அத்தியாயம் 22
அந்தப் போர் விமானங்கள் இவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டபோது, மரணம் மிக அருகில் இருப்பது போலத் தெரிந்தது. ஆனால் காயத்ரி பதற்றமடையவில்லை. அவள் தனது லேப்டாப்பை விமானத்தின் கம்யூனிகேஷன் சிஸ்டத்துடன் இணைத்தாள்.
“டேவிட், ஒரு நிமிடம் அமைதியா இருங்க. நான் இப்போ மெக்சிகன் ஏர்ஃபோர்ஸ் கமாண்ட் சென்டரோட சிக்னலை ஹேக் பண்றேன்,” என்று சொன்ன காயத்ரி, மிகவேகமாகத் தனது விரல்களைத் தட்டினாள். சில நொடிகளில், ரிகார்டோவின் ரகசியக் கோட்டையிலிருந்து அவள் திருடிய சில முக்கிய வீடியோ ஆதாரங்களை அந்த போர் விமானிகளுக்கு அனுப்பி வைத்தாள்.
“இதுதான் ரிகார்டோவோட நிஜ முகம். இந்த விமானத்துல ஒரு குற்றவாளி தப்பிச்சுப் போகல, ஒரு மாஃபியா டானை நாங்க பிடிச்சு வச்சிருக்கோம். எங்களைச் சுட்டா, ரிகார்டோவோட எல்லா ரகசியங்களும் உலகத்துக்கே தெரிஞ்சுடும்!” என்று அந்த ரேடியோவிலேயே அதிகாரமாகப் பேசினாள் காயத்ரி.
சற்று நேரம் அமைதி நிலவியது. அந்தப் போர் விமானங்கள் இவர்களின் விமானத்தை வழிமறிப்பதைத் தவிர்த்து, மெல்ல விலகிச் சென்றன. ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சுடன் டேவிட் இருக்கையில் சாய்ந்தான்.
விமானம் இப்போ சர்வதேச வான்வெளியில் பறந்து கொண்டிருந்தது. ரிகார்டோ ஒரு மூலையில் மயக்க நிலையில் இருந்தான். இப்போது அந்தச் சிறிய விமானத்திற்குள் ஒரு அமைதி நிலவியது.
“காயு… ஒரு நிமிடம் இங்க வா,” என்று டேவிட் அவளை அருகில் அழைத்தான்.
விமானத்தின் ஜன்னல் வழியாக வெளியே தெரிந்த அந்த மேகக் கூட்டங்கள், நிலவொளியில் வெள்ளிப் பஞ்சு போல ஜொலித்தன. டேவிட் காயத்ரியின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டான். அவனது முரட்டுத்தனமான கைகளில் இருந்த நடுக்கம் இப்போது மறைந்து, ஒரு மென்மை கூடியிருந்தது.
“மெக்சிகோவுல நீ கால் வச்சதுல இருந்து இதுவரைக்கும் நிம்மதியா ஒரு நிமிஷம் கூடப் பேசிக்கல. உன்னை ஒவ்வொரு முறையும் ஆபத்துல தள்ளும்போது என் இதயம் எவ்வளவு துடிச்சதுன்னு எனக்குத்தான் தெரியும்,” என்றான் டேவிட் மெல்லிய குரலில்.
காயத்ரி அவனது தோளில் தலை சாய்த்துக் கொண்டாள். “ஆனா அந்த ஆபத்துல எல்லாம் நீங்க என் கூடவே இருந்தீங்க டேவிட். அது போதும் எனக்கு. நாம இப்போ இந்தியா போறோம்… அங்க போயிட்டு என்ன பண்ணப் போறீங்க?”
டேவிட் அவளது கூந்தலை வருடினான். “இந்தத் துப்பாக்கி, ரத்தம், மாஃபியா எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு… உன் கூட ஒரு அமைதியான வாழ்க்கையை வாழணும். நம்ம அம்மாவையும், சாருவையும் கூட்டிட்டு எங்காவது தூரமா ஒரு அழகான இடத்துக்குப் போகணும்.”
அந்த உயரத்தில், மேகங்களுக்கு நடுவே, அவர்கள் இருவருக்கும் அந்த சில மணி நேரப் பயணம் ஒரு சொர்க்கம் போல இருந்தது. எல்லாப் போர்களும் முடிந்ததைப் போன்ற ஒரு மாயை அங்கே நிலவியது. டேவிட் மெல்ல அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டான். காயத்ரி அவனது அணைப்பில் கண்களை மூடினாள்.
