின் முன் கார்கள் சீறி நின்றன. டேவிட் தனது துப்பாக்கியை எடுத்துக்கொண்டு கீழே இறங்கினான். அவனது அசைவுகளில் ஒரு ராஜநடை இருந்தது.”ஆண்டனி! வெளிய வாடா!” என்று அவன் கத்தியபோது, உள்ளிருந்து சரமாரியாகத் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டது.

டேவிட் காயத்ரியைத் தள்ளிவிட்டு ஒரு சுவருக்குப் பின்னால் மறைந்தான். “காயு, குனிஞ்சுக்கோ!” என்று கத்திக்கொண்டே அவன் பதிலுக்குச் சுட்டான். அவனது ஒவ்வொரு தோட்டாவும் எதிரிகளின் மண்டையைத் துளைத்தது. ரத்தம் சிதற, அலறல் சத்தங்கள் அந்த இடத்தை ஆக்கிரமித்தன.சண்டையின் உச்சகட்டத்தில், காயத்ரி ஒரு ஜன்னல் வழியாக உள்ளே நுழைய முயன்றாள்.

அங்கே அவள் கண்ட காட்சி அவளை உறைய வைத்தது. அவளது அம்மா ஒரு நாற்காலியில் கட்டப்பட்டிருந்தார், அவருக்குப் பின்னால் ஆண்டனி கத்தியுடன் நின்று கொண்டிருந்தான்.”நிறுத்து டேவிட்! இல்லன்னா இவ கழுத்தை அறுத்துடுவேன்!” என்று ஆண்டனி கத்தினான்.டேவிட் உள்ளே நுழைந்தான். அவன் கையில் துப்பாக்கி இருந்தாலும், அவனது கண்கள் காயத்ரியின் அம்மாவின் மேல் இருந்தன. அந்தப் பதற்றமான சூழலில், காயத்ரி ஒரு ரகசியத் திட்டத்தைப் போட்டாள்.

அவள் ஒரு சிறிய கண்ணீர் புகை குண்டை ஆண்டனியை நோக்கி வீசினாள்.அந்தப் புகை மூட்டத்தில் ஆண்டனி நிலைகுலைய, டேவிட் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து ஆண்டனியின் கையைப் பிடித்துத் திருகினான். கத்தி கீழே விழுந்தது. டேவிட் அவனது முகத்தில் ஓங்கி ஒரு குத்து விட்டான். ஆண்டனி ரத்தம் கக்கி கீழே விழுந்தான்.காயத்ரி ஓடிச் சென்று தன் அம்மாவின் கட்டுகளை அவிழ்த்து அவரை அணைத்துக் கொண்டாள்.

“அம்மா… பயப்படாதீங்கம்மா… நான் வந்துட்டேன். என்று சொல்லி முடிக்க அதே சமயம் டேவிட் பாதுகாவலயில் இருக்கும் ஒரு நபர் அம்மாவை பத்திரமாக அழைத்து சென்றுவிட்டார்.”டேவிட் ஆண்டனியின் சட்டையைப் பிடித்துத் தூக்கினான். “உன்னைக் கொல்லாம விடுறது நான் உனக்குக் கொடுக்குற பெரிய தண்டனை இல்லை… உன்னை உயிரோட நரகத்துக்கு அனுப்புறதுதான்!”

என்று சொல்லிவிட்டு அவனைத் தனது ஆட்களிடம் ஒப்படைத்தான்.சூழல் மெல்ல அடங்கியது. காயத்ரி டேவிட்டைப் பார்த்தாள். அவன் முகத்தில் காயங்களும், சட்டையில் ரத்தக் கறைகளும் இருந்தன. அவள் ஓடிப் போய் அவனை இறுக அணைத்துக் கொண்டாள். அவளது இதயம் அவனது மார்பில் மோதியது.

“தேங்க்யூ டேவிட்… கடவுள் மாதிரி வந்து எங்க அம்மாவ காப்பாத்திட்டீங்க” என்று நெகிழ்ச்சியில் அவனது கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.டேவிட் அவளைத் தூக்கிச் சுழற்றினான். “உன் காதலுக்காக நான் எமனைக்கூட எதிர்த்து நிப்பேன் காயு,” என்று சொல்லிவிட்டு அவளது இதழ்களை மீண்டும் ஒருமுறை ஆழமாகப் பருகினான்.

அந்தப் போர்க்களத்தின் நடுவே, அவர்களின் காதல் இன்னும் வலிமையானது.ஆனால், ஆண்டனி பிடிபட்டாலும் அவனது பின்னணியில் இருக்கும் மிகப்பெரிய மாஃபியா கும்பல் ஒன்று இன்னும் அமைதியாக இருந்தது. இது ஒரு போரின் முடிவு அல்ல, ஒரு மிகப்பெரிய புயலின் ஆரம்பம்.

அத்தியாயம் 6

அந்தத் தீவின் கடற்கரை, ரத்த வாடையுடனும், உடைந்த நம்பிக்கைகளுடனும் விடியத் தொடங்கியது. ஆண்டனியின் ஆட்கள் சிதறி ஓடியிருந்தனர். டேவிட்டின் ஆட்கள் அவர்களை விரட்டிப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். டேவிட் களைப்புடன் காயத்ரி இருந்த இடத்தை நோக்கி வந்தான்.

அவனது கைகளில் ரத்தம் உறைந்திருந்தது, முகத்தில் கோபத்தின் சுவடுகள் இன்னும் நீங்காமல் இருந்தன.காயத்ரி அவனைக் கண்டதும் சட்டென்று எழுந்தாள். அவனது நிலையை பார்த்ததும் அவள் மனதில் ஒரு வலி தோன்றியது.அவனைப் பார்த்து மிகவும் பதட்டமாக

“டேவிட்… உங்களுக்கு எதுவும் ஆகலையே?” என்று கேட்டாள்.டேவிட் அவளை நோக்கி ஒரு படி நெருங்கி வந்தான். அவனது கண்கள் அவளை ஆழமாக ஊடுருவின. “இல்ல காயத்ரி… நான் நல்லா இருக்கேன். ஆனா நீ…” என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள், காயத்ரி தன்னை அறியாமலேயே அவனை இறுகக் கட்டிக் கொண்டாள்.

அவனது மார்போடு அவள் ஒட்டியபோது, அவளது கண்ணீர் அவனது சட்டையில் விழுந்து ஒரு வட்டத்தைப் பதித்தது.அவனது உடலெங்கும் இருந்த வலி, அவளது அணைப்பில் மறையத் தொடங்கியது. டேவிட் மெல்ல அவளைத் தனது கைகளுக்குள் அணைத்துக் கொண்டான். அவனது கன்னம் அவளது உச்சந்தலையில் பதிந்தது.

அவளது கூந்தலின் வாசனை அவனது நுரையீரல் முழுவதையும் நிரப்பியது. “இன்னும் பயமா இருக்கா காயு?” என்று அவன் மென்மையாகக் கேட்டான்.”உங்களுக்கு ஏதாவது ஆயிருந்தா… நான் என்ன பண்ணிருப்பேன்னு தெரியல,” என்று அவள் அழுதபடி சொன்னாள். அந்தத் தீவில், மரணத்தின் வாயிலில் கண்ட அந்த முத்தம், அவளது மனதை முழுமையாக மாற்றிவிட்டிருந்தது.

அவனது ஒவ்வொரு அசைவிலும், ஒவ்வொரு பார்வையிலும் தெரிந்த அன்பின் ஆழத்தை அவள் இப்போது முழுமையாக உணர்ந்தாள்.டேவிட் மெல்ல அவளைப் பிரித்து, அவளது முகத்தை தனது கைகளுக்குள் ஏந்தினான். அவளது கண்ணீரைத் தனது கட்டைவிரலால் மெதுவாகத் துடைத்தான்.

“இந்த உலகத்துல உனக்கு ஏதாவது ஒன்னு ஆக நான் விட மாட்டேன் காயத்ரி. நீதான் என் உயிர். என் வாழ்க்கையோட அர்த்தமே நீதான்,” என்று அவன் சொன்னபோது, அவனது குரல் தேன் போல இனித்தது.காயத்ரிக்கு அவன் ஒரு யட்சனாக இருக்கவில்லை. அவன் அவளது காதலன், அவளது பாதுகாப்பு. அவள் மீண்டும் ஒருமுறை அவனது இதழ்களைத் தேடினாள். அவனுக்கோ அவளாகவே தன் நிறைந்த தேடி வந்திருக்கிறாள் என்ற மகிழ்ச்சியில் இன்னும் மூர்க்கமாக கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான். இந்த முறை அந்த முத்தத்தில் பயம் இல்லை, காதல் மட்டுமே இருந்தது. அவர்கள் இதழ்கள் இணைந்தபோது, சூரியன் மெதுவாகக் கடலுக்கு மேலே எழும்பத் தொடங்கியது.

அந்த ஆரஞ்சு நிற ஒளி அவர்கள் இருவரையும் ஒரு மாய வளையத்திற்குள் அடைத்தது போலிருந்தது.சூரியனின் இளங்கதிர்கள் அவர்கள் இதழ்களின் மீது படர, ஒரு புதிய ஆரம்பம் அங்கே அரும்பியது.அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பிரிந்து மெல்ல நடந்தனர். டேவிட்டின் கைகள் அவளது கையைப் பற்றி இறுகப் பிடித்துக் கொண்டன. அவனது விரல்களின் அசைவில் அவளது இதயத்துடிப்பு அடங்கியது.”நான் உங்களை ராபர்ட்னு கூப்பிட மாட்டேன் டேவிட். உங்க உண்மையான பேர் என்னவோ, அதையே கூப்பிடுறேன்,” என்றாள் காயத்ரி.

