LOVE

திருமணத் தேதியும் அதற்கு முந்தைய நாள் நிச்சயதார்த்தத் தேதியும் குறித்துவிட்டுக் கோவிலில் தரிசனத்தை முடித்து, குடும்பத்தார்கள் அனைவரும் அவரவர் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தனர். வீட்டிற்கு வந்தபோது ஜமுனாவின் முகம் ஒரு மாதிரியாகத்தான் இருந்தது.

மாலையில் பள்ளி முடித்து வந்த இசை, தன் தாயாரின் முக வாட்டம் பார்த்து, “என்னம்மா ஆச்சு? ஒரு மாதிரி டல்லா இருக்க? அக்காவுக்கு கல்யாணம் பேச்சுப் பேசப் போனீங்களா? என்ன ஆச்சு? எல்லாம் ஓகே தானே?” என்று அன்புடன் விசாரிக்க, மெதுவாகத் தன் மகளைப் பார்த்த ஜமுனா, மகளின் கன்னத்தை மிகவும் மென்மையாக வருடி, அவள் எதிர்பாராத வண்ணம் ஓங்கி ஒரு அறைவிடச் சுருண்டு கீழே விழுந்தாள் இசை.

அவள் சத்தத்தைக் கேட்டு அறைக்குள் இருந்து அம்பை, மறுபக்கம் மார்த்தாண்டம் மற்றும் விஸ்வநாதன் அனைவரும் கன்னத்தில் கை வைத்து, கலங்கிய முகத்தோடு இருக்கும் இசையைப் பார்த்து அவளிடம் செல்ல, “யாரும் இந்த நாய் கிட்ட நெருங்காதீங்க! சின்னப் பொண்ணு, செல்லப் பொண்ணு அப்படின்னு ரொம்பச் செல்லம் கொடுத்து வளர்த்தீங்களே! எவ்வளவு பெரிய காரியத்தைப் பண்ணி வந்திருக்கா! இவ என் வயித்துல பிறந்தாளான்னு நினைக்கவே அசிங்கமா இருக்கு! உனக்கு எப்படி இவ்வளவு பெரிய விஷயம் பண்ணத் தோணுச்சு? அந்தப் பையன் உனக்கு என்ன பாவம் பண்ணான்?” என்று மொத்தமாகத் திட்டிக்கொண்டிருக்க, யாருக்கும் ஒன்றும் புரியவில்லை.

இசக்கிக்குத்தான் சற்றுப் பயமாக இருந்தது. ‘ஏன் அம்மா இவ்வாறு பேசுகிறார்?’ என்று மகளைப் பார்க்கப் பரிதாபமாக இருக்க, விஸ்வநாதன் ஓடி வந்து அவளைத் தன் கை வளைவில் வைத்துக் கொண்டு, “ஜமுனாமா! எதுக்கு இவ்வளவு கோபம்? நம்ம பாப்பா என்ன பண்ணினா? எதுக்காக என்னென்னமோ பேசுற? கோவிலிருந்து வீட்டுக்கு வரும்போது நல்லாத்தானே இருந்த?” என்று மகளுக்காகப் பரிந்துரை செய்ய, ஜமுனா பொறுமையாக மூச்சை இழுத்து விட்டு, “கோவிலுக்குப் போகும்போது நல்லாத்தான் இருந்தது.

நிச்சயம் பேசி வரும்போது நல்லாத்தான் இருந்தது. மாப்பிள்ளை பையனோட தம்பி இருக்கானே, அவன் சோகமா ஒரு கதை சொன்னான் ஞாபகம் இருக்கா? எனக்கு மனசு துடிச்சு, ‘காரணம் இந்த பையன் ஸ்கூல்லதான் நம்ம பொண்ணு வேலை பார்க்கிறதாம்’ அப்படின்னு.

நான் அவனுக்காக அனுதாபப்பட்டு, ‘தம்பி, தம்பி, அந்தப் பொண்ணு யாருன்னு சொல்லுங்க! என் பொண்ணு உங்க ஸ்கூல்லதான் டீச்சர் வேலை பார்க்கிறாள். ஒரு வழியா அந்தப் பொண்ணுகிட்ட பேசிப் பார்க்கலாம்’ அப்படின்னு சொல்ல, அவனும் அந்தப் பொண்ணு பெயரைச் சொன்ன உடனே எனக்குத் தலையில் இடி விழுந்தது! அவனை ஏமாத்துனது வேற யாரும் இல்லை!

உங்க ஆசைப் பொண்ணுதான்! பழகுற வரைக்கும் நல்லா பழகிட்டு, மனுஷன் ஆசையைத் தூண்டி, அதுக்கப்புறம் ‘எங்க வீட்ல சொல்றவரைத்தான் கல்யாணம் பண்ணிக்குவேன்’ அப்படின்னு எல்லாம் பொண்ணுங்க மாதிரியும் பேசிட்டுப் போயிருக்கா! அந்த தம்பிக்கு நம்ம சின்னப் பொண்ணுதான் இசை அப்படின்னு தெரியாது. தெரிஞ்சா எவ்வளவு அவமானம்! நம்ம சம்மந்தி என்ன நினைப்பாங்க?”

என்று தலையில் கை வைத்து கீழே அமர, ‘இசை தான் மாட்டிக்கொண்டோம்’ என்பதை முழுதாகப் புரிந்து கொண்டவள் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள். அவள் மௌனமே உண்மை என்று அறிந்து, குடும்பத்தார்கள் என்னவென்று விசாரிக்க, இசை பொறுமையாக, “நல்ல நண்பரா இருந்தாரு. ரொம்பப் பிடிச்சுப் போச்சு. பழகினோம். ஆனா அடுத்த கட்ட விஷயத்தைப் பேசவே இல்லை.

அவரு முழுசா என்னைக் காதலிக்க ஆரம்பிச்சாரு. ஆனா எனக்கு ஒரே குழப்பம். சொன்ன வாக்கை மீறி விடுவேனோ அப்படின்னு மனசுல ஆசையைப் போட்டுப் புதைத்துக் கொண்டேன். ‘உங்க விருப்பம்தான்’ அப்படின்னு. ஆனா அவரு இப்படி வந்து எல்லார்கிட்டயும் சொல்லுவாருனு நினைச்சுக்கூடப் பார்க்கல. அவருக்கு நீங்கதான் என்னோட அம்மானு தெரியும். வேணும்னே சொல்லி இருக்காரு” என்று கவலையாகச் சொல்ல, பாதித் தவறு இனியன் மீது இருக்கிறது என்றால், மீதித் தவறு இவள் மீது இருக்கிறது. இருவரும் சரிக்குச் சமமாகச் செய்துவிட்டார்கள்.

இப்பொழுது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தர்மசங்கட நிலையில் இருக்க,”சம்மந்தி! நாங்க உள்ள வரலாமா?” என்று குரல் கேட்க, குரல் வந்த திசையைப் பார்க்க, அங்கே மதன், தென்றல், செழியன், இனியன் நால்வரும் நின்று கொண்டிருந்தனர்.வந்தவர்களை ‘வர வேண்டாம்’ என்று எப்படிச் சொல்வது? மூத்த பெண்ணுக்குத் திருமணம் செய்ய நிச்சயம் செய்திருக்கிறோம், ஆனால் இளைய மகள் இசை இப்படி ஒரு காரியத்தால் அவர்கள் முகத்தில் முழிப்பதற்குச் சற்று சங்கடமாகத்தான் இருந்தது இவர்களுக்கு.

மார்த்தாண்டம் பொறுமையாகக் கையாள வேண்டும் என்பதற்காக, “வாங்க சம்மந்தி அம்மா! வாங்க சார்! எல்லாரும் உட்காருங்க!” என்று அவர்களை வரவேற்று உபசரிப்புச் செய்ய, தென்றல் மெதுவாகச் சிரித்துக் கொண்டே, “இசைப் பாப்பாவப் பார்க்கிறதுக்குக் கொஞ்ச வருஷத்துக்கு முன்னாடி என்னைப் பார்த்த மாதிரி இருந்துச்சு.

நானும் இதே மாதிரிதான் இவர் ஆபீஸ்ல வேலை பார்த்துட்டு இருந்தேன். பணத்துக்காக நான் இவரை விரும்பல. ஆனா எனக்கு இவரைப் பிடிக்கும். இவர் என்னைப் பார்த்தவுடன் காதலிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாரு. ஆனால் நான்தான் விஷயத்தை ரொம்பவே இழுத்தடித்தேன். கடைசியில எனக்குப் பயமா இருந்ததால, ‘நமக்குள்ள செட்டாகாது’ அப்படின்னு சொல்லிட்டுப் போயிட்டேன். ஆனால் அவர் விடாமல் என்னைத் துரத்தி, எங்க வீட்டுக்குள்ள வந்து கிரஹணம் பண்ணிட்டாரு. இப்போ என்னோட மகனும் அதே டெக்னிக்தான் ஃபாலோ பண்ணி இருக்கான்.

