இசை கடத்தப்படுவதைப் பார்த்துவிட்ட வினுஷா, சற்றும் யோசிக்காமல் தன் ஸ்கூட்டியில் அந்தக் காரைப் பின்தொடர்ந்தாள்.அன்று விமல், வினுஷாவை வீட்டிற்கு அழைத்து வந்து, தங்கள் திருமணம் மற்றும் பிறக்கப்போகும் குழந்தையைப் பற்றிச் சொல்லலாம் என்று காத்திருந்தான்.
ஆனால், அந்த நேரத்தில் யோகிதா பதட்டமாக வந்து “இசையைக் காணவில்லை” என்று சொல்ல, வீடே போர்க்களமானது. அனைவரும் இசையைத் தேடிக் கொண்டிருந்தபோது, விமலின் செல்போன் ஒலித்தது. அழைப்பது வினுஷா!”விமல்… உன் தங்கை இசையை யாரோ காரில் கடத்திட்டுப் போறாங்க. நான் அவர்களைத் துரத்திக்கிட்டுப் போறேன். சீக்கிரம் வா விமல், நான் என்னோட லைவ் லொகேஷனை (Live Location) ஷேர் பண்றேன்!” என்று படபடப்புடன் கூறிவிட்டு இணைப்பைத் துண்டித்தாள் வினுஷா.
வினுஷா அனுப்பிய இருப்பிடத்தைப் பார்த்த விமல், மற்ற ஆண்களுடன் இணைந்து அந்தத் திசையில் விரைந்தான்.—கடத்தல் கூடாரத்தில்…இசை கை, கால்கள் கட்டப்பட்ட நிலையில் ஒரு நாற்காலியில் அமர வைக்கப்பட்டிருந்தாள். அவள் அருகே 14 அல்லது 15 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு சிறுமி, மயக்க நிலையில் கை கால்கள் கட்டப்பட்டுக் கிடந்தாள். எதற்காகத் தன்னைக் கடத்தி வந்தார்கள் என்று இசைக்கு முதலில் புரியவில்லை. அந்தச் சிறுமியைப் பார்த்ததும் அவளுக்குப் பதற்றம் அதிகரித்தது.
இவர்கள் பெண்களைக் கடத்தி விற்கும் கும்பலோ என்று அஞ்சினாள்.சிறிது நேரத்தில் மயக்கம் தெளிந்த இசை, அங்கிருந்தவர்களைப் பார்த்து அதிர்ந்து போனாள். அங்கே கௌதமி மொபைல் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அருகில் இரண்டு ஆண்கள் நின்று கொண்டிருந்தனர். அந்த இரு ஆண்களைப் பார்த்ததும் இசையின் சப்தநாடியும் ஒடுங்கிவிட்டது.தன்னுடைய காதலனை (இனியன்) காமக் கொடூரனாக்கி, அன்று தன்னைச் சிதைக்கத் தூண்டிய அதே கள்வர்கள் தான் இவர்கள்! கமல் மற்றும் விக்னேஷ். அவர்கள் மீண்டும் அதே தவறைச் செய்யத் துணிந்திருப்பதை உணர்ந்த இசைக்கு நெஞ்சு அடைத்தது.
கௌதமி அரக்கியின் மறு உருவமாகச் சிரித்தபடி பேசத் தொடங்கினாள். “ஸ்ரீனிவாசன் என்னையே விற்கத் துணிந்துவிட்டான். அதற்கு நான் தரும் பரிசுதான் இது! ஸ்ரீனிவாசன் உயிராக நேசிக்கும் அவனுடைய மகளைக் கடத்தி வரச் சொல்லிவிட்டேன். இதோ உன் பக்கத்தில் இருக்கிறாளே, இவள்தான் அவன் மகள்! இவளைச் சிதைத்து, அந்த வீடியோவை ஸ்ரீனிவாசனுக்கு அனுப்பி அவன் துடிப்பதை நான் ரசிக்க வேண்டும்,” என்று கொடூரமாகக் கூறினாள்.—
“டேய் அங்க பாருடா… இவ இன்னும் அப்படியேதான் இருக்கா!” என்று கமல் உச்சிக்கொட்டிப் பேசினான். “அன்னைக்கு நம்மிடம் இருந்து தப்பித்துவிட்டாள். இப்போது இவள் அக்காவையும் கடத்தப்போகிறோம். உங்கள் குடும்பத்துப் பொம்பளைங்களுக்கு ரேட் (Rate) ரொம்ப அதிகம்டி!” என்று விக்னேஷ் வக்கிரமாகப் பேசி இசையை நெருங்கினான்.விக்னேஷ் இசையைத் தொட வந்த அந்த நொடி, அங்கிருந்த ஒரு பெரிய மரக்கட்டையால் அவனது மண்டையில் பலமாக ஒரு அடி விழுந்தது! அடித்தது வினுஷா. ஐந்து மாதக் கர்ப்பிணி என்று கூடப் பார்க்காமல் அவள் காட்டிய அந்த வீரம் அனைவரையும் திகைக்க வைத்தது.
