7) யட்சன் 😈

மெக்சிகோவின் அந்தத் தனித்தீவிலிருந்து விடைபெறும் தருணம் வந்துவிட்டது. அதிகாலைச் சூரியன் கடலின் அடிவானத்தில் மெல்லத் தலைகாட்ட, அந்த நீல நிற நீர் பரப்பில் தங்கத் துகள்கள் தூவியது போன்ற ஒரு பிரகாசம்.

காயத்ரி ஜன்னல் ஓரம் நின்று அந்த அழகைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், அவளது அடிமனதில் ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் இருந்தது. சொர்க்கம் போன்ற இந்தத் தீவை விட்டு விலகி, மீண்டும் அந்த ரத்தம் சொட்டும் மாஃபியா உலகிற்குள் நுழையப் போகிறோம் என்ற உண்மை அவளைச் சங்கடப்படுத்தியது.

பின்னாலிருந்து வந்த டேவிட், அவளது தோளில் தனது முகத்தைப் புதைத்தான். அவனது தாடியின் சிறு முட்கள் அவளது மென்மையான தோளில் உரசியபோது, ஒரு மின்சாரம் அவளது முதுகுத்தண்டில் பாய்ந்தது.”கிளம்பலாமா காயு?” என்று அவன் ரகசியமாகக் கேட்டபோது, அவனது குரலின் அதிர்வு அவளது காதுகளுக்குள் ஒரு கவிதையாக ஒலித்தது.

காயத்ரி அவனது கைகளைப் பற்றிக் கொண்டாள். “டேவிட்… மெக்சிகோ சிட்டி போனதுக்கு அப்புறம் நாம எப்படி இருப்போம்? அங்கே நீங்க ஒரு மாஃபியா டான்… நான் ஒரு டிடெக்டிவ். மக்கள் என்ன நினைப்பாங்க?”டேவிட் அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பி, அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தான்.

அவனது கைகள் அவளது இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்து, அவளைத் தன்னோடு இன்னும் நெருக்கமாக இழுத்துக் கொண்டன. “உலகம் என்ன நினைக்கும்னு நான் என்னைக்குமே கவலைப்பட்டதில்லை காயு. இந்தத் தீவுல நாம எப்படி இருந்தோமோ, அப்படியே தான் அங்கேயும் இருப்போம். உனக்கு ஒரு சின்ன கீறல் கூட விழாமப் பார்த்துக்கிறது தான் என்னோட முதல் வேலை. நீ என் நிழல்… என் ராஜ்ஜியத்தோட மகாராணி,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளது நெற்றியில் தனது இதழ்களைப் பதித்தான்.

அந்த முத்தம் அவளது கவலைகளை ஒரு நொடியில் கரைத்தது.இருவரும் ஒரு தனியார் படகில் ஏறி மெக்சிகோ சிட்டியை நோக்கிப் பயணமானார்கள். கடலின் அலைகள் படகில் மோதிச் சிதறும்போது, காயத்ரியின் மனதில் ஒரு புதிய உறுதி பிறந்தது.

மெக்சிகோ சிட்டி அவர்களை வரவேற்றபோது, அந்த நகரத்தின் பரபரப்பு மீண்டும் அவர்களைச் சூழ்ந்தது. டேவிட்டின் பிரம்மாண்டமான ‘ஹேசியண்டா’ ( பெரிய பண்ணை வீடு) மாளிகைக்குள் கார் நுழைந்தது. அங்கே பாதுகாப்பு கெடுபிடிகள் மிக அதிகமாக இருந்தன. கையில் அதிநவீன துப்பாக்கிகளுடன் டேவிட்டின் ஆட்கள் வரிசையாக நின்று வணக்கம் வைத்தனர்.உள்ளே நுழைந்ததும், டேவிட் காயத்ரியை அவளது புதிய அறைக்கு அழைத்துச் சென்றான்.

அது ஒரு அறை என்று சொல்வதை விட, ஒரு அரண்மனை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். விலையுயர்ந்த பாரசீகக் கம்பளங்கள், மெக்சிகன் கலைப் பொருட்கள் என அந்த இடமே ஆடம்பரமாக இருந்தது.”டேவிட்… இவ்வளவு பாதுகாப்பு அவசியமா?” என்று கேட்டாள் காயத்ரி.”ஆண்டனி சும்மா இருக்க மாட்டான் காயு. அவனோட அடுத்த இலக்கு நீதான்.

அதனாலதான் என் வீட்டுக்குள்ளேயே உனக்கு இந்த ஏற்பாடு,” என்றான் டேவிட். அவன் பேசி முடிக்கும் முன்பே ஆல்பர்ட் ஓடி வந்தான்.”சார்… ஒரு போன் கால். ஆண்டனி தான் பேசுறான்,” என்று ஆல்பர்ட் பதற்றமாக சொல்ல.டேவிட் போனை வாங்கி ஸ்பீக்கரில் போட்டான்.