ஆனா சற்று நூதன முறையில்” என்று சொல்ல, அனைவருக்கும் என்னவென்று சொல்ல முடியாத நிலைதான். அதற்காக அப்படியே விட்டுவிட முடியுமா? மறைமுகமாக ‘எனக்கு இவள்தான் வேண்டும்’ என்று நினைக்கிறான். ஆனால் இவளோ எதையும் வெளிப்படையாகச் சொல்லாமல் அவசரப்பட்டு வேறு ஒரு முடிவெடுத்துவிட, எத்தனை பேருக்குத் தர்மசங்கடம். பிறகு ஒரு வழியாக முடிவுக்கு வந்த குடும்பத்தினர், ஒரே மேடையில் இருவருக்கும் திருமணம் செய்யலாம் என்று முடிவெடுத்துவிட்டனர்.

குடும்ப ஜோசியரை அழைத்து விஷயத்தைச் சொல்ல, தேய் லக்னம் சரியில்லாததால் இரண்டு மாதம் தள்ளிப் போடப்பட்டது திருமணம். அந்த இரண்டு மாத இடைவெளியில் முழுமையாகக் குடும்பத்தார்கள் அனைவரும் ஒருவரைப் பற்றி ஒருவர் நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று முடிவெடுத்தனர்.

ஜமுனா அன்றைக்கு அனைவருக்கும் விருந்து சமைக்கத் தயாராகிவிட, அதனால் உதவிக்கு ராதாவை அழைக்க, ராதா மற்றும் விமல் வீட்டிற்கு வர, அதே சமயம் அருண்குமார் சிவகாமி அம்மாவை அழைத்துக்கொண்டு வந்தார்.விமல் அருண்குமாரைப் பார்த்துச் சண்டையை ஆரம்பித்துவிட, வீட்டு வெளியில் தகராறு ஏற்பட்டு, பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் எல்லாம் பார்க்க வேண்டிய சூழ்நிலை வந்தது. பிறகு சமாதானம் செய்து வீட்டிற்குள் அழைத்து, ராதாவிடம் என்னவென்று கேட்க, “என் வாழ்க்கையை இவ்வளவு நாட்கள் கேள்விக்குறியாக்கின உத்தமசீலன் இந்த அருண்குமார்தான்” என்று விஷயத்தைப் போட்டு உடைக்க, அனைவருக்கும் அதிர்ச்சிக்கு மேல் அதிர்ச்சி.

இப்படியா வந்து விழ வேண்டும் தங்கள் தலையில் என்று அனைவருக்கும் ஆகிப்போய்விட்டது.”இந்தாளுக்குத் திமிர் ஜாஸ்திதான்! எங்கம்மாவை ஏமாத்தினான். இப்போ அவங்க அக்கா பசங்க வழியா எங்க அக்கா, தங்கச்சிய ஏமாத்த பார்க்கிறார். இவங்க வீட்டு ஆளுங்களோட காதலை நம்பவே கூடாது. கடைசியில அனாதையாகத் தவிக்க விட்டுப் போயிடுவாங்க.

என்னோட அக்கா, தங்கச்சி இரண்டு பேரையும் இந்த வீட்டுப் பசங்களுக்குக் கட்டிக்கொடுக்க எனக்கு விருப்பமில்லை” என்று சொல்லிவிட்டு விமல் அவன் பாட்டுக்குச் சென்றுவிட,”அவன் சின்னப் பையன், தெரியாம ஏதோ பேசி இருந்தால் மன்னிச்சிடுங்க. நம்ம கல்யாணப் பேச்சு ஆரம்பிக்கலாம். எனக்குத் தெரிந்து மதன் மற்றும் தென்றல் இருவரும் அவங்க பசங்களைச் சுயநலமா இல்லாம நல்ல முறையில் பிள்ளைகளை வளர்த்து வச்சிருப்பாங்க.

ஒருத்தர் வாழ்க்கையை நல்லா இருக்குன்னு இன்னொருத்தர் வாழ்க்கையைக் கேள்விக்குறியாக்க மாட்டாங்க. சில பெத்தவங்கதான் இந்த மாதிரி வேலை எல்லாம் பண்ணுவாங்க. எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு. என்னோட ரெண்டு பொண்ணுங்களையும் இந்தப் பசங்க நல்லா பாத்துக்குவாங்க” என்று ராதா தன்மையாகப் பதில் அளிக்க, ஆனால் அவர் பேச்சில் உள்ள அர்த்தத்தை அருண் மற்றும் அருணின் தாயார் சிவகாமி பாட்டி நன்றாகப் புரிந்து கொண்டனர். மாப்பிள்ளை கேட்டதால் உடனடியாக மகனின் விருப்பத்தைக் கேட்காமல் திருமணத்திற்கு ஒப்புக்கொண்டதால், மகனின் திருமண வாழ்க்கை எவ்வளவு பெரிய தோல்வியைச் சந்தித்தது என்று இப்பொழுது உணர்வு வந்து வருத்தப்படுகிறார்.

பிறகு ஒரு வகையாக இரண்டு மாதம் கழித்து வரப்போகும் நல்ல முகூர்த்தத்தில் திருமணத்திற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்ய முடிவு எடுத்தனர்.இனியன் இவ்வாறு செய்வான் என்று இசை நினைத்துப் பார்க்கவில்லை. ‘அமைதியாகப் போ’ என்று அவன் சொன்ன அர்த்தத்தின் பிரதிபலன் இவ்வாறு இருக்கும் என்று அவள் நினைத்திருந்தால் சற்று ஜாக்கிரதையாக இருந்திருக்கலாம் என்று நினைக்க, இனி நினைத்து என்ன பயன்?

என்று வந்து, கோபத்தில் இன்னும் கான்ட்ராக்ட் போடாததால், பள்ளிக்கூடத்தில் இருந்து தன்னுடைய வேலையை நிறுத்தி ராஜினாமா செய்துவிட, இதை நினைத்ததுதான் என்று இனியனும் எதுவும் கண்டுகொள்ளாமல் இருந்துவிட்டான். இங்கே அம்பையும் செழியனும் காதல் புறாக்களாக மேலும் மேலும் வானில் உயரப் பறந்து கொண்டிருந்தனர். திருமண நாளுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

__________________________________________

“இடியட்! எப்படி நம்ம விஷயம் உங்க வீட்டு ஆளுங்களுக்குத் தெரிந்தது? எத்தனை வருஷம் தெரியாம ரகசியமாப் பார்த்து வச்சிக்கிட்ட விஷயங்கள் எல்லாம் தெரிஞ்சு போச்சு! அது உன் புருஷனுக்கு, அந்தப் பசங்களுக்குக் கெட்டப் பெயர் வர வைக்கத்தான் நான் ஆட்களை அனுப்பினேன். கொலை பண்ணக்கூடப் பார்த்தேன்.

ஆனா அதுவும் சொதப்பல் ஆயிடுச்சு…இது போதாது என்று, உன்னோட மகள் என்னடான்னா பெயர் தெரியாத ஒருவனால் பிள்ளையை வயிற்றில் சுமந்து கொண்டிருக்கிறாள்! அவளை வைத்து எவ்வளவு பெரிய திட்டத்தைப் போட்டு வைத்தோம்! வெளிநாட்டில் மிகப்பெரிய பணக்காரரான டேவிட், அவர் மகனுக்கு உன் மகளைப் பிடித்து, பல கோடிகளை நமக்கு அள்ளித் தருவதாகச் சொன்னார்.

நீ அதற்காகத்தானே அவளைப் பார்த்துப் பார்த்து வளர்த்தாய்? அவளை விற்கப்போகும் சமயத்தில் இப்படிச் செய்து சொதப்பி விட்டோமே!” என்று சீனிவாசனின் மனம் அதை நினைத்துக் குமுற, பெற்ற மகளையே விற்கத் துணிந்த தாயாக இருந்தாலும், பணம் கண்ணை மறைத்தது. உடல் சுகம் மூளையில் தாண்டவமாட, கௌதமி மொத்தமாக மதி இழந்து தவறான பாதைக்குள் பயணித்துக் கொண்டிருந்தார்.”டார்லிங்! இன்னொரு விஷயம் தெரியுமா? என்ன வீட்டை விட்டுத் துரத்திட்டாங்க.

இனி நான் இங்கதான் இருக்கப் போறேன்” என்று கவலையாகச் சொல்வதுபோல் சொல்லி, சீனிவாசன் நெஞ்சை நீவிவிட, ஆண்டுகள் போனாலும் இவள் மீதும் இருக்கும் மோகம் மட்டும் தீரவில்லையே என்று நினைத்து இருவரும் தங்கள் வேலையைத் தீவிரமாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டனர்.

“டார்லிங்! பல கோடி ரூபாய் டீலிங் என் பொண்ணு மட்டும் இல்லை! இந்தப் பசங்க விரும்புகிறார்களே அந்தப் பொண்ணுங்க கூடப் பார்க்க ரொம்ப அழகா இருப்பாங்க. அவங்களையும் நல்ல ரேட்டுக்கு விட்டுட்டா என்ன? கொள்ளை லாபம் பார்க்கலாம் தானே?” என்று மோக உச்சியில் கூடப் பணத்தை விடாமல், மற்றப் பெண்களை விற்று லாபமாக்கும் சிந்தனை வர,

“சூப்பர் ஐடியா! இதைத்தான் மறந்து போயிட்டேனே! சரி! நல்ல கரெக்டான சமயம் பார்த்து அந்தப் பொண்ணுங்களை வியாபாரம் பண்ண வேண்டியதுதான். இதைப்பத்தி டேவிட்டுக்கிட்ட நானே டீலிங் பேசுறேன்” என்று இருவரும் கட்டில் யுத்தத்தோடு பெண்களை விற்கும் திட்டத்தையும் போட்டு வைத்தனர்.