டேவிட் அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தான். “டேவிட்… என் உண்மையான பேர் அதுதான். ஆனா அந்தப் பேர்ல நிறைய ரத்தம் இருக்கு காயத்ரி. நீ அதை சுமக்க வேண்டியதில்லை.”

“நான் எதையும் சுமக்கத் தயார். உங்களையும் சேர்த்து, ஆனா உங்களை மட்டும் நான் ஒரு போதும் விடமாட்டேன்,” என்றாள் காயத்ரி ஒரு புதிய உறுதிமொழியைப் போல.அவர்கள் இருவரும் மாளிகையை நோக்கி நடந்தனர். தீவின் அமைதி மீண்டும் திரும்பியிருந்தது. ஆனால் அவர்களின் மனதுக்குள் ஒரு புதிய அத்தியாயம் தொடங்கியிருந்தது.

டேவிட் தனது பாதுகாவலர்களிடம், “ஆண்டனியோட ஆளுங்க யாருமே இனிமேல் இங்க வரக்கூடாது. இந்தத் தீவை ஒரு நிமிஷம் கூட கண்ணுல இருந்து விடாதீங்க,” என்று உறுதியாக உத்தரவிட்டான்.மாளிகைக்குள் சென்றதும், காயத்ரிக்கு ஒரு அறை ஒதுக்கப்பட்டது. டேவிட் அவளை அங்கே அழைத்துச் சென்றான்.

“இங்க பத்திரமா இரு. நான் ஆண்டனியைப் பத்தின எல்லா தகவல்களையும் இங்க இருந்தே கண்டுபிடிச்சு, அவனை நிரந்தரமா அழிக்கப் போறேன். அதுவரைக்கும் நீ என்கூட இங்க தான் இருக்கணும்,” என்றான்.”நான் உங்ககிட்ட இருந்து விலகவே மாட்டேன் டேவிட்,” என்று காயத்ரி சொன்னபோது, அவளது கண்களில் இருந்த காதல் டேவிட்டின் மனதை முழுமையாக நிரப்பியது.அவன் அவளது நெற்றியில் ஒரு மெல்லிய முத்தத்தைப் பதித்தான். “நான் சீக்கிரம் வருவேன் காயு,” என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து சென்றான்.அவன் சென்ற பிறகும், காயத்ரி அவன் முத்தமிட்ட இடத்தைத் தொட்டுப் பார்த்தாள்.

அவனது ஸ்பரிசம் இன்னும் அவளது நெற்றியில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது போலிருந்தது. ஒரு மாஃபியாவின் கோட்டையில், அவள் தன் காதலைக் கண்டறிந்தாள். ஆனால் இந்தக் காதலின் பின்னால் எவ்வளவு ஆபத்துகள் காத்திருக்கின்றன என்பதை அவள் அறிந்திருக்கவில்லை.

_____

தீவின் மாளிகையில் அமைதி நிலவினாலும், டேவிட்டின் மனதுக்குள் ஒரு போர்க்களமே இயங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஆண்டனி தன் எல்லைகளை மீறிவிட்டான். காயத்ரியைத் தொட நினைத்த அவனது கரங்களை வேரோடு அறுக்காமல் டேவிட் விடப்போவதில்லை. ஆனால், இப்போது அவனுக்கு முன்னால் இருந்த கடமை, தன் அருகில் ஒரு பூவைப்போலப் பயந்து நடுங்கி நிற்கும் காயத்ரியின் மனதை ஆற்றுப்படுத்துவதுதான்.மாலை நேரம்… வானம் ஒரு மென்மையான ஊதா நிறத்தில் குளித்திருக்க, கடல் அலைகள் கரையை முத்தமிட்டு மீண்டன.

காயத்ரி மாளிகையின் உப்பரிகையில் அமர்ந்திருந்தாள். அவளது கண்கள் கடலின் எல்லையை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், எண்ணங்கள் அனைத்தும் அந்த முரட்டுத்தனமான காதலனைச் சுற்றியே இருந்தன.’டெல்லியில இருந்து நான் இங்க வந்த காரணம் பெரிய மாபியா கும்பலை கண்டுபிடிக்க . ஆனா, இப்போ ஒரு மாஃபியா தான் என் காதலன், என் உயிர். இப்போ என் எதிர்காலமே அவர்தான். அதுமட்டுமில்லாம, அவர் என்னை விட்டுப் போகமாட்டேன்னு சொல்றார். அவருக்கு இப்போ எல்லாமே நானா தான் இருக்கேன். இத நினைச்சு நான் சந்தோஷப்படுறதா இல்ல கஷ்டப்படுறதான்னு தெரியல.எல்லாரும் சந்தோஷமா பண்டிகை கொண்டாடுற நேரத்துல, அபசகுணம் மாதிரி ஒரு மோசமான அட்டாக் நடந்துடுச்சு. இப்போ டேவிட் எதிரிகளை எதிர்க்கப் போறேன்னு சொல்லும்போது எனக்கு பயமா இருக்கு. என் டேவிட்டுக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது. அம்மா, சாரு ரெண்டு பேரையும் காண்டாக்ட் பண்ண முடியல. டேவிட் எதிரிகளை எதிர்க்கப் போகும்போது அவருக்கு ஏதாச்சும் ஆயிடுமோன்னு பயமா இருக்கு. இப்போ இந்த மூணு பேரைத் தவிர என் மனசுல வேற எதையுமே யோசிக்க முடியல.’என்று அவள் மனம் மிகப் பெரிய போராட்டத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருக்க.

“இன்னும் அதே யோசனை தானா?”பின்னாலிருந்து வந்த அந்தக் கனத்தக் குரலில் ஒரு மென்மை குழைந்திருந்தது. டேவிட் கையில் ஒரு மெல்லிய போர்வையோடு வந்தான். கடற்கரைக் காற்று ஜில்லிட்டிருந்ததால், அதை காயத்ரியின் தோள்களில் போர்த்தி, அவளருகே அமர்ந்தான்.

அவளது தோளோடு அவனது தோள் உரசும் போது, காயத்ரியின் உடலில் ஒரு மெல்லிய அதிர்வு பரவியது. டேவிட் தனது கரங்களை மெதுவாக காயத்ரியின் இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்து, அவளைத் தன்னோடு சேர்த்துக் அணைத்துக் கொண்டான். அவனது அணைப்பு ஒரு இரும்பு வளையம் போல இருந்தாலும், அதில் பஞ்சு போன்ற மென்மை இருந்தது.காயத்ரி அவனது தோளில் தலை சாய்த்தாள்.

“டேவிட்… நாம ரெண்டு பேரும் வேற வேற துறையை சேர்ந்தவங்க. அதான் நமக்குள்ள இந்த நெருக்கம் அதிர்ச்சி மற்றும் ஆச்சர்யத்தை தருது. ஆனால், இந்த நிமிஷம் ரொம்ப அழகா இருக்கு, ஆனா நாளைக்கு…?”டேவிட் அவளது கையை எடுத்துத் தனது இதழ்களோடு அழுத்திக் கொண்டான்.

“நாளைக்கு என்ன நடக்கும்னு எனக்குத் தெரியாது காயு. ஆனா இந்த நிமிஷம், என் கைக்குள்ள நீ இருக்க. உன்னோட இந்த வாசனையும், உன்னோட இதயத்துடிப்பும் தான் என்னோட உலகம். இதைத் தாண்டி எனக்கு வேற எதுவும் வேண்டாம்.”அவன் அவளது முகத்தைத் திருப்பி, தனது ஆழமான விழிகளால் அவளைப் பார்த்தான். நிலவொளி அவனது முகத்தில் பட்டுத் தெறிக்க, அவன் ஒரு தேவ ரட்சகனை போலத் தெரிந்தான்.

அவனது விரல்கள் அவளது கன்னத்தைச் செதுக்குவது போலத் தடவி, மெல்ல அவளது இதழ்களின் மீது நிலைகொண்டன.காயத்ரியின் மூச்சுக்காற்று சூடானது. அவனது நெருக்கம் அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு இனம்புரியாத தாகத்தை உண்டாக்கியது. டேவிட் மெல்லத் தலை குனிந்து, அவளது இதழ்களைத் தனது இதழ்களால் சிறைபிடித்தான்.

இந்த முறை அந்த முத்தத்தில் வேகம் இல்லை; ஒரு நீண்ட கவிதை போல மெதுவாக, ஆழமாக, ஒவ்வொரு நொடியையும் ரசித்து அவன் அவளைப் பருகினான். காயத்ரி அவனது சட்டையைப் பலமாகப் பற்றிக் கொண்டாள். அவனது ஸ்பரிசம் அவளை உருக்கியது.முத்தத்தின் ஈரம் காயும் முன்பே, அவன் அவளது கழுத்தில் முகம் புதைத்தான். அவனது சூடான மூச்சு அவளது நரம்புகளைத் தட்டியெழுப்பியது.

“நீ இல்லாம இனி ஒரு நொடி கூட என்னால இருக்க முடியாது காயு… நீ தான் இந்த டேவிட் பலமும், பலவீனமும்,” என்று அவன் முணு முணுத்தபோது, காயத்ரிக்கு உடல் சிலிர்த்தது.அவள் அவனை இன்னும் இறுக கட்டிக் கொண்டாள். “என்னை விட்டுட்டுப் போயிட மாட்டீங்க தானே?””உன் நிழல் கூட உன்னை விட்டுப் போகலாம், ஆனா இந்த டேவிட் மில்லர் போக மாட்டான்,” என்று அவன் சொல்லியபடியே அவளை அப்படியே அள்ளிக் கொண்டு அறைக்குள் சென்றான்.