கீழே கடல் நீர் நிலவொளியில் மின்னிக் கொண்டிருந்தது. ரிகார்டோவின் கண்கள் மெல்லத் திறந்தன. அவன் இவர்களின் அந்த அமைதியான தருணத்தைக் கண்டு ஒரு வஞ்சகப் புன்னகையை உதிர்த்தான். அவனுக்குத் தெரியும், இந்தியா சென்றதும் அவனது பழைய கூட்டாளிகள் காத்திருப்பார்கள் என்று.
ஆனாலும், அந்த விமானத்தின் அறைக்குள் இப்போது நிலவியது காதலும் அமைதியும் மட்டுமே.
விமானத்தின் சன்னல் வழியே அதிகாலைச் சூரியனின் கிரணங்கள் ஊடுருவின. கீழ்திசையில் இந்தியப் பெருங்கடலின் நீல நிறப் பரப்பு விரிந்திருக்க, தூரத்தில் இந்தியாவின் நிலப்பரப்பு ஒரு பச்சை நிறக் கோடாகத் தெரிய ஆரம்பித்தது. பல வாரங்களாகத் துப்பாக்கிச் சத்தங்களையும், மரண ஓலங்களையும் மட்டுமே கேட்டுக்கொண்டிருந்த டேவிட் மற்றும் காயத்ரிக்கு, இந்தியாவின் அந்த முதல் பார்வை ஒரு புது வாழ்க்கையின் நம்பிக்கையைத் தந்தது.
விமானத்தின் ஒரு மூலையில் விலங்கிடப்பட்டு அமர்ந்திருந்த ரிகார்டோவை டேவிட் கவனித்தான். அவன் அமைதியாக வெளியே வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவனது அமைதி ஒரு இடிக்கு முன் நிலவும் நிசப்தம் போல டேவிட்டுக்குத் தோன்றியது. “காயு, சாருவும் அம்மாவும் லேண்ட் ஆகிட்டாங்களான்னு செக் பண்ணிட்டியா?” என்று கேட்டான் டேவிட்.
காயத்ரி தனது கையடக்க கணினியை இயக்கிவிட்டு, “ஆமாம் டேவிட், அவங்க ஏற்கனவே அந்தமான் துறைமுகம் வழியா சென்னை வந்து சேர்ந்துட்டாங்க. சாரு இப்போ நம்ம வீட்டுப் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்திட்டான். ஆனா ஒன்னு… நாம சட்டபூர்வமா ரிகார்டோவை இந்தியாவுக்குள்ள கொண்டு வர்றதுல சின்ன சிக்கல் இருக்கு. இவன் ஒரு சர்வதேச குற்றவாளி, அதனால நாம அதிகாரப்பூர்வமா தகவல் கொடுத்தா இவனை நம்மகிட்ட இருந்து இன்டர்போல்
பிடுங்கிடுவாங்க. அப்புறம் இவன் கொடுத்த வாக்குமூலங்கள், நம்ம அப்பா மரணத்துக்கான நீதி எல்லாம் கிடைக்காம போயிடும்,” என்றாள் கவலையுடன்.
டேவிட் அவளது கைகளைப் பற்றிக்கொண்டான். “நாம இவனை அதிகாரப்பூர்வமா கொண்டு போகப் போறது இல்ல. ரிகார்டோவோட இந்த பிரைவேட் ஜெட் சென்னை ஏர்போர்ட்ல இறங்காது. செங்கல்பட்டு பக்கத்துல இருக்குற ஒரு பழைய தனியார் ஓடுதளத்துலதான் இறங்கப்போறோம். அங்க ஏற்கனவே சாரு சில ஆட்களோட நமக்காகக் காத்துட்டு இருப்பான்.”
விமானம் தரை இறங்கத் தொடங்கியதும் ஒருவிதமான அதிர்வு ஏற்பட்டது. பழைய ஓடுதளம் என்பதால் விமானம் குலுங்கித் தத்தளித்தது. ஒரு வழியாக புழுதி பறக்க விமானம் வந்து நின்றது. கதவு திறக்கப்பட்டதும் இந்தியாவின் அந்த மண் வாசனை டேவிட்டின் நாசியைத் தொட்டது. அவன் ரிகார்டோவை இழுத்துக்கொண்டு கீழே இறங்கினான்.
கீழே சாரு இரண்டு கார்களுடன் தயாராக இருந்தான். சீதா அம்மா காரின் அருகே நின்று கண்ணீருடன் அவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். காயத்ரி ஓடிப் போய் தன் தாயைத் தழுவிக்கொண்டாள்.
“அம்மா! எல்லாமே முடிஞ்சிடுச்சு. நாம இப்போ நம்ம நாட்டுல இருக்கோம்,” என்று காயத்ரி தேம்பினாள்.