_____________________________________________

நாட்கள் அதன் போக்கில் சென்றது. ஐந்து மாதக் குழந்தையை வயிற்றில் சுமந்து, ஊரார் ஏச்சுப் பேச்சுக்களுக்கு ஆளாகிக் கொண்டிருந்தாள் யோகிதா. ராம் எவ்வளவு கெஞ்சியும் பார்த்தும், அவள் ஏற்பதாக இல்லை. இவனைப் பற்றி வீட்டாருக்குச் சொல்லும் மனநிலையில் கூட அவள் இல்லை. இதற்கிடையில் திருமண நாளும் வந்து சேர்ந்தது.அதே சமயம் இனியன், செழியன், ராம் மூவரும் ஒன்றுகூடி ஒரு திட்டத்தைத் தீட்டி வைத்தனர்.

மதன் குமார் வீட்டில்

சோபாவில் தன் வயிற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு, கன்னத்தில் வாங்கிய அடியின் வீக்கத்தில் மிரண்டு கிடந்த யோகிதாவை அருகில் இருக்கும் தென்றல் அழுது கொண்டு சமாதானம் செய்ய,பாட்டி ஓரமாக நின்று கொண்டு தன் பேத்திக்கு இப்படி ஒரு நிலைமை வரவேண்டுமா என்று கதிகலங்கி போய் நிற்க,மறுப்பக்கம் மதன்குமார் கைகளை கட்டிக்கொண்டு அங்கே நடப்பதைப் பார்க்கத் தொடங்கினார்.

‘பெண்ணைப் பெற்றவரான அருண்குமார் செய்த தவறுக்கான பலன் இப்போது கிடைக்கிறது. நான் ஒரு பெண்ணுக்கு துரோகம் செய்தேன். இப்பொழுது என் பெண்ணும் இதே நிலையில் வந்து நிற்கிறாள். இதுதான் விதியின் விளையாட்டு. செய்த பாவத்திற்கு என் மகள் எதற்கு தண்டனை பெற வேண்டும்?’ என்று மனதோடு போராடிக் கொண்டிருந்தார்.

இனியன், செழியன் யோகிதாவை பாவமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். இதற்கு யார் காரணம் என்று இதுவரை அவள் வாய் திறந்து சொல்லவில்லை.”இவ்வளவு நேரம் மாறி மாறி கேக்குறீங்க. பதில் சொல்றத பாத்தீங்களா? அதான் என்னோட பொண்ணு என்றால் இளக்காரமா? தாய்வீட்டில் கணவனோடு இருப்பதால் எனக்கு மரியாதை இல்லை போல. என்னுடைய மகளை இந்த நிலைமைக்குக் கொண்டு வந்துட்டீங்களே? நீங்க எல்லாம் என்ன மனுஷங்களோ?”

யஎன்று கௌதமி கத்தியவுடன்,ஆத்திரமடைந்த அருண்குமார், அவரை ஓங்கி ஒரு அறை விட்டு,”என் குடும்பத்தைப் பற்றி பேசறது உனக்கு அருகதை இல்லை. பெத்த மக என்ன பண்றா, ஏது பண்றான்னு உனக்கு புரியல. நீ நெனச்சிட்டு இருக்க, உன்னோட பொண்ணு உன் சொல்பேச்சுக்கு, நீ பண்ற அசிங்கத்துக்கு துணை போவா அப்படின்னு.என் பொண்ணு கிட்ட நான் தான் சொல்லி வச்சேன்,

‘உங்க அம்மா சொல்றதுக்கு எல்லாம் தலையாட்டு. அவளைப் பொறுத்த வரைக்கும் அவ வளர்ப்புல தீய குணத்தோடவே நீ இருப்பதாகவே காட்டிக் கொள்’ அப்படின்னு. எல்லாரும் நம்பினாங்க.என் பொண்ணு சொக்கத் தங்கம். இங்க பாரு, இவ்வளவு கேட்டும் ஒரு பதில் சொல்லாமல் இருக்கிறாள் என்றால், அவள் ஏமாறவில்லை, அவளுக்கு விருப்பப்பட்டு தான் இந்த விஷயம் அவளுக்கு நடந்திருக்கு. குழந்தையை அவ ஏத்துக்கிட்டா.

இதுல யாருக்கும் எந்த ஒரு பிரச்சினையும் இருக்காதுன்னு நினைக்கிறேன். அது என் மகளோட குழந்தை, என்னோட பேரப்பிள்ளை. அதை பார்த்துக்க வேண்டிய பொறுப்பு எங்களுக்கு இருக்கு. எப்பவும் போல நீ ஃபிரெண்ட்ஸ் கிளப், கிட்டி பார்ட்டி, பிசினஸ் அப்படின்னு சுத்திக்கிட்டே இரு. இன்க்ளூடிங் உன்னோட நியூ அஃபையர் சீனிவாசன்,” என்று சொல்லி முடிக்க, அனைவரும் அதிர்ச்சியாக கௌதமியைப் பார்க்க, அவரும் பேய் அறைந்தது போல் நின்றார்.

கௌதமியை நக்கலாகப் பார்த்து, “சீனிவாசன் நம்ம குடும்பத் தொழிலுக்கு எதிரின்னு உனக்கு தெரியும். அத்தான் பிசினஸ்க்கும் சரி, என்னோட பிசினஸுக்கும் சரி, அடிக்கடி பல பிரச்சனையை கொண்டு வருவான். அதைப் பற்றி தெரிஞ்சும் இத்தனை வருஷமா நீ தான் நாங்க வீட்டில் பிசினஸ் பத்தி பேசுற எல்லா விஷயத்தையும் அவகிட்ட போய் சொல்லி இருக்க. ஆரம்பத்துல எனக்கு டவுட் இருந்துச்சு. எப்படி அவன் கரெக்டா எங்களோட அசைவுகளைத் தெரிஞ்சிக்கிறான் அப்படின்னு. அப்புறம் தான் புரியுது, வீட்டுக்குள்ள ஒரு கருப்பு ஆடு அப்படின்னு. அதனால்தான் உடனடியா நான் உன்கிட்ட இருந்து விவாகரத்தை வாங்கிட்டேன்.

நீயும் சீனிவாசன் கூட இருந்த ரிலேஷன்ஷிப்புக்காக என்ன வேண்டாம்னு டிவோர்ஸ் வாங்கி, வீட்டுக்குள்ள கணவன் மனைவி போல நடிச்சுக்கிட்டு இருக்க.நான் எல்லாத்தையும் ஒரு சந்தேகத்தின் பேரில்தான் செய்தேன். என்னதான் எனக்கு ஒரு முன்னாள் காதலி இருந்தாலும், திருமணத்திற்குப் பிறகு உன் கூட கொஞ்சம் கொஞ்சமா என் மனசு உன் பக்கம் தான் வந்தது.

நமக்கு பொண்ணு பிறந்த பிறகு மொத்தமா நான் உன்னை விரும்ப ஆரம்பிச்சேன்.நல்லா தான் இருந்த. ஆனா, அந்த சீனிவாசன் உன் மூலியமா நம்ம குடும்பத்தை பழிவாங்க நெனச்சி இருக்கான். நீயும் ஈஸியா அவன் பக்கம் போயிட்ட.

நான் சும்மாதான் விவாகரத்துக் கேட்டேன். ஆனா நீ உண்மையாவே கொடுத்துட்ட. உடைஞ்சு போயிட்டேன். ‘நீ தான் நான் வேண்டும்’ அப்படின்னு தற்கொலை எல்லாம் பண்ணிக்கப் போன அப்படின்னு.நிஜமா நீ என்னைக் காதலிக்கல போல. அப்ப புரிஞ்சுகிட்டேன்.

அதிலிருந்து கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாகவே எல்லாத்தையும் பாத்துகிட்டேன். பிசினஸை செழியன் கிட்ட வந்தவுடன் அவனிடம் எல்லாம் உண்மையை சொல்லிட்டேன். இப்போ நம்ம இனியனை அசிங்கப்படுத்த, ஸ்கூல்ல ஒரு பொண்ணு டீச்சர் வேலைக்கு அனுப்பி இருக்க. கொஞ்ச நாள் அந்தப் பொண்ணு கிட்ட இருந்து உனக்கு தகவல் வந்து இருக்காது.

காரணம் அப்பவே அந்தப் பொண்ணை பணம் கொடுத்து செட்டில் பண்ணி அனுப்பியாச்சு.அதேபோல், செழியனைக் கொல்வதற்கு இரண்டு முறை முயற்சி பண்ணி இருக்க. அதையும் எப்படியோ காப்பாற்றி ஆச்சு. முடியல. நம்ம குடும்பத்தார்களுக்கு நீயே துரோகம் பண்ற. இதுக்கு மேல அமைதியா இருந்தா நான் மனுஷனா இருக்கிறதுக்கு தகுதியே இல்லை.