அறைக்குள் மெல்லிய விளக்கு வெளிச்சம். அவன் அவளைப் படுக்கையில் கிடத்தி, அவளருகே அமர்ந்தான். அவளது கூந்தலைக் கோதிவிட்டபடியே,

“இன்னைக்கு நடந்த சூழ்நிலையால் நம்முடைய விடுமுறை முடியுது. நாளைக்கு நாம மெக்சிகோ சிட்டி திரும்பணும். ஆனா அங்க ஆண்டனி உனக்காக வலை விரிச்சு காத்துட்டு இருப்பான். நீ என்கூடவே, என் கோட்டையிலேயே இருக்கணும். சரியா?”காயத்ரி அவன் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

“உங்க கூட நான் இருந்தா எனக்கு நரகமும் சொர்க்கம் தான் டேவிட். ஆனா என் வேலை… என் அடையாளம்?”

“உன் அடையாளம் இனி டேவிட் மில்லரோட காதலி. அதை விடப் பெரிய அடையாளம் உனக்கு தேவையில்லை,” என்றான் அதிகாரமாகவும் ஆசையாகவும்.

இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அந்த இரவு அவர்களின் காதலுக்குச் சாட்சியாக நீண்டு கொண்டிருந்தது.

வெளியே மெக்சிகோவின் இருண்ட இரவு மௌனமாகத் தவழ்ந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் அந்த அறைக்குள், விளக்குகளின் மங்கலான ஒளியில் காலமே உறைந்து நின்றது. அதுவரை துப்பாக்கிகளின் சத்தத்தையும், அதிகாரத்தின் ஆக்ரோஷத்தையும் மட்டுமே பார்த்துப் பழகிய டேவிட், இன்று காயத்ரியின் முன்னால் ஒரு குழந்தையைப் போலச் சரணடைந்திருந்தான்.

காயத்ரியின் கண்கள் ஈரமாக இருந்தன. ஆனால் அந்த கண்ணீரில் சோகம் இல்லை, டேவிட் மீதான தீராத காதல் மட்டுமே இருந்தது. டேவிட் அவளது முகம் வருடினான். அவனது கரங்களின் கடினத்தன்மை காயத்ரியின் மென்மையான மேனியில் பட்டபோது, அவளுக்குள் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது.

“காயு… இந்த உலகம் நம்மளைப் பிரிக்கப் பார்க்குது. ஆனா இந்த நிமிஷம், நீயும் நானும் மட்டும் தான்,” என்று அவன் மெல்லிய குரலில் முணுமுணுத்தான்.அவன் அவளை மெல்லத் தழுவி, கட்டிலில் சரித்த போது, காயத்ரியின் இதயம் ஒரு இசைக்கருவியைப் போலத் துடித்தது. அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது கழுத்துப்பகுதியில் பட்டபோது, அவள் தன்னுணர்வை இழக்கத் தொடங்கினாள்.

டேவிட் அவளது நெற்றியில் இட்ட அந்த ஒற்றை முத்தம், அவளது அத்தனை பயங்களையும் போக்கியது.அவர்களின் கூடல் என்பது வெறும் உடல்களின் சந்திப்பு அல்ல; அது துரோகமும் வன்முறையும் நிறைந்த ஒரு உலகில், தங்களை ஒருவருக்கொருவர் புகலிடமாக மாற்றிக் கொண்ட தருணம். காயத்ரி அவனது வலிமையான தோள்களில் புதைந்து கொண்டாள். டேவிட்டின் இதழ்கள் அவளது இதழ்களோடு சங்கமித்த போது, அங்கே வார்த்தைகளுக்கு வேலை இல்லாமல் போனது.

அறைக்குள் இருந்த மௌனத்தை அவர்களின் மூச்சுக் காற்றும், இதயத்துடிப்பும் மட்டுமே கலைத்தன. காயத்ரியின் மென்மை டேவிட்டின் முரட்டுத்தனத்தை முழுமையாகக் கரைத்திருந்தது. அந்த இரவில், அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் முழுமையாக உள்வாங்கிக் கொண்டனர்.

ஒவ்வொரு தீண்டலும், “நான் உன்னோடு இருப்பேன்” என்ற வாக்குறுதியைச் சொல்லாமல் சொல்லியது. அந்த நீண்ட நேரக் கூடலின் முடிவில், காயத்ரி டேவிட்டின் மார்பில் தலைசாய்த்து உறங்கத் தொடங்கினாள்.அதுவரை வேட்டைக்காரனாக இருந்த டேவிட், இன்று ஒரு காதலனாக அவளைத் தன் கைகளுக்குள் பொத்திப் பாதுகாத்தான். அந்த இரவு அவர்களுக்கு ஒரு புதிய விடியலை நோக்கிய நம்பிக்கையைத் தந்தது.

மெக்சிகோ நகரம் மிகவும் அமைதியாக இருந்தது.ஆனால், அந்த அமைதிக்கு மறுபுறம், மெக்சிகோ சிட்டியில் ஆண்டனி ஒரு மிகப்பெரிய வெடிகுண்டுத் தாக்குதலுக்குத் தயார் செய்து கொண்டிருந்தான்.

டேவிட்டின் கோட்டையைத் தகர்க்க அவன் எடுத்த அந்த முடிவு, பல உயிர்களைப் பலி வாங்கக் காத்திருந்தது.மரணமும் காதலும் ஒன்றாகப் பயணிக்கும் அந்தச் சாலையில், டேவிட் மற்றும் காயத்ரியின் அடுத்த கட்டப் பயணம் மெக்சிகோ சிட்டியை நோக்கித் தொடங்கியது.—

அத்தியாயம் 5    

அந்தத் தீவின் கடற்கரை கிராமம் வண்ண விளக்குகளாலும், காகிதத் தோரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நாட்டின் பாரம்பரியத்திற்கு உரிய அந்தத் துடிப்பான இசை காற்றில் மிதந்து வந்தது. உள்ளூர் மீனவர்கள் தங்கள் குடும்பங்களுடன் திரண்டு வந்திருந்தனர்

. காயத்ரி அன்று ஒரு உள்ளூர் மெக்சிகன் பெண்ணைப் போல ‘புயேப்லா’ பாணி எம்பிராய்டரி செய்யப்பட்ட வெள்ளை நிற உடையணிந்து வந்திருந்தாள். அவளது நீண்ட கூந்தலில் ஒரு சிவப்பு நிற ரோஜா சூடப்பட்டிருந்தது.டேவிட் அவளைப் பார்த்தபோது ஒரு கணம் மூச்சடைத்துப் போனான். இதுவரை எத்தனையோ அழகிகளைப் பார்த்த அவனது கண்களுக்கு, காயத்ரியின் அந்த எளிமையான அழகு ஏதோ ஒரு மந்திரத்தைச் செய்வது போலிருந்தது. அவனும் ஒரு சாதாரண உள்ளூர் வாசி போல காட்டன் சட்டையும், ஜீன்ஸும் அணிந்து ஒரு சுற்றுலாப் பயணியைப் போலவே காட்சியளித்தான்.”இப்போ சொல்லுங்க ராபர்ட்… நாம ரெண்டு பேரும் இந்த கூட்டத்துல யாராவது கண்டுபிடிச்சிட மாட்டாங்கல்ல?” என்று காயத்ரி மெல்லிய குரலில் கேட்டாள்.

காயத்ரி இப்படி கேட்டவுடன் டேவிட் தன் சொன்னதற்காக தனக்கு மிகவும் பிடித்த பெயரை சொல்லி தன்னை அழைத்ததற்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தான் ஆனால் அதை வெளியே காட்டிக் கொள்ளவில்லை.”கவலைப்படாதே காயத்ரி… இங்க இருக்கிற மக்களுக்கு என்னைத் தெரியும், ஆனா ராபர்ட்டா மட்டும் தான் தெரியும். அவங்களுக்கு நான் ஒரு உதவி செய்ற தொழிலதிபர் அவ்வளவுதான். இன்னைக்கு நாம ரெண்டு பேரும் வெறும் அந்நியர்கள்,” என்றான் டேவிட்.

திருவிழாவில் ‘மரியாச்சி’ இசைக்குழுவினர் தங்கள் பெரிய தொப்பிகளுடன் கிட்டார் வாசித்துக் கொண்டிருந்தனர். அங்கிருந்த ஒரு முதியவர் அவர்கள் இருவரையும் பார்த்து, “இளம் ஜோடிகளே! இந்த நடனப் போட்டியில் கலந்துக்கலாமே?” என்று ஸ்பானிஷ் மொழியில் கேட்டார்.காயத்ரிக்கு ஸ்பானிஷ் புரியவில்லை என்றாலும், அவரது சைகை புரிந்தது. அவள் டேவிட்டைப் பார்த்து, “என்ன சொல்றாரு?” என்று கேட்டாள்.”நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து டான்ஸ் ஆடணும்னு சொல்றாரு. முடியாதுன்னு சொல்லிடுவோமா?” என்றான் டேவிட் ஒருவித குறும்பான பார்வையுடன்.