ஐந்து மாதக் கர்ப்பிணியாக இருக்கும் வினுஷாவுக்கு, இந்த நிலையில் இத்தகைய அதிர்வுகளும் தாக்குதல்களும் கருவில் இருக்கும் குழந்தைக்குப் பெரும் ஆபத்தை விளைவிக்கும். ஆனால், அதையும் பொருட்படுத்தாமல் அவள் இசையைக் காப்பாற்றப் போராடினாள்.கௌதமி சற்றும் ஈவு இரக்கமில்லாமல் வினுஷாவின் முடியைப் பிடித்துத் தரதரவென்று இழுத்துத் தள்ளிவிட்டாள். வினுஷா தன் வயிற்றைப் பிடித்தபடி ஓரமாகச் சுருண்டு விழுந்தாள்.”யார் இந்தப் பொண்ணு?” என்று கௌதமி கேட்க, கமல் ஏளனமாகச் சிரித்தான்.
“இவள் உன் புருஷனின் காதலிக்கு (ராதாவிற்கு) பிறந்த மகனோட காதலி! அவனும் அப்பாவைப் போலவே கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே இவளை கர்ப்பமாக்கி வைத்திருக்கிறான்,” என்றான்.அந்தச் சிறுமி கண் விழித்துத் தன் தாயைத் தேடி அழத் தொடங்கினாள்.
“அம்மா… என்னை விட்டுடுங்க அண்ணா! நான் என் அப்பாவைப் பார்க்கணும்… தயவுசெஞ்சு விட்டுடுங்க,” என்று அவள் கதறினாள்.கௌதமி மேலும் ஆவேசமானாள். “ஸ்ரீனிவாசனுக்கு இதைவிடக் கொடுமையான தண்டனை இருக்க முடியாது. இவளைச் சிதைத்து உயிரற்ற பிணமாக அவன் மகளை அவனுக்கே பார்சல் அனுப்பி வைப்போம்!” என்று கட்டளையிட்டாள்.கடுங்கோபம் கொண்ட வினுஷா, வலியையும் மீறி எழுந்து வந்து கௌதமியைத் தள்ளிவிட்டாள்.
“நீயெல்லாம் ஒரு பொம்பளையா? உனக்கும் ஒரு மகள் இருக்கிறாளே! ஒரு சிறுமியை இப்படிப் பண்ணச் சொல்றியே, உனக்கு வெட்கமாக இல்லை?” என்று கத்தத் தொடங்கினாள்.ஆத்திரமடைந்த விக்னேஷ் அங்கிருந்த உருட்டுக் கட்டையை எடுத்து வினுஷாவைத் தாக்க வந்தான். ஆனால், அடுத்த நொடி ஒரு துப்பாக்கிச் சத்தம் அந்த இடத்தையே அதிர வைத்தது. விக்னேஷின் உள்ளங்கையில் குண்டு பாய்ந்து, அவன் அலறினான்.திரும்பிப் பார்த்தால்… அங்கே விமல், இனியன், செழியன், அருண்குமார், மதன்குமார் மற்றும் விஸ்வநாதன் ஆகியோர் காவல்துறையுடன் நின்றிருந்தனர். அவர்களைக் கண்டதும் “வந்துவிட்டார்கள்” என்ற நிம்மதியில் வினுஷா அப்படியே மயங்கிச் சரிந்தாள்.–
-__________________________________
அத்தியாயம் 29
துப்பாக்கிச் சூட்டில் விக்னேஷின் கைகளில் அடிபட, அவன் வலியில் கதறினான். கௌதமி பயந்து நடுங்கிக் கொண்டிருந்தார். போலீஸ் அதிகாரிகள் மூவரையும் பிடித்துக் கையில் விலங்கு மாற்றி அழைத்துச் சென்றனர். மயக்க நிலையில் இருந்த விமலுக்கு எதுவும் தெரியவில்லை. விக்னேஷும் கௌதமியும் அங்கிருந்தவர்களை வன்மத்தோடு பார்த்தவாறே போலீஸ் ஜீப்பில் ஏறினர்.