இத்தனை நாள் நான் அமைதியா இருக்கக் காரணம் என்னோட ராதாவை தொலைச்சு தேடிக்கிட்டு இருந்தேன். இப்ப அவளும் எனக்கு கிடைச்சுட்டா. இனி சுதந்திரமா நான் அவளைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம். அவள் இன்னும் என்னைத் தான் மனசுல நினைச்சுகிட்டு இருக்கா. அதனாலதான் என்னோட மகனை நல்ல மனுஷனா வளர்த்து என் முன்னாடி பெரிய மனுஷனா நிக்க வெச்சி இருக்கா,” என்று அவர் சொன்னவுடன், அனைவரும் இப்போது அதிர்ச்சியாகப் பார்த்தது அருண் பக்கம்.’என்ன இது?’ என்று அனைவரும் அவரையே பார்க்க, அவரும் மெதுவாக,”ஆமாம்.

எனக்கும் கௌதமிக்கும் டிவோர்ஸ் ஆயிடுச்சு. கொஞ்சம் வருஷத்துக்கு முன்னாடி சொன்னா எல்லாருக்கும் கஷ்டம். அதனால எதுவும் சொல்லாம அமைதியா இருந்துட்டோம். ரொம்ப வருஷம் கழிச்சு நான் என்னோட ராதாவை மறுபடியும் சந்திச்சேன். அவ பழைய மாதிரி இல்லை. ரொம்ப மாறிட்டா. அதுக்குக் காரணம் நான் தான். ஆனால் என் மேல இருக்க கோபத்தை என் பிள்ளை மேல காட்டல. சந்தோஷமா என் மகனை வளர்த்து பெரிய நிலைமைக்குக் கொண்டு வந்து இருக்கா,” என்று சொன்னவுடன், அனைவருக்கும் ‘அய்யோ’ என்று ஆனது.

இவர் மீதும் தவறு இல்லை. கௌதமியின் தற்கொலை நாடகத்திற்கு அனைவரும் பயந்து தானே அன்று திருமணத்திற்கு சம்மதம் செய்ய வைத்து, திருமணமும் செய்து வைத்தோம். இவர்கள் வாழ்க்கை நன்றாக இருக்கும் என்று நினைத்து. ஆனால் அனைத்தும் பாழாய் போனது.யோகிதா ஓடிச் சென்று தன் தந்தையைக் கட்டிக் கொண்டாள்.

இதுவரை அடக்கி கொண்டிருந்த மொத்த அழுகையும் தந்தையின் மார்பு மீது சாய்ந்து மொத்த அழுகையையும் கொட்டித் தீர்த்து,”பெத்த அம்மா இருந்தும் இல்லாத அனாதை மாதிரி தான் நான். சொந்தக்காரங்க இருந்தும் ‘என்ன? ஏது?’ அவ்வளவுதான் விசாரிப்பு.ஆனால் சின்ன வயசுல இருந்து இப்ப வரைக்கும் எனக்கான எல்லாத்தையும் செஞ்சது நீங்கதான்ப்பா.

ஆனா உங்க கிட்ட சொல்லிட்டு தான் ஹாஸ்பிடலுக்கு போனேன். யாரு இவங்களுக்கு சொன்னாங்கன்னு தெரியல. நீங்க சொல்லுங்கப்பா, நான் பண்ணது தப்பா?ரொம்ப விரும்பிட்டேன். பாவம், அவரையும் குற்றம் சொல்ல முடியாது. குழந்தை வரவுக்காக அவரும் சந்தோஷமா தான் காத்துகிட்டு இருக்காரு. ஆனா எங்களுக்குள்ள சின்ன மனஸ்தாபம்.

அது சரியான பிறகு நானே அவரைப் பற்றி உங்க எல்லாருக்கும் சொல்றேன்.அதுவரைக்கும் இத பத்தி எதுவும் கேட்க வேண்டாம். இது என்னோட குழந்தை. பொறுப்பான அம்மா இருக்கேன். பாசமான அப்பா காத்துகிட்டு இருக்காரு. எங்களுக்குன்னு ஒரு குடும்பம் சீக்கிரம் அமையும். ஆனா அதற்கான நேரம் அமையல அவ்வளவுதான். இத பத்தி யாரும் என்கிட்ட கேட்க தேவையில்லை,” என்று சொல்லி முடித்து தன் அறைக்குள் சென்று முடங்கிவிட, அனைவரும் அவள் எடுத்த முடிவே சரி என்று நினைத்தனர்.

இதுவரை ஒரே வீட்டில் இருக்கிறோமே தவிர, கலகலவென்று இருந்த குடும்பம் இல்லை. மதன், தென்றல், ஏன் இனியன், செழியன் கூட அந்த அளவுக்கு யாரிடம் ஒட்டுதல் இருக்க மாட்டார்கள். இதுதான் ஒரு குடும்பம் செய்யும் தவறு. குடும்பமாக ஒருவர் ஒருவர் இருக்கிறோம் என்ற ஒட்டுதல் இருந்தால் தான் அது குடும்பம்.தென்றலுக்கு மிகவும் கவலையாகிப் போனது.

இதுவரை வெறும் வீட்டு வேலைகள், கணவனைப் பார்த்துக் கொள்வது, பிள்ளைகள் வளர்ந்த பிறகு அவரிடம் இருந்து ஒரு விலகல் இப்படித்தான் அவர் வாழ்க்கை ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. வயது வந்த பெண் இருக்கிறாள், அவளுக்கென்று ஒரு அன்னை இருக்கிறாள் என்று அதை பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

இல்லையென்றால் இப்படி நடந்து இருக்குமா என்று வருத்தப்பட்டார் தன் கணவன் மீது சாய்ந்து.”யோகிதா, அவங்க அம்மா கூட சேர்ந்து கெட்ட எண்ணத்தோடு தான் இருக்கிறா அப்படின்னு ஓரளவுக்கு டிஸ்டன்ஸ் அவகிட்ட நான் மெயின்டெய்ன் பண்ணது தப்பா போச்சு மதன்.இப்பதான் புரியுது, அவ அன்புக்காக ரொம்ப ஏங்கி இருக்கா. தாய் பாசத்துக்கு ரொம்பவே துடிச்சு போயிருக்கா.

எந்த முகத்தை வைத்து நான் இப்ப போய் சமாதானம் செய்வேன்? இப்ப கூட நான் அவளை ஆறுதலுக்குப் பக்கத்துல உக்காந்தாலும், மூணாவது மனுஷங்க மாதிரி தான் என்கிட்ட நடந்துகிட்டாளே தவிர, மத்தபடி எந்த ஒட்டுதலும் இல்ல. இனிமே போய் அவகிட்ட பேசினா கண்கெட்ட பின் சூரிய நமஸ்காரம் தான்.அவ சின்ன பொண்ணு. ஆனா முடிவு எவ்வளவு அழகா எடுத்து இருக்கா பாத்தீங்களா? கல்யாணம் பண்ணி குழந்தையை பெத்துகிட்டு, வாழ்க்கை சலிச்சு ஓடி போற கேடுகெட்ட ஜென்மம் எத்தனை பேர் இருக்காங்க.

தனக்கு இந்த வயசுல குழந்தை தேவையா? கல்யாணம் தேவையா? அப்படின்னு இப்ப இருக்குற சில பேர் மட்டும் தான் புத்திசாலியா முடிவெடுப்பாங்க. அந்தப் புத்திசாலிகளில நம்ம யோகிதாவும் ஒன்று. நல்ல வேலை, அவ யார்கிட்டயும் ஏமாந்து போகல. கூடிய சீக்கிரம் இவ மனசு மாதிரி அந்தப் பையனை கல்யாணம் பண்ணி குழந்தைக்கு ஒரு நல்ல எதிர்காலத்தை உருவாக்கினால் போதும்,”

என்று சொல்லி முடிக்க, தன் மனைவியை பார்த்து மதன்,”உலகம் ரொம்ப மாறி போச்சு. அவங்க அவங்க வாழ்க்கை அவங்க அவங்க விருப்பம். எல்லாரும் படிப்புங்கிற பெரிய ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்துறாங்க. அந்த படிப்பறிவை பயன்படுத்தி தான் அவர்களுக்கான வாழ்க்கையை காண அடுத்த படியே தேர்ந்தெடுக்குறாங்க. இதுதான் ஒரு நல்ல மனிதனுக்கு அழகு,” இன்று இருவரும் தாங்கள் வேலைகளை கவனிக்கச் சென்று விட்டனர்.___

ராதா உணவகத்தில், அருண்குமார் சட்டையைப் பிடித்து விமல் கோபமாக அவரை அடிக்கப் பாய்ந்து கொண்டிருந்தான்.

நாட்கள் அதன் போக்கில் சென்றன. ராம் மிகவும் சோர்வுடன் காணப்பட்டான். இனியன், செழியன் இருவரும் பேசினால் கூட, அதற்கான பதில் அளிப்பானே தவிர, அதற்கு மேல் பேசமாட்டான்.மறுபக்கம் யோகிதா அவனைப் புறக்கணிப்பது இன்னும் அவனுக்கு வலியைத் தந்தது.