“ஏன்? உங்களுக்கு டான்ஸ் ஆடத் தெரியாதா?” என்று சவால் விட்டாள் காயத்ரி.டேவிட் அவளது கையைப் பற்றி நடன மேடையை நோக்கி இழுத்துச் சென்றான். இசை வேகமெடுத்தது. மெக்சிகோவின் பாரம்பரிய நடனமான ‘ஜாராப் தபாடியோ’ போன்ற ஒரு துடிப்பான இசைக்கு இருவரும் ஆடத் தொடங்கினர். காயத்ரி ஆரம்பத்தில் தயங்கினாலும், டேவிட்டின் லாவகமான அசைவுகள் அவளை உற்சாகப்படுத்தின. இருவரது கண்களும் சந்தித்துக் கொண்டபோது, அந்த இடமே மறைந்து போனது போலிருந்தது. அவள் ஒரு டிடெக்டிவ் என்பதையும், அவன் ஒரு மாஃபியா என்பதையும் அந்தத் தருணத்தில் இருவரும் மறந்து போனார்கள்.நடனம் முடிந்து மூச்சிரைக்க இருவரும் கடற்கரை ஓரம் ஒதுங்கி நின்றனர்.

“ராபர்ட்… உங்களை இப்படிப் பார்ப்பேன்னு நான் நினைக்கவே இல்லை. நீங்க நிஜமாவே ஒரு நல்ல மனுஷனா இருக்க முடியும்னு இப்பதான் நம்புறேன்,” என்றாள் காயத்ரி உணர்ச்சிவசப்பட்டு.டேவிட் அவளை ஏதோ சொல்ல முற்படும்போது, அவனது காதில் இருந்த சிறிய ரகசிய கருவி அதிர்ந்தது. ராபர்ட்டின் குரல் அதில் கேட்டது, “சார்… ஆபத்து! ஆண்டனியின் படகுகள் தீவை நெருங்கிடுச்சு. அவங்க ஆயுதங்களோட வர்றாங்க. மக்கள் கூட்டத்துல அவங்க கலந்துட வாய்ப்பிருக்கு!”டேவிட்டின் முகம் நொடியில் மாறியது.

அந்த மென்மையான ராபர்ட் மறைந்து, ஆக்ரோஷமான டேவிட் மில்லர் வெளிப்பட்டான். அவனது கண்கள் சுற்றும் முற்றும் ஸ்கேன் செய்வது போலப் பார்த்தன.”காயத்ரி, இப்போ நான் சொல்றத மட்டும் செய். எந்தக் கேள்வியும் கேட்காதே. நேரா அந்தப் பின்னாடி இருக்கிற தேவாலயத்துக்குப் போயிடு. அங்க என் ஆளுங்க இருப்பாங்க,” என்று அவளைத் தள்ளாத குறையாக அனுப்பினான்.”என்ன ஆச்சு? ஏன் இப்போ பதற்றப்படுறீங்க?”

“ஆண்டனி வந்துட்டான் காயத்ரி! அவனோட வேட்டை ஆரம்பிச்சிடுச்சு. போ!” என்று கத்தினான்.காயத்ரி ஓடத் தொடங்கிய அதே சமயம், கூட்டத்திற்குள் இருந்து துப்பாக்கிச் சூடு சத்தம் கேட்டது. திருவிழாவின் மகிழ்ச்சி ஒரே நொடியில் மரண ஓலமாக மாறியது. டேவிட் தனது இடுப்பில் மறைத்து வைத்திருந்த துப்பாக்கியை எடுத்து, மின்னல் வேகத்தில் மறைவிடங்களுக்குத் தாவினான்.ஆண்டனியின் ஆட்கள் சரமாரியாகச் சுட்டுக் கொண்டே முன்னேறினர்.

அதே சமயம் வயதானவர்கள் பெண்கள் குழந்தைகளை பத்திரமாக வேறு இடத்திற்கு அனுப்பி கொண்டிருந்தனர். டேவிட் அவர்களைத் தனி ஆளாக எதிர்கொண்டான். அவனது குறி தப்பவில்லை. ஆனால், எதிரிகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தது. காயத்ரி ஓடும் வழியில், ஒரு குண்டடிப்பட்டு விழுந்த குழந்தையைப் பார்த்ததும் அவளால் அப்படியே கடந்து செல்ல முடியவில்லை.அவள் அந்தக் குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டு தற்காப்புக்காக ஒரு மணல் மூட்டையின் பின்னால் அமர்ந்தாள்.

அப்போது அவளுக்குப் பின்னால் ஒரு நிழல் தெரிந்தது. திரும்பிப் பார்த்தால், ஆண்டனியின் முக்கிய அடியாட்கள் இருவர் அவளை நோக்கித் துப்பாக்கியை நீட்டியபடி நின்றிருந்தனர்.”காயத்ரி மல்ஹோத்ரா… உன்னால தான் எங்க முதலாளிக்கு இவ்வளவு நஷ்டம். உன்னை இன்னைக்கு உயிரோட விடமாட்டோம்,” என்றான் ஒருவன் வஞ்சத்துடன்.காயத்ரி கண்களை மூடிக்கொண்டாள். ஒரு மரண அமைதி நிலவியது. அடுத்த நொடி, ஒரு புல்லட் பாயும் சத்தம்…ஆனால் அது காயத்ரியைத் தாக்கவில்லை.

துப்பாக்கி ரவை காயத்ரியைக் கடந்து சென்று எதிரியின் மார்பைத் துளைத்தது. காயத்ரி அதிர்ச்சியில் கண்களைத் திறந்தபோது, அங்கே டேவிட் நின்றிருந்தான். அவன் கைகளில் இருந்த துப்பாக்கி இன்னும் புகைந்து கொண்டிருந்தது. அவனது கண்கள் சிவந்து, முகம் முழுவதும் ஆக்ரோஷமான வேர்வையில் நனைந்திருந்தது.”காயத்ரி!” என்று கத்திக்கொண்டே அவளருகே பாய்ந்தான்.

அதே சமயம் டேவிட் ஆட்களில் ஒருவன் அடிபட்ட குழந்தையை தூக்கிக்கொண்டு மருத்துவமனைக்கு விரைந்தான்.இங்கே டேவிட் காயத்ரியை அப்படியே தரையோடு சேர்த்து அணைத்து உருண்டு, அருகில் இருந்த மரப் பெட்டிகளின் பின்னால் மறைந்தான்.குண்டுகள் அவர்கள் தலைக்கு மேலே சீறிச் சென்றன. அந்த மரண பயத்திற்கு நடுவே, காயத்ரி டேவிட்டின் மார்போடு ஒட்டியிருந்தாள்.

அவனது இதயத்துடிப்பு ஒரு போர்முரசின் வேகத்தில் அவளது காதுகளில் ஒலித்தது.”பயப்படாதே… நான் இருக்கேன்,” என்று அவன் முணுமுணுத்தபோது, அவனது இதழ்கள் அவளது காதோரம் உரசிச் சென்றன. அந்த இக்கட்டான சூழலிலும், அந்தத் தழுவல் காயத்ரியின் அடிவயிற்றில் ஒரு மின்சாரத்தை ஏற்றியது. அவனது உடலின் வலுவும், அந்தப் பாதுகாப்பான அணைப்பும் அவளைச் சிலிர்க்க வைத்தன.டேவிட் தனது துப்பாக்கியை ரீலோட் செய்தபடி, காயத்ரியின் முகத்தைத் தனது கைகளால் ஏந்தினான்.

“காயு… என் கண்ணைப் பாரு. இப்போ நான் சொல்றது உனக்கு விசித்திரமா இருக்கலாம். ஆனா, ஒருவேளை நாம இங்க இருந்து உயிர் பிழைக்கலைன்னா… இந்த ஒரு விஷயத்தை நீ தெரிஞ்சுக்கணும். நான் இதுவரைக்கும் எந்த ஒரு பொண்ணுக்காகவும் என் உயிரைப் பணையம் வச்சது இல்லை. ஆனா உனக்காக… இந்த உலகத்தையே நான் எரிப்பேன்,” என்று தழுதழுத்த குரலில் சொன்னான்.

அவனது கண்களில் தெரிந்த அந்தத் தீவிரம், அந்தத் தவிப்பு காயத்ரியின் மனதை மொத்தமாகக் கரைத்தது. ஒரு மாஃபியா தலைவனின் முகமூடி முற்றிலுமாகக் கலைந்து, ஒரு காதலனின் ஏக்கமான முகம் அங்கே தெரிந்தது. மரணத்தின் நிழல் அவர்களைச் சுற்றி ஆடிக்கொண்டிருக்க, காயத்ரிக்கு எதைப் பற்றியும் கவலை வரவில்லை.அவள் மெல்லத் துணிச்சலைத் திரட்டி, அவனது கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டாள். அவளது இதழ்கள் அவனது இதழ்களை நோக்கி மெல்ல நகர்ந்தன. டேவிட் ஒரு கணம் திகைத்தான், ஆனால் அடுத்த நொடி அவன் அவளை வெறித்தனமாக முத்தமிட்டான்.அந்த முத்தம்… அது வெறும் முத்தமல்ல.

அதில் பல ஆண்டுகாலத் தனிமை இருந்தது, ஒரு பாதுகாப்பு உணர்வு இருந்தது, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஒரு அடங்காத காதல் இருந்தது. குண்டுகள் வெடிக்கும் சத்தமும், மக்களின் அலறலும் அவர்களுக்குப் பின்னால் தேய்ந்து மறைந்தன. காலமும் இடமும் உறைந்து போன அந்த நொடியில், ஒரு மாஃபியா எனப்படும் டேவிட்டும் ஒரு டிடெக்டிவ் எனப்படும் காயத்ரியும் தங்கள் ஆன்மாக்களைப் பரிமாறிக் கொண்டனர். அவனது இதழ்களின் சூடு காயத்ரியின் உடலெங்கும் ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது.