விமல் ஓடிச் சென்று மயங்கிக் கிடந்த வினுஷாவைத் தட்டி எழுப்பினான்.சற்று நேரத்தில் கண்திறந்த வினுஷாவுக்கு, திடீரென்று அடிவயிற்றில் கடுமையான வலி ஏற்பட்டது.
“அம்மா… வலிக்குது! ரொம்ப வலிக்குது! என் பாப்பாவுக்கு…” என்று கதறினாள்.அதே சமயம், இனியன் அங்கே கட்டிப்போடப்பட்டிருந்த இசையையும் அந்தச் சிறுமியையும் விடுவித்தான். வினுஷாவின் நிலைமை மோசமாக இருப்பதை உணர்ந்த இனியன்,
“இசை, இந்தச் சிறுமியை அழைத்துக் கொண்டு அப்பா மற்றும் பெரியப்பாவின் காரில் வீட்டுக்குச் செல்லுங்கள். நாங்கள் வினுஷாவை அழைத்துக்கொண்டு மருத்துவமனைக்குச் செல்கிறோம்,” என்றான். விஸ்வநாதன், மதன்குமார் மற்றும் இசை அந்தச் சிறுமியுடன் கிளம்பினர்.விமல் வினுஷாவைத் தூக்கிக்கொண்டு மருத்துவமனைக்கு விரைந்தான்.
அவனுடன் ராம், இனியன், செழியன் மற்றும் அருண்குமார் சென்றனர். வினுஷா தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் அனுமதிக்கப்பட, வெளியே விமல் பதட்டத்துடன் காத்திருந்தான். அருண்குமாருக்குத் தன் மகனின் தவிப்பைப் பார்க்க வருத்தமாக இருந்தது. வினுஷாவின் கழுத்தில் இருந்த தாலியைப் பார்த்த போதே, அவர்களுக்குத் திருமணமானதை அவர் உணர்ந்து கொண்டார்.
சிகிச்சை முடிந்து வெளியே வந்த மருத்துவர் மிகுந்த கவலையுடன், “அவளுடைய கணவர் யார்?” என்று கேட்டார். விமல் முன்னே வந்து நிற்க, மருத்துவர் பெருமூச்சு விட்டார். “மனதைத் திடப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் மனைவி அபாய கட்டத்தைத் தாண்டிவிட்டார். ஆனால், எங்களால் குழந்தையைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை.
கருச்சிதைவு (Miscarriage) ஆகிவிட்டது,” என்றார்.அப்போது ஒரு செவிலியர், வெள்ளைத் துணியால் சுற்றப்பட்டிருந்த ஐந்து மாதச் சிசுவை விமலின் கையில் கொடுத்தார். தான் ஆசை ஆசையாக எதிர்பார்த்த தன் பெண் குழந்தை, இப்படி உயிரற்று இருப்பதைப் பார்த்த விமல் துடித்துப் போனான்.
அப்படியே மண்டியிட்டு, குழந்தையை நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டு, “என் பாப்பா… என்னை விட்டுப் போயிட்டாளே! வினுஷாவிடம் நான் என்ன பதில் சொல்வேன்?” என்று கதறி அழுதான். அந்தப் பிஞ்சு உடலைப் பார்த்து அங்கிருந்த அனைவருமே நிலைகுலைந்து போயினர்.அருண்குமார் அவனைச் சமாதானப்படுத்த முயன்றார்.