அவளிடம் செல்லும் மனதைக் கட்டுப்படுத்தினால் கூட சுத்தமாக முடியவில்லை. மறுபக்கம் யோகிதா, ராம் என்ற ஒருவன் இந்த உலகத்திலேயே இல்லாதது போல் நடந்து கொண்டாள்.மேலும், அவனது குட்டி வாரிசு அவளை இம்சை செய்தது. அடிக்கடி ஒவ்வாமை வந்து, வாந்தி, மயக்கம், தலை சுற்றல் வந்தது.

முடிந்தளவு கட்டுப்படுத்திக் கொண்டாள். இன்னும் மூன்று நாட்களில் மூன்றாம் மாதம் ஸ்கேன் எடுக்க வேண்டும் என்று மருத்துவர் அறிவுறுத்தி இருக்க, அதற்காக தனக்கான அப்பாயின்ட்மென்ட்டை ஆன்லைனில் அப்ளை செய்து பெற்றுக் கொண்டாள்.தன் மனப்பாரத்தை கூட யாரிடம் சொல்ல முடியாத மோசமான நிலை அவளுக்கு.இங்கே காதல் ஜோடிகள் உல்லாச உலகத்தில் பறந்து கொண்டிருந்தனர்.

செழியன், அம்பை இருவருக்குமான நெருக்கம் இன்னும் இன்னும் அதிகரித்தது. சீக்கிரம் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு நிலையில் இருந்தனர். ஆனால், தக்க சமயத்திற்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறாரே தவிர, அவசரப்பட்டு முடிவெடுக்கவில்லை இருவரும்.இங்கே இனியன் மற்றும் இசை நடுவில் ஒரு பனிப்போர் நடந்து கொண்டிருந்தது.

அன்றைய நிகழ்வுக்குப் பிறகு இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் பார்த்துக் கொள்ள முடியவில்லை. அப்படி என்ன நடந்திருக்கும்?சில நாட்களுக்கு முன்பு, லைப்ரரி அறையில் ஒரு புத்தகத்திற்காக இசை தேடுதல் வேட்டையில் இறங்க, அவள் தனிமையில் இருப்பது உணர்ந்து கொண்ட இனியன், அவளிடம் தன் மனதில் இருப்பதைச் சொல்லலாம் என்று யாரும் இல்லாமல் இருக்க, அது சாதகமாய் போய்விட, கதவை லாக் செய்து அவள் பின்னால் நிற்க, திடீரென்று தன் பின்னால் ஏதோ உருவம் இருப்பதை உணர்ந்தவள் வெடுக்கென்று திரும்ப, இருவரும் ஒருசேர கீழே உருண்டு விழுந்தனர்.

இதுதான் சமயம் என்று தேன்மிட்டாய் இதழ்களைத் தன் இதழுக்குள் இழுத்துக் கொண்டான்.இசையின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தது. அவனை விட்டு விலகலாம் என்று பார்த்தால், சுத்தமாக முடியாமல், உடம்பின் பிடியில் அவள் இடையைக் கசக்கிக் கொண்டிருந்தான்.முழுமூச்சாக அவனைப் பிடித்துத் தள்ளி விட்டவள், காயப்பட்ட தன் இதழ்களைத் துடைத்து,”கொஞ்சமாவது உங்களுக்கு மேனர்ஸ் இருக்கா? இப்படித்தான் தனியா இருக்கிற பொண்ணு கிட்ட பண்ணுவாங்களா? உங்களை என்னவோ நினைச்சேன்.

ஜென்டில்மேன், மிஸ்டர் பர்ஃபெக்ட் அப்படின்னு. ஆனா நீங்களும் சந்தையில் சிந்து பாடுற கேஸ் தான். உங்க முகத்தைப் பார்க்கவே அருவருப்பா இருக்கு,” என்று சொல்லி முகம் சுளித்து அங்கிருந்து நகரப் போனவளைப் பிடித்து இழுத்து கீழே தள்ளி, சற்று யோசிக்காமல் அவள் மீது படர்ந்து, அவள் காதோரத்தில் முகம் புதைத்து வாசம் இழுக்க, இன்னும் கூச்சத்தில் நெளிந்து போனாள் இசை.சிறிது நேரம் அவளை இம்சை செய்துவிட்டு, அவள் முகத்தைப் பார்த்து,

“வாய் தான் அப்படி பேசுதே தவிர, கண்ணும் மனசும் அதை ஏத்துக்கிற மாதிரி தான் இருக்கு. இது உனக்கு அருவருப்பா இருக்கா?” என்று மீண்டும் மீண்டும் அவளைச் சீண்டிச் சிவக்க வைக்க,”போதும் போதும் விஷ்ணு (இனியனின் செல்லப் பெயர்). ரொம்ப எல்லை மீறி போறீங்க. எனக்கு உங்க மேல இன்ட்ரஸ்ட் இருக்குன்னு சொல்ல முடியாது. ஆனா எனக்கு உங்களைப் பிடிக்கும். அதுக்காக உடனடியா மனச தூக்கித் தர அளவுக்கு நான் பெரிய மனசுக்காரி இல்லை. கொஞ்சம் யோசிக்க டைம் தாங்க,”

என்று சொல்லிய உடன் அவனுக்குக் கோபம் உச்சந்தலையில் இருந்து உள்ளங்கால் வரை பரவி இருந்தது. இத்தனை மாதங்கள் ஒட்டி உரசிப் பேசி, சிரித்து, கண்களில் காதலைப் பொங்க வைத்துவிட்டு, இப்பொழுது திடீரென்று யோசிக்க நேரம் தாங்க என்று சொன்னால் எந்த ஒரு ஆண் மகனுக்கும் கோபம் வரத்தான் செய்யும்.

அதுவும் தாங்களாகப் போய்க் காதல் சொன்னால், ஏன் இந்தப் பெண்கள் தங்களைத் துச்சமாக நினைக்கிறார்கள் என்று அவள் தவறாக நினைத்துக் கொண்டான். ஆனால் அவள் அப்படி அர்த்தத்தோடு சொல்லவில்லை. சிறு வயதிலிருந்து அனைவரிடமும் ‘நான் நீங்கள் சொல்லும் மாப்பிள்ளை தான் திருமணம் செய்து கொள்வேன்’ என்று சபதம் போட்டவள். மேலும், சித்தியின் வாழ்க்கையைப் பார்த்து, இன்னும் இன்னும் பயத்தில் காதலித்து தானும் ஏமாந்து போகக்கூடாது என்ற பக்குவத்தில் இருப்பவள்.

அதனால், பொறுமையாக வீட்டாரிடம் எடுத்துச் சொல்லி நல்ல முறையில் திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்று அவள் நினைக்க, ஆனால் அவனோ உடனடியாகக் காதல் தெரிவிக்க வேண்டும், உடனடியாக அனைத்தும் நடக்க வேண்டும் என்று அடம் பிடிக்க, இருவருக்கும் முட்டிக் கொண்டது.

“இங்க பாருங்க. கல்யாணம் என்பது சாதாரண விஷயம் இல்லை. ரெண்டு குடும்பம் இணைக்கப்பட வேண்டிய விஷயம். நான் மட்டும் ஈஸியா எல்லாத்துக்கும் ஒத்துக்கிட்டு உங்க கூட வர முடியாது. எனக்குன்னு குடும்பம் இருக்கு. அம்மா, அப்பா, அக்கா, தாத்தா, சித்தி, அண்ணன் அப்படின்னு ஒரு குடும்பம் இருக்கு. அதையும் நான் யோசிக்கணும். அதனால சும்மா சும்மா என்கிட்ட இந்த மாதிரி நடந்துகிட்டா ஆக்‌ஷன் எடுக்க வேண்டி வரும்,”

என்று அவள் சீரியஸாகச் சொன்னாலும், இனியன் அவள் இடுப்பை வளைத்து பிடித்து அவளை கொஞ்சிக் கொண்டே இருக்க, எரிச்சல் அடைந்த இசை அவனைப் பிடித்துத் தள்ளிவிட்டு ஓங்கி ஒரு அறை விட, ஸ்தம்பித்து போய் நின்று விட்டான்.”உங்களுக்கு மூளை இருக்கா இல்லையா? இவ்வளவு பெரிய பதவில இருக்கீங்க.

நாலு பிள்ளைகளுக்கு பாடம் சொல்லித்தர டீச்சர் நீங்களே இப்படி மீறினால், உங்ககிட்ட படிக்கிற பசங்க எப்படி இருக்கும்? சித்தி சரியாக சொன்னாங்க. இந்த ஆம்பளைங்க கிட்ட கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையா இருக்கணும். கொஞ்சம் ஒரு பொண்ணு சிரிச்சிப் பேசி நெருங்கிப் பழகுனா போதும், அப்படியே மேலே பாய்ந்து விட வேண்டியது.