சீதா அம்மா டேவிட்டின் அருகில் வந்து அவனது முகத்தைத் தடவினார். “உன்னை மறுபடியும் உயிருடன் பார்ப்பேன்னு நான் நினைக்கவே இல்லைப்பா. கடவுள் புண்ணியத்துல எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சது.”
அவர்கள் அனைவரும் ஒரு பண்ணை வீட்டுக்குச் சென்றனர். காயத்ரியின் அப்பாவின் பூர்வீகம் சென்னை தான் அவர்களுக்காக இருந்த ஒரே சொத்து அந்த பண்ணை வீடு.
அந்தப் பண்ணை வீடு அடர்ந்த தென்னந்தோப்புகளுக்கு நடுவே அமைதியாக இருந்தது. ரிகார்டோவை ஒரு ரகசிய அறையில் அடைத்து வைத்தனர். இரவு உணவு முடித்த பிறகு, நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு நிம்மதியான சூழல் நிலவியது. டேவிட்டும் காயத்ரியும் பண்ணை வீட்டின் மாடியில் அமர்ந்து நிலவைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
“டேவிட், எனக்கு இன்னும் ஒரு பயம் இருக்கு. ரிகார்டோ இவ்வளவு சீக்கிரம் அடங்கிப் போற ஆள் இல்லை. அவன் இந்தியாவுல இருக்கிற சில ‘பெரிய தலைகளை’ தொடர்பு கொள்ள முயற்சி பண்ணுவான். அவனோட பழைய நெட்வொர்க் இந்தியாவுலயும் இருக்கலாம்,” என்றாள் காயத்ரி.
“தெரியும் காயு. அதனாலதான் நான் சாரு கிட்ட சொன்னேன், நம்ம போன் சிக்னல்களை யாராலும் ட்ராக் பண்ண முடியாத அளவுக்கு என்கிரிப்ட் பண்ணச் சொல்லிருக்கேன். ஆனா எனக்கு இன்னொன்னு தோணுது… ரிகார்டோ இங்க வந்ததுல அவனுக்கு ஏதோ ஒரு லாபம் இருக்கு. அவனா விரும்பித் தான் இங்க வந்திருக்கான்னு எனக்கு இப்போ சந்தேகம் வருது,” என்று டேவிட் சொன்னான்.
அவன் சொல்லி முடிப்பதற்குள், பண்ணை வீட்டின் காம்பவுண்ட் சுவருக்கு வெளியே சில நிழல்கள் அசைந்தன. சாரு தனது துப்பாக்கியுடன் ஓடி வந்தான். “டேவிட்! யாரோ நம்மளைச் சுத்தி வளைச்சிட்டாங்க. ஆனா இவங்க மெக்சிகோ ஆட்கள் மாதிரி தெரியல… இவங்க நம்ம ஊர் ஆட்கள்!”
டேவிட் கீழே இறங்கி வந்து பார்த்தபோது, பண்ணை வீட்டின் கேட்டைத் திறந்து கொண்டு ஒரு கறுப்பு நிற கார் உள்ளே வந்தது. அதிலிருந்து இறங்கிய நபரைப் பார்த்ததும் டேவிட் அதிர்ச்சியில் உறைந்தான்.
அது ரிகார்டோவின் இந்தியக் கூட்டாளி மட்டுமல்ல, காயத்ரியின் தந்தையை சிறைக்கு அனுப்பிய அதே பழைய அரசியல்வாதி ‘சிவகுமார்’.
சிவகுமார் வஞ்சகமாகச் சிரித்தான். “வாப்பா டேவிட்… மெக்சிகோவுல இருந்து என் நண்பன் ரிகார்டோவை பத்திரமா கூட்டிட்டு வந்திருக்க. அதுக்கு உனக்கு ஒரு பெரிய நன்றி சொல்லணும்ல?”
இப்போதுதான் டேவிட்டுக்குத் தெரிந்தது, ரிகார்டோ விமானத்தில் ஏன் அமைதியாக இருந்தான் என்று. அவன் ஏற்கனவே இந்தியாவுக்குத் தகவல் அனுப்பி, தன்னைக் காப்பாற்ற ஒரு படையையே தயார் செய்திருந்தான்.
ஆட்டம் மீண்டும் இந்திய மண்ணில் தொடங்குகிறது. இந்த முறை எதிரி வெளியே இருப்பவன் மட்டுமல்ல, சட்டத்தின் நிழலில் ஒளிந்திருக்கும் ஒரு பலசாலி.
அடுத்து சிவகுமாரின் மிரட்டலும், காயத்ரி தனது சட்ட அறிவை வைத்து அவனை எப்படி மடக்குவாள் என்பதை பார்க்கலாம்.