அவளது கை விரல்கள் அவனது கலைந்த கூந்தலுக்குள் புதைந்தன.சரியாக அந்தத் தருணத்தில், “சார்! ஆண்டனி ஆளுங்க பின்னாடி வராங்க!” என்று ஆல்பர்ட் குரல் கேட்டது.டேவிட் மெல்லப் பிரிந்தான். அவனது கண்கள் இப்போது இன்னும் பிரகாசமாகத் தெரிந்தன. “உனக்காக நான் வாழ்வேன் காயத்ரி. இப்போ இங்கேயே இரு,” என்று சொல்லிவிட்டு, ஒரு சிறுத்தையைப் போலத் துள்ளிக் குதித்து எதிரிகளை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.அவன் காட்டிய அந்த ஆக்ரோஷம் வேறொரு ரகம். முன்னால் வந்த இரண்டு ரவுடிகளின் கழுத்தைப் பிடித்துத் தூக்கி எறிந்தான். அவனது கைகள் வெறும் கைகளாக இல்லை, அவை ஆயுதங்களாக மாறின. ரத்தம் தெறிக்க அவன் சண்டையிட்ட விதம், காயத்ரிக்கு ஒரு பயத்தைக் கொடுத்தாலும், அவனது வீரம் அவளை இன்னும் அதிகமாக்க காதலிக்க வைத்தது.டேவிட் செய்த அந்த அதிரடித் தாக்குதலில் ஆண்டனியின் ஆட்கள் நிலைதடுமாறினர்.

ஆல்பர்ட் மற்ற ஆட்களும் வந்து சேர, அந்தத் தீவு மெல்ல மெல்ல டேவிட்டின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது. காயத்ரி ஒரு தூணின் மறைவில் அமர்ந்து, தன் இதழ்களில் இன்னும் ஒட்டியிருந்த அந்த முத்தத்தின் ஈரத்தையும், டேவிட்டின் வாசனையையும் உணர்ந்து கொண்டிருந்தாள்.யார் இந்த மனிதன்? ஒரு நிமிடம் கொடூரமான கொலைகாரனாக மாறுகிறான், அடுத்த நிமிடம் ஒரு காதலனாக உருகுகிறான்.

“யட்சன் போலே நீயும் வந்தாய்… என் மனசை அப்படியே திருடிட்டுப் போயிட்டயே,” என்று தனக்குள் முணுமுணுத்தாள்.

—

இதயத்தின் ரகசிய முத்திரைகடல் அலைகள் கரையைத் தீண்டும் ஓசை – அந்தத்தனிமைத் தீவின் மௌனத்தில் ஒரு கவிதை!ஆயுதம் ஏந்திய கைகள் தளர்ந்து போக,அவன் இதழ்களின் வெப்பம் என் நெற்றியில் படர…

காலம் அங்கே உறைந்து நின்றது,காதல் மட்டும் காற்றோடு கலந்தது!மரணத்தின் நிழலில் வாழ்ந்த எனக்கு,மறுபிறப்பு தந்தது உன் சுவாசத்தின் தீண்டல்!கண்கள் மூடிய அந்த நொடியில் – நான்கண்டு கொண்டேன் என் உலகத்தின் எல்லையை!

அதிரடி வேட்டைகள் ஓய்ந்து போனது,உன் அணைப்பின் கதகதப்பில் என் உயிர் கசிந்தது!மறக்க நினைக்கிறேன்… ஆனால்,ஒவ்வொரு துடிப்பும் உன் பெயரையே சொல்லுது!அந்த ஒற்றை முத்தம் – என்இதயத்தில் நீ இட்ட அழியாத ரகசிய முத்திரை!

———

அத்தியாயம் 4

காயத்ரி டேவிட் இருவரும் ஒரு பிரத்தியேகமான தனி விமானத்தில் பயணம் செய்து அந்த அழகிய தீவுக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்.அங்கிருந்து ஒரு கார் அவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு செல்ல பயணம் ஆகி கொண்டிருந்தது. மெக்சிகோ சிட்டியின் இரைச்சல் மிகுந்த தெருக்களைத் தாண்டி, டேவிட்டின் கார் கடற்கரைச் சாலைகளில் சீறிக்கொண்டிருந்தது.

காரின் ஜன்னல் வழியாகத் தெரிந்த நீல நிறக் கடல், சூரிய ஒளியில் வைரங்களைப் போல மின்னிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் காயத்ரியின் மனதுக்குள் ஒரு பெரிய போரே நடந்து கொண்டிருந்தது. தன் குடும்பத்தின் பாதுகாப்பு ஒருபுறம், அடையாளம் தெரியாத இந்த மாஃபியா தலைவனுடன் ஒரு தீவிற்குச் செல்வது மறுபுறம் என அவளது சிந்தனைகள் சிதறிக் கிடந்தன.டேவிட் அமைதியாகக் காரைச் செலுத்திக் கொண்டிருந்தான்.

அவனது கண்கள் சாலையிலேயே நிலைத்திருந்தாலும், அவனது கவனம் முழுக்கக் காயத்ரியின் முக அசைவுகளிலேயே இருந்தது. அவளது பயத்தையும், குழப்பத்தையும் அவன் அவளது மௌனத்திலேயே வாசித்தான்.

“சாப்பாட்டு விஷயம்னா கவலைப்படாத… அங்க நம்ம ஊர் ஸ்டைல் உணவுகளும் கிடைக்கும்,” என்றான் டேவிட், அமைதியைக் கலைப்பதற்காக.காயத்ரி அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். “நம்ம ஊர் ஸ்டைலா? நீங்க என்ன இந்தியரா?”டேவிட் லேசாகப் புன்னகைத்தான்.

“என் தாத்தா இந்தியாவுல இருந்து வந்தவர் தான். இங்க பிசினஸ்காக வந்து மெக்சிகன் சிட்டிசன் ஆன என்னுடைய பாட்டியை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாரு. அப்புறம் எங்க அப்பா அவரும் மெக்ஸிகன தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டார்.நாடு மாறி இருந்தாலும், நாங்க எல்லாரும் கிறிஸ்டின் அதான் என் பேர்ல இருக்கிற அந்த மில்லர்.

என்னதான் ரெண்டு தலைமுறையா இங்க இருந்தாலும், ரத்தத்துல இந்தியத்தனம் கொஞ்சம் இருக்கத்தான் செய்யுது. அதனால தான் உன்னைத் தெருவுல விட மனசு வரல போல,” என்று கேலியாகச் சொன்னான்.

ஒரு சிறிய தனியார் படகுத் துறையில் கார் நின்றது. அங்கே ஒரு அதிநவீன மோட்டார் படகு தயாராக இருந்தது. டேவிட் இறங்கிக் காயத்ரிக்குக் கதவைத் திறந்துவிட்டான்.

“அடேங்கப்பா! தனியா ஜெட்ல வர்றதுக்குக் காரு, அப்புறம் ஜெட்ல பயணம், மறுபடியும் கார்ல பயணம், இப்போ ஒரு மோட்டார் கப்பல்! ஆள் நல்லா வசதியா வாழ்ந்திருக்கான். இதுவே இப்படி இருக்கே, இன்னும் அந்தத் தீவுல என்னென்ன வித்தியாசமான, அற்புதமான விஷயங்கள் எல்லாம் இருக்கப்போகுதோ? நல்லவனா கெட்டவனா?

ஒருவேளை இவனே ‘அம்மாவுக்கும் சாருக்கும் ஆபத்து’ அப்படின்னு சொல்லி கேம் ஸ்டார்ட் பண்ணி, என்னைத் தனியா இங்க கடத்திட்டு வந்துட்டானா? எதுவுமே புரியாமல் நான் பாட்டுக்கு இவன் கூட வந்துட்டேனே! தேவா ஸ்ரீ கணேஷா, நீதான் என்னைக் காப்பாத்தணும்!”

என்று கடவுள் மீது அவசர அப்ளிகேஷன் போட்டுவிட்டு, காயத்ரி அவனோடு படகில் பயணம் செய்யத் தயாரானாள். படகில் ஏறியதும், அதன் வேகம் அவளது கூந்தலைக் கலைத்துப் போட்டது. கடலின் உப்பு கலந்த காற்று அவளது முகத்தில் படர்ந்தது. சுமார் நாற்பது நிமிடப் பயணத்திற்குப் பிறகு, கண்களுக்கு எட்டிய தூரத்தில் ஒரு பச்சை நிறத் தீவு தெரிந்தது.

.அந்தப் படகு மெல்ல அலைகளைக் கிழித்துக்கொண்டு அந்தத் தீவின் கரையைத் தொட்டபோது, காயத்ரி ஆச்சரியத்தில் உழைந்து போனாள். அது ஒரு தீவு என்பதை விட, பூமியில் ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு சொர்க்கம் போலவே அவளுக்குத் தோன்றியது. கரையில் பளபளக்கும் வெண்மணல், நிலவொளியில் வெள்ளித் துகள்களாக மின்னிக் கொண்டிருந்தது.