சபல புத்தியுடன் தான் இந்த ஆண்கள் இருப்பாங்க போல. இனி என்கிட்ட பேசுவதோ, இல்ல மறுபடியும் என்கிட்ட இந்த மாதிரி நடந்துகிட்டா மரியாதை இருக்காது,” என்று அவனை வசைப்பாடி விட்டு அங்கிருந்து சென்றுவிட, ஒரு பக்கம் கோபம், ஒரு பக்கம் வருத்தம் இரண்டும் அவனை ஆட்கொண்டது.’என்ன தவறு செய்து விட்டோம்? அவளும் தன்னிடம் அப்படித்தானே பழகினால்? திடீரென்று எப்படி அவளால் இப்படிப் பேச முடிகிறது? கண்களில் காதலைப் பார்த்தேனே,

அதை நம்பி தானே மனதைக் கொடுத்து, இது போதாது என்று இரண்டு ஆண்டு காலமாக இவளுக்காக தானே காத்திருந்தேன்? கனவில் இவள்தான் உன் தேவதை என்று காட்டி, நிதர்சனத்தில் அவள் என்னை விட்டு விலகிச் செல்வது என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. விடமாட்டேன்.

மனதில் காதலை வைத்துக் கொண்டு இப்படி வாய் பேச்சால் விலகி செல்பவளை எப்படி விட முடியும்? விடக்கூடாது. என்னுடைய இசை எனக்கு மட்டும்தான் சொந்தம்,’ என்று காதல் ரசிகனாக இருந்தவன், இப்போது அவளை வதைக்கும் அசுரனாக மாறிக்கொண்டிருந்தான்.

கோபத்தில் சென்று கொண்டிருந்த அவளை மர்ம சிரிப்போடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். நிச்சயம் அந்தப் பார்வையில் ‘உன்னை அடைந்தே தீருவேன்’ என்ற அர்த்தம் இருந்தது.இப்படி மூன்று காதல் ஜோடிகளும் ஒவ்வொரு பரிணாமத்தில் தங்கள் காதலுக்காகப் புதுப்புது சவால்களைச் சந்திக்க நேர்ந்தது.அதன் பிறகு இனியன், இசை முகத்தை கூடப் பார்க்கவில்லை.

அவளும் எதுவும் பேசவில்லை. வேறு ஆசிரியர்கள் மூலம் தகவலைத் தெரிவிப்பானே தவிர, தலைமை ஆசிரியர் அடங்கிக் கிடந்தான்.சரியாக மூன்று நாட்கள் கழித்து, யோகிதா அன்று பள்ளிக்கு வராமல் அரை நாள் விடுமுறை போட்டு, ஸ்கேனுக்காக ஒரு புகழ்பெற்ற மருத்துவமனைக்குச் செல்ல, அவள் போதாத காலம், அவள் அன்னையின் தோழி ஒருவர் அங்கே மருத்துவராகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார்.

இதை அறியாத யோகிதா அங்கே தனக்கான நேரம் வருவது காத்திருந்தாள். தண்ணீர் நன்றாகக் குடித்து நடந்து கொண்டிருந்தாள், அப்போதுதான் ஸ்கேன் நன்றாகத் தெரியும் என்பதால்.அதே சமயம், இன்று யோகிதா பள்ளிக்கு வந்து அரை நாள் விடுமுறை வேண்டும் என்று பர்மிஷன் கேட்டுச் சென்றதை கவனித்த ராம், அவனும் பர்மிஷன் போட்டு, அவள் செல்லும் இடத்தைப் பின் தொடர்ந்து செல்ல, அவள் சென்றது மருத்துவமனை.

‘எதற்காக இங்கே வரவேண்டும்? ஒருவேளை உடம்பு சரியில்லாமல் போய்விட்டதோ? இதற்கும் தான் காரணமோ?’ என்று மனம் உடைந்து போனான். கலகலவென்று இருந்தவள் இன்று வாடியக் கொடி போல் இருப்பதற்கு தானும் ஒரு காரணம் என்று குற்ற உணர்வில் விழுந்தான். மெதுவாக அவளைப் பின்தொடர, அவளோ தண்ணீர் அருந்தி அங்கும் இங்கும் நடந்து கொண்டிருந்தாள்.

அவள் அருகில் சில கர்ப்பிணிப் பெண்கள் இருந்து கொண்டிருந்தனர். அவனுக்கு ஒன்றும் ஒரு நிமிடம் புரியவில்லை.அப்பொழுது ஒரு செவிலியர் அறையில் இருந்து வெளியே வந்து ‘யோகிதா’ என்று அழைக்க, அவளும் அவரைப் பின்தொடர்ந்து அந்த அறைக்குள் சென்றாள்.

அப்போதுதான் அந்த அறையைக் கவனித்தான். அல்ட்ரா சவுண்ட் ஸ்கேன் அறை என்று.ஒரு நிமிடம் அவனுக்கு உலகமே சுழன்று நின்றது. ஸ்கேன் அறைக்குள் செல்கிறாள் என்றால், ஒரு வேலை என்று யோசித்தவன் உடனடியாக அறைக்குள் அவனும் மின்னல் என புகுந்து கொண்டான்.

திடீரென்று ஒரு ஆண்மகன் அறைக்குள் நுழைவதைப் பார்த்து செவிலியர் ‘யார்?’ என்று விசாரிக்க,அவனைப் பார்த்த யோகிதாவுக்கும் சற்று அதிர்ச்சி தான். ‘இவன் என்ன இங்கு வரை வந்திருக்கிறான்?’ என்று.அவளுக்குப் புரிந்து போனது என்னவாக இருக்கும் என்று. தட்டு தடுமாறி வரும் வார்த்தைகள் தொண்டையில் அடைத்தது.

இருந்தாலும் தன்னைச் சமன் செய்து கொண்டு திக்கித் திணறி,”நா… நான்.. அவளோட ஹஸ்பண்ட். அவங்க வயித்துல வளர குழந்தைக்கு அப்பா நான் தான். ஸ்கேன் பார்க்கும் போது அட்டெண்டர் இருக்கலாம் இல்ல?” என்று சந்தேகமாக கேட்டாலும், கண்கள் நிறைந்த மகிழ்ச்சி அவனுக்கு. அது யோகிதாவும் கவனித்தாள்.

இருந்தாலும் அமைதியாகவே இருந்தாள்.செவிலியர் புன்னகைத்துக் கொண்டே,”சூப்பர்! அட்டெண்டர் கூட இருக்கிறது நல்லது தான். அவங்க கொஞ்சம் டென்ஷன் ஆகாம இருக்கலாம். அதுவும் ஹஸ்பண்ட் இந்த மாதிரி ஸ்கேன் டைம்ல கூட இருக்கிறது ரொம்ப ரொம்ப நல்ல விஷயம். சரி மிஸ்டர், நீங்க உட்காருங்க. மேடம், நீங்க வயித்தைக் காட்டிட்டு அங்க படுங்க,”

என்று சொன்னவுடன் யோகிதா அங்கிருக்கும் பெட்டில் படுத்து, புடவை திரைச்சீலையை விலக்கி வயிற்றைக் காண்பிக்க, ஜெல் தடவி மருத்துவர் ஸ்கேன் பரிசோதனை செய்ய ஆரம்பித்தார். மூன்று மாதக் கரு என்பதால் சிறு அத்திப்பழ உருவமாக தெரிந்தது.

சிறிது நேரத்தில் யோகிதா மற்றும் ராம் இருவர் கண்களிலும் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது. காரணம், அவர்களது உயிர் தன் இதயத்துடிப்பைத் தாய் தந்தைக்குத் தெரிவித்தது.பெண்கள் சதைக்குப் பின்னால் அலைந்தவன் இன்று தன்னை ‘உறவு’ என்று சொல்ல ஒரு உயிர், அதன் முதல் புள்ளி, அதனுடைய இதயத்துடிப்பு, அதைக் கேட்கக் கேட்கப் பூரித்துப் போனது அவனுக்கு. யோகிதாவின் கரங்களைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டான்.

‘இனி அவளைக் கைவிடக்கூடாது’ என்று. ஆனால் பட்டது போதும் என்று அவன் கரங்களை மெதுவாக விடுவித்து முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டாள். அவள் கோபம் கண்டு குறும்பு புன்னகை பூத்தவன், மெதுவாக அவள் வயிற்றை வருடி அவள் காதோரம் குனிந்து,”அவ்ளோ சீக்கிரம் உன்னால என்ன இக்னோர் பண்ண முடியாது செல்லம்.

இனி நல்லா சாப்பிட்டு உடம்ப தேத்து. கூடிய சீக்கிரம் உன்னையும் நம்ம குழந்தையையும் நான் கூட்டிட்டுப் போகிற காலம் நெருங்கிடுச்சு. இந்த ஜென்மத்துல நான் உன்னை கைவிடமாட்டேன்,” என்று சொல்லி அவள் நெற்றியில் முத்தமிட, அவர்களைப் பார்த்து நர்ஸ், டாக்டர் இருவரும் பெருமை புகழ் பாடி கொண்டிருந்தனர்.

குழந்தை நன்றாக இருக்கிறது என்று அங்கே மருத்துவர் சொன்னவுடன், நிம்மதியோடு அங்கிருந்து அவசர வேலையால் ராம் சென்றுவிட,யோகிதா மற்ற ஃபார்மாலிட்டி அனைத்தையும் முடித்துவிட்டு, ஹாஸ்பிடலில் இருந்து வெளியே வர, அங்கே ருத்ர காளியாக கௌதமி நின்று கொண்டிருந்தார்.