“விமல், அழாதேப்பா… வினுஷாவுக்கு எதுவும் ஆகவில்லை அல்லவா? மீண்டும் உங்களுக்குக் குழந்தை பிறக்கும். கவலைப்படாதே,” என்றார். ஆனால், துக்கத்தில் இருந்த விமல் ஆத்திரத்தில் தன் தந்தையைத் தள்ளிவிட்டான்.”எல்லாம் உன்னால்தான்! நீ செய்த பாவம்தான் இன்று என் தங்கையையும் என்னையும் சுற்றியடிக்கிறது. நீ மட்டும் அன்று கௌதமியைத் திருமணம் செய்யாமல் இருந்திருந்தால் இவ்வளவு பிரச்சினைகள் வந்திருக்குமா? நீ செய்த பாவத்தின் பிரதிபலனாக என் குழந்தையை நான் இழந்து நிற்கிறேன்!”
என்று தந்தையிடம் ஆவேசமாகக் கத்தினான். பிறகு, மீண்டும் அவர் மீதே சாய்ந்து கொண்டு, “என்னால் முடியலப்பா… வினு ரொம்ப பாவம். அவளுக்கு நான் மட்டும்தான் உலகம். இந்தக் குழந்தையைப் பற்றி அவள் எவ்வளோ கனவு கண்டாள்… இப்போது நான் அவளிடம் என்ன சொல்வேன்?”
என்று அழுது தீர்த்தான்.அருண்குமார் மகனை அணைத்துச் சமாதானம் செய்தார். குழந்தையின் உடலைத் தோட்டத்தில் அடக்கம் செய்ய முடிவெடுத்தனர். செழியன் குழந்தையின் உடலை வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்றான்.அம்பை ஓடி வந்து செழியனின் கையில் இருந்த உடலைப் பார்த்து அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
“இது விமலின் குழந்தை. ஒரு சிறுமியைக் காப்பாற்றப் போய் வினுஷாவுக்கு அபார்ஷன் ஆகிவிட்டது. விமலும் வினுஷாவும் பதிவுத் திருமணம் செய்துகொண்டவர்கள். வினுஷா இப்போது மருத்துவமனையில் இருக்கிறாள். விமலிடம் யாரும் எதுவும் கேட்க வேண்டாம். அவர்கள் மனதைக் காயப்படுத்தாதீர்கள்,” என்று செழியன் கூறினான். முறைப்படி குழந்தையின் உடல் தோட்டத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.மாலையில் விமல் வினுஷாவை வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தான். ராதா அவளுக்கு அன்போடு ஜூஸ் கொடுத்து அரவணைத்துக் கொண்டார்.
வினுஷா மெதுவாக ராதாவின் வயிற்றைத் தடவிப் பார்த்து, “அன்று உங்கள் கர்ப்பத்தைப் பற்றித் தவறாகப் பேசியதற்கு என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். ஒரு உயிரின் இழப்பு எவ்வளவு பெரிய வலி என்பதை இன்று நான் உணர்கிறேன். விமல் என் முகத்தைக் கூடப் பார்க்கமாட்டான் போலிருக்கிறது. இந்தப் பாப்பாவை (ராதாவிற்குப் பிறக்கப்போகும் குழந்தை) நான் வளர்க்க அனுமதிப்பீர்களா?” என்று கேட்டாள்.
ராதா கண் கலங்கி, “நிச்சயமாக! இது உன்னுடைய முதல் குழந்தையாகவே இருக்கட்டும்,” என்று அவளை அணைத்துக் கொண்டார்.வீட்டில் நிலவிய துயரமான சூழலில், இசை தன் பிடிவாதங்களை மறந்து குடும்பத்திற்குத் துணையாக மாறினாள். “இனியன், எல்லோரும் மனவருத்தத்தில் இருக்கிறார்கள். அவர்களைச் சாப்பிடக் கூப்பிடு,” என்று அவள் பொறுப்பாகக் கூறினாள். அதுவரை கசப்பான நினைவுகளையே பேசிக் கொண்டிருந்த இசை, இப்போது முதிர்ச்சியுடன் நடந்துகொள்வதைக் கண்டு இனியன் ஆச்சரியப்பட்டான்.
அனைவரும் சோகத்துடன் உண்டு முடித்து உறங்கச் சென்றனர். நள்ளிரவில் திடீரென்று யோகிதாவின் அறையில் இருந்து அலறல் சத்தம் கேட்டது. “அம்மா…!” என்று அவள் துடித்தாள். பதறியடித்துக்கொண்டு வந்த ராம், அவளுக்குப் பனிக்குடம் உடைந்து பிரசவ வலி ஏற்பட்டிருப்பதை உணர்ந்தான். உடனடியாக யோகிதாவை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
_____________________________________