தீவின் உட்புறத்திலிருந்து வீசிய காற்றில், கடல் உப்பின் வாசத்தோடு ஏதோ ஒரு பெயரறியாத காட்டுப்பூவின் நறுமணம் கலந்து வந்து அவளைத் தழுவியது.சுற்றிலும் வானுயர வளர்ந்து நின்ற தென்னை மரங்களும், அடர்ந்த பச்சை நிறப் புதர்களும் அந்தத் தீவிற்கு ஒரு இயற்கை அரணாகத் தெரிந்தன. மரங்களுக்கிடையே அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாகப் பறந்த மின்மினிப் பூச்சிகள், ஏதோ கண்ணுக்குத் தெரியாத தேவதைகள் விளக்கேந்தி நிற்பது போன்ற பிரமையைத் தந்தன.

தூரத்தில் ஒரு சிறிய அருவி பாறைகளில் மோதி விழும் சத்தம், அந்த அமைதியான இரவில் ஒரு மெல்லிய இசையாக ஒலித்தது. காயத்ரி டேவிட்டின் கைகளைப் பற்றி அந்த மணலில் காலடி எடுத்து வைத்தபோது, அந்தத் தீவின் குளிர்ச்சி அவளது பாதங்கள் வழியாக இதயத்திற்குப் பாய்ந்தது. அதுவரை துப்பாக்கிச் சத்தங்களையும், ரத்த வாடையையும் மட்டுமே பார்த்திருந்த அவளது கண்களுக்கு, அந்தப் பச்சைப் பசேல் என்ற இயற்கை ஒரு பெரிய ஆறுதலாக அமைந்தது.

இருவரும் அதையெல்லாம் பார்த்தவாறு கடந்து வரஅங்கே ஒரு பிரம்மாண்டமான வெள்ளை நிற மாளிகை இருந்தது. அதைச் சுற்றி தென்னை மரங்களும், மெக்சிகோவின் தனித்துவமான காக்டஸ் செடிகளும் நிறைந்திருந்தன. படகு கரையைத் தொட்டதும், அங்கே நின்றிருந்த ராபர்ட் ஓடி வந்து அவர்களை வரவேற்றான்.”சார், எல்லாம் ரெடியா இருக்கு. காயத்ரி மேடம் தங்குறதுக்கு ரைட் சைடு அறையைத் தயார் பண்ணிட்டோம்,” என்றான் ஆல்பர்ட்.காயத்ரி டேவிட்டைப் பார்த்து

, “இங்க நான் என்ன பண்ணனும்? எவ்வளவு நாள் இப்படிப் பதுங்கி இருக்கணும்?” என்று கேட்டாள்.டேவிட் அவளை நோக்கி ஒரு படி நெருங்கி வந்தான்.

“பதுங்கி இருக்கிறதுன்னு சொல்லாதே… இது ஒரு சின்ன வெக்கேஷன். உன்னைப் பிடிக்க ஆண்டனி ஆளுங்க மெக்சிகோ முழுக்கத் தேடுவாங்க. ஆனா இந்தத் தீவு என்னோட கோட்டை. இங்க அவனோட நிழல் கூடப் பட முடியாது. இன்னொன்னு… இங்க இருக்கும்போது நீ என்னை டேவிட்னு கூப்பிட வேண்டாம். ராபர்ட்னு கூப்பிடு. வெளிய ஆளுங்க யாருக்காவது சந்தேகம் வந்தா, நாம ரெண்டு பேரும் டூரிஸ்ட்னு நினைச்சுக்கட்டும்,” என்றான்.

காயத்ரிக்கு இது விசித்திரமாக இருந்தது. “டேவிட்ங்கிறது உங்க மாஃபியா பேரா? ராபர்ட்ங்கிறது உங்க நிஜப் பேரா?”டேவிட் ஒரு கணம் அமைதியானான். அவனது கண்களில் ஒரு மெல்லிய சோகம் வந்து மறைந்தது. “ராபர்ட்ங்கிறது எங்க அம்மா எனக்கு வச்ச செல்லப் பேரு. யாருக்கும் தெரியாது. இப்போ உனக்குத் தெரியும். இது ஒரு ரகசியமாவே இருக்கட்டும்,” என்று சொல்லிவிட்டு மாளிகைக்குள் சென்றான்.

அன்று மாலை, தீவின் கடற்கரையில் காயத்ரி தனியாக நடந்து கொண்டிருந்தாள். மணலில் அவளது கால்கள் புதைய, அலைகள் வந்து அவளது பாதங்களைத் தொட்டுச் சென்றன. அமைதியான அந்தச் சூழல் அவளுக்கு ஒரு ஆறுதலைக் கொடுத்தது. அப்போது தூரத்தில் டேவிட் (இப்போது ராபர்ட்) ஒரு டி-ஷர்ட் மற்றும் ஷார்ட்ஸ் அணிந்து கையில் ஒரு பந்துடன் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டாள்.

கிளப்பில் பார்த்த அந்த கொடூரமான மாஃபியாவுக்கும், இப்போது இங்கே ஒரு சாதாரண மனிதனைப் போலச் சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் இவனுக்கும் எவ்வளவு வித்தியாசம்! அவளது டிடெக்டிவ் மூளை அவனை ஒரு குற்றவாளியாகப் பார்த்தாலும், அவளது இதயம் அவனை ஒரு பாதுகாப்பு அரணாக உணரத் தொடங்கியது.ஆனால், அதே நேரத்தில் மெக்சிகோ சிட்டியின் ஒரு இருண்ட அறையில், ஆண்டனி தனது ஆட்களிடம் கத்திக் கொண்டிருந்தான்.

“அந்த இந்தியப் பொண்ணு எங்கே? அவளையும் அந்த டேவிட்டையும் சேர்த்து ஒரே குழியில புதைக்கணும்! அந்தத் தீவை கண்டுபிடிங்கடா!”என்று சொன்னவுடன் அவனது அடி ஆட்கள் அடுத்த வேட்டையை தொடங்கினர்.ஆண்டனியின் வஞ்சம் அந்த அமைதியான தீவை நோக்கி நகரத் தொடங்கியது.

——–

அந்தத் தீவின் இரவு, மெக்சிகோ சிட்டியின் இரைச்சலான இரவுகளில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டிருந்தது. மின்மினிப் பூச்சிகளின் ஒளியும், தூரத்தில் ஒலிக்கும் கடல் அலைகளின் ஓசையும் அந்த இடத்திற்கு ஒரு அமைதியான இசையைக் கொடுத்தன.காயத்ரி அந்தப் பெரிய மாளிகையின் பால்கனியில் நின்று கடலைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். மனதுக்குள் ஆயிரம் கேள்விகள்.

“இந்த ராபர்ட்… இல்லை டேவிட், இவன் உண்மையில் யார்? ஒரு கையில் ரத்தம், இன்னொரு கையில் கருணை… இது எப்படிச் சாத்தியம்?”அப்போது பின்னால் காலடிச் சத்தம் கேட்டது. கையில் இரண்டு தட்டுகளுடன் டேவிட் நின்றிருந்தான். அவன் அணிந்திருந்த வெள்ளை நிற மெல்லிய குர்தா அவனுக்கு ஒரு இந்தியக் கலை தந்தது.

“பசிக்கலையா? அங்கே பாரு… நிலா எவ்வளவு அழகா இருக்குன்னு,” என்றபடி அவளருகே வந்தான்.அவன் கொண்டு வந்த தட்டில் மெக்சிகன் ஸ்டைலில் செய்யப்பட்ட காரமான சிக்கன் வருவல், அதன் பக்கத்திலேயே நெய் மணக்கும் சாதமும் இருந்தது. “என்னது இது? சாப்பாட்டுல கூட இவ்வளவு முரண்பாடா?” என்று சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள் காயத்ரி.”வாழ்க்கையே ஒரு முரண்பாடு தான் காயத்ரி. இந்தா சாப்பிடு,” என்று ஒரு தட்டை அவளிடம் நீட்டினான்.

இருவரும் பால்கனியில் அமர்ந்து நிலவொளியில் சாப்பிடத் தொடங்கினர். காயத்ரி ஒரு கணம் தன் கவலையெல்லாம் மறந்து அந்த உணவின் சுவையில் மூழ்கினாள். “ரொம்ப நல்லா இருக்கு. நீங்களா சமைச்சீங்க?”டேவிட் நிலவைப் பார்த்தபடி சொன்னான், “சமைக்கிறது ஒரு கலை. எதிரிகளை வீழ்த்துறதை விட, ஒருத்தரோட பசியைத் தீர்க்கிறது கஷ்டமான வேலை. எங்க அம்மா அடிக்கடி சொல்லுவாங்க…

‘டேவிட், உன் கையில ஆயுதம் இருந்தாலும் உன் மனசுல அன்பு இருக்கணும்’னு. ஆனா இந்த உலகத்துல அன்பு மட்டும் இருந்தா வாழ விட மாட்டாங்க.”காயத்ரி உணவை நிறுத்திவிட்டு அவனை உற்றுப் பார்த்தாள்.

“உங்க அம்மா இப்போ எங்க இருக்காங்க?”டேவிட்டின் முகம் சட்டென்று வாடியது. “அவங்க இப்போ இல்ல. ஆண்டனி மாதிரி சில மிருகங்களால நான் அவங்களை இழந்துட்டேன். அன்னைக்குத் தான் இந்த டேவிட் மில்லர் பிறந்தான். அநியாயக்காரங்களுக்கு எமனா, ஆனா அனாதைகளுக்கு அப்பனா இருக்கணும்னு அன்னைக்கு எடுத்த முடிவு தான் இது.”

காயத்ரிக்கு அவன் மேல் இருந்த அந்த ‘மாஃபியா’ பிம்பம் மெல்ல மெல்ல உடையத் தொடங்கியது. அவனது பேச்சில் இருந்த நேர்மையும், அந்த வலியை மறைக்க அவன் போடும் புன்னகையும் அவளை ஏதோ செய்தது.”ஸாரி… நான் உங்களைத் தப்பா நினைச்சிட்டேன்,” என்றாள் காயத்ரி மெல்லிய குரலில்.