அம்மாவைப் பார்த்தவுடன் அப்படியே அதிர்ச்சியில் நின்றுவிட, ஓடிவந்த கௌதமி மகளைச் சுற்றியிருப்பவர்களைக் கவனிக்காமல் அடி வெளுத்து விட்டார்.

இரண்டு மாதங்கள் கடந்து சென்ற பிறகு, இனியன் மற்றும் இசை இருவருக்குமான நட்பு காதலாக உதிக்க ஆரம்பித்தது. முதலில் காதலைச் சொன்னது இசைதான்.

எப்படியோ அவள் வாய்வழியாகக் காதலைச் சொல்ல வைத்து விட்டான் அந்தக் கள்வன்.ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு, ஒரு வார காலம் பள்ளிக்கு அவன் வரவில்லை. ‘ஏன் வரவில்லை, எதற்கு வரவில்லை?’ என்று அவனைப் பற்றிச் சிந்தனை செய்தவளுக்கு, அடி மனதில் இருந்து அவன் மீது தான் வைத்திருக்கும் காதலைப் புரிந்து கொண்டாள்.

ஆனால் காதலால் பாதிக்கப்பட்டவர் தன் வீட்டில் கண்முன் இருக்கும் பொழுது, தான் எப்படி காதல் உலகில் சஞ்சரிக்க முடியும் என்று யோசிக்கும்போது, ‘அனைவரும் தவறானவர்கள் அல்ல’ என்று வீட்டில் இருக்கும் பெரியவர்கள் சொல்லி இருக்கும்பொழுது, நாம் சரியான நபரைத்தானே தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறோம் என்ற நம்பிக்கையில், அவன் பள்ளிக்கு வந்த அன்று தனிமையில் சந்தித்து தன் காதலை வெளிப்படுத்த, ‘எப்படி இவளிடம் தன் காதலைச் சொல்வது?’ என்று காத்துக் கொண்டிருந்த இனியன், இதோ தன் தேவதை அவள் திருவாய் திறந்து காதல் மொழியைச் சொன்ன பிறகு சும்மா விடுவானா? இதோ ஒரு மாத காலமாக காதல் பறவைகளாக வலம் வந்து கொண்டிருக்கின்றனர், ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட அளவில்.

மறுபக்கம், செழியன் தலைமை அலுவலகத்தில் வேலை கழுத்தை நெரிப்பதால், அவளை இரண்டு மூன்று மாதமாகவே சந்திக்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தான் அந்தக் காதல்க் கள்வன். மேலும், மனதில் ஒரு மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்போடு இன்னும் இரண்டு நாட்கள் வேலையை முடித்துக் கொண்டு அவளைச் சந்திக்க வேண்டும் என்று திட்டம் தீட்டி இருந்தான்.

‘வயித்துல பாப்பா எவ்வளவு நாள் இருக்கும்? இப்போ பாப்பாவோட ஹார்ட் பீட் கூட வந்து இருக்கும். பாப்பா என்ன மாதிரி இருக்குமா? இல்லை அவளை மாதிரி இருக்குமா? என்னோட குழந்தையை இப்பவே பார்க்கணும் போல இருக்கு. ஆனா இன்னும் ஆறு மாசம் வெயிட் பண்ணனும்.

வயித்துல குழந்தை இருக்கிறது இவளுக்குத் தெரியுமா, தெரியாதா? அன்னைக்கு நடந்த பிறகு இவளுக்கு நாள் தள்ளிப் போச்சா, இல்லையா? நான் ஓவர் எதிர்பார்ப்போட இருக்கேன். அங்க என் குழந்தையைச் சுமந்துக்கிட்டு இருக்காளா? என்ன பண்றா?’ என்று உருவாகாத தன் குழந்தையை நினைத்துக் கற்பனைக் கோட்டை கட்டி வாழ்ந்து கொண்டிருந்தான்.

இயல்பாகவே ‘எனக்கு நாள் தள்ளிப் போகவில்லை’ என்று சொன்னால் பரவாயில்லை, வேண்டுமென்றே கரு உருவாகாமலே அவள் அழித்தது தெரிந்து போனால் அவன் மனம் தாங்குமா..?எப்படியும் முட்டி மோதி இரண்டு நாட்களில் வேலை அனைத்தும் முடித்துவிட்டு, மீட்டிங் வெற்றிகரமாகச் செயல்பட்டுவிடவே, இதோ கிளை அலுவலகத்திற்கு தன் காதல் கிளியைத் தேடி வந்தான்.

பல நாட்கள் கழித்து அவனைச் சந்தித்ததால் அனைவரும் அவனிடம் நலம் விசாரிக்க, அம்பை எதுவும் பேசாமல் தன் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அதுவே அவனுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது. ‘சரி’ என்று அவளைக் கோப்பைகளை எடுத்துக்கொண்டு அறைக்குள் அழைக்க, எந்த ஒரு ஆர்ப்பாட்டம் இன்றி அமைதியாக அனுமதி கேட்டு உள்ளே நுழைய,உடனடியாக கதவை லாக் செய்து, அவளைத் துண்டுகட்டாகத் தூக்கிக்கொண்டு தன் அறைக்குள் சென்று மெத்தையில் படுக்க வைத்து, அவள் சுடிதார் டாப்பைத் தூக்க,பதறிப்போன அம்பை அவன் கையைப் பிடித்து,”என்ன செய்யப் போறீங்க?”

என்று பார்வையால் அவனைப் பார்த்துக் கேட்க,”நீ சொல்லவில்லை என்றால் எனக்குத் தெரியாமல் போகுமா? வயிற்றில் இந்நேரம் என் பிள்ளை மூன்று மாதக் கருவாக இருந்திருக்கணும். ஸ்கேன் கூட எடுத்து இதயத்துடிப்பு, குழந்தையின் பொசிஷன் அனைத்தும் மருத்துவர் சொல்லி இருப்பாரே. உண்மைய சொல்.

என் குழந்தை நல்லாத்தானே இருக்கு?”.என்று கண்களில் காதல், ஆர்வம், ஆசை அனைத்தும் தேக்கி வைத்துக் கேட்க, அம்பை மனது துடித்துப் போய்விட்டது. இவன் மனதில் இவ்வளவு பெரிய கற்பனைக் கோட்டை கட்டி இருப்பான் என்று அவள் எதிர்பார்த்தது இல்லை. அன்று தேவை முடிந்த பிறகு தன்னை விளக்கி விடுவான் என்று நினைக்க, அவன் இழுத்துப் பிடித்து இதோ குழந்தையே வளர்ந்து இருக்கும் அளவிற்குப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறான். இவனிடம் எப்படிச் சொல்வாள்?

அந்த நிமிடம் குற்ற உணர்வு தாங்க முடியாமல் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வர, அதிலேயே தெரிந்து போனது. சிறிய ஏமாற்றத்தோடு அவள் வயிற்றைத் தடவி,”சரி, சரி. ஃபீல் பண்ணாத. ஒரு முறை பண்ணா அவ்வளவு சீக்கிரம் குழந்தை நிக்காது.

அதுக்கெல்லாம் பல முயற்சி தேவை. நான் எதிர்பார்த்தேன் அவ்வளவுதான். சரி விடு. கல்யாணத்துக்குப் பிறகு நம்ம முழுமூச்சாக இந்த வேலையில் இறங்கி நிறைய பிள்ளை பெத்துக்கலாம்,” என்று ஆசையாகச் சொல்ல, அவன் கன்னத்தைப் பிடித்து நெற்றியோடு நெட்டி முட்டி, கதறித் துடித்து அழுதாள்.அவனுக்கே பாவமாக இருந்தது. ஒருவேளை அவளும் குழந்தையை எதிர்பார்த்து, அது இல்லாமல் போனதால் வருத்தத்தில் இருந்திருக்கலாம்.

அதை புரிந்து கொள்ளாமல் தானும் குழந்தை பற்றிப் பேசி அவள் மனதைப் புண்படுத்தி விட்டோமோ என்று அவனுக்குக் கஷ்டமாக இருந்தது. ஆனால் அவள் அழுத காரணம் என்னவென்று தெரிந்த பிறகு அவன் நிலை…?”சரிடா அம்மு. எதுக்கு இப்படி அழுது எனர்ஜி வேஸ்ட் பண்ற? எனக்கான வேலைகள் எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு.

உனக்கான கொடுத்த டைம் முடிஞ்சு போச்சு. கூடிய சீக்கிரம் நான் உன்னைக் கேட்டு வீட்டுக்கு வரப் போறேன். கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு சந்தோஷமா இருக்கலாம். எனக்கும் ஆசையா இருக்கு,” என்று அவன் ஆசைகள் ஒவ்வொன்றையும் சொல்லச் சொல்ல, அம்பை நெஞ்சில் ஈட்டிகள் பாய்ந்தது போல் இருந்தது. அவன் நெஞ்சில் சாய்ந்து கதறி அழுதாள்.