அந்தப் பக்கம் ஆண்டனியின் வஞ்சகமான சிரிப்பு கேட்டது. “டேவிட்… தீவுல ஜாலியா இருந்தியா? உன்னோட அந்த இந்தியப் காதலி அழகா இருப்பா போலயே! ஆனா ஞாபகம் வச்சுக்கோ… நீ எதை ரொம்ப நேசிக்கிறியோ, அதைத் தான் நான் முதல்ல அழிப்பேன். இன்னைக்கு நைட் மெக்சிகோ சிட்டியில ஒரு பெரிய சர்ப்ரைஸ் உனக்காகக் காத்துட்டு இருக்கு,” என்று சொல்லிவிட்டு இணைப்பைத் துண்டித்தான்.டேவிட்டின் கண்கள் சிவந்தன. அவனது தாடைத் தசைகள் துடித்தன.

காயத்ரி பயத்தில் அவனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள். டேவிட் அவளை அப்படியே அள்ளிக் கொண்டு சோபாவில் அமர்ந்தான்.”பயப்படாதே காயு… அவன் ஒரு சாதாரண எலி. அவனை நான் எப்படி வேட்டையாடணும்னு எனக்குத் தெரியும்,” என்று அவளைச் சமாதானப்படுத்த முயன்றான். ஆனால் அவனது அணைப்பில் ஒரு வேகம் இருந்தது. அவளை இழந்துவிடுவோமோ என்ற ஒரு மெல்லிய பயம் அந்த நிழல் உலகச் சக்கரவர்த்தியையும் விட்டு வைக்கவில்லை.

அவன் அவளது கழுத்தில் முகம் புதைத்து, அவளது நறுமணத்தை ஆழமாகச் சுவாசித்தான். அவனது இதழ்கள் அவளது காதோரம் விளையாட, “நீ மட்டும் என்கூட இருந்தா போதும் காயு… இந்த உலகத்தையே நான் எதிர்த்து நிப்பேன்,” என்று முணுமுணுத்தான். அந்தத் தழுவலில் காமத்தை விட ஒரு பாதுகாப்பான காதல் அதிகமாக இருந்தது. காயத்ரி அவனது தோள்களில் தனது கைவிரல்களைப் புதைத்து, அவனது நெருக்கத்தில் தன்னையே மறந்தாள்.

அன்று இரவு, மெக்சிகோ சிட்டியின் ‘ஜோகலோ’ சதுக்கத்தில் ஒரு மிகப்பெரிய கலாச்சார விழா ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் திரண்டிருந்த அந்த இடத்தில், ஆண்டனி தனது கொடூரமான திட்டத்தைச் செயல்படுத்தக் காத்திருந்தான். டேவிட் தனது பாதுகாப்பை அதிகப்படுத்தினாலும், விதியின் விளையாட்டு வேறொரு திசையில் நகரத் தொடங்கியது.

மாளிகையில் காயத்ரிக்கு ஒரு போன் வந்தது. அது அவளது தம்பி சாருகேஷிடம் இருந்து.”காயு.. அம்மாவைக் காணோம்! யாரோ அவங்களைக் கடத்திட்டாங்க!”என்று மிகவும் பரபரப்பாக சொல்ல “ஹேய் சாரு என்ன சொல்லிட்டு இருக்க?? அம்மா எங்க போனாங்க என்ன ஆனாங்க ஒன்னும் புரியலையே என்ன ஆச்சு??.”

“நேத்து மத்தியானம் கோவிலில் ராத்திரி பூஜை இருக்கு மறுநாள் காலையில தான் வருவேன் அப்படின்னு சொன்னாங்க. நானும் டியூட்டி முடிச்சுட்டு இன்னிக்கு ஈவினிங் தான் வந்தேன் ,அம்மா போன் பண்ணல சரி பிஸியா இருப்பாங்கன்னு பார்த்தா பூட்டின வீடு அப்படியே இருக்கு. நம்ம பூசாரி எங்களுக்கு போன் பண்ணேன். அம்மா நேத்து கோவிலுக்கே வரலையாம் எனக்கு ஒன்னும் புரியல நானும் எங்க டிபார்ட்மெண்ட் உதவி மூலம் அம்மாவ தான் தேடிட்டு இருக்கேன்”.

என்று சொல்லி முடிக்க.

காயத்ரியின் கையில் இருந்த போன் கீழே விழுந்தது. அவளது கண்கள் இருண்டன. அந்த யட்சனின் காதலில் திளைத்துக் கொண்டிருந்த அவளுக்கு, காலம் ஒரு மிகப்பெரிய இடியை இறக்கியது.