“பரவாயில்லை. ஒரு டிடெக்டிவா நீ அப்படி நினைக்கிறது தான் சரி. ஆனா இப்போ நீ ஒரு டிடெக்டிவ் இல்லை. ஒரு வாரத்துக்கு நீ காயத்ரி மட்டும்தான். நானும் வெறும் ராபர்ட் தான்,” என்றான் அவன், அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தபடி.அந்தத் தருணத்தில் இருவருக்கும் இடையே ஒரு மௌனமான நெருக்கம் உருவானது.

வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாத ஏதோ ஒன்று அந்தத் தீவின் காற்றில் கலந்தது. காயத்ரிக்கு முதல் முறையாக அந்தத் தீவு ஒரு சிறைச்சாலையாகத் தெரியவில்லை; அது ஒரு சொர்க்கமாகத் தெரிந்தது.மறுநாள் காலை, தீவில் ஒரு விழாவுக்கான ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருந்தன.

அந்தத் தீவில் வசிக்கும் உள்ளூர் மீனவ மக்கள் கொண்டாடும் கிராமத்து பாரம்பரியத்தை போற்றும் விழாவாகும்.”இன்னைக்கு இங்க ஒரு திருவிழா நடக்கப்போகுது காயத்ரி. நாம ரெண்டு பேரும் டூரிஸ்ட் ஜோடி மாதிரி அங்க போகப்போறோம். ரெடியா இரு,” என்றான் டேவிட்.காயத்ரிக்கு உற்சாகம் தொற்றிக் கொண்டது. “திருவிழாவா? கண்டிப்பா வரேன்!”

ஆனால் அதே சமயம், மெக்சிகோ சிட்டியின் ஒரு ரகசிய இடத்தில், ஆண்டனியின் ஆட்கள் ஒரு வரைபடத்தை விரித்து வைத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

“இந்தத் தீவு தான்… டேவிட் அந்தப் பொண்ணை இங்க தான் ஒளிச்சு வச்சிருக்கான். இன்னைக்கு நைட் வேட்டையை ஆரம்பிக்கிறோம்!”அமைதியான அந்தத் தீவில் புயல் வீசத் தயாராக இருந்தது.

அத்தியாயம் 3

அந்த கிளப்பின் அழகும், பிரமிப்பும் நிறைந்த மூலைகளில் துப்பாக்கி புல்லட் ‌சத்தங்கள் இசையைத் துளைத்துக் கொண்டு பாய்ந்தது. கிளப்பில் இருந்தவர்கள் அலறியடித்துக் கொண்டு ஓட, காயத்ரி மட்டும் ஒரு கணம் திகைத்து நின்றாள். அவளது புலனாய்வுப் பணியில் இத்தகைய வன்முறையை அவள் சந்தித்ததில்லை.

ஆனால், அவள் கீழே விழும் முன்பே டேவிட்டின் வலுவான கரங்கள் அவளை ஒரு கேடயமாகத் தாங்கிக் கொண்டன.”குனி!” என்று அவன் உறுமினான். அவனது குரலில் இருந்த அதிகாரம் அவளை அறியாமலேயே அவளைக் கட்டுப்படுத்தியது. ஒரு கையில் காயத்ரியின் இடுப்பை அணைத்து அவளைத் தரைநோக்கி அழுத்தியபடி, மறு கையால் தனது கோட் உட்புறத்தில் இருந்த துப்பாக்கியை எடுத்தான் டேவிட்.

அவனது அசைவுகளில் ஒரு சிறு பதற்றம் கூட இல்லை; அது பலமுறை மரணத்தைச் சந்தித்து மீண்ட ஒருவனின் நிதானம்.கிளப்பின் விளக்குகள் மீண்டும் மீண்டும் விட்டு விட்டு எரிந்தன . அந்த ஒளியில் டேவிட்டின் முகம் ஒரு கோபமான கிரேக்கக் கடவுளைப் போலத் தெரிந்தது. காயத்ரிக்கு மூச்சு முட்டியது. அவனது உடலின் வெப்பமும், அவன் அணிந்திருந்த அந்த விலையுயர்ந்த வாசனைத் திரவியத்தின் மணமும் அவளது உணர்வுகளைச் சிதறடித்தன.

“டேவிட் மில்லர்! அங்கேயே நில்!” என்று இருட்டில் இருந்து ஒரு குரல் ஒலித்தது. அது ஆண்டனியின் முக்கிய ஆட்களில் ஒருவனான கார்லோஸ்.டேவிட் ஒரு மெல்லிய ஏளனச் சிரிப்பை உதிர்த்தான். “என் எல்லைக்குள்ள வந்து என்கிட்டயே நிக்கச் சொல்றியா? மெக்சிகோ இன்னும் உனக்கு எதையும் கத்துக்கொடுக்கல கார்லோஸ்,” என்று சொல்லிவிட்டு, மின்னல் வேகத்தில் மூன்று முறை சுட்டான். ஒவ்வொரு தோட்டாவும் துல்லியமாக இலக்கைத் தாக்கியது.அந்த இக்கட்டான சூழலிலும் காயத்ரியின் கண்கள் டேவிட் செய்த ஒரு விஷயத்தைக் கவனித்தன.

அவன் சுட்டது யாருடைய உயிரையும் பறிக்க அல்ல; அவர்களின் கைகளையும் கால்களையும் மட்டுமே தாக்கி அவர்களைச் செயலிழக்கச் செய்தான். ஒரு மாஃபியாவிடம் இவ்வளவு நிதானமா?மறுநொடி, அவன் அவளைத் தூக்கிக் கொண்டு கிளப்பின் பின்வாசல் வழியாக வெளியேறினான். வெளியே மெக்சிகோவின் இரவு காற்று சில்லிட்டிருந்தது. தனது கறுப்பு நிற ஸ்போர்ட்ஸ் காரின் கதவைத் திறந்து அவளை உள்ளே தள்ளினான்.

“நீ… நீங்க எதுக்கு என்னைக் காப்பாத்துறீங்க?” என்று காயத்ரி சீற்றத்துடன் கேட்டாள். அவளது இதயம் இன்னும் ஒரு போர்க்களத்தைப் போலத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.டேவிட் ஸ்டியரிங்கைத் திருப்பினான். கார் மெக்சிகோ சிட்டியின் ‘அவெனிடா இன்சுர்ஜென்டெஸ்’ சாலையில் பறந்தது. “ஏன்னா, நீ ஒரு முட்டாள் காயத்ரி. டிடெக்டிவ் வேலைங்கிறது வெறும் கிரிமினாலஜி புத்தகத்தைப் படிச்சிட்டு பண்றது இல்லை. இங்க ஒருத்தன் சிரிச்சா அதுக்கு பின்னாடி ஒரு கத்தி இருக்கும். உனக்கு இன்னும் இந்த ஊரோட வேகம் புரியல.””எனக்கு எல்லாம் புரியும்! நான் வந்தது அந்த சிப்பைக் கைப்பற்ற. நீங்க அதை என்கிட்ட இருந்து பறிச்சிட்டீங்க,” என்றாள் காயத்ரி

அவன் கையில் இருந்த அந்தச் சிறிய கருவியைப் பார்த்து.டேவிட் காரைச் சாலையின் ஓரம் நிறுத்தினான். அவளை நோக்கித் திரும்பினான். அவனது கண்கள் அவளது கண்களை ஊடுருவின.

“இந்த சிப்ல இருக்கிறது ஆண்டனியோட அடுத்த போதை மருந்து கடத்தல் பிளான் இல்லை காயத்ரி. இதுல இருக்கிறது உன்னைப் பத்தின தகவல்கள். நீ டெல்லியில இருந்து வந்ததுல இருந்து, உன் குடும்பம் எங்க இருக்குது வரைக்கும் ஆண்டனி குறி வைச்சிட்டான். இப்போ சொல்லு… உன்னை யாரு காப்பாத்தணும்?”

காயத்ரி ஒரு நொடி உறைந்து போனாள். தனது குடும்பத்திற்கு ஆபத்து என்றவுடன் அவளது தைரியம் லேசாகக் குலைந்தது. அவளது கண்களில் தெரிந்த பயத்தை டேவிட் கவனித்தான். அவனது முகத்தில் இருந்த முரட்டுத்தனம் மறைந்து ஒரு மென்மை குடியேறியது.”பயப்படாத… இந்த டேவிட்டோட பார்வையில பட்ட எதையும் யாரும் தொட முடியாது. குறிப்பா… உன்னை,” என்று அவன் சொன்னபோது அவனது குரலில் இருந்த ஒருவிதமான உரிமை காயத்ரியின் மனதை ஊடுருவியது.

அவளை அவளது அபார்ட்மென்ட் வாசலில் இறக்கிவிட்டான். கார் கிளம்பும் முன் காயத்ரி ஜன்னல் வழியாக அவனிடம் கேட்டாள், “ஏன்? ஏன் எனக்கு இதையெல்லாம் செய்றீங்க? நீங்க ஒரு குற்றவாளி தானே?”டேவிட் அவளைப் பார்த்து மெலிதாகச் சிரித்தான். “இந்த உலகமே கூட ஒரு குற்றவாளி தான் காயத்ரி. நான் யாருன்னு உனக்குத் தீர்ப்பு எழுதத் தோணும்போது, ஒருமுறை உன் மனசைக் கேட்டுப் பார். அது பொய் சொல்லாது.