அவள் ஏன் அழுகிறாள் என்று புரியாமல், அவளைத் தன்னைப் பார்க்கச் செய்து,”ஏய், எதுக்கு இப்போ ஒப்பாரி வச்சுக்கிட்டே இருக்க? எனக்கு என்னமோ வேற மாதிரி தோணுது அம்பை. எனக்குப் பயமா இருக்கு. சொல்லு. எனக்கு ஹெட் ஆஃபீஸ் வேலைகள் ரொம்ப அதிகமா இருந்தது. அதனாலதான் உன்னைக் காண்டாக்ட் பண்ண முடியல.

ப்ளீஸ், எதுவும் இருந்தாலும் என்கிட்ட வெளிப்படையா சொல்லு. எனக்குத் தலை வலிக்குது. முடியலமா,” என்று அவன் கேட்ட பிறகு, இதற்கு மேல் முடியாது என்பதால், அவனைக் கை எடுத்து கும்பிட்டு,”என்னை மன்னிச்சிடுங்க. உங்களை நான் மத்த ஆண்களைப் போல நினைத்து விட்டேன்.

நம்ம ரெண்டு பேரும் இணைந்த பிறகு நீங்க வேலை விஷயமா போயிட்டீங்க. ஆனா எனக்கு உங்க மேல சந்தேகம் வந்துடுச்சு. மத்த ஆண்களைப் போல தேவை தீர்ந்த பிறகு விலகிப் போயிட்டீங்க அப்படின்னு உங்க மேல கோவம் வந்தது. ஆரம்பத்தில் நான் நிறைய கால் பண்ண, மெசேஜ் பண்ண நீங்க ரிப்ளை கொஞ்சம் கூடப் பண்ணல.

அதனால நாளை பின்ன வயித்துல குழந்தை வந்த பிறகு இந்தச் சமூகம் என்னைத் தப்பா பேசும். என்னைத் தப்பா பேசினால் கூட பரவாயில்லை, அப்பா பெயர் தெரியாமல் என்னோட குழந்தை வளர நான் விரும்பல. அதனால எனக்கு மாதவிடாய் வருவதற்கு முன்னாடியே மாத்திரை போட்டு நானே பீரியட்ஸ் வர வைத்துவிட்டேன்.

அதன் பிறகு தான் தெரியுது நீங்க இவ்வளவு ஆர்வமா குழந்தை பற்றி கேட்பீர்கள் அப்படி என்று. இந்த நம்பிக்கை எனக்கு ஆரம்பத்தில் கொடுத்திருந்தால், நம்ம வயித்துல குழந்தை வளர்ந்து இருக்கும், மூன்று மாதம் கருவாக. ஆனால் அது உருவாகாமலேயே சிதைந்து போச்சு. என்னை மன்னிச்சிடுங்க,”

என்று அவள் கையெடுத்துக் கும்பிட்டு அவன் காலடியில் விழுந்து அலறித் துடிக்க,குழந்தை உருவாகுவதற்கு முன்பாக ‘உன் மீது நம்பிக்கை இல்லாமல் நான் அதை ஆரம்பத்தில் தடுத்து விட்டேன்’ என்று சொன்ன அடுத்த நிமிடமே, அவன் இதயம் சுக்கு நூறாக உடைந்து போய்விட்டது.

‘என்னுடைய அம்மு என்னை நம்பவில்லையா? அன்று இருவரும் ஈருடல் ஓருயிராகக் கலந்து, ஒருவரை ஒருவர் வெட்கம் இன்றி கலந்த நிமிடத்தில் தன்னை அவள் நம்பவில்லையா? அவள் கருவில் தன் உயிர் நீர் வலியோடு சென்ற பொழுது அவளுக்கு அந்த உணர்வு தோணவில்லையா? அப்படி என்ன நம்பிக்கை இன்மை தன் மீது?’ என்று அவனுக்குள் அவனே கேள்வி கேட்க, ஆனால் எதிரில் இருப்பவள் மனம் உடைந்து அழுவதை அவனால் பார்க்க முடியவில்லை.

அவன் எதுவும் பேசவில்லை.தன்னைச் சமாதானம் செய்து கொண்டு, பெருமூச்சு இழுத்து விட்டு,”அம்பை, அழுது எதுவும் ஆகப் போறதில்லை. நாளைக்கு முக்கியமான மீட்டிங் ஒன்னு இருக்கு. அதுக்கு அரேஞ்ச் பண்ண வேலையைப் பாருங்க. அப்புறம் இன்னைக்கு உள்ள பேலன்ஸ் அக்கவுண்ட்ஸ் எல்லாத்தையும் முடிக்கப் பாருங்க.

ஆஃபீஸ்ல ஆஃபீஸ் வேலை மட்டும் பார்த்தா நல்லது,” என்று மூன்றாம் நபரிடம் பேசுவது போல் பேச,அம்பை அதிர்ச்சியில் அவனைப் பார்க்க, அவன் கண்களில் அன்னியத்தன்மை.”செழியன், அது நான் அவசரப்பட்டு விட்டேன். என்னை…”தீ சுட்டது போல் அவளை விட்டு விலகி நிற்க, அம்பைக்கு மனம் வலித்துப் போய்விட்டது.

இத்தனை நாட்கள் அவனைப் புறக்கணித்தவளுக்கு, இப்பொழுது அவனின் புறக்கணிப்பு வலியைத் தருகிறது. இதுதான் பெண் மனம்.இதற்கு மேல் அவரிடம் கெஞ்சுவதற்கு அவள் சாதாரணப் பெண் இல்லையே. கண்களை அழுத்த துடைத்துக்கொண்டு, கோப்பைகளை எடுத்துக்கொண்டு தன் இருக்கைக்குள் சென்று வேலைகளைக் கவனிக்க ஆரம்பித்தாள்.

சாளரத்தின் வழியாக அவளைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.’என் மேல எப்படி அம்மு உனக்கு நம்பிக்கை இல்லாம போகும்? நம்ம பாப்பாவை உருவாக்குவதற்கு முன்னாடி இப்படி கொன்னுட்டியே! இது மூணு மாசம் நம்ம பாப்பாவைப் பற்றி நினைச்சு நினைச்சு எவ்வளவு கற்பனை பண்ணி இருந்தேன் தெரியுமா? அது உன்னை மாதிரி இருக்கும், என்ன மாதிரியும் இருக்கும்.

நம்ம ரெண்டு பேரையும் உறிச்சு வச்ச மாதிரி பிறந்து, நம்ம வீட்டையே சுத்தி சுத்தி இளவரசி மாதிரி வருவதை நினைக்கும் பொழுது அவ்வளவு சந்தோஷமா இருந்தது. எதுக்குடி என்னோட குழந்தையைக் கொன்ன? இது உனக்குத் தண்டனை இருக்கு. காதல் கொண்டு உன்னைப் பைத்தியக்காரத்தனமாகச் சுத்தி வந்த செழியன் போய், இனி அதே காதல் கொண்டு உன்னை வதைக்கிற செழியன் வரப்போறான்,’ என்று மனதிற்குள் ஒரு முடிவை எடுத்துக்கொண்டு, அடுத்த கட்ட வேலையைத் தீர்மானிக்க முடிவு செய்தான்.

இங்கே யோகிதா பதட்டமாக இருந்தாள். கரு பரிசோதனைக் கருவியில் தன் பார்வையைச் செலுத்தி, இரண்டு மாதமாக அவளுக்கு மாதவிடாய் வரவில்லை. சோதனையின் இறுதி முடிவாக, சிகப்பு நிறத்தில் இரு கோடுகள் அவளை வரவேற்றது. மகிழ்ச்சி இருந்தாலும், ஒரு பக்கம் கண்ணீர். இதற்கு காரணமானவன் இனி ‘தன்னை மறந்து விடு’ என்று சொல்லிவிட, இவளால் எப்படி அழிக்க முடியும்? தன் வயிற்றை வருடி,”குட்டி, நமக்கு யாரும் வேண்டாம்.

எனக்கு நீ, உனக்கு நான். மத்த பொண்ணுங்க மாதிரி தப்பு பண்ணிட்டு, கருவை அழிக்கிற ராட்சசி இல்லை நான். என்னோட விருப்பப்பட்டு உன்னோட அப்பா கூட என்னை இழந்துவிட்டேன். நாங்க ரெண்டு பேரும் உன்னை வரவேற்க ஆசைப்பட்டோம்.ஆனால் அவருக்கு இதுல விருப்பமில்லை.

என் வாழ்க்கையில மின்னல் வேகத்தில் வந்தார். உன்னைக் கொடுத்துட்டு, அவர் கடமை முடிந்து போனது போல என்ன விட்டு போயிட்டாரு. அதுக்காக நான் கடமை தவறாமல் இருக்க மாட்டேன். அம்மா உனக்காக வெயிட் பண்றேன் குட்டி,”

என்று இரண்டு மாதக் கருவிடம் பேசிக்கொண்டே அன்று நடந்த விஷயத்தை நினைத்துப் பார்க்க ஆரம்பிக்க,அதே சமயம், இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு யோகிதாவை டேட்டிங் அழைத்துச் சென்ற நாளை நினைத்து நினைத்துப் பல மது பாட்டிலை குடித்து உடைத்து வைத்திருந்தான், அவள் குழந்தையின் தகப்பனான ராம்.