——

சாருகேஷின் குரல் போனில் உடைந்து ஒலித்த அந்த நொடி, காயத்ரியின் உலகம் அப்படியே நிலைகுலைந்தது. கையில் இருந்த போன் தரைவிரிப்பில் விழுந்து கிடக்க, அவளது உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. டேவிட் அவளது நிலையை கண்டு ஒரு பாயும் சிறுத்தையைப் போல அவளருகே வந்தான்.”காயு… என்னாச்சு? என்ன சொன்னான் சாரு?” என்று அவள் தோள்களைப் பற்றி உலுக்கினான்.காயத்ரியின் கண்கள் கலங்கி, வார்த்தைகள் வெளிவர மறுத்தன.

“டேவிட்… அம்மா… அம்மாவைக் காணோமாம். யாரோ கடத்திட்டாங்க. எல்லாம் என்னாலதான்… நான் இங்க உங்களோடு காதல்ல விழுந்தது என் குடும்பத்துக்கு வினையா முடிஞ்சிருச்சு!” என்று கதறி அவனது மார்பில் சாய்ந்தாள்.டேவிட்டின் கண்கள் சட்டென்று குளிர்ந்தன. அந்த கண்களில் இப்போது தெரிந்தது காதலல்ல, ஒரு கொடூரமான வேட்டைக்காரனின் வெறி. அவளது கண்ணீர் அவனது இதயத்தைச் சுட்டது.

அவளை இன்னும் இறுக அணைத்துக்கொண்டு, அவளது தலையைக் கோதிவிட்டான்.”காயு, என் கண்ணைப் பாரு. நான் இருக்கும்போது உன் குடும்பத்துக்கு எதுவும் ஆகாது. இது அந்த ஆண்டனியோட வேலைதான். அவனுக்குத் தெரியாது… அவன் ஒரு சிங்கத்தோட குகைக்குள்ள கையை விட்டுருக்கான்னு. இன்னைக்கு அந்த ஆண்டனி உயிர் பிழைக்க மாட்டான்!” அவன் குரல் இடி முழக்கம் போல அந்த அறையில் எதிரொலித்தது.டேவிட் உடனடியாக ராபர்ட்டை அழைத்தான். “ஆல்பர்ட்! அடுத்த அஞ்சு நிமிஷத்துல நம்ம டீம் ரெடியா இருக்கணும். மெக்சிகோல இருக்கிற எல்லா ஆண்டனியோட இடங்களையும் தரைமட்டமாக்குங்க. ஆனா, காயத்ரியோட அம்மாவுக்கு ஒரு சின்ன கீறல் கூட விழக்கூடாது. டெல்லியில இருக்கிற நம்ம காண்டாக்ட்ஸ்க்கு இப்போவே போன் போடு. அங்க என்ன நடக்குதுன்னு அடுத்த ஒரு நிமிஷத்துல எனக்குத் தெரியணும்!”டேவிட்டின் அதிகாரம் நிறைந்த கட்டளைகள் பறந்தன.

அவன் காயத்ரியைத் தூக்கிச் சென்று படுக்கையில் அமர வைத்தான். அவளது கன்னங்களை வருடி, அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தான். “காயு, நீ இங்கேயே இரு. நான் போய் உன் அம்மாவை மீட்டுட்டு வருவேன். இது என் மேல சத்தியம்,” என்று சொல்லிவிட்டு அவள் இதழ்களில் ஒரு அழுத்தமான, உணர்ச்சிகரமான முத்தத்தைப் பதித்தான்.

அந்த முத்தத்தில் அவனது வீரமும், காதலும் கலந்திருந்தது.காயத்ரி அவனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள். “இல்ல டேவிட்… நானும் வருவேன். நான் ஒரு டிடெக்டிவ். என்னால இங்க சும்மா உட்கார்ந்திருக்க முடியாது. என் அம்மாவுக்காக நான் போராடுவேன்.”டேவிட் அவளது உறுதியைப் பார்த்தான். அவனது காதலி ஒரு மென்மையான பூ மட்டுமல்ல, அவள் ஒரு நெருப்புப் பிழம்பு என்பதை உணர்ந்தான்.

“சரி காயு… ஆனா என் நிழலை விட்டு நீ நகரக்கூடாது.”இருவரும் புல்லட் புரூஃப் கார்களில் ஏறிச் சென்றனர். டேவிட்டின் வாகன அணிவகுப்பு மெக்சிகோ வீதிகளில் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்தது. ஆண்டனியின் ரகசியக் கிடங்கு ஒன்றின் முன் கார்கள் சீறி நின்றன. டேவிட் தனது துப்பாக்கியை எடுத்துக்கொண்டு கீழே இறங்கினான். அவனது அசைவுகளில் ஒரு ராஜநடை இருந்தது.”ஆண்டனி! வெளிய வாடா!” என்று அவன் கத்தியபோது, உள்ளிருந்து சரமாரியாகத் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டது.