“என்று தனது காரில் அங்கிருந்து சென்றுவிட.கார் மறைந்தது. காயத்ரி மேலே சென்று தனது பால்கனியில் நின்றாள். மெக்சிகோவின் இரவு அவளுக்கு இன்று மிக நீண்டதாகத் தெரிந்தது.

அவளது டைரியில் ‘டேவிட் மில்லர் – மாஃபியா’ என்று எழுதியிருந்த இடத்திற்குப் பக்கத்தில் ஒரு கேள்விக்குறியைப் போட்டாள். அவன் ஒரு யட்சன்… மர்மமானவன், ஆனால் மறுக்க முடியாத வசீகரம் கொண்டவன்.

இரவு அவள் உறக்கத்திற்கு தள்ளாடிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது மனதில் டேவிட்டின் அந்தப் பாதுகாப்பான அணைப்பு மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தது.

________________

மறுநாள் காலை அஸ்டெக் இன்வெஸ்டிகேஷன் ஏஜென்சியின் அலுவலகம் வழக்கத்திற்கு மாறான பரபரப்பில் இருந்தது. காயத்ரி உள்ளே நுழைந்தபோது ரிகார்டோ அவசர அவசரமாகத் தனது கோப்புகளை அடுக்கிக் கொண்டிருந்தார். அவர் முகத்தில் தென்பட்ட அந்தப் பதற்றம் காயத்ரியின் ஆழ்மனதில் ஒரு எச்சரிக்கை மணியை அடித்தது.

நேற்றைய இரவின் சம்பவங்கள் இன்னும் அவள் கண்களுக்குள் காட்சிகளாக ஓடிக்கொண்டிருந்தன. டேவிட்டின் கரம் அவளது மணிக்கட்டைப் பற்றிய அந்த அழுத்தம், அவளது சருமத்தில் இன்னும் ஒரு தழும்பைப் போல உணரப்பட்டது.”காயத்ரி, நீ நேத்து எல் ரோசா கிளப்புக்கு போயிருக்கக் கூடாது. அங்க நடந்த துப்பாக்கிச் சூடு பத்தி மெக்சிகன் பிரஸ்ல பெரிய அளவுல நியூஸ் வந்துட்டு இருக்கு. டேவிட் மில்லரோட ஆளுங்க அங்க இருந்தது உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கு.

உனக்கு ஏதாவது ஆச்சா?” என்று ரிகார்டோ அவளை ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு கேட்டார்.காயத்ரி தனது இருக்கையில் அமர்ந்தாள். அவளது கண்கள் லேப்டாப் திரையில் டேவிட்டின் முகத்தைப் பார்த்தன. “எனக்கு ஒன்னும் ஆகல சார். ஆனா அங்க ஆண்டனி ஆளுங்க தான் முதல்ல பிரச்சனையை ஆரம்பிச்சாங்க.

டேவிட்… அவர் அங்க இல்லைனா நிலைமை மோசமாகியிருக்கும்,” என்று உண்மையை மறைக்காமல் சொன்னாள்.”டேவிட்டா? நீ அவனைப் பேர் சொல்லி கூப்பிடுற அளவுக்கு அவன் உனக்கு பழக்கமாயிட்டானா?” என்று ரிகார்டோ கேட்ட கேள்வி அவளைத் திணறடித்தது.

“இல்ல சார்… ஒரு டிடெக்டிவா அவனைப் பத்தின ஃபைல்ஸ் படிச்சதுனால அப்படிச் சொன்னேன்,” என்று சமாளித்தாள். ஆனால் அவளது மனம் அந்தப் பதிலை ஏற்கவில்லை.அன்று மதியம், காயத்ரிக்கு ஒரு அனாமதேய பார்சல் வந்தது. அதைத் திறந்தபோது உள்ளே ஒரு அழகான மெக்சிகன் கறுப்பு ரோஜாவும், ஒரு சிறிய மெமரி கார்டும் இருந்தது. மெமரி கார்டைச் செருகிப் பார்த்தபோது, அதில் ஒரு வீடியோ ஓடியது. அதில் ஆண்டனியின் ரகசிய குடோன் ஒன்றில் டெல்லியில் இருக்கும் அவளது வீட்டின் புகைப்படங்கள் சுவரில் ஒட்டப்பட்டிருந்தன.

சாருகேஷும், அம்மாவும் காய்கறிச் சந்தையில் இருக்கும் புகைப்படங்கள் கூட அங்கிருந்தன.காயத்ரியின் கை நடுங்கியது.

“அம்மா… சாரு…” என்று அவள் உதடுகள் முணுமுணுத்தன.சரியாக அந்த நேரத்தில் அவளது போன் அடித்தது. அறிமுகம் இல்லாத எண்.”உன் குடும்பத்தோட ஆயுள் இப்போ என் கையில இருக்கு காயத்ரி. நீ அந்த ஏஜென்சியில இருந்து விலகி, நான் சொல்ற இடத்துக்கு வரணும்.

இல்லனா டெல்லியில இருக்கிற உன் வீட்டுக்கு முன்னாடி ஒரு வெடிச்சத்தம் கேட்கும்,” என்று ஆண்டனியின் குரல் கரகரப்பாக ஒலித்தது.காயத்ரிக்கு உலகமே சுழல்வது போல இருந்தது. அவளது அறிவு, படிப்பு, டிடெக்டிவ் திறமை எல்லாம் ஒரு நிமிடம் அவளைக் கைவிட்டன. அவள் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாக, தன் குடும்பத்தை எண்ணி நடுங்கினாள்.

அலுவலகத்தை விட்டு வெளியே ஓடி வந்தாள். மெக்சிகோவின் அந்த மதிய வெயில் அவளை வாட்டியது.சாலையோரம் நின்றிருந்த ஒரு கறுப்பு நிற எஸ்யூவி கார் அவளுக்கு முன்னால் வந்து நின்றது. அதன் கதவு தானாகத் திறந்தது. உள்ளே டேவிட் மில்லர் அமர்ந்திருந்தான். இப்போதும் அதே கூர்மையான பார்வை, அதே கம்பீரம்.”ஏறு,” என்றான் அவன்.”நீங்களா? உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும் நான் இப்போ இங்க வருவேன்னு?” என்று காயத்ரி கேட்டாள்.

அவளது கண்களில் கண்ணீர் திரண்டிருந்தது.”இந்த நகரத்துல பறக்குற காக்கா கூட என் அனுமதி இல்லாம சிறகடிக்காது காயத்ரி. ஆண்டனி உன்னை மிரட்டுறான்னு எனக்குத் தெரியும். உன் குடும்பத்துக்கு எதுவும் ஆகாது. ஏறுன்னு சொன்னேன்ல!” என்று அதட்டினான்.காயத்ரி தயக்கத்துடன் காரில் ஏறினாள்.

கார் நகரத்தின் பரபரப்பிலிருந்து விலகி, கான்கூன் நோக்கிச் செல்லும் நெடுஞ்சாலையில் சீறியது.”நீங்க எதுக்கு எனக்கு உதவி பண்றீங்க? நீங்களும் ஒரு மாஃபியா தானே? ஆண்டனி பண்றதுக்கும் நீங்க பண்றதுக்கும் என்ன வித்தியாசம்?” என்று காயத்ரி ஆவேசமாகக் கேட்டாள்.டேவிட் ஸ்டியரிங்கைப் பிடித்திருந்த கைகளை லேசாகத் தளர்வாக்கிவிட்டு அவளைப் பார்த்தான்.

“ஆண்டனி பயத்தை விக்கிறான், நான் பாதுகாப்பை விக்கிறேன். அவனுக்கும் எனக்கும் இருக்கிற வித்தியாசம் அதுதான். உன் குடும்பத்தை என் ஆளுங்க டெல்லியில பாதுகாப்பா ஒரு இடத்துக்கு மாத்திட்டாங்க. இப்போதைக்கு நீ மெக்சிகோ சிட்டியில இருக்கிறது பாதுகாப்பானது இல்லை. அதான் உன்னை இங்கிருந்து கூட்டிட்டுப் போறேன்.””எங்க கூட்டிட்டுப் போறீங்க?””ஒரு தீவுக்கு. அங்க என்னைத் தவிர உன்னை யாரும் தொட முடியாது. அங்க ஒரு வாரம் அமைதியா இரு. ஆண்டனியோட கதை முடியுற வரைக்கும் நீ என் கஸ்டடியில தான் இருக்கணும்,” என்றான் டேவிட்.

காயத்ரிக்கு அவன் சொல்வதில் உண்மை இருப்பதாகத் தோன்றினாலும், ஒரு மாஃபியாவுடன் தனிமையில் ஒரு தீவிற்குச் செல்வது சரியா என்ற கேள்வி அவளுள் எழுந்தது. ஆனால், அந்த யட்சனின் கண்களில் தெரிந்த அந்த உறுதி அவளுக்கு ஒரு விசித்திரமான தைரியத்தைக் கொடுத்தது.நெடுஞ்சாலையின் இருபுறமும் மெக்சிகோவின் அழகிய நிலப்பரப்புகள் மின்னல் வேகத்தில் கடந்து சென்றன. காயத்ரியின் பயணம் ஒரு புதிய திசையை நோக்கித் திரும்பியது.

அந்தத் தீவு அவளது வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய புயலையும், அதே சமயம் ஒரு புதிய உணர்வையும் கொண்டு வரப்போகிறது என்பது அவளுக்கு அப்போது தெரிந்திருக்கவில்லை.

________