டேவிட் காயத்ரியைத் தள்ளிவிட்டு ஒரு சுவருக்குப் பின்னால் மறைந்தான். “காயு, குனிஞ்சுக்கோ!” என்று கத்திக்கொண்டே அவன் பதிலுக்குச் சுட்டான். அவனது ஒவ்வொரு தோட்டாவும் எதிரிகளின் மண்டையைத் துளைத்தது. ரத்தம் சிதற, அலறல் சத்தங்கள் அந்த இடத்தை ஆக்கிரமித்தன.சண்டையின் உச்சகட்டத்தில், காயத்ரி ஒரு ஜன்னல் வழியாக உள்ளே நுழைய முயன்றாள்.

அங்கே அவள் கண்ட காட்சி அவளை உறைய வைத்தது. அவளது அம்மா ஒரு நாற்காலியில் கட்டப்பட்டிருந்தார், அவருக்குப் பின்னால் ஆண்டனி கத்தியுடன் நின்று கொண்டிருந்தான்.”நிறுத்து டேவிட்! இல்லன்னா இவ கழுத்தை அறுத்துடுவேன்!” என்று ஆண்டனி கத்தினான்.டேவிட் உள்ளே நுழைந்தான். அவன் கையில் துப்பாக்கி இருந்தாலும், அவனது கண்கள் காயத்ரியின் அம்மாவின் மேல் இருந்தன. அந்தப் பதற்றமான சூழலில், காயத்ரி ஒரு ரகசியத் திட்டத்தைப் போட்டாள்.

அவள் ஒரு சிறிய கண்ணீர் புகை குண்டை ஆண்டனியை நோக்கி வீசினாள்.அந்தப் புகை மூட்டத்தில் ஆண்டனி நிலைகுலைய, டேவிட் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து ஆண்டனியின் கையைப் பிடித்துத் திருகினான். கத்தி கீழே விழுந்தது. டேவிட் அவனது முகத்தில் ஓங்கி ஒரு குத்து விட்டான். ஆண்டனி ரத்தம் கக்கி கீழே விழுந்தான்.காயத்ரி ஓடிச் சென்று தன் அம்மாவின் கட்டுகளை அவிழ்த்து அவரை அணைத்துக் கொண்டாள்.

“அம்மா… பயப்படாதீங்கம்மா… நான் வந்துட்டேன். என்று சொல்லி முடிக்க அதே சமயம் டேவிட் பாதுகாவலயில் இருக்கும் ஒரு நபர் அம்மாவை பத்திரமாக அழைத்து சென்றுவிட்டார்.”டேவிட் ஆண்டனியின் சட்டையைப் பிடித்துத் தூக்கினான். “உன்னைக் கொல்லாம விடுறது நான் உனக்குக் கொடுக்குற பெரிய தண்டனை இல்லை… உன்னை உயிரோட நரகத்துக்கு அனுப்புறதுதான்!”

என்று சொல்லிவிட்டு அவனைத் தனது ஆட்களிடம் ஒப்படைத்தான்.சூழல் மெல்ல அடங்கியது. காயத்ரி டேவிட்டைப் பார்த்தாள். அவன் முகத்தில் காயங்களும், சட்டையில் ரத்தக் கறைகளும் இருந்தன. அவள் ஓடிப் போய் அவனை இறுக அணைத்துக் கொண்டாள். அவளது இதயம் அவனது மார்பில் மோதியது.

“தேங்க்யூ டேவிட்… கடவுள் மாதிரி வந்து எங்க அம்மாவ காப்பாத்திட்டீங்க” என்று நெகிழ்ச்சியில் அவனது கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.டேவிட் அவளைத் தூக்கிச் சுழற்றினான். “உன் காதலுக்காக நான் எமனைக்கூட எதிர்த்து நிப்பேன் காயு,” என்று சொல்லிவிட்டு அவளது இதழ்களை மீண்டும் ஒருமுறை ஆழமாகப் பருகினான்.

அந்தப் போர்க்களத்தின் நடுவே, அவர்களின் காதல் இன்னும் வலிமையானது.ஆனால், ஆண்டனி பிடிபட்டாலும் அவனது பின்னணியில் இருக்கும் மிகப்பெரிய மாஃபியா கும்பல் ஒன்று இன்னும் அமைதியாக இருந்தது. இது ஒரு போரின் முடிவு அல்ல, ஒரு மிகப்பெரிய புயலின் ஆரம்பம